Marcos 14

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 God ai Israerɨmbo Aboedambo-mareandüra aboedɨ manɨmboei si (Pasofa) asu bret yisɨkoate sesɨmbo si ra tüküfembo yimbu si manɨŋgo. Ranɨyo Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨyomo asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundurundeimbɨ ai Sisasɨmbo kɨkɨhimündɨ hɨfokoefimbo hohoanɨmomemo. Ranɨyo ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Sɨhɨrɨ nɨnɨ-süŋgundɨhu Sisasɨmbo wosɨhoaforɨ hoafɨ ndɨhurɨ mbunduhu kɨkɨhɨndɨhurɨmɨndefɨ hoahu hɨfokoamandɨhurɨ,” mehomo.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Sɨhɨrɨ adükarɨ sihɨ ana refepoanɨ, ŋga nindou ai ŋgɨnɨndɨndeihɨ sɨhefɨ mbusümo yifiarɨ botɨndɨhimboyei,” mehomo.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Sisas ai Betani ŋgoafɨhü Saimon horombo mɨmanɨho masɨmeimboyoweimbɨ ahandɨ worambe mamaru. Sisas ai nindou ranahandɨ worambe sesühɨ nɨmaruane, nɨmorehɨ mamɨ ai nɨmoei hɨpɨrambe sanda aboedɨ fɨsɨŋarümbü kakɨ afɨndɨ fihɨ semɨndeimbɨ semɨndɨ haya tükümefeyo. Ranɨyo Sisas ai sesühɨ nɨmaruane ai hɨpɨrɨ ra boborehaya sanda ra ahandɨ mbɨrowamɨ kamareando.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ŋga asu nindou bɨdɨfɨrɨ mamarümo ranai ŋgɨnɨndɨyomondühɨ sɨmborɨ hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Nɨmboe sanda ra yatɨkɨrɨ-yatɨkɨrɨ aranda?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Nindou ai sanda ra kakɨnambo mbasahümündi-mbonana 300 kakɨ hoarɨnambo anɨmbo sahümündihɨ kakɨ ra nindou napokoate-yeimbɨmbo sahundürɨ,” mehomo. Ranɨmboemo ai nɨmorehɨ ranahambo ŋgɨnɨndɨmarundɨ.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ŋga Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmorehɨ ra ambe, ŋga nɨmboe se ahambo ŋgɨnɨndarunda? Ai aboedɨ moatükunɨyo wambo ramareandɨ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Nindou napokoateyeimbɨ ana muŋguambo si sebabɨdɨmbo nɨmandeimboyei. Se nɨnɨ-sɨmboanɨyo aheimbo fehefendürɨmbo hohoanɨmoayei ra fandɨhehindürɨ. Ŋga ro ana ŋgɨrɨ muŋguambo si se-babɨdɨmbo nɨmboahɨ.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Nɨmorehɨ ndanai nɨnɨ-moatükunɨyo ai refembomayo ranɨyo ramareandɨ. Ai wandɨ fi sandanambo hundürümarandɨ ra yɨfɨndahanɨ hɨfɨkefendɨrɨmbomayo ranɨmboyo ranɨ boatei ramareandɨ.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Ro sɨhamumbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehapurɨ, muŋguambo hɨfɨ aboedɨ hoafɨ ra wataporɨmbondundühɨ nɨmorehɨ ai ramareandɨ ranahambo hoafɨndɨmonda ahambo hohoanɨmondeimboyei,” mehu.
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Ranɨsɨmboanɨ Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ mamɨ Sudas Iskariot ai Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ sowana Sisasɨmbo ahamundɨ warɨhüfimbo mahu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ ai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyomondühɨ Sudasɨmbo bɨdɨfɨrɨ kakɨ segodombo hoafɨmemo. Ranɨyo Sudas ai Sisasɨmbo ahamundɨ warɨhüfimbo nɨnüŋgumandɨhe yahuhayambo hohoanɨmomayu.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Bret yisɨkoate sesɨmbo si ranai weaŋgurühɨ tükümefeyo. Ranɨsɨmboanɨ ra Pasofa sipsip nɨmorɨ sesɨmbohünda hɨfokoarɨhi arɨhündɨ. Asu Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ai düduyafundowohü yahomoya, “Se hohoanɨmoyafanɨ ro sesesɨmbo ra sɨhambo nahü ŋgefɨ dɨdɨboado-mandɨhunda?” mehomondamboyu.
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Asu Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ yimbu koarɨhepɨrühɨ yahuya, “Se adükarɨ ŋgoafɨnambo ŋgafanɨ. Ranühɨ nindou mamɨ hoe hɨpɨrambe ndemündü haya nafɨnɨ düdɨ tükündüfimbui. Ahambo anɨmbo se süŋgundɨnɨrɨ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Se hoeindɨneranɨ nɨnɨ-worɨnamboyu afarɨfiyu ra se worɨ aharambürɨ ranahambo düdundafɨneandühɨ anɨmboya, ‘Nindou yamunde-randeimbɨ ai düdufihɨya, ‘Worɨ nahanambe Pasofa si sesɨ ra sesesɨmandefɨ?’ mehuamboanehɨ,’ mbɨsafanɨ.
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Rananɨmbo adükarɨ nɨmoamondɨ worɨ nafɨrɨndümo hɨnɨŋgɨmarundɨ ra nafuindümbui. Ranühɨ anɨmbo se sesɨ ra sɨndɨndɨneandɨ,” mehu.
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Süŋgurɨnerɨ-rɨnandeimbɨ ranai hafanɨ ŋgoafɨ ranühɨ hoeirɨneandane, muŋgu-moatükunɨ ai hoafɨmayu süŋgure meŋgoro. Ranɨyo ranühɨ sesesɨmbo sesɨ ra sɨndɨmarɨneandɨ.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ndeara nɨmbɨhoafɨ-mayoamboyo Sisas ai ahandɨ süŋgururü-rundeimbɨ 12 ranɨbabɨdɨmbo mahomo.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ai sesɨ sowasümondühɨ nɨmarɨmombo Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehapurɨ. Nindou mamɨ seambeahɨndɨ anɨmbo wambo hürütümbɨ nindou-yomondɨ warɨhündeandɨrɨmbui. Nindou ranai hapondanɨ ro-dɨbombo sesɨ asesu,” mehu.
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Süŋgururü-rundeimbɨ ranai ranɨ hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo ŋgusüfoambe moaruwaimarapurɨ. Ranɨyo mamai mamaiyomondühɨ düdururühɨ yahomoya, “Awi rombayahɨpoanɨ?” ranɨranɨmemo.
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou ranana seambeahɨndani. Ai bret semündü haya rodɨbo hɨpɨrambe afoarɨhoandɨ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Anɨhondane Nindou Hondü ai yɨfɨmbiyuamboane. Baiborambe hoafɨyohüya, yɨfɨndümbui, meho süŋgu. Ŋga nindou düdi Nindou Hondü hürütümbɨ nindou-yomondɨ warɨharirɨ ranai hɨpoanɨmboembouani. Mamɨharɨ hondɨ ai ahambo ana wakemündɨkoate mbeyowamboyo.” mehu.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Sowasümondühɨ nɨmarümombo Sisas ai bret semündü hɨfɨtɨre Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo yimbumareapurɨ. Asu ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se sowandümo, ŋga nda wandɨ fi safane,” mehu.
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Asükai wain hoe kapambe semündü Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura masagapura ai muŋguambo masɨmɨndɨmo.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nda wandɨ horane God hoafɨ fɨramündü masɨhendɨ ra ŋgɨnemɨndɨmbo. Wandɨ horɨ karefoendɨ ra muŋguambo nindoumbo fehefembo-hündamboane.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Ro sɨhamumbo anɨhondümbo-anahɨ hoafehapurɨ, Ro ŋgɨrɨ asükainda wain hoe ndɨmɨndɨhɨ, ŋga moanɨ ŋga ŋgambo God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranambe sɨmborɨ wain hoe ndɨmɨndɨmboyahɨ,” mehu.
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ranɨyo herü mamɨ herüyomondühɨ adükarɨ ŋgoafɨ ra hɨnɨŋgɨru houmbo Orif hɨfɨ wafuanambo mahafomo.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se muŋguambo sɨhamundɨ anɨhondümbofe hɨnɨŋgɨndumboemo. Nɨmboe sapo Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Ŋga yɨfɨhündɨ botɨndahe hehea roboakorɨ Gariri hɨfɨnambo ŋgümboyahɨ,” mehu
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pita ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Muŋguambo nindou ai sɨhambo anɨhondümbofe hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨndumboemo. Ŋga roana ŋgɨrɨ hɨnɨŋgɨndɨheanɨnɨ,” mehu.
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Sisas ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Ro sɨhambo anɨhondümboanahɨ hoafehanɨnɨ, ndanɨ nɨmbokoanɨ kakaro ai yimbumbo hoafɨkoateayuambe anɨmbo se ŋgɨmɨmbo hoafɨndafühɨya, ro moai ahambo fɨfɨrɨhinɨ mbɨsamboyafɨ,” mehundo.
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ŋga Pita ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Ro ŋgɨrɨ moai fɨfɨrɨhinɨ mbɨsahɨ, ŋga sedɨbo yɨfɨndamboyahɨ,” mehuamboemo. Asu bɨdɨfɨrɨ süŋgururü-rundeimbɨ ai-amboanɨ mamɨ yahurai hoafɨmemo.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ai homo Getsemani seiarɨhündɨ ranühɨ tüküyafu ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se ndühɨ nɨmandümo, ŋga ro Godɨmbo dɨdɨbafɨnda samboanahɨ,” mehupurɨ.
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Asu ai Pita, Sems, Son ahamumbo yaŋgɨrɨ sepurɨmündü haya mahu. Ranɨyu asu Sisas ai ŋgusüfo pukɨrɨrɨhü ŋgusüfoambe moaruwai hohoanɨmomarɨrɨ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ranɨyu hoafɨyupurühɨ yahuya, “Wandɨ ŋgusüfoambe pukɨrandɨrühɨ yɨfɨmbo yaŋgɨrayahɨ. Ŋga se ndühɨ ndondu nɨmandɨmo hɨbadündɨ,” mehu
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ai akɨdou sühüfi hu hɨfɨnɨ amoembü amoearümbo nafɨ yagodohü ana, tɨŋɨrɨfo ra gübüsɨmbɨfoareandɨra yahu haya dɨdɨbafɨmefiyu.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ai ndare dɨdɨbafɨfihɨ yahuya, “Ape, wandɨ Ape, se yifirayafɨ ana wambo tɨŋɨrɨfoembü moatükunɨ ra raguanambo-ndowandɨ. Ŋga se yowanɨ wandɨ yifirɨ süŋgufepoanɨ, ŋga sɨhafɨ yifirɨ süŋgundowandɨ,” mehu
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ai hɨhɨrɨfi hu hɨmboyuwane ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ranai mapomondamboyu. Ai Pitambo hoafɨyundowohü yahuya, “Saimon, se apafühɨyafɨ? Asu se awi mamɨ awa amboanɨ yaŋgɨrɨ nɨmarɨmbo ra wanɨyo?” mehu.
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Asu ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se hɨbadu nɨŋgomombo dɨdɨbafɨndafundɨ, ŋga sɨhamumbo refe hoeifepurɨmbo tükündɨfeyoanɨ pɨndɨmboemo. Anɨhondane, ŋgusüfo ana refembo hohoanɨmoayosɨ, ŋga fiane nɨmborayo,” mehu.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Asükai Sisas ai hɨhɨrɨfi hüfo weaŋgurühɨ dɨdɨbafɨmefiyu nahurai dɨdɨbafɨmefiyu.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Ai asükai hɨhɨrɨfi hu hɨmboyuwanɨ ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai yapombo hɨmbomarapura mapomo. Ranɨyo yaŋgɨrɨmareapura, asu moai nɨnɨ-hoafɨ ahambo hoafɨmbo fɨfɨrundɨ.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Sisas ai asükai ŋgɨmɨ noufimbɨ hɨhɨrɨfi sünɨ hɨmboyuwane ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai apusɨmemo. Ranɨyo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se fiharu apomomboemo? Ndearambo ranɨ-moatükunɨ ranai tüküfehü Nindou Hondümbo moaruwai hohoanɨmoyomondeimbɨ-yomondɨ warɨhü-rüwurɨmboanemo.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Hoeiru, nindou-yomondɨ warɨhüfendɨrɨmbo nindou-mayu ranai tüküfimboani. Ŋga botɨyafu houmbo ŋgefo,” mehu.
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Sisas ai wataporɨmborandühɨ nüŋguane Sudas süŋgururü-rundeimbɨ 12 ambeahɨndɨ mamɨ ai tükümefiyu. Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ nindouyomo asu Suda-yafe bogorɨ nindouyomo ranai nindou afɨndɨ safɨ ranahamumbo koamarɨhoupura pisao yihɨmɨndɨ asu nɨmɨharɨ fufuründümo houmbo ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ babɨdɨmbo mahomo.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Nindou sapo Sisasɨmbo nindouyomond warɨhüfimbomayu ranai nindou afɨndɨ ranahamumbo dɨbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou ro wakɨkɨhɨndɨhünanɨ anɨmbo aiani, ŋga se ahambo mbundürɨndɨmo houmbo ndondu hɨbadürɨ ŋgomo,” mehupurɨ.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ranɨyo Sudas ai nɨmehünou hu Sisasɨmbo hoafɨyundowohü yahuya, “Yamundo-randeimbɨ,” yahuhü wakɨkɨhɨmarürɨ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ranɨyo nindou ranai Sisasɨmbo warɨyomo homo mbumaründümo.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Nindou akɨmɨ burɨmemo ranambeahɨndɨ mamɨ ranai ahandɨ pisao hüramündɨ haya Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨndɨ ratüpurɨyu randeimbɨmbo harɨmeindo. Ranɨyo ahandɨ ŋgorü hɨmbo hoearɨ mafoafoareando.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se pisao asu nɨmɨharɨ fufuründümo houmbo wambo kɨkɨhemɨndɨrɨmbo masɨfomo ra hümbuhünümbɨ nindoumbo kɨkɨhimɨndɨmbo nahuraianemo.
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Ro si mamamɨ-rɨhandühɨ sebabɨdɨmbo nɨmarɨmbo Godɨndɨ worambe nindou yamundɨhearü marɨhandɨ ra asu se moai wambo kɨkɨhɨründümondɨrɨ. Ŋga Baiborambe hoafɨmayo ra anɨhondü tükümbɨfeyoamboane,” mehu.
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ranɨyo ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ranai hɨnɨŋgɨrüwurɨ houmbo pomefoundɨ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 — ausente —
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Sisasɨmbo mburündümo mburumbo Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ hondündɨ worambe, Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ, bogorɨ nindou asu ahɨnümbɨ hohoanɨmo fɨfɨrundeimbɨ gugureafu nɨmarɨmondanɨ sowaründümo mahomo.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Sowaründümo mahomondamboyo Pita ai akɨdou aŋgunɨsafɨ süŋgumarapurɨ hu. Ai hu Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ-yomondɨ bogorɨ hondündɨ worambe kefuai prisman babɨdɨmbo haihü mamarɨmo.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ asu muŋguambo kansɨr ai nɨnɨ-moaruwai moatükunɨrandɨ Sisas ai ramareandɨ ra fɨfɨrɨfembo-hünda kokomarundɨ. Ahambo hɨfokoefimbo-hünda ahandɨ moaruwai hohoanɨmo fɨfɨrɨfembo-hünda kokomarundɨ, ŋga ai moai nɨnɨ-akɨdou amboanɨ moaruwai rareanda fɨfɨrundɨ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Nindou afɨndɨ ahambo tɨkarɨhorɨ hehi papɨ hoafɨmarɨhorɨ, ŋga ahei hoafɨ ra yimbusümoane.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 — ausente —
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 — ausente —
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Ŋga asu ahamundɨ hoafɨ wataporɨmbomarundɨ ranai sɨmogodühɨ hoafɨkoate mamɨkarɨ wataporɨmboru wakɨmarundɨ.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ai kansrɨyomondɨ hɨmboahü botɨfi nüŋgumbo Sisasɨmbo düdurirühɨ yahuya, “Nɨmboe papɨ hoafarunɨnɨ ranahambo sɨmborɨ hoafɨkoateayafa?” mehundo.
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Ŋga Sisas ai ahamumbo moai nɨnɨ akɨdou amboanɨ hoafɨyupurɨ. Asükai sesɨ sɨhai-randeimbɨ ai düdurirühɨ yahuya, “Se God aboedani sei rɨhündeimbɨ ahandɨ nɨmorɨ Kraisɨ-yafɨ, wanɨyo?” mehu.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Asu Sisas ai hoafɨyuhɨya, “Rananahɨ. Rananɨmbo se muŋguambo hoeindɨhoranɨ Nindou Hondü ai God Ŋgɨnɨndeimbɨndɨ warɨhondü waranɨ nɨmandümbui asu sünambeahɨndɨ mburɨŋgai dɨbonde kudümbui,” mehu.
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ ranai ahandɨ fihɨndɨ hoearɨ hɨreandühɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ŋgɨrɨ nindou ŋgorü ai moaruwai ramareandɨ ranahambo hoafɨndu.
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Se hɨmborɨ-yomondanɨ ai Godɨmbo tɨrɨfoefe hoafɨmayu. Se hohoanɨmoyomondanɨ sɨhɨrɨ ahambo nɨnɨ-nünüŋgu-mandɨhura?” mehuamboemo. Asu muŋguambo ai hoafɨyomondühɨ yahomya, “Ai moaruwai ramareandɨ ranɨmbohünda yɨfɨmbiyu-wamboane,” mehomo.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Bɨdɨfɨrɨ ai ŋgurɨ tɨfɨyafundo asu hoearɨnambo hɨmboarɨ gabudɨfoaru mburumbo harɨmemondo. Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Hoafɨyafɨ düdi sɨhambo harɨmayu ra,” mehomo. Ranɨyo asu prisman ai sowaründümo houmbo harɨmemondo.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Pita ai hoafɨ yɨbobofe worɨ ginɨrɨ mbusümondühɨ nɨmaruwane Godɨmbo sɨhai-randeimbɨ adükarɨ bogorɨndɨ ratüpurɨyo randeimbɨ yihoarɨfɨ ai tükümefeyo.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ai hoeirerane Pita ai haihü mamaruwa hɨmboarɨ parerɨ nɨŋgombo hoafɨyohü yahoya, “Seamboanɨ Sisas Nasaretɨhündɨ dɨbombo manɨmbafane,” mehoamboyu.
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Asu Pita ai wanɨ yahu hoafɨyuhɨ yahuya, “Se hoafayafɨ ranana ro moai fɨfɨrɨheandɨ,” yahu haya worɨ yipurɨkɨmɨ mahu.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Asu ratüpurɨyo randeimbɨ ranai asükai hoeirerɨ haya nindou akɨmɨ manɨŋgomo ranahamumbo hoafɨyopurühɨ yahoya, “Nindou ndanai amboanɨ ai dɨborɨhɨndani,” meho.
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ŋga asükaiyu Pita ai dɨdɨmoyuhü wanɨ mehu. Akɨdou hɨhɨnɨŋgɨre mbura nindou manɨŋgomo ranai Pitambo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Anɨhondü, seamboanɨ Garirihünd-anafɨ, ŋga se ai dɨborɨhɨnd-anafɨ,” mehomo.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Asu asükai ai dabarɨfihɨ yahuya, “Se nindou wataporɨmboarɨhorɨ ranana ro moai fɨfɨrɨhinɨ,” mehu.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ai ranɨ hoafɨ ra hoafɨyu hayamboyuane, nɨmehünou kakaro ai asükai hoafɨmayu. Ranɨyo Sisas ai Pitambo hoafɨyundowohüya, “Kakaro ai yimbumbo hoafɨkoate-ayuambe anɨmbo ŋgɨmɨmbo wamboya moai fɨfɨrɨhinɨ mbɨsamboyafɨ,” mehu ra hohoanɨmoyuhɨ asu Pita ai afɨndɨ aranɨmayu.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.