Romanos 8

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ranɨmboane asu haponda nindou dɨdɨyei Sisas Krais-babɨdɨ anɨmboei aheimbo ana se hütiyei, ŋga yɨfɨndeimboyei yaho papɨ-hoafɨ ra moai yaŋgoro, ŋga wanɨ.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Ŋga Krais Sisasɨndɨ süŋgu yaŋgɨrɨ nɨŋgombo sai-randeimbɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ranai wambo moaruwai hohoanɨmo-ane asu yɨfɨyorambo hohoanɨmo-ane ranambeahɨndɨ hümarɨhendɨra aboedambo-meheandɨ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨmbo fɨfɨrɨfembo ranɨ-süŋgu sɨhɨrɨ moai moaruwai hohoanɨmo ranahambo aboedambo-yahundɨ sapo wamɨndafɨ hohoanɨmo sɨhefɨ ra ŋgɨrɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhündɨ, ŋga ranɨmbo wambo. Ŋga asu ranɨ-moatükunɨ ra ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai ŋgɨrɨ randeandɨ, ranɨ-moatükunɨ ana God ai ahandɨhoarɨyu ramareandɨ. Sapo ai ahandɨ Nɨmorɨ mamɨ koamarɨheira nindou sɨhɨrɨ moaruwai hohoanɨmoyefeimbɨ sɨhefɨ fi hɨmboyimbü tüküfi manüŋgu. Nɨmorɨ ra moaruwai hohoanɨmo ahandɨ ŋgɨnɨndɨ muŋgufembo-hündamboyu kusü yɨfɨmayu.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Mbumundɨ hohoanɨmo ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo hoafayo ranai sɨhefɨ fiambe tükümbɨfeyo-wamboane yahuhayamboyu ai ranɨ moatükunɨ ra ramareandɨ. Ranɨmbo-hündambo haponda nɨne hoafɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai mbumundɨ hohoanɨmo ranahambo hoafayo, ra sɨhɨrɨ süŋgundɨhumboyefɨ. Sapo Yifiafɨ Aboedɨ ranahandɨ hohoanɨmo rasüŋgu hefɨ arɨhundɨ, ŋga wamɨndafɨ hohoanɨmo sɨhefɨ fiambe amaro ra moai süŋgurɨhundɨ.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Nindou dɨdɨyei wamɨndafɨ hohoanɨmo süŋgu ahahabodei ranai ana wamɨndafɨ hohoanɨmo ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo-yeihanei. Ŋga asu nindou dɨdɨyei Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo süŋgu ahahabodei ranai ana Yifiafɨ Aboedɨndɨ moatükunɨ ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo-yeihanei.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Nindou ahandɨ hohoanɨmo wamɨndafɨ ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmoayu ana, ai yɨfɨndɨmbui. Ŋga nindou Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmoayu ana, yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ ndemündü nüŋgumbui.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Ŋga nindou wamɨndafɨ hohoanɨmo süŋguareandɨ ana, Godɨndɨ hürütümb-ani nɨmboe ai ahandɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ hoarehɨ ŋgɨrɨ nüŋgu.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Nindou dɨdɨyei ai ahei wamɨndafɨ hohoanɨmo ranahambo süŋgurɨhindühɨ ahahabodei ranai God ai refembo yifirayu ra ŋgɨrɨ randɨhindɨ.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Ŋga asu seana sɨhei wamɨndafɨ hohoanɨmo moai süŋgurɨhindɨ. Ŋga Godɨndɨ Yifiafɨ sɨhei fiambe amaro ana, se Yifiafɨndɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhimboyei. Asu düdi ai Kraisɨndɨ Yifiafɨ ra ahandɨ fiambe nɨmarɨndokoate-ayo ana, nindou ranai Kraisɨndɨyupoanɨ, ŋga wanɨ.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Ŋga Krais ai sɨhei fiambe amaru ana, sɨhei fi ranana moaruwai hohoanɨmo ranɨmbo-hündambo yɨfɨndowohü sümbondɨmboesɨ, ŋga sɨhei yifiafɨ ranai ana yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨŋgomboe sapo se Kraisɨndɨ süŋgu Godɨndɨ hɨmboahü mbumundɨyeihɨ wambo.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Sapo God Sisasɨmbo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ahandɨ Yifiafɨ ranai sɨhei fiambe amarondürɨ ana, asu mare God Kraisɨmbo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ranai süŋgunambo ahandɨ Yifiafɨ ranɨ-süŋgu sɨhei yɨfɨyo-randeimbɨ fi ranahambo yaŋgɨrɨndeambui.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ŋga ranɨmboane wandafɨ mamɨ, sɨhɨrɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhumboane, ŋga sɨhefɨ wamɨndafɨ hohoanɨmo ai hoafemunɨ ra ŋgɨrɨ süŋgundɨhu ŋgefɨ.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Ŋga se sɨhei wamɨndafɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu ahabodei ana, se yɨfɨndeimboyei. Ŋga asu se Yifiafɨ ranɨ-süŋgu sɨhei fiambe moaruwai hohoanɨmo amaro ra hɨnɨŋgarɨhindɨ ana, asu yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨmboeimboyei.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Nindou dɨdɨyei Godɨndɨ Yifiafɨ nafuiyandüranɨ süŋgurɨhi arɨhündɨ ranai ana Godɨndɨ nɨmor-anei.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ŋga Yifiafɨ se masahümündi ranai moai sɨheimbo rareandüra se moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ tüküyahindühɨ yɨhɨmboyei, ŋga wanɨ. Ŋga se sapo Yifiafɨ sɨheimbo Godɨndɨ nɨmorɨmbo reiranɨ masahümündi ranɨ-süŋgu sɨhɨrɨ Godɨmbo Ape yɨhoefɨ Afɨndɨ sefühanefɨ.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Yifiafɨ ranai-ane sɨhefɨ yifiafɨ-babɨdɨmbo sɨhefɨmbo ragu ŋgusüfoambe weindahɨ yare hoafɨyowohüya, Se Godɨndɨ nɨmor-anei yaho arandɨ.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Asu sɨhɨrɨ God ahandɨ nɨmorɨmboyahu anɨboadefɨ ana, süŋgunambo sɨhefɨ Ape God ai ahandɨ nɨmorɨmbo ahandɨ aboedɨ moatükunɨ dɨbonɨyu sɨhai gɨgɨnɨmayu ra ndahumɨndemboyefɨ. Asu sɨhɨrɨ Krais-babɨdɨ tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ ai masemündu nou asahumɨndefɨ ana, aboedɨ ndüreimbɨ nɨmarɨmbo moatükunɨ ai-babɨdɨmbo ndahumündemboyefɨ.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Ŋga ro ranahamboanahɨ hohoanɨmoayahɨ nda, haponda ndanɨ sɨmboa sɨhɨrɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayefɨ habodefɨ ranana moanane. Ŋga Godɨndɨ aboedɨ ndüreimbɨ nɨmarɨmbo moatükunɨ sɨhefɨmbo weindahɨ tüküfemunɨmboayo ranana adükarɨ hamɨnd-ane.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Muŋguambo moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai tüküfe yaŋgorɨ hɨmboyowohü ai ahandɨ nɨmorɨ muŋguambo weindahɨ tüküfemboayo si ra tükümbɨfeyowa yahohaya hɨmboayo.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Hapondanambe ana sapo muŋgu-moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai moaruwaimbofe burɨyombo sümboyorandühane. Ranɨ-moatükunɨ refe arandɨ ra ahandɨhoarɨ hohoanɨmoyo hayambo refe-randühɨyopoanɨ, ŋga God ai ahandɨhoarɨ hüti ranɨ-süŋgundafoandɨ mehuamboane refe arandɨ. Ŋga asu aboedɨ moatükunɨ ranahambo hɨmbondohü yagodomboe.
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 Süŋgunambo God nafɨmarandɨ ranai sümbuyo-randeimbɨ hohoanɨmo kɨkɨhamɨndɨ anɨŋgo ranambeahɨndɨ aboedambo-ndeambui asu ranɨ-sɨmboanɨ ai Godɨndɨ nɨmorɨmbondahi tükündahi aboedɨ safɨ nɨŋgo ranambe keboehi nɨmboemboyei.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Ŋga sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhundɨ horombo peyo haya ho-hombo hapondanambe ana muŋguambo moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai nɨmorehɨ nɨmorɨ wakemɨndɨmbo hoafɨferandühɨ amaro nahurai hɨmboyohü eŋgoro.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra muŋgu Godɨndɨ warɨhü tükümefeyowambo ranɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga wanɨ. God ai ahandɨ-mayo Yifiafɨ sapo ahandɨ weaŋgurühɨ moanɨ saimbo moatükunɨ ŋgorü ra masemunɨ. Ŋga sɨhɨrɨ amboanɨ kameihanefɨ raguambe ŋɨpoyefɨ habodefühɨ God ai sɨhefɨ fi ra ahandɨ nɨmorɨmboreamunɨ aboedambo-mbɨreamunɨ sefɨ hohu hɨmboayefɨ habodefɨ.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Ŋga sɨhefɨ ranahambo anɨhondümbo asu hɨmbombo hohoanɨmo ranɨmbo wambo God ai sɨhefɨmbo aboedambo-mareamunɨ. Ŋga asu nɨne moatükunɨ sɨhɨrɨ hoeirɨhundeimbɨ-mayo ranahambo tüküfeyoanɨ hoeifembo sefɨ hohu hɨmboayefɨ ana, ranɨ hɨmbo sɨhefɨ ra hɨmbo hondüyopoanɨ. Ŋga nindou dɨdai hoeireandeimbɨ moatükunɨ ra tükündɨfeyoanɨ hoendɨhea mbüsü haya hɨmbomanda?
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ŋga asu sɨhɨrɨ nɨne-moatükunɨ hoeifekoate-yefeimbɨ hɨmboayefɨ ana, moanɨ sɨhɨrɨ sɨsɨkoate tükümbɨfeyowa mbɨsefɨ hohu hɨfandarɨhundɨ.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Mare yahurai-ane nindou sɨhɨrɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgokoate-yefanɨ Yifiafɨ ranai-amboanɨ tüküfe farɨhemunɨ arandɨ. Sɨhɨrɨ moai wudɨpoapofe Godɨmbo dɨdɨbafɨfembo fɨfɨrɨhundɨ, ŋga asu Yifiafɨ ranai ahandɨhoarɨ sɨhefɨmbo farɨhemunühɨ Godɨmbo dɨdɨbafɨfemunɨ arandɨ ra ŋgɨrɨ weindahɨ hoafɨndo.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Asu God, sapo nindou-yei ŋgusüfoambe hoeire-randeimbɨ-mayu, ranai Yifiafɨ ai hohoanɨmoyohü hoafɨmbo-mayo ranamboanɨ fɨfɨreandɨ. Ŋga Yifiafɨ ranai Godɨndɨ nindou ranaheimbohünda ahambo hoafɨyondombo ahandɨ hohoanɨmo süŋgu yahohaya hohoanɨmoayo.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Asu sɨhɨrɨ rarɨhu fɨfɨrɨhumboanefɨ, nindou dɨdɨyei ai God ahambo ŋgusüfo parɨhorɨ arɨhündɨ ranaheimbo ana muŋgu-moatükunɨ tükɨfeyoanɨ God ai rareandanɨ aheimbohünda aboedɨ tükefeyo. Sapo ranaheimbo God ai ahandɨ hohoanɨmoyu masɨhendɨ süŋgu aheimbo mborai mehundürɨ.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Ŋga nindou dɨdɨyei God ai aheimbo horombonambo fɨfɨmareandürɨ ranaheimbo amboanɨ dɨbonɨyu hɨnɨŋgɨrɨmareandürɨ. Wandɨ nɨmorɨndɨ hohoanɨmo nahurai hondüre tükümbɨyahindamboane asu ranahandɨ ana Nɨmorɨ ranai nindou afɨndɨ ranahei amoŋgo nɨmorɨmbofi mbɨnüŋguwamboane yahuhayamboyu ramareandɨ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ranɨyu asu nindou dɨdɨyei God ai ahambohünda dɨbonɨyu hɨnɨŋgɨ-mareandürɨ ranaheimbo amboanɨ ahambo sowanambo hombo mborai mehundürɨ. Asu nindou daboe God ai mborai mehundürɨ ranaheimbo amboanɨ aiana wandɨ hɨmboahü nindou mbumund-anei mehundürɨ. Asu nindou dɨdɨyei aheimbo mbumund-anei mehundürɨ ranaheimbo ai ahandɨ hɨmboamupuimbo-randeimbɨ ra masagadürɨ.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Ranɨ-moatükunɨ ra God ai ramareandɨ ranahambo sɨhɨrɨ nüŋgumambɨsefa? God ai sɨhefɨmbo yare yahurai farɨhemunɨ arandɨ ra, asu nindou dɨdɨ nɨmorɨ ai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-mandeamuna?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 God ai moai ahandɨ Nɨmorɨ ranahambo warambe kɨkɨhɨrɨmündu, ŋga ai muŋguambo sɨhefɨmbohünda koamarɨheira nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ yɨfɨmayu. Asu ai sɨhefɨmbo ahandɨ Nɨmorɨ ra asemunɨ ana, asu ai bɨdɨfɨrɨ muŋgu-moatükunɨ moanɨ ranɨwamɨ nandeamunümbui.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 God ai nindou wand-anei yahundüreimbɨhündɨ ranaheimbo ra, nindou dɨdai hoafɨmandündüra? God ai ahandɨhoarɨ anɨmbo aheimbo hoafɨyundürühɨya, ai wandɨ hɨmboahü ana mbumund-anei yahu arandɨ.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Asu nindou dɨdai aheimbo papɨ-hoafɨyondürɨhɨ se hɨtɨyei asu ranɨmbo-hündambo se asübusɨ afɨndɨ ndahümündimboyei hoafɨ ra hoafɨmandündüra? Wanɨ. Krais Sisas sapo ai yɨfɨyu asu yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨfi mbura Godɨndɨ haŋgɨfoanɨ anüŋgu, ai yaŋgɨr-ani sɨhefɨmbo farɨhefemunɨmbohünda Godɨmbo hoafɨyu arandɨ.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Ranane asu nindou dɨdai sɨhefɨmbo Kraisɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ranambeahɨndɨ yikürübü-mandeamuna? Asu nɨne tɨŋɨrɨfo tükündɨfemunühane, asübusümbɨ hohoanɨmo-ane, nindou ai moaruwaimbo-ndɨhimunühane, wembombondefühane, safɨ yaŋgɨrɨndefühane, nɨnɨ-moatükunɨ ai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-femunɨmbo yahohaya aho-ane asu sɨhefɨmbo-so hɨfokoefe moatükunɨ tükündɨfeyowohane, ranɨ-moatükunɨ ranai sɨhefɨmbo Kraisɨndɨ ŋgusüfo pefe hohoanɨmo ranambeahɨndɨ yikürübü-mandeamunɨyo? Wanɨ.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Anɨhond-ane, yahurai ranɨ-moatükunɨ sɨhefɨmbo tüküfearandɨ ra Buk Baibor ai ranahambo yare hoafɨyowohü yahoya,
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Ŋga asu muŋguambo ranɨ-moatükunɨ sɨhefɨmbo tükefeyomunɨ ai daboadan-ane, ŋga sapo Nindou düdi ai sɨhefɨmbo ŋgusüfo pamareamunɨ ranai ana farɨhemunɨ randanɨ aboedɨ hamɨndɨ harɨhehu tüküyahundühanefɨ!
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 — ausente —
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.