Marcos 15

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Siambe hondü Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ, hɨfandɨrundeimbɨ nindou, ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ muŋguambo kansɨr ai hoafɨ mamamberu masɨhoundɨ. Ranɨyo asu süŋgunambo Sisasɨmbo warɨ hüputüpurundümo mburumbo Pairat sowanambo sowaründümo mahomo.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Asu Pairat ai Sisasɨmbo düdurirühɨ yahuya, “Se Suda-yei adükarɨ bogorɨyafɨ?” Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyuhɨya, “Se sɨhafɨhoarɨ hoafayafɨsɨ,” mehu.
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 — ausente —
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 — ausente —
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Asükai Sisas ai akɨdou amboanɨ hoafɨ-koatemayua Pairat ai mahepünɨfiyu.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Muŋgu hɨmbanɨ Pasofa sesesɨ si tüküfeyoambe Pairat ai karabusambeahɨndɨ nindou mamɨ aboedambo hɨnɨŋgɨrirɨ-marandɨ. Nɨmorehɨ nindowenihɨ ranai aheihoarɨ ndürɨ dükarɨhoranane hɨnɨŋgɨrerü marandɨ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ranɨsɨmboanɨ nindou mamɨ ahandɨ ndürɨ Barabas ai nindou bɨdɨfɨrɨ sepurɨmündü haya gafman babɨdɨmbo yifiarɨyomo nindou hɨfokoamarunda karabusɨmarüpurɨ.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Nindou afɨndɨ ranai gugureandühɨyo Pairatɨmbo horombo aheimbo yaremarandɨ rasüŋgufembo düdumehindɨ.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Asu Pairat ai düdurerühɨ yahuya, “Se hohoanɨmoyeiyanɨ sɨheimbo sowana Suda-yei adükarɨ bogorɨ ra aboedambo koandɨhehinɨmboyo?” mehu.
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Sapo Pairat ai ndore fɨfɨreandɨ Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ ai Sisasɨmbo ŋgusüfoambe moaruwaiyomondühɨyo ahambo sowana koamarɨhawurɨ.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ŋga Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ ai nindou afɨndɨ ranaheimbo hohoanɨmo botɨmarundürɨ Sisasɨmbo ana yowanɨ aboedambofipoanɨ, ŋga Barabasɨmbo anɨmbo, yahomo houmbo.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Asükai Pairat ai düdureandürühɨ yahuya, “Se hohoanɨmoyeiyanɨ, ro nɨnɨ-nünüŋgu mandɨhinɨ se Suda-yei adükarɨ bogorɨ sei arɨhündɨ ranahambo-a?” mehuamboyei.
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Asu ai asükai hoafɨ karɨhehindühɨ seiya, “Nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ tɨkoemündü pefimboani,” masei.
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Asu Pairat ai düdureandürühɨ yahuya, “Ŋga asu nɨne-moaruwai ramareanda?” mehuamboyei. Asu ai puküna hoafɨ karɨhehindühɨ seiya, “Nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-fihɨ tɨkoemündü pefimboani,” maseiamboyu.
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ranɨyo nindou afɨndɨ ranai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbeyeia yahu haya aheimbo sowana Barabasɨmbo koamarɨheirü. Asu amimbo hoafɨmayua Sisasɨmbo ndüfurɨ ndüfurɨrurɨ mburumbo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-fihɨ tɨkoemündɨ pefimbohünda ami-yomondɨ warɨhümarirɨ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ami ai Sisasɨmbo sowaründümo homo Rom gafmanɨ-yomondɨ adükarɨ worɨ, Pretoriam seimarɨhündɨ, ranambe hɨnɨŋgɨrüwurɨ houmbo ami bɨdɨfɨrambo hoafɨmemonda gugurɨmefundɨ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ranɨyomo hoearɨ yimɨndɨbadɨ-hounduwohüyo hamburɨ hoearɨ güdɨndo mburumbo tɨhoarɨ tɨhoarümbɨ wofɨnambo at nahurai nafɨru mbɨroambe kɨkɨmafoarundo.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ranɨyo ai Sisasɨmbo hoafɨyomondühɨya, “Suda-yafe adükarɨ bogorɨ, karɨhasɨ,” mehomo.
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ranɨyo ahambo nɨmɨharɨnambo mbɨrowohü harɨyomondo, ŋgurɨ tɨfɨyafundo, adükarɨmbo hohoanɨmombo rawefundɨ nou tɨkaruhou yimɨndɨhona nɨmarɨmo raraomarundɨ.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ai ahambo tɨrɨfoefi hoafɨmbo muŋgua-moatükunɨ ra raru mburu asu hamburɨ hoearɨ gudɨmaründo ra yimɨndɨ-ründümondühɨ asükai ahandɨ hondü ra güdɨmarundo. Muŋgu-moatükunɨ raraoru mburu nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ-fihɨ tɨkoemündɨ pefimbo sowaründümo mahomo.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Sisasɨmbo sowaründümo houmbo heihüyei Sairinihündɨ nindou mamɨ, ahandɨ ndürɨ Saimon, Areksander Rufus-yafandɨ afɨndɨ ai adükarɨ ŋgoafɨnambo masüfuwa hoeimarɨhorɨ. Ranɨyo ami ai sowaründümo houmbo hoafɨmemondoa Sisasɨndɨ nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ ra masemündu.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ranɨyo Sisasɨmbo sowaründümo homo Gorgota sei arɨhündɨ ranɨhü tükümehindɨ. Gorgota ranahandɨ nɨmɨndɨ ra mbɨrɨhapɨrɨ-ane.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ranühɨyo ami ai Sisasɨmbo wain hoeambe hühütimbü marasen fanduyamundu mburu masabudo, ŋga ai moai sümündu.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ranɨyo ami ai ahambo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimb-fihɨ parüwurɨ mburumbo ahandɨmayo hoearɨ-napo ra yimbuemɨndɨmbo yahomo hou satu piraimemo.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Sapo Sisasɨmbo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimb-fihɨ pamarüwurɨ ra siambeahɨ hüfɨhamɨndɨ kehurɨ süfuambeyo.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ahambo papɨ hoafɨ sürü paru mburu ranai yare hoafɨyowohü yahoya, “SUDA-YAFE ADÜKARƗ BOGORƗ,” meho.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 — ausente —
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ranɨyei nindou afɨndɨ ranai ŋgasündɨhorɨ heiheirühündühɨ mbɨro hɨrɨhɨrɨhündühɨ ahambo tɨrɨfoefe hoafɨ hoafɨyeihɨ “Sapo se safɨya ‘Godɨndɨ worɨ bɨrɨfoefe hefe ŋgɨmɨ sihɨ yaŋgɨrɨ worɨmbondɨhɨ hɨnɨŋgɨndɨheamboyahɨ,’ masafɨ.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Hapondanɨ se sɨhafɨ fimbo farɨhoefɨ. Se nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ fihɨndɨ foarefoa hawambo kosafɨ,” masei.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Asükai mamɨ yahurai Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ-yomo ai-amboanɨ tɨrɨfoefe hoafɨmarurɨ. Ai ahamundɨhoarɨ raru hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Ai nindou amurambo aboedamboreandürɨ-marandɨ, ŋga asu moai ahandɨ fimbo aboedamboreandɨ.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Krais Israerɨyei adükarɨ bogorɨ ranai nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨ ra hɨnɨŋgɨre haya mbɨkusɨfuendɨ. Rananɨmbo sɨhɨrɨ hoeindɨhurühɨ ahambo anɨhondümbo-ndɨhurɨmboane,” mehomo. Nindou yimbu Sisasɨndɨ fikɨmɨ pamarupɨrɨ ai-amboanɨ mamɨ yahurai Sisasɨmbo tɨrɨmafoarɨnerɨ.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Hüfɨnɨmbo ranɨ hɨfɨhü nɨmbɨ ranai peyo haya ho hombo hüfɨhamɨndɨ wuwurɨyuambe tükümefeyo.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Hüfɨhamɨndɨ wuwurɨyuambe Sisas ai puküna heiyuhü yahuya, “Eri, eri, rema sabaktani?” mehu. Hoafɨ ranahandɨ nɨmɨndɨ ra ndahuraiane: Wandɨ God, wandɨ God, nɨmboe se wambo hɨnɨŋgɨmarowandɨrɨ.
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Nindou bɨdɨfɨrɨ akɨmɨ manɨmboei ranai hɨmborɨyei hehi hoafɨyeihɨ seiya, “Hɨmborɨyei, ai Eraisamboani mɨŋgayu,” masei.
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Ahei mbusümonɨndɨ nindou mamɨ ai pɨpɨyu hu poposɨ moatükunɨ nahurai semündü mbura wain hoe ranambe foare mbura nɨmɨharɨfihɨ pare hɨmondamündɨ haya masagado. Ŋga asu bodɨmondɨ ai hoafɨyeihɨ seiya, “Awi hoeindɨhu mbundɨhumbo, Eraisa ai ahambo farɨhefimbo tükümandɨfiyu, wanɨmandɨyo?” masei.
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Asu Sisas ai asükai puküna heiyu mbura yɨfɨmayu.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Refihɨyu asu Godɨndɨ worambe hoearɨ kümarundɨ ranai nɨmoamo ŋgahɨ peyo haya bure hanɨmbo gebü hɨfɨnɨ türeandühɨ yimbumbore bumareandɨ.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Asu ami-yomondɨ bogorɨ Sisasɨndɨ fikɨmɨ manüŋgu ranai ai yɨfɨmayu ra hoeireanda mayoa hoafɨyuhɨ yahuya, “Anɨhondane, nindou nda Godɨndɨ nɨmor-ani,” mehu.
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Nɨmorehɨ bɨdɨfɨrɨ ai akɨdou aŋgunɨ safɨ nɨboadei hɨmboapomayei. Ahei mbusümo ra Maria Makdarahündɨyo, Maria, Sems Sosep-yafandɨ hondɨyo asu Saromeyo.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Sapo Sisas ai Garirihɨ nüŋguambe nɨmorehɨ ranɨyei Sisasɨmbo süŋgurɨhorühɨ farɨhehorɨ marɨhündɨ. Asu amurɨ bɨdɨfɨrɨ nɨmorehɨ Sisas babɨdɨmbo Serusaremɨnambo mahei ai-amboanɨ ranühɨ manɨmboei.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pairat ai Sisas yɨfɨmayu hoafɨ ra hɨmborɨyu haya hepünɨmefiyu. Ranɨyo ami-yomondɨ bogorɨmbo mborai mehuamboyu mahua Sisas ai yɨfɨmbaiyu wanɨyo yahu haya düdumarirɨ.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ami-yomondɨ bogorɨ ranai hoafɨmayua hɨmborɨyu haya Pairat ai Sosepɨmboya yɨfɨ nɨmoko ra ndoarɨndɨfɨ, mehundo.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Sosep ai hu kɨfohɨ hoearɨ mamɨ pemɨyu mbura Sisasɨndɨ yɨfɨnɨmoko foarümündɨ hoearambe parirɨ ŋgamondɨfoarirɨ mbura serümündɨ hu hoŋguambe masɨheirɨ. Hoŋgu ra nɨmoei nɨmarɨweimbɨndambo nindou hüti wowondɨmarundɨyo. Ranɨyo Sosep ai nɨmoei adükarɨ ŋgorü gügüra hu hoŋgu nafɨtambe ra güre pare hɨnɨŋgɨmareandɨ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Ranɨyo Maria Makdarahündɨyo asu Maria Sosepɨndɨ hondɨyo ai Sisasɨmbo masɨhawurɨ ra nɨmbafe hɨmboapomayafe.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.