Mateus 22

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Jesus lhes falou novamente por parábolas, dizendo:
2 — ausente —
2 "O Reino dos céus é como um rei que preparou um banquete de casamento para seu filho.
3 Ranɨyu ai nɨmarümbo ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ nindoumbo koamarɨhepurɨ nindou bɨdɨfɨrambo sesesɨ si ranɨfihɨ tükündafundɨ yaho hoafɨyopurɨmbo. Ŋga asu ranɨ-sɨmboanɨ nindou ranai moai tüküfembo hohoanɨmoyomo.
3 Enviou seus servos aos que tinham sido convidados para o banquete, dizendo-lhes que viessem; mas eles não quiseram vir.
4 Ranɨyu asükaiyu ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ nindou bɨdɨfɨrambo koamarɨhepurɨ. Ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Wandɨ sesesɨmbo si ranai ndeara nafɨramɨndɨmboane. Burmakau anamɨndɨ asu nɨnɨhondɨ bɨdɨfɨrɨ wowondümbɨ wandɨ hɨfokoaru mandu dɨdɨboadɨru nafɨramɨndɨmboane. Ŋga se dɨfomo nɨmorehɨ semɨndɨmbo sesesɨ ra sesɨmbo,’ yahu hoafɨyu koamarɨhendɨ.
4 "De novo enviou outros servos e disse: ‘Digam aos que foram convidados que preparei meu banquete: meus bois e meus novilhos gordos foram abatidos, e tudo está preparado. Venham para o banquete de casamento! ’
5 Ŋga asu nindou ranai moai ahamundɨ hoafɨ hɨmborɨyomo hou homo, ŋga wanɨ. Ŋga ai ahamundɨ hohoanɨmomemo süŋgu ahamundɨ ratüpurɨmbo bukürɨmefoundɨ. Nindou mamɨ ai ahandɨ nümbürɨnambo-ndefi, mamɨ ai ahandɨ stoa worɨnambofi raraomarundɨ.
5 "Mas eles não lhes deram atenção e saíram, um para o seu campo, outro para os seus negócios.
6 Asu bɨdɨfɨrɨ ai nindou ranahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranahamumbo mburüpundümo houmbo bubuhaiyomopurühɨ hɨfokoakomarüpurɨ.
6 Os restantes, agarrando os servos, maltrataram-nos e os mataram.
7 Ranɨyu asu bogorɨ nindou-mayu ranai ranɨmbo ŋgusüfoambe moaruwairɨrühɨyu ahandɨ ami ranahamumbo koamarɨhepura ai homo nindou hɨfokoaru rundeimbɨ-memo ranahamumbo hɨfokoako-foarupurühɨ ahamundɨ ŋgoafɨ ra hai kamandu kamandu marundɨ.
7 O rei ficou irado e, enviando o seu exército, destruiu aqueles assassinos e queimou a cidade deles.
8 Ranɨyu asu ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranahamumbo hoafɨyuhü yahuya, ‘Wandɨ nɨmorehɨ semɨndɨmbo sesesɨ si ranai ndeara nafɨramɨndɨmboanesɨ, ŋga asu nindou fandɨfembo hoafɨmayahɨ ranai moei mehomo, ŋga ŋgɨrɨ wandɨ worambe dɨfomo.
8 "Então disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, mas os meus convidados não eram dignos.
9 Ŋga haponda se ŋgomo muŋguambo bogorɨ nafɨ ranɨhünda muŋguambo nindou hoeindundühɨ ana, hoafɨndɨmondanɨ nindou afɨndɨ safɨ wandɨ sesesɨmbo si ranühɨ ai mbɨfandund-amboane!’ mehuamboemo.
9 Vão às esquinas e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem’.
10 Ranɨyomo asu ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranai muŋguambo nafɨ bogorɨ ra homondühɨ muŋguambo nindou hoeirüpurühɨ gugurɨmarundɨ. Nindou bɨdɨfɨrɨ aboedɨ, bɨdɨfɨrɨ moaruwai kapeihɨ, ranai muŋgu fandafandambo nɨmorehɨ semɨndɨ sesesɨmbo fondɨ ra nindou yaŋgɨrɨ güremareandɨ.
10 Então os servos saíram para as ruas e reuniram todas as pessoas que puderam encontrar, gente boa e gente má, e a sala do banquete de casamento ficou cheia de convidados.
11 Ranɨyu bogorɨ nindou ai nindou mafandandɨ ranaheimbo hɨmboasafɨmbo huwane nindou mamɨ ranai sesesɨmbo hombo hoearɨ yihuruyɨmɨndɨ-koate mamaruwa hoeimarirɨ.
11 "Mas quando o rei entrou para ver os convidados, notou ali um homem que não estava usando veste nupcial.
12 Ranɨyu asu bogorɨ nindou ai ahambo düdurirühɨ yahuya, ‘Wandafɨ, se ra nünüŋguyafoamboyafɨ sesesɨmbo sihɨ hombo hoearɨ yihuruyɨmɨndɨ-koate tükümefoandɨ ndana?’ mehundoa asu nindou ranai moanɨ hoafɨ-koate sɨrɨ yare mamaru.
12 E lhe perguntou: ‘Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial? ’ O homem emudeceu.
13 Ranɨyu bogorɨ nindou ai ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ ranahamumbo hoafɨyuhü yahuya, ‘Nindou ranahambo yirɨ warɨ hüputüpundümo houmbo weindanɨ nɨmbɨ nɨmaro-ambe pinduwurɨ. Rananɨmbo ai heindühɨ yahafɨ hɨtɨmbɨrandamboane,’ mehu.”
13 "Então o rei disse aos que serviam: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés, e lancem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ndeara Sisas ai hoafɨyuhüya, “Nindou afɨndɨmboyo fandɨfembo hoafɨmayondürɨ, ŋga asu moanɨ yimbu mamɨ yaŋgɨrɨ ranaheimbo dɨbonɨmayondürɨ,” mehu.
14 "Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos".
15 Farisi nindou ai homo Sisas hoafayu ranahambo nɨnɨ düdufe hoafɨ sɨhɨrɨ hoafɨndefühɨ ranambo yirümondɨhurɨmbo yahomo fɨfɨrɨmarundɨ.
15 Então os fariseus saíram e começaram a planejar um meio de enredá-lo em suas próprias palavras.
16 Ranɨyomo ai nindou ahamumbo süŋgurɨpurɨ-rundeimbɨ asu Herotɨndɨ süŋgururü-rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨ ranahamumbo Sisas-sowana koamarɨhoupurɨ. Ai homo Sisasɨmbo-so tüküyafu hoafɨyomondohü yahomoya, “Nindou yamundo-randeimbɨ, ro sɨhambo fɨfɨrɨhunɨnɨmboanefɨ se anɨhondümbo hondü hoafɨyafɨ arandɨ ra. Nindou ai nɨne-hohoanɨmo hohoanɨmoayei ranahambo se afɨndɨ hohoanɨmo-koate seana Godɨndɨ anɨhondü hohoanɨmo ranahambo yamundo randühanafɨ. Asu seana sɨhafɨ hɨmboahü muŋgua nindou sɨmogodühanei.
16 Enviaram-lhe seus discípulos juntamente com os herodianos que lhe disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. Tu não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens.
17 Ranana asu se yɨhoefɨmbo hoafɨyafɨmunɨ. Se ra ranɨmbo nüŋguro hohoanɨmoyafühɨyafa? Romɨ-yomondɨ nindou bogorɨ Sisar ranahambo takis kakɨ saimbo ra aboedɨyo wanɨyo?” mehomondamboyu.
17 Dize-nos, pois: Qual é a tua opinião? É certo pagar imposto a César ou não? "
18 Ŋga asu Sisas ai ahamundɨ nɨne-hoafɨ moaruwai fɨfɨrarundɨ ranɨmbo fɨfɨreandɨ. Ranɨyu asu ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi seana nindou yimbu yafambeimbanemo! Se ra nɨmboe wambo ŋgorü-süŋgufendɨrɨmbo yahomo houmboemo rana?
18 Mas Jesus, percebendo a má intenção deles, perguntou: "Hipócritas! Por que vocês estão me pondo à prova?
19 Naha ndühɨ wambo kakɨ hoarɨ takis-ambe sɨhefembo-mayo ra nafui-yomondɨrɨ,” mehuamboemo. Asu ai ahambo kakɨ hoarɨ ra sowandümo homo nafuimemondo.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto". Eles lhe mostraram um denário,
20 Ranɨyu asu ai ahamumbo hoafɨyuhü yahuya, “Se ra dade ŋgusümboarɨyo asu ndürɨyo kakɨ ndanɨfihɨ apaiaro rana?” mehuamboemo.
20 e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? "
21 Asu ai ahambo sɨmborɨ yahomoya, “Adükarɨ bogorɨ nindou Sisar ranahandane,” mehomondamboyu. Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “I awi refeanasɨ nɨne-moatükunɨ Sisarɨndayo ahambo sɨhefemboane, asu nɨne-moatükunɨ Godɨndayo ahambo sɨhefemboanesɨ,” mehuamboemo.
21 "De César", responderam eles. E ele lhes disse: "Então, dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus".
22 Ranɨyomo asu ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo hepünafundühɨ ahambo ranühɨ yaru hɨnɨŋgɨrüwurɨ houmbo ndamefundɨ.
22 Ao ouvirem isso, eles ficaram admirados; e, deixando-o, retiraram-se.
23 Mamɨ ranɨ sihɨ Sadyusi nindou bɨdɨfɨrɨ ai Sisas sowana tükümefundɨ. Ranɨ nindou ai-ana ŋgɨrɨ nindou yɨfɨhündɨ botɨndɨfe-ndandɨ yahomo rundeimbɨ nindouyomo.
23 Naquele mesmo dia, os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
24 Ranɨyomo asu ai Sisasɨmbo düdurüwurühɨ yahomoya, “Nindou yamundo-randeimbɨ, Moses ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Nindou mamɨ ai nɨmorɨ-koate yɨfɨnduanɨ ana, asu ahandɨ akɨdɨ ai ahandɨ-mayo nɨmorehɨ kai ra ndemündɨ haya yɨfɨmayu ranahandɨ fondühɨ farɨhefembo-hünda ahandɨ nɨmorɨ ra amoŋgoandɨ nɨmorɨ-mbiyuwamboane,’ mehu.
24 "Mestre, Moisés disse que se um homem morrer sem deixar filhos, seu irmão deverá casar-se com a viúva e dar-lhe descendência.
25 Horombo yɨhoefɨ mbusümo apodoho mamɨ 7 ranai manɨŋgomo. Amoŋgo hondü ai nɨmorehɨ ra semündü haya nɨmorɨ mbuimɨndɨ-koate yɨfɨyuhüyu asu ai nɨmorehɨ ahandɨ ra ranɨkɨmɨ akɨdɨmayu ranahambo hɨnɨŋgɨmareandɨ.
25 Entre nós havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu. Como não teve filhos, deixou a mulher para seu irmão.
26 Ranɨkɨmɨ akɨdɨmayu amboanɨ yahurai amoŋgo hondü ai ramefiyu nou ramefiyu. Ranɨyu asu ai ranɨkɨmɨ akɨdɨ ŋgorü mbusümondɨ amboanɨ ŋgorü yahurai ramefiyu. Moanɨ mamɨ yahurai yaŋgɨrɨ homo-homombo bɨdɨfɨranɨ akɨdɨ hondü 7-mayu ranahandɨfihɨ tümareandɨ.
26 A mesma coisa aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ndeara bɨdɨfɨranambo hondü nɨmorehɨ ranai yɨfɨmayo.
27 Finalmente, depois de todos, morreu a mulher.
28 Ŋga asu süŋgunambo nindou yɨfɨhündɨ yaŋgɨrɨ botɨfembo si tüküfeambe ra nɨmorehɨ ranai nindou dadɨ nɨmorehɨmanda? Apodoho-mamɨ ranai sapo ahambo muŋguambo masowandümo anesɨ,” mehomondamboyu.
28 Pois bem, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa, visto que todos foram casados com ela? "
29 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Awi seana hɨhɨndɨ hohoanɨmombü nindou-anemo! Awi seana nɨmboe sapo Baiborambeahɨndɨ hoafɨyo asu Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨyo ra fɨfɨrɨfekoate-wambo ranɨmboanemo.
29 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados porque não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
30 Nindou yɨfɨhündɨ botehindɨ ana, ai sapo sünambeahɨndɨ nendɨ sünambe amarɨmo yahurai tükündahindühɨ anɨmbo asu ai ŋgɨrɨ nɨmorehɨ nindowenihühɨ ndahindɨ, ŋga wanɨ.
30 Na ressurreição, as pessoas não se casam nem são dadas em casamento; mas são como os anjos no céu.
31 Asu sapo nindou ai yɨfɨhündɨ botɨfe ranɨmbo ra, awi se moai God ai Bukambe sɨheimbo hoafɨmayundürɨ ra hoeirɨhindɨyo?
31 E quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram o que Deus lhes disse:
32 Sapo ai yare hoafɨyuhü yahuya, ‘Ro-ana Abrahamɨndɨ God-anahɨ, Aisakɨndɨ God-anahɨ, asu Sekopɨndɨ God-anahɨ!’ mehu. Aiana yaŋgɨrɨ nüŋgumbɨ nindou-yafe God-ani asu ai yɨfɨhündɨ-yafe Godɨyupoanɨ,” Sisas ra mehu.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’? Ele não é Deus de mortos, mas de vivos! "
33 Nindou afɨndɨ ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei hehi Sisasɨndɨ yamundɨfe hoafɨ ranɨmbo mahepünahindɨ.
33 Ouvindo isso, a multidão ficou admirada com o seu ensino.
34 Ranɨ hoafɨnambo Sisas ai Sadyusi nindou ahamundɨ hoafɨ kɨkɨmareapurɨ. Ranɨyomo asu Farisi nindou ai ranɨ hoafɨ ranahambo hɨmborɨyomo houmbo ai mamühɨ gugurɨmefundɨ.
34 Ao ouvirem dizer que Jesus havia deixado os saduceus sem resposta, os fariseus se reuniram.
35 Ranɨyu asu nindou mamɨ ahamundɨ mbusümo ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨreandeimbɨ ranai mamɨ düdufe Sisasɨmbo randɨhinɨ hoeindɨhinɨ yahu-haya düdumarirɨ.
35 Um deles, perito na lei, o pôs à prova com esta pergunta:
36 Ai ahambo düdurirühɨ yahuya, “Yamundo-randeimbɨ nindou, naha ahɨnümbɨ hoafɨ ranaiyo moanɨ adükarɨ hamɨndayo?” mehuamboyu.
36 "Mestre, qual é o maior mandamento da Lei? "
37 Asu Sisas ai sɨmborɨ ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “‘Adükarɨ sapo sɨhafɨ God ranahambo, sɨhafɨ ŋgusüfo muŋguambo, sɨhafɨ hohoanɨmo muŋguambo, yifiafɨ muŋguambo ranambo ŋgusüfo pandoworɨ.’
37 Respondeu Jesus: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma e de todo o seu entendimento’.
38 Ranɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranane ai weaŋgurühɨdɨdɨ asu moanɨ adükarɨ hamɨndayo.
38 Este é o primeiro e maior mandamento.
39 Asu ŋgorü ahɨnümbɨ hoafɨ adükarɨ ranɨ-kɨmɨnɨndɨ ra ndahurai-ane, ‘Se ŋgunindambürɨ ranaheimbo ŋgusüfo pandowandürɨ sapo se sɨhafɨ fimbo rawarowandɨ nou.’
39 E o segundo é semelhante a ele: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Mosesɨndɨ muŋguambo ahɨnümbɨ hohoanɨmo aho ranane asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ nindou-yomondɨ yamundɨfe hohoanɨmo ranane muŋguambo ranana yimbu adükarɨ ahɨnümbɨ hoafɨ ra nɨmɨndühane,” mehu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas".
41 Farisi nindou ai gugurɨyafu mamarɨmonda Sisas ai ahamumbo düdufipurühɨ yahuya,
41 Estando os fariseus reunidos, Jesus lhes perguntou:
42 “Se ra Kraisɨmbo nüŋguru hohoanɨmoyomondühɨyomoa? Ai ra dadɨ amoao mamɨyomondambe-ahɨndɨyua?” mehuamboemo. Asu ai sɨmborɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Ai-ana Defitɨndɨ amoao-ambeahɨndani,” mehomondamboyu.
42 "O que vocês pensam a respeito do Cristo? De quem ele é filho? " "É filho de Davi", responderam eles.
43 Asu ai ahamumbo düdureapurühɨ yahuya, “Asu nünüŋgufemboyo Yifiafɨ Aboedɨ ranai Defitɨmbo hohoanɨmo ŋgusüfoambe horɨmarera asu ai Krais ranahambo Adükar-ani mehundoa? Defit ai yare hoafɨyuhü yahuya,
43 Ele lhes disse: "Então, como é que Davi, falando pelo Espírito, o chama ‘Senhor’? Pois ele afirma:
44 ‘Adükarɨ Ai wandɨ Adükarɨmbo yare hoafɨyuhü yahuya,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés" ’.
45 Defit ai Krais ahambo Adükarɨ yahundo marandane. Asu nüŋgufimboyu Krais Ai Defitɨndɨ ahuirayu rana?” mehupurɨ.
45 Se, pois, Davi o chama ‘Senhor’, como pode ser ele seu filho? "
46 Asu nindou mamɨ ai-amboanɨ moai Sisasɨndɨ düdufe hoafɨ ranɨmbo sɨmborɨ hoafɨyundo, ŋga wanɨ. Ranɨyomo asu ai rɨhünda peyomo houmbo ahambo düdufembo ahɨnɨrurühɨ asu ai moai ahambo mamɨ düdufe amboanɨ düduyafundo rundɨ, ŋga wanɨ.
46 Ninguém conseguia responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante, ninguém jamais se atreveu a lhe fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.