Romanos 10

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wandafɨ mamɨ, ro ŋgusüfoambe wandɨ nindou Israer ranai aboedambo-mbeahindɨ samboanahɨ hohoanɨmoayahɨ! Ranɨmboanahɨ ro aheimbohünda Godɨmbo dɨdɨbafɨyahando arɨhandɨ.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Ŋga ro aheimbo ndorɨhe fɨfɨrɨhe heheamboanahɨ hoafayahɨ, ai ana awi Godɨndɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgufemboanei ŋgusüfo pararɨhindɨ. Ŋga ahei ŋgusüfo pefembo hohoanɨmo ra anɨhondü süŋgupoanɨ.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Aiana moai ndorɨhi fɨfɨrɨhindɨ God ai nindoumbo mbumund-anei yahu hohoanɨmoayu ranana, ŋga aiana aheipoanɨmbo mbumundɨ tüküfe hohoanɨmo-ane süŋgurɨhi arɨhündɨ. Ranane asu God ai nindou mbumundɨ hohoanɨmo hɨnɨŋgɨmareandɨ ra moai sahümündi.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Ŋga sɨhɨrɨ fɨfɨrarɨhundɨ, nindou anɨhondümbo-arɨhorɨ ana, ranaheimbo ndeara Krais ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgufe ho ra moendɨmareandɨ. Ranɨmboane asu nindou ai anɨhondümbo-arɨhorɨ ana, ai Godɨndɨ hɨmboahü mbumund-anei.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Moses ai nindou ahɨnümbɨ hohoanɨmo rasüŋgu mbumundɨ nindou tüküfemboayo ranahambo sürü pare masɨhendɨ. Ai yahuya, ‘Nindou düdi ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo meŋgoro muŋgu ranɨ-süŋgure huhü rananɨmbo ai yaŋgɨrɨ gedühɨ nüŋgumbui,’ mehu.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 Ŋga asu nindou ai Godɨmbo anɨhondümbofiwanɨ asu God ai nindou ranahambo seana mbumund-anafɨ yahu arandɨ. Mbumundɨ tüküfe hohoanɨmo ranana ndahurai-ane. Se ŋgɨrɨ randɨhi hohoanɨmondeihɨya, ‘Nindou dɨdai sünambe magafua?’ mbɨsei. Hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra ‘Dɨdai sünambe gafu Krais sɨhefɨmbo nderümündü makuda?’
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 Asu se ŋgɨrɨ randɨhi hohoanɨmondeihɨya, ‘Nindou dɨdai hɨfɨnɨ yɨfambe ranambe magada?’ mbɨsei. Hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra ‘Dɨdai gadü hoŋguambeahɨndɨ Krais nderümündü madüfua?’
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Ŋga mbumundɨ tüküfembo hohoanɨmo hoafɨ ra ndahurai-ane: ‘Hoafɨ ranana akɨmɨ sɨhafɨ fikɨm-ane, sɨhafɨ yafambe hoearɨ ranɨwamɨ eŋgoro asu sɨhafɨ ŋgusüfo ranambe.’ Sapo anɨhondümbofe hohoanɨmo hoafɨ ranane ro bokarɨhehu arɨhundɨ ra.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Se sɨhafɨ yafambenambo weindahɨ yaro hoafɨyafɨhüya, ‘Sisas ai wandɨ Adükar-ani,’ safɨ mbura, asu sɨhafɨ ŋgusüfo ranambo God sapo Sisasɨmbo yɨfɨhündɨ botɨmarirɨ ranahambo anɨhondümbo-arowandɨ ana, se aboedambo-ndafoamboyafɨ.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Ŋga sɨhafɨ ŋgusüfoambe anɨhondümbo-rɨwandanɨ God ai nindou mbumund-anafɨ yahuhaya asu sɨhafɨ yafambe ranambo weindahɨ hoafɨyafanɨ God ai aboedambo-ndeanɨnɨmbui.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Bukambe hoafɨ ranai hoafɨyowohü yahoya, ‘Nindou düdi ahambo anɨhondümbo-arirɨ ana, nindou ranai ŋgɨrɨ amoanɨŋgɨndu,’ meho.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Suda-anei asu Suda-yafe ndɨfo rananei ranai ŋgorü-poanɨmbo ŋgorü-poanɨmbo-yahimboyeipoanɨ, ŋga nindou Godɨndɨ hɨmboahü mamɨ sɨsɨmogodɨ yaŋgɨr-anei. God aiana muŋguambo nindou ranahei Adükar-ani. Asu nindou muŋguambo dɨdɨyei ai ahamboya farɨhawandürɨ sei arɨhündɨ ranaheimbo aboedɨ-aboedɨreandürɨ arandɨ.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Ranɨmboyo Bukambe yare hoafɨyowohüya, ‘Muŋguambo nindou ai Adükarɨmboya farɨhawandürɨ sei hoafɨyei arɨhündɨ ana, ai aboedambo-ndahimboyei,’ meho.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Ŋga asu nindou ranai anɨhondümbofe-koatendeihɨ ana, ŋgɨrɨ ahambo hoafɨndahündo. Asu ai hoafɨ ranahambo hɨmborɨkoate-ndeihɨ ana, ŋgɨrɨ ahambo anɨhondümbo-ndɨhorɨ. Nindou ranai hoafɨ ra bokarɨ-hefekoate-ndɨmondanɨ asu ai ŋgɨrɨ hɨmborɨndei.
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Asu nindou koehefepura hokoate-ayomo ana, ai ŋgɨrɨ bokandɨhoundɨ. Ŋga Bukambe yare hoafɨyowohü yahoya, ‘Nindou aboedɨ hoafɨ sahümündi asɨnei ra aboedɨ safane,’ meho.
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Ŋga asu Suda yimbu-mamɨ yaŋgɨrɨ ai aboedɨ hoafɨ ranahambo sahümündi süŋgurɨhimboanei. Ŋga Aisaia ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Adükarɨ, nindou ai yɨhoefɨ-mayo hoafɨ ra moai anɨhondümbo-rɨhindɨ,’ mehu.
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra ndahurai-ane: aboedɨ hoafɨ ra hɨmborɨyeihɨyei asu anɨhondümbofe tükümefeyo. Asu Krais ranahambo hoafɨ bokarɨhefembo aboedɨ hoafɨ ra hɨmborɨyeihanei.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Ŋga asu haponda ro düdueheandɨ, Anɨhondüyo Suda ai Godɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨkoate-mayei? Wanɨ. Hoafɨ ra ai anɨhondü hɨmborɨmayeisɨ. Ŋga Bukambe yare hoafɨyowohü yahoya,
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Asükaiya ro düdueheandɨ, Awi Israer ai moai fɨfɨrɨhindɨyo? Ai fɨfɨrɨmarɨhindɨ. God ai Mosesɨndɨ süŋgure hoafɨyuhü yahuya,
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Asu süŋgunambo Aisaia ana ai moai hoafɨmbo yɨhɨmboyu, ŋga God ai ahandɨ süŋgure yare hoafɨyuhü yahuya,
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Ŋga asu Israerɨmbo ai yare hoafɨyuhü yahuya,
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.