Romanos 7

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Wandafɨ mamɨ, ro haponda nɨnɨ hoafɨyo hoafɨmbo sa heheamboayahɨ nda, se fɨfɨrɨhimboanei sapo seana muŋguambo hɨfɨnɨndɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro ra fɨfɨrɨhi hehimbo wambo. Nindou ai yaŋgɨrɨ nüŋguambe yaŋgɨr-ane ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai ahambo hɨfandɨrɨrɨ arandɨ. Ŋga nindou ai yifɨnduwanɨ, ahɨnümbo hohoanɨmo ranai ana ŋgɨrɨ asükaindo ahambo hɨfandɨndɨrɨ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Mamɨ moatükunɨ yahurai-ane, nɨmorehɨ mamɨ ai ahandɨ nindowenihɨ anüŋgu ana, ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai ahambo ahandɨ nindowenihɨ ra-dɨbo kɨkɨhɨramɨndoanɨ ai moanɨ ahandɨ nindowenihɨ-dɨbo yaŋgɨrɨ nɨŋgomboane. Ŋga asu ahandɨ nindowenihɨ ai yɨfayu ana, asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo nindowenihɨ ahandɨ ranɨ-dɨbo kɨkɨhɨmaramɨndo ranai ranɨ hohoanɨmo ranambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨreamboane.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Ahandɨ nindowenihɨ nüŋguanɨ nindowenihɨ ŋgorü-dɨboefeyo ana, nɨmorehɨ ranahambo nindowenihɨ bɨrabɨrɨyo-randeimb-ane mbɨsei. Ŋga asu ahandɨ nindowenihɨ ranai yɨfɨyuwanɨ, nɨmorehɨ ranai nindowenihɨ ŋgorü aserɨmɨndo ana, ai nindowenihɨ bɨrabɨrɨyohɨ-yopoanɨ, sapo ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro ranambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨre tüküfe hayambo wambo.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Wandafɨ mamɨ, mare yahurai hohoanɨmo-ane sɨheimbo-so amboanɨ eŋgorondürɨ. Seana Krais-babɨdɨ nɨboadei hehi asu ranɨmbo-hünda ai-babɨdɨ yɨfɨmayei nou. Ranɨnambo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai sɨheimbo moai kɨkɨhɨra-mündündürɨ. Ranɨmbo wambo asu se hapondanɨ ana nindowenihɨ ŋgorü sahorɨmɨndeimbo nahurai-anei sapo God ai yɨfɨhündɨ botɨmareir-ane sɨhɨrɨ aboedɨ hohoanɨmo ra süŋgufembohünda.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Ŋga horombo sɨhɨrɨ wamɨndafɨ hohoanɨmo ranambe nɨmboefambeyo ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro ranai sɨhefɨ findɨ moaruwai hohoaŋɨ hohoanɨmo botɨreamuna asu sɨhɨrɨ ranɨnambo moaruwai hohoanɨmo ratüpurɨ aho ra rarɨhu marɨhundɨ. Asu hohoanɨmo ra yɨfɨ hohoanɨmo yaŋgɨr-ane yare marandɨ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Ŋga asu hapondanambe ana sɨhɨrɨ yɨfɨyefɨ mburɨhumbo ahɨnümbɨ hohoanɨmo kɨkɨhamɨndɨmunɨ manɨŋgo ranambeahɨndɨ hɨnɨŋgɨ-rɨhumboanefɨ. Ranɨmboane asu hapondanɨ ana sɨhɨrɨ moai wamɨndafɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo sürü paru masɨhoemo ranɨ-süŋgurɨhu ratüpurɨyefɨ, ŋga sɨhɨrɨ Yifiafɨndɨ-mayo sɨmborɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgurɨhu ratüpurɨyefɨ arɨhundɨ.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Asu ranɨmbo sɨhɨrɨ nüŋgumambɨsefa? Ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra moaruwai hohoanɨmoyo? Ranana ai wanɨ! Ŋga ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro ranaiyo wambo moaruwai hohoanɨmo ranahambo hoafɨyowohü nafuimendɨra ro fɨfɨrɨmarɨheandɨ. Ranɨ-moatükunɨ ra yahurai-ane: Ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai hoafɨyowohüya, se nindou ŋgoründɨ napo hohoaŋɨ-ndowamboyafɨ, hoafɨ ra nafuiyondɨrɨhü hoafɨyondɨrɨ-koatembe-mbonana, asu ro ŋgɨrɨ nindou ŋgoründɨ napo hohoaŋɨfe hohoanɨmo ranahambo fɨfɨrɨheandɨ.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Ŋga moaruwai hohoanɨmo ranaiyo ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ ranɨ süŋgu nafɨ ranahambo kokofoare semɨndɨ haya asu ai wandɨ ŋgusüfoambe mamɨkarambo hohoaŋɨfeimbɨ hohoanɨmo ranahambo botɨre marandɨ. Ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai yaŋgorɨkoate-mbembonana, asu moaruwai hohoanɨmo ranai ŋgɨrɨ ŋgɨnɨndɨyo.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Horombo ana ro ahɨnümbɨ hohoanɨmo ra fɨfɨrɨfekoate-yahambe yaŋgɨrɨ aboedɨ manɨmboahɨ. Ŋga asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ ranai tüküfihüyo wambo-so, moaruwai hohoanɨmo ranai yaŋgɨrɨ botɨfe manɨŋgowa asu ro yɨfɨyambo nahuraimayahɨ.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai nindou yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo saimbo ra nɨmɨndühɨyo, ŋga asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu moai yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo sai-randɨ, ŋga sɨhafɨ moaruwai hohoanɨmo süŋgu yɨfɨndafɨ yaho marandɨ.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Ŋga moaruwai hohoanɨmo ranai ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ ranɨ-süŋgu ahambo kokofoare masemɨndo ranahandamboyo hoafɨ ranai wambo yirɨmo-marandɨra asu ro ranɨ-süŋgumarɨheanda wambo moaruwai hohoanɨmo ranai hɨfokoa-mareandɨra ro yɨfɨyambo nahuraimayahɨ.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Ŋga asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro ranai ana Godɨndɨ-mayo-ane. Asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ ranai-amboanɨ Godɨndɨ-mayo wambo mbumundɨyo haya aboed-ane.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Ŋga asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo aboedɨ ranai wambo ramareandɨra ro yɨfɨyahai? Ai ra wanɨ! Ŋga moaruwai hohoanɨmo aboedɨ moatükunɨ süŋgu ramareandɨra yɨfɨmayahɨ. Asu ranɨnambo moaruwai hohoanɨmo ai moaruwai hamɨndɨ moatükun-ane ra weindahɨmefeyo. Ranɨmboane asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ-süŋgu sɨhɨrɨ ndondɨhu fɨfɨrɨndɨhumboane, moaruwai hohoanɨmo ranana ai muŋguna moaruwai hamɨndɨ moatükun-ane.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhundɨ, ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranana Godɨndɨ moatükun-ane. Ŋga asu roana sümbuyo-randeimbɨ fiambeahɨndɨ nindou-anahɨ. Rananahɨ asu moaruwai hohoanɨmo ahandɨ hoarehɨ nɨmboamboyahɨ ahandɨ moanɨ ratüpurɨya-rɨhandeimbɨ-mayahɨ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Roana ratüpurayahɨ ranahambo fɨfɨrɨheandühɨ-yahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ro hohoanɨmo refembo yifirayahɨ ra moai rarɨhe rɨhandɨ. Ŋga hohoanɨmo yiboarukoayahɨ ra asu ro rarɨhe rɨhandühanahɨ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nɨne-moatükunɨ ro refembo yɨboarukoayahɨ ra rawarɨheandɨ. Asu ro rarɨhe hoafɨyahühɨya, ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranana anɨhondü aboed-ane sa arɨhandɨ.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Asu ro ranɨ-moatükunɨ ratüpurɨya arɨhandɨ ranana wandɨ-hoarɨyahɨpoanɨ. Ŋga moaruwai hohoanɨmo wandɨ fiambe amaro ranai-ane moaruwai ranɨ hohoanɨmoyo arandɨ.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Ro fɨfɨrɨheamboanahɨ, wandɨ fiambe ana aboedɨ hohoanɨmo moai nɨmaro, sapo wandɨ wamɨndafɨ hohoanɨmo moaruwai ranambeahɨndɨ wamboanahɨ asahɨ. Ŋga ro aboedɨ hohoanɨmo ra refembo sa hehea hohoanɨmo-yahühanahɨsɨ, ŋga asu ro ŋgɨrɨ ranɨ-moatükunɨ ra randɨheandɨ.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Ro aboedɨ mbumundɨ ratüpurɨ refembo sahehea hohoanɨmoayahɨ ranana asu ro ŋgɨrɨ randɨheandɨ. Ŋga asu nɨne moaruwai fɨfanɨŋgarimbɨ hohoanɨmo ratüpurɨ ro refembo moei-asahɨ ranane rarɨhe arɨhandɨ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Ro moei saheimbɨ hohoanɨmo rawarɨheandɨ ana, ro wandɨhoarɨ-yahɨpoanɨ ranɨ-moatükunɨ ra rawarɨheandɨ, ŋga wanɨ. Ŋga sapo moaruwai hohoanɨmo wandɨ fiambe amaro ranai-ane wambo yaro yahoanɨ rawarɨheandɨ.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Ranane asu ro hoeirɨheandanɨ nɨne hohoanɨmo aboedɨ ra refembo sa heheamboyahanɨ, asu fɨfanɨŋgarimbɨ, moaruwai hohoanɨmo amaro ra aboedɨ hohoanɨmo ranahambo semɨndɨ gɨgɨranambore arandɨ.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Wandɨ hohoanɨmo ragu asaŋgoro ranai ana Godɨndɨ hohoanɨmo ranɨmbo yaŋgɨr-ane süŋgufembo hohoanɨmoya habodarɨhandɨ.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Ŋga asu ro hoeirɨheandanɨ hohoanɨmo ŋgorü wandɨ fiambe amaro asu ŋgorü hohoanɨmo ranai wandɨ fiambe ragu asaŋgoro ranɨ-dɨbo sɨmborɨ-sɨmborɨyafe arɨnandɨ. Ranane asu wandɨ fiambe moaruwai hohoanɨmo amaro ranahandɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ranai wambo kɨkɨhamɨndɨndɨrɨ anɨŋgo.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Roana hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨkoate nindou hamɨnd-anahɨ! Nindou dɨdai wambo yɨfɨmbo hohoanɨmo ranambeahɨndɨ aboedambo-mandeandɨra?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Godɨmbo hɨhɨfarɨhünɨ. Sɨhefɨ Adükarɨ Sisas Kraisɨndɨ süŋgu ai wambo aboedambo-ndeandɨrɨmbui! Asu ndanana moanɨ wandɨ hohoanɨmo-ane: Roana yaŋgɨrɨ Godɨndɨ hohoanɨmo ranɨ hoarehɨ anɨmboahɨ, ŋga asu wandɨ wamɨndafɨ hohoanɨmo ranai moaruwai hohoanɨmo ranahandɨ hoarehɨ nɨŋgombo ahandɨ hohoanɨmo ratüpurɨyo ho arandɨ.
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.