Romanos 8
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NTLH
1 Ranɨmboane asu haponda nindou dɨdɨyei Sisas Krais-babɨdɨ anɨmboei aheimbo ana se hütiyei, ŋga yɨfɨndeimboyei yaho papɨ-hoafɨ ra moai yaŋgoro, ŋga wanɨ.
1 Agora já não existe nenhuma condenação para as pessoas que estão unidas com Cristo Jesus.
2 Ŋga Krais Sisasɨndɨ süŋgu yaŋgɨrɨ nɨŋgombo sai-randeimbɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ranai wambo moaruwai hohoanɨmo-ane asu yɨfɨyorambo hohoanɨmo-ane ranambeahɨndɨ hümarɨhendɨra aboedambo-meheandɨ.
2 Pois a lei do Espírito de Deus, que nos trouxe vida por estarmos unidos com Cristo Jesus, livrou você da lei do pecado e da morte.
3 Ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨmbo fɨfɨrɨfembo ranɨ-süŋgu sɨhɨrɨ moai moaruwai hohoanɨmo ranahambo aboedambo-yahundɨ sapo wamɨndafɨ hohoanɨmo sɨhefɨ ra ŋgɨrɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhündɨ, ŋga ranɨmbo wambo. Ŋga asu ranɨ-moatükunɨ ra ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai ŋgɨrɨ randeandɨ, ranɨ-moatükunɨ ana God ai ahandɨhoarɨyu ramareandɨ. Sapo ai ahandɨ Nɨmorɨ mamɨ koamarɨheira nindou sɨhɨrɨ moaruwai hohoanɨmoyefeimbɨ sɨhefɨ fi hɨmboyimbü tüküfi manüŋgu. Nɨmorɨ ra moaruwai hohoanɨmo ahandɨ ŋgɨnɨndɨ muŋgufembo-hündamboyu kusü yɨfɨmayu.
3 Deus fez o que a lei não pôde fazer porque a natureza humana era fraca. Deus condenou o pecado na natureza humana , enviando o seu próprio Filho, que veio na forma da nossa natureza pecaminosa a fim de acabar com o pecado.
4 Mbumundɨ hohoanɨmo ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranahambo hoafayo ranai sɨhefɨ fiambe tükümbɨfeyo-wamboane yahuhayamboyu ai ranɨ moatükunɨ ra ramareandɨ. Ranɨmbo-hündambo haponda nɨne hoafɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai mbumundɨ hohoanɨmo ranahambo hoafayo, ra sɨhɨrɨ süŋgundɨhumboyefɨ. Sapo Yifiafɨ Aboedɨ ranahandɨ hohoanɨmo rasüŋgu hefɨ arɨhundɨ, ŋga wamɨndafɨ hohoanɨmo sɨhefɨ fiambe amaro ra moai süŋgurɨhundɨ.
4 Deus fez isso para que as ordens justas da lei pudessem ser completamente cumpridas por nós, que vivemos de acordo com o Espírito de Deus e não de acordo com a natureza humana.
5 Nindou dɨdɨyei wamɨndafɨ hohoanɨmo süŋgu ahahabodei ranai ana wamɨndafɨ hohoanɨmo ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo-yeihanei. Ŋga asu nindou dɨdɨyei Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo süŋgu ahahabodei ranai ana Yifiafɨ Aboedɨndɨ moatükunɨ ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmo-yeihanei.
5 Porque as pessoas que vivem de acordo com a natureza humana têm a sua mente controlada por essa mesma natureza. Mas as que vivem de acordo com o Espírito de Deus têm a sua mente controlada pelo Espírito.
6 Nindou ahandɨ hohoanɨmo wamɨndafɨ ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmoayu ana, ai yɨfɨndɨmbui. Ŋga nindou Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ranahambo yaŋgɨrɨ hohoanɨmoayu ana, yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo asu ŋgusüfoambe afurɨfe kifeimbɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ ndemündü nüŋgumbui.
6 As pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana acabarão morrendo espiritualmente; mas as que têm a mente controlada pelo Espírito de Deus terão a vida eterna e a paz.
7 Ŋga nindou wamɨndafɨ hohoanɨmo süŋguareandɨ ana, Godɨndɨ hürütümb-ani nɨmboe ai ahandɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ hoarehɨ ŋgɨrɨ nüŋgu.
7 Por isso as pessoas que têm a mente controlada pela natureza humana se tornam inimigas de Deus, pois não obedecem à lei de Deus e, de fato, não podem obedecer a ela.
8 Nindou dɨdɨyei ai ahei wamɨndafɨ hohoanɨmo ranahambo süŋgurɨhindühɨ ahahabodei ranai God ai refembo yifirayu ra ŋgɨrɨ randɨhindɨ.
8 As pessoas que vivem de acordo com a sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Ŋga asu seana sɨhei wamɨndafɨ hohoanɨmo moai süŋgurɨhindɨ. Ŋga Godɨndɨ Yifiafɨ sɨhei fiambe amaro ana, se Yifiafɨndɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhimboyei. Asu düdi ai Kraisɨndɨ Yifiafɨ ra ahandɨ fiambe nɨmarɨndokoate-ayo ana, nindou ranai Kraisɨndɨyupoanɨ, ŋga wanɨ.
9 Vocês, porém, não vivem como manda a natureza humana, mas como o Espírito de Deus quer, se é que o Espírito de Deus vive realmente em vocês. Quem não tem o Espírito de Cristo não pertence a ele.
10 Ŋga Krais ai sɨhei fiambe amaru ana, sɨhei fi ranana moaruwai hohoanɨmo ranɨmbo-hündambo yɨfɨndowohü sümbondɨmboesɨ, ŋga sɨhei yifiafɨ ranai ana yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨŋgomboe sapo se Kraisɨndɨ süŋgu Godɨndɨ hɨmboahü mbumundɨyeihɨ wambo.
10 Mas, se Cristo vive em vocês, então, embora o corpo de vocês vá morrer por causa do pecado, o Espírito de Deus é vida para vocês porque vocês foram aceitos por Deus.
11 Sapo God Sisasɨmbo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ahandɨ Yifiafɨ ranai sɨhei fiambe amarondürɨ ana, asu mare God Kraisɨmbo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ranai süŋgunambo ahandɨ Yifiafɨ ranɨ-süŋgu sɨhei yɨfɨyo-randeimbɨ fi ranahambo yaŋgɨrɨndeambui.
11 Se em vocês vive o Espírito daquele que ressuscitou Jesus, então aquele que ressuscitou Jesus Cristo dará também vida ao corpo mortal de vocês, por meio do seu Espírito, que vive em vocês.
12 Ŋga ranɨmboane wandafɨ mamɨ, sɨhɨrɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhumboane, ŋga sɨhefɨ wamɨndafɨ hohoanɨmo ai hoafemunɨ ra ŋgɨrɨ süŋgundɨhu ŋgefɨ.
12 Portanto, meus irmãos, nós temos uma obrigação, que é a de não vivermos de acordo com a nossa natureza humana.
13 Ŋga se sɨhei wamɨndafɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu ahabodei ana, se yɨfɨndeimboyei. Ŋga asu se Yifiafɨ ranɨ-süŋgu sɨhei fiambe moaruwai hohoanɨmo amaro ra hɨnɨŋgarɨhindɨ ana, asu yaŋgɨrɨ aboedɨ nɨmboeimboyei.
13 Porque, se vocês viverem de acordo com a natureza humana, vocês morrerão espiritualmente; mas, se pelo Espírito de Deus vocês matarem as suas ações pecaminosas, vocês viverão espiritualmente.
14 Nindou dɨdɨyei Godɨndɨ Yifiafɨ nafuiyandüranɨ süŋgurɨhi arɨhündɨ ranai ana Godɨndɨ nɨmor-anei.
14 Pois aqueles que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Ŋga Yifiafɨ se masahümündi ranai moai sɨheimbo rareandüra se moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ tüküyahindühɨ yɨhɨmboyei, ŋga wanɨ. Ŋga se sapo Yifiafɨ sɨheimbo Godɨndɨ nɨmorɨmbo reiranɨ masahümündi ranɨ-süŋgu sɨhɨrɨ Godɨmbo Ape yɨhoefɨ Afɨndɨ sefühanefɨ.
15 Porque o Espírito que vocês receberam de Deus não torna vocês escravos e não faz com que tenham medo. Pelo contrário, o Espírito torna vocês filhos de Deus; e pelo poder do Espírito dizemos com fervor a Deus: “Pai, meu Pai!”
16 Yifiafɨ ranai-ane sɨhefɨ yifiafɨ-babɨdɨmbo sɨhefɨmbo ragu ŋgusüfoambe weindahɨ yare hoafɨyowohüya, Se Godɨndɨ nɨmor-anei yaho arandɨ.
16 O Espírito de Deus se une com o nosso espírito para afirmar que somos filhos de Deus.
17 Asu sɨhɨrɨ God ahandɨ nɨmorɨmboyahu anɨboadefɨ ana, süŋgunambo sɨhefɨ Ape God ai ahandɨ nɨmorɨmbo ahandɨ aboedɨ moatükunɨ dɨbonɨyu sɨhai gɨgɨnɨmayu ra ndahumɨndemboyefɨ. Asu sɨhɨrɨ Krais-babɨdɨ tɨŋɨrɨfombü moatükunɨ ai masemündu nou asahumɨndefɨ ana, aboedɨ ndüreimbɨ nɨmarɨmbo moatükunɨ ai-babɨdɨmbo ndahumündemboyefɨ.
17 Nós somos seus filhos, e por isso receberemos as bênçãos que ele guarda para o seu povo, e também receberemos com Cristo aquilo que Deus tem guardado para ele. Porque, se tomamos parte nos sofrimentos de Cristo, também tomaremos parte na sua glória .
18 Ŋga ro ranahamboanahɨ hohoanɨmoayahɨ nda, haponda ndanɨ sɨmboa sɨhɨrɨ tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayefɨ habodefɨ ranana moanane. Ŋga Godɨndɨ aboedɨ ndüreimbɨ nɨmarɨmbo moatükunɨ sɨhefɨmbo weindahɨ tüküfemunɨmboayo ranana adükarɨ hamɨnd-ane.
18 Eu penso que o que sofremos durante a nossa vida não pode ser comparado, de modo nenhum, com a glória que nos será revelada no futuro.
19 Muŋguambo moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai tüküfe yaŋgorɨ hɨmboyowohü ai ahandɨ nɨmorɨ muŋguambo weindahɨ tüküfemboayo si ra tükümbɨfeyowa yahohaya hɨmboayo.
19 O Universo todo espera com muita impaciência o momento em que Deus vai revelar o que os seus filhos realmente são.
20 Hapondanambe ana sapo muŋgu-moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai moaruwaimbofe burɨyombo sümboyorandühane. Ranɨ-moatükunɨ refe arandɨ ra ahandɨhoarɨ hohoanɨmoyo hayambo refe-randühɨyopoanɨ, ŋga God ai ahandɨhoarɨ hüti ranɨ-süŋgundafoandɨ mehuamboane refe arandɨ. Ŋga asu aboedɨ moatükunɨ ranahambo hɨmbondohü yagodomboe.
20 Pois o Universo se tornou inútil, não pela sua própria vontade, mas porque Deus quis que fosse assim. Porém existe esta esperança:
21 Süŋgunambo God nafɨmarandɨ ranai sümbuyo-randeimbɨ hohoanɨmo kɨkɨhamɨndɨ anɨŋgo ranambeahɨndɨ aboedambo-ndeambui asu ranɨ-sɨmboanɨ ai Godɨndɨ nɨmorɨmbondahi tükündahi aboedɨ safɨ nɨŋgo ranambe keboehi nɨmboemboyei.
21 Um dia o próprio Universo ficará livre do poder destruidor que o mantém escravo e tomará parte na gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Ŋga sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhundɨ horombo peyo haya ho-hombo hapondanambe ana muŋguambo moatükunɨ God nafɨmarandɨ ranai nɨmorehɨ nɨmorɨ wakemɨndɨmbo hoafɨferandühɨ amaro nahurai hɨmboyohü eŋgoro.
22 Pois sabemos que até agora o Universo todo geme e sofre como uma mulher que está em trabalho de parto.
23 Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra muŋgu Godɨndɨ warɨhü tükümefeyowambo ranɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga wanɨ. God ai ahandɨ-mayo Yifiafɨ sapo ahandɨ weaŋgurühɨ moanɨ saimbo moatükunɨ ŋgorü ra masemunɨ. Ŋga sɨhɨrɨ amboanɨ kameihanefɨ raguambe ŋɨpoyefɨ habodefühɨ God ai sɨhefɨ fi ra ahandɨ nɨmorɨmboreamunɨ aboedambo-mbɨreamunɨ sefɨ hohu hɨmboayefɨ habodefɨ.
23 E não somente o Universo, mas nós, que temos o Espírito Santo como o primeiro presente que recebemos de Deus, nós também gememos dentro de nós mesmos enquanto esperamos que Deus faça com que sejamos seus filhos e nos liberte completamente.
24 Ŋga sɨhefɨ ranahambo anɨhondümbo asu hɨmbombo hohoanɨmo ranɨmbo wambo God ai sɨhefɨmbo aboedambo-mareamunɨ. Ŋga asu nɨne moatükunɨ sɨhɨrɨ hoeirɨhundeimbɨ-mayo ranahambo tüküfeyoanɨ hoeifembo sefɨ hohu hɨmboayefɨ ana, ranɨ hɨmbo sɨhefɨ ra hɨmbo hondüyopoanɨ. Ŋga nindou dɨdai hoeireandeimbɨ moatükunɨ ra tükündɨfeyoanɨ hoendɨhea mbüsü haya hɨmbomanda?
24 Pois foi por meio da esperança que fomos salvos. Mas, se já estamos vendo aquilo que esperamos, então isso não é mais uma esperança. Pois quem é que fica esperando por alguma coisa que está vendo?
25 Ŋga asu sɨhɨrɨ nɨne-moatükunɨ hoeifekoate-yefeimbɨ hɨmboayefɨ ana, moanɨ sɨhɨrɨ sɨsɨkoate tükümbɨfeyowa mbɨsefɨ hohu hɨfandarɨhundɨ.
25 Porém, se estamos esperando alguma coisa que ainda não podemos ver, então esperamos com paciência.
26 Mare yahurai-ane nindou sɨhɨrɨ ŋgɨnɨndɨ nɨŋgokoate-yefanɨ Yifiafɨ ranai-amboanɨ tüküfe farɨhemunɨ arandɨ. Sɨhɨrɨ moai wudɨpoapofe Godɨmbo dɨdɨbafɨfembo fɨfɨrɨhundɨ, ŋga asu Yifiafɨ ranai ahandɨhoarɨ sɨhefɨmbo farɨhemunühɨ Godɨmbo dɨdɨbafɨfemunɨ arandɨ ra ŋgɨrɨ weindahɨ hoafɨndo.
26 Assim também o Espírito de Deus vem nos ajudar na nossa fraqueza. Pois não sabemos como devemos orar, mas o Espírito de Deus, com gemidos que não podem ser explicados por palavras, pede a Deus em nosso favor.
27 Asu God, sapo nindou-yei ŋgusüfoambe hoeire-randeimbɨ-mayu, ranai Yifiafɨ ai hohoanɨmoyohü hoafɨmbo-mayo ranamboanɨ fɨfɨreandɨ. Ŋga Yifiafɨ ranai Godɨndɨ nindou ranaheimbohünda ahambo hoafɨyondombo ahandɨ hohoanɨmo süŋgu yahohaya hohoanɨmoayo.
27 E Deus, que vê o que está dentro do coração, sabe qual é o pensamento do Espírito. Porque o Espírito pede em favor do povo de Deus e pede de acordo com a vontade de Deus.
28 Asu sɨhɨrɨ rarɨhu fɨfɨrɨhumboanefɨ, nindou dɨdɨyei ai God ahambo ŋgusüfo parɨhorɨ arɨhündɨ ranaheimbo ana muŋgu-moatükunɨ tükɨfeyoanɨ God ai rareandanɨ aheimbohünda aboedɨ tükefeyo. Sapo ranaheimbo God ai ahandɨ hohoanɨmoyu masɨhendɨ süŋgu aheimbo mborai mehundürɨ.
28 Pois sabemos que todas as coisas trabalham juntas para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles a quem ele chamou de acordo com o seu plano.
29 Ŋga nindou dɨdɨyei God ai aheimbo horombonambo fɨfɨmareandürɨ ranaheimbo amboanɨ dɨbonɨyu hɨnɨŋgɨrɨmareandürɨ. Wandɨ nɨmorɨndɨ hohoanɨmo nahurai hondüre tükümbɨyahindamboane asu ranahandɨ ana Nɨmorɨ ranai nindou afɨndɨ ranahei amoŋgo nɨmorɨmbofi mbɨnüŋguwamboane yahuhayamboyu ramareandɨ.
29 Porque aqueles que já tinham sido escolhidos por Deus ele também separou a fim de se tornarem parecidos com o seu Filho. Ele fez isso para que o Filho fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ranɨyu asu nindou dɨdɨyei God ai ahambohünda dɨbonɨyu hɨnɨŋgɨ-mareandürɨ ranaheimbo amboanɨ ahambo sowanambo hombo mborai mehundürɨ. Asu nindou daboe God ai mborai mehundürɨ ranaheimbo amboanɨ aiana wandɨ hɨmboahü nindou mbumund-anei mehundürɨ. Asu nindou dɨdɨyei aheimbo mbumund-anei mehundürɨ ranaheimbo ai ahandɨ hɨmboamupuimbo-randeimbɨ ra masagadürɨ.
30 Assim Deus chamou os que havia separado. Não somente os chamou, mas também os aceitou; e não somente os aceitou, mas também repartiu a sua glória com eles.
31 Ranɨ-moatükunɨ ra God ai ramareandɨ ranahambo sɨhɨrɨ nüŋgumambɨsefa? God ai sɨhefɨmbo yare yahurai farɨhemunɨ arandɨ ra, asu nindou dɨdɨ nɨmorɨ ai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-mandeamuna?
31 Diante de tudo isso, o que mais podemos dizer? Se Deus está do nosso lado, quem poderá nos vencer? Ninguém!
32 God ai moai ahandɨ Nɨmorɨ ranahambo warambe kɨkɨhɨrɨmündu, ŋga ai muŋguambo sɨhefɨmbohünda koamarɨheira nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ yɨfɨmayu. Asu ai sɨhefɨmbo ahandɨ Nɨmorɨ ra asemunɨ ana, asu ai bɨdɨfɨrɨ muŋgu-moatükunɨ moanɨ ranɨwamɨ nandeamunümbui.
32 Porque ele nem mesmo deixou de entregar o próprio Filho, mas o ofereceu por todos nós! Se ele nos deu o seu Filho, será que não nos dará também todas as coisas?
33 God ai nindou wand-anei yahundüreimbɨhündɨ ranaheimbo ra, nindou dɨdai hoafɨmandündüra? God ai ahandɨhoarɨ anɨmbo aheimbo hoafɨyundürühɨya, ai wandɨ hɨmboahü ana mbumund-anei yahu arandɨ.
33 Quem acusará aqueles que Deus escolheu? Ninguém! Porque o próprio Deus declara que eles não são culpados.
34 Asu nindou dɨdai aheimbo papɨ-hoafɨyondürɨhɨ se hɨtɨyei asu ranɨmbo-hündambo se asübusɨ afɨndɨ ndahümündimboyei hoafɨ ra hoafɨmandündüra? Wanɨ. Krais Sisas sapo ai yɨfɨyu asu yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨfi mbura Godɨndɨ haŋgɨfoanɨ anüŋgu, ai yaŋgɨr-ani sɨhefɨmbo farɨhefemunɨmbohünda Godɨmbo hoafɨyu arandɨ.
34 Será que alguém poderá condená-los? Ninguém! Pois foi Cristo Jesus quem morreu, ou melhor, quem foi ressuscitado e está à direita de Deus. E ele pede a Deus em favor de nós.
35 Ranane asu nindou dɨdai sɨhefɨmbo Kraisɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ranambeahɨndɨ yikürübü-mandeamuna? Asu nɨne tɨŋɨrɨfo tükündɨfemunühane, asübusümbɨ hohoanɨmo-ane, nindou ai moaruwaimbo-ndɨhimunühane, wembombondefühane, safɨ yaŋgɨrɨndefühane, nɨnɨ-moatükunɨ ai sɨhefɨmbo moaruwaimbo-femunɨmbo yahohaya aho-ane asu sɨhefɨmbo-so hɨfokoefe moatükunɨ tükündɨfeyowohane, ranɨ-moatükunɨ ranai sɨhefɨmbo Kraisɨndɨ ŋgusüfo pefe hohoanɨmo ranambeahɨndɨ yikürübü-mandeamunɨyo? Wanɨ.
35 Então quem pode nos separar do amor de Cristo? Serão os sofrimentos, as dificuldades, a perseguição, a fome, a pobreza, o perigo ou a morte?
36 Anɨhond-ane, yahurai ranɨ-moatükunɨ sɨhefɨmbo tüküfearandɨ ra Buk Baibor ai ranahambo yare hoafɨyowohü yahoya,
36 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Por causa de ti estamos em perigo de morte o dia inteiro; somos tratados como ovelhas que vão para o matadouro.”
37 Ŋga asu muŋguambo ranɨ-moatükunɨ sɨhefɨmbo tükefeyomunɨ ai daboadan-ane, ŋga sapo Nindou düdi ai sɨhefɨmbo ŋgusüfo pamareamunɨ ranai ana farɨhemunɨ randanɨ aboedɨ hamɨndɨ harɨhehu tüküyahundühanefɨ!
37 Em todas essas situações temos a vitória completa por meio daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois eu tenho a certeza de que nada pode nos separar do amor de Deus: nem a morte, nem a vida; nem os anjos, nem outras autoridades ou poderes celestiais ; nem o presente, nem o futuro;
39 — ausente —
39 nem o mundo lá de cima, nem o mundo lá de baixo. Em todo o Universo não há nada que possa nos separar do amor de Deus, que é nosso por meio de Cristo Jesus, o nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.