Mateus 17

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Refe haya 6 si ranai howane, asu ranambe Sisas ai Pita, asu Sems Son apodoho ranahamumbo sepurümündɨ haya hɨfɨ wafu nɨmoamo hamɨndɨ-mayo ranɨwamɨ moanɨ ahamund-amboanɨ mahafomo.
1 E, seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu à parte a um alto monte,
2 Asu ai hɨmboyomondane ahamundɨ hɨmboahü Sisas ai moanɨ ranɨ-poanɨmbo fi tükümefendo. Ranɨyo asu ahandɨ ŋgusümboarɨ ranai hüfɨhamɨndɨ nahurai sɨsɨŋarambo randühɨyo asu hoearɨ magüdeandɨ ranai si nahurai kɨfohɨ hamɨndɨ tükümefeyo.
2 e transfigurou-se diante deles; e a sua face resplandeceu como o sol, e as suas vestes estavam brancas como a luz.
3 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ŋgɨmɨ-memo ranai Moses Eraisa ai Sisas babɨdɨmbo wataporɨmemonda hoeimarüpurɨ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Ranɨyu asu Pita ai ranɨmbo Sisasɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Adükarɨ, awi aboedɨ safanefɨ sɨhɨrɨ ndanühɨ sühifɨ anɨmboefɨ! Se refembo hohoanɨmoayafɨ ana, awi ro dago ŋgɨmɨ hüründɨhapurɨmboyahɨ, sɨhambo mamɨ, Mosesɨmbo mamɨ, asu Eraisambo mamɨ,” mehundo.
4 Então, respondendo Pedro, disse a Jesus: Senhor, é bom estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
5 Ranɨyo asu Pita ai hoafɨyuhü nüŋgu ane kɨfohɨ sɨsɨŋarambo-randeimbɨ mburüŋgai ranai ahamumbo gabudɨmafoareapurɨ asu hoafɨ mamɨ ranai mburüŋgai-ambeahɨndɨ tüküfihɨ hoafɨyowohü yahoya, “Nindou ndanana wandɨ nɨmorɨ hondü ro ahambo ŋgusüfo parɨhineimbani. Ro ahambo siaoyamboanahɨ, ŋga ahambo hɨmborɨndɨmondo,” meho.
5 E, enquanto ainda falava, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ-memo ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo yɨhɨmboyomondühɨ hɨfɨnɨ hɨfambe mbɨro pütapɨmemo.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre as suas faces, e temeram muito.
7 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo-so sünɨ sündiapurühɨ hoafɨyuhü yahuya, “Boteyafu. Se yɨhɨmbondɨmboemo,” mehupuramboemo.
7 E, vindo Jesus, tocou-os e disse: Levantai-vos, e não temais.
8 Ranɨyomo asu ai mbɨro faründümo hɨmboyomondane moai dɨdɨ ai ranühɨ nüŋgu, ŋga Sisas ai yaŋgɨrɨ manüŋgu.
8 E, eles levantando os seus olhos, não viram a nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Ranɨyomo asu hɨfɨ wafu-mayo ranɨ-wamɨnɨndɨ hɨfɨna hanɨmondühɨ nafɨnɨ Sisas ai ahamumbo yowanɨ hoafɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Yowanɨ se nindou amurambo hoafɨndɨmboemo sapo nɨne-moatükunɨ tükümefeyoa hoeimarundɨ ranahambo. Ŋga ranɨ-moatükunɨ ra moanɨ rande yagodɨ ŋgombo Nindou Hondü ranai yɨfɨhündɨ botɨfiyu-ambe tükümbɨfeyo-wamboane,” mehupurɨ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A nenhum homem conteis a visão, até que o Filho do homem seja ressuscitado dentre os mortos.
10 Ranɨyomo asu ai sɨmborɨ ahambo düduyafundowohü yahomoya, “Asu nɨmboe ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ ai hoafɨyomondühɨya Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨ Eraisa boatei tükümbɨfiyu-wamboane mehomoa?” mehomondamboyu.
10 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: Por que dizem então os escribas que Elias deverá vir primeiro?
11 Asu Sisas ai ahamumbo sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Yɨnɨ, anɨhondane Eraisa ai boatei tüküfi muŋguambo moatükunɨ ra ai nafɨyɨmɨndɨ sɨhefemboani.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas.
12 Ŋga asu ro sɨhamumbo hoafehapurɨ, Eraisa ai ndeara tüküfimboani, ŋga asu nindou ai moai ahambo ndorɨhorɨ fɨfɨrɨhorɨ. Ŋga asu ai moanɨ ahambo ai hohoanɨmoayei ranɨ-süŋgurɨhorɨ mamɨkarɨ moatükunɨ raraoarɨhorɨ hei. Mamɨ ranɨ-süŋgumbo anɨmbo Nindou Hondü ranahambo amboanɨ randɨhorɨ moaruwaimbo-ndɨhorɨmboyei,” mehu.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim eles farão também sofrer o Filho do homem.
13 Ranɨyomo asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo ai Son sapo hundürüra-randeimbɨ-mayu ranahamboani wataporɨmboaramunɨ mehomo.
13 Então compreenderam os discípulos que lhes falara de João, o Batista.
14 Asu ai nindou afɨndɨ meŋgoro ranaheimbo sowana homo tüküyafundane, nindou mamɨ ai Sisasɨmbo-so tüküfi hu yirɨ yimbu pusɨreandühɨ hoafɨyundühɨ yahuya,
14 E, chegando à multidão, aproximou-se dele certo homem, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 “Adükarɨ, awi se wandɨ nɨmorɨ ranahambo hɨpoamborɨworɨ! Ai ana wunünümboyu randühɨ ranani asu ahandɨ fi moaruwai tüküfihɨ hɨmboawuwure piyu arandɨ asu ai afɨndɨmbo haiambe pɨyu asu hɨmonɨ pɨyu arandɨ.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho; pois é lunático e padece muito; porque muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ro sɨhafɨ süŋgurunɨnɨ-rundeimbɨ-memo ranahamumbo-so sahümɨndɨ mahahɨ, ŋga asu ai ŋgɨrɨ ahambo aboedɨndüwurɨ,” mehundo-amboyu.
16 E eu o trouxe aos teus discípulos, mas não puderam curá-lo.
17 Ranɨyu asu Sisas ai nüŋgumbo hoafɨyuhü yahuya, “Awi nindou se ana anɨhondümbofe hohoanɨmo-koateayei hehi hohoanɨmo ndofe kife-koate nindou-anei. Nüŋgunɨmbɨmbo ro se babɨdɨmbo manɨmboahɨ rana? Nüŋgunɨmbɨmbo ro ra awi hɨpoambomandɨheandüra? Ndühɨ se nɨmorɨ ra wambo sowana sahorɨmɨndei sühüsi,” mehundürɨ.
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo? Até quando vos suportarei? Trazei-mo aqui.
18 Ranɨyu asu Sisas ai moaruwai nendɨ nɨmorɨmayu ranahandɨ fiambe mamaro ranahambo andai ragu hafɨ mehundoa asu ai nɨmorɨndɨ fiambeahɨndɨ kosɨfoai haya ragu mahoa, asu mamɨ ranɨ-sɨmboanɨ hamɨndɨ nɨmorɨ ranai aboedɨmayu.
18 E, repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e desde aquela hora ficou o menino curado.
19 Ranɨyomo asu Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahambo-so ai yaŋgɨrɨ tüküyafu düduyafu hoafɨyomondowohü yahomoya, “Nɨmboe asu ro moaruwai nendɨ ranahambo raguanambofe-koatemayefa?” mehomondamboyu.
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
20 — ausente —
20 E Jesus disse-lhes: Por causa de vossa incredulidade; pois na verdade eu vos digo que, se vós tiverdes fé como um grão de semente da mostarda, direis a esta montanha: Remova daqui para aquele lugar, e será removida; e nada será impossível para vós.
21 — ausente —
21 Mas essa espécie não se expulsa senão pela oração e pelo jejum.
22 — ausente —
22 Enquanto permaneciam eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem será traído nas mãos dos ­homens.
23 — ausente —
23 E matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressuscitará. E eles se entristeceram grandemente.
24 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ babɨdɨmbo Kaperneam ŋgoafɨhü tüküyafundane, Godɨndɨ worɨmbohünda nindou takis kakɨ sowandümo-rundeimbɨ ai Pitambo-so tüküyafu düduwurühɨ yahomoya, “Sɨhafɨ yamunde-randeimbɨ nindou ranai Godɨndɨ worɨmbo takis kakɨ ra sɨhendai?” mehomondoamboyu.
24 E vindo eles para Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que recebiam tributos, e perguntaram: O vosso mestre não paga tributos?
25 Asu Pita ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Yɨnɨ, ai sɨhendɨsɨ,” mehu. Asu Pita ai worambe tükümefiyua, Sisas ai ranɨ hoafɨ boatei düdufihɨ yahuya, “Saimon, se sɨhafɨ hohoanɨmo ra nüŋgu-nahuraiyo-a? Hɨfɨ ndanühündambo bogorɨ nindou ra dadɨmayoyo mamɨkarambo takis ra sowandümo arunda? Ai ra nindou mamɨ ranɨ sɨrɨmayei ranahei-mayoyo asu nindou amurɨyei-mayoyo sowandümo arundɨ?” mehuamboyu.
25 Disse ele: Sim. E quando entrou na casa, Jesus o preveniu, dizendo: O que tu pensas, Simão? De quem cobram os reis da terra o tributo ou imposto? Dos seus próprios filhos, ou dos estrangeiros?
26 Asu Pita ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Nindou amurɨyei-mayo,” mehuamboyu. Ranɨyu asu Sisas ai asükaiyu hoafɨyuhü yahuya, “Refe anasɨ, nindou mamɨ ranɨ sɨrɨ ranai kakɨ ra sɨhefepoanɨsɨ, ŋga moanɨmboane.
26 E Pedro lhe disse: Dos estrangeiros. Disse-lhe Jesus: Então os filhos são isentos.
27 Ŋga asu sɨhɨrɨ takisɨmbo kakɨ sɨhefe-koateayefɨ ana, sɨhefɨmbo yɨboaruko-ndɨhimunɨmboyei. Ŋga se ŋgafɨ Gariri hoe ranambe batüründandanɨ kinɨ weaŋgurühɨ hürarɨhoefɨ ranahandɨ yahamo hɨmbondafanɨ kakɨ ŋgüsarɨmboe. Ranana waŋgei Godɨndɨ worɨ ranahambo kakɨ sɨhefembohünda ndearane. Rananɨmbo ndowandɨfɨ hawa ahamumbo dabapurɨ sɨhehɨ takisɨmbo sɨhefembohünda,” mehu.
27 Mas, para que não os ofendamos, vai ao mar, lança o anzol, e toma o primeiro peixe que subir; e abrindo-lhe a sua boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dai-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.