Lucas 6

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo sihɨ Sisas ai wit nümbürambe mahu. Ranɨyo asu ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ ai wit hɨsɨ ra warɨhü hüründümo mburu warɨ düdühüru hɨpɨrɨ ra horɨmarɨhoayowa safɨ yaŋgɨrɨ masowasümo.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Ranɨyomo asu Farisi nindou bɨdɨfɨrɨ ai düduyafundühɨya, “Se nɨmboe ranɨ-moatükunɨ ra rawarundɨ rana? Yɨhoefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai yahoya moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo sihɨ ranɨ-moatükunɨ refepoanɨ meho,” mehomondamboyu.
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Asu sɨmborɨ Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi se moai bukambe hoeirundɨyo sapo Defit ai ahandɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ-babɨdɨmbo wembomboyuhü ramareandɨ hoafɨ rana?
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Sapo ai Godɨndɨ worambe kefuai hüfu Godɨmbo sɨhefeimbɨhündɨ bret meŋgoro ra semündü sesühɨ asu ahandɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ-memo ranahamumbo amboanɨ masagapurɨ. Yɨhoefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgu amboanɨ nindou amurɨ ai ŋgɨrɨ refimbɨhündɨ bret ra dagüdi, ŋga moanɨ Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ yaŋgɨrɨ anɨmbo bret ra dowadümboemo,” mehupurɨ.
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Asu Sisas ai hoafɨ moendɨreandühɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou Hondü ranai ana moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo sihɨ ra ai nɨmɨndani,” mehu.
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Ŋgorü moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨ sihɨ Sisas ai Suda-yafe rotu worambe kefuai hüfu nɨmorehɨ nindowenihɨmbo yamundɨ-mareandürɨ. Ranühɨ nindou mamɨ warɨhondü warɨ ahandɨ ranai moaŋgorɨfoarerɨ haya mamaru.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Suda-yomondɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo yamundu-rundeimbɨ bɨdɨfɨrɨyomo asu Farisi nindou-yomo ai nɨnɨ nafɨsüŋgundɨhurɨ Sisasɨmbo papɨ-hoafɨndɨhurɨ yahomo houmbo mamarɨmo. Ranɨyomo ai moanɨ ahambo hɨmboarɨnambo yaŋgɨrɨ hɨfandɨrürühɨ mamarɨmo Sisas ai moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo si ranɨhü nindou aboedɨreandɨhüpo yahomo houmbo.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Asu Sisas ai ahamundɨ hohoanɨmo ra fɨfɨrehayambo-wambo nindou-mayu ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Botɨyafo hawa ndühɨ wagabe sühüfɨ,” mehundo. Ranɨyu asu nindou-mayu ranai botɨfi hüfu wagabe manüŋgu.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Ramefi-yuwamboyu Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Ro sɨhamumbo düduweheandɨ: nɨnɨ-moatükunɨmboyo sɨhefɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai yowanɨ moanɨ nɨmarɨmbo sihɨ refepoanɨ mehoa? Farɨhefemboyo asu moaruwaimbo-femboyo? Nindou mamɨndɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgombo ra dɨdɨboado-femboyo asu yembüfemboyo?” mehu.
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Ai ahamumbo muŋguambo türapuranɨ mayowamboyu asu nindou-mayu ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Sɨhafɨ warɨ ra ŋgurɨhoefɨ,” mehundo. Ai ranɨ-süŋgumareanda, asu ahandɨ warɨ ranai asükaiyo aboedɨmayo.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Asu nindou-memo ranai ŋgusüfoambe moaruwairapurühɨ Sisasɨmbo nüŋgundɨhurɨ yahomo houmbo ahamundɨhoarɨ wataporɨmbomarundɨ.
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Mamɨ ranɨ-sɨmboanɨ Sisas ai hɨfɨ wafuana Godɨmbo dɨdɨbafɨfembo mahafu. Ai nɨmbokoanɨ Godɨmbo dɨdɨbafɨyo hombo sürüfoefembohünda.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Ranɨyo asu simayoambo ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ-memo ranahamumbo mborai yahupurɨ hürɨhepurɨ haya asu 12 nindou sepurɨmündühɨ ahamundɨ ndürɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimb-anemo yahu kamafoareapurɨ.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Saimonɨmboyu Pitamboyu-randeimbɨ-mayu, asu ahandɨ akɨdɨ Andruyu, Sems, Son, Firip, Bartoromyu,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 Matyu, Tomas, Sems Arfiusɨndɨ nɨmorɨ, asu Saimon Serotɨhündɨ ranɨyomo.
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 Sudas Semsɨndɨ nɨmorɨ asu Sudas Iskariot, sapo Sisasɨmbo hürütümbɨ nendɨ-yomondɨ warɨhürireimbɨ-mayu ranɨyu.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Sisas ai hɨfɨ wafu wamɨnɨndɨ ahandɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ-memo ranɨ-babɨdɨ hanɨmo houmboemo asu nindou bɨdɨfɨrɨ afɨndɨ ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ ranɨ-babɨdɨ ndümündühɨ manɨŋgomo. Ranɨyei nindou afɨndɨ ra Sudia hɨfɨhündɨ, Serusaremɨhündɨ, Tair asu Saidonɨ-yafe hɨfɨhü sɨrɨwara gudikɨmɨ ŋgoafɨ adaburo ranɨhündambo ai-amboanɨ ranɨhü burɨmayei.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Asu ai ranɨhü tükümehindɨ ra ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyo asu ahei aŋgünɨ ra aboedɨmbɨreandambo sei hehimboyei. Asu dɨdɨyei moaruwai nendɨ nɨmarɨndürɨmbo tɨŋɨrɨfo sahümündeimbɨ ai-amboanɨ tükümehinda aboedɨmareandürɨ.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Muŋguambo nindou ranai ahambo sindɨhorɨ marɨhündɨ ra sapo ahandɨ fiambeahɨndɨ ŋgɨnɨndɨ ranai kosɨfoendühɨ aheimbo aboedɨreirɨ marandamboyei. Ranɨyo Sisas ai muŋguambo nindou aboedɨmareandürɨ.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ-memo ranahamumbo hɨmboarɨ pareapurɨ nüŋgumbo hoafɨyupurühɨ yahuya,
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 Se dɨdemo haponda wembomboemo seana hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mbemondamboane,
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 Dɨdemo sɨhamumboya Nindou Hondümbo süŋgururü rundeimb-anemo mbɨseihɨ
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Ranɨ-moatükunɨ ra rawefeyo ana, se hohorɨpɨ-hohorɨpɨ-ndɨmondühɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨndɨmo nɨmboe sapo sɨhamundɨ takɨnɨ afɨndɨ sünambe begorɨpurɨ. Nɨmboe sapo ahei amoao mamɨ amboanɨ Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ ahamumbo ranɨ-moatükunɨ ramarɨhindɨ.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 Se dɨdɨyei haponda napo afɨndeimbayei, seana hɨpoanɨmboembou-anei!
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 Se dɨdɨyei haponda bodoweimbayei, seana hɨpoanɨmboembou-anei!
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 Nindou ai sɨheimbo haponda aboed-anei sei hoafɨyei arɨhündɨ, seana hɨpoanɨmboembou-anei!
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Se dɨdɨyei wandɨ hoafɨ hɨmborɨyei arɨhündɨ sɨheimbo ro hoafayahɨ: Nindou dɨdɨyei sɨhei hürütümbayei ranaheimbo se hɨpoambo-ndɨhindürɨ. Nindou dɨdɨyei sɨheimbo yɨboaruko-arɨhündürɨ ranaheimbo se ŋgusüfo pandɨhindürühɨ hɨpoambo-ndɨhindürɨ.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Nindou dɨdɨyei sɨheimbo hoafɨnambo moaruwaimbo-arɨhindürɨ ranaheimbo se God ai aboedɨ-aboedɨmbɨrea-ndüramboane mbɨsei. Asu nindou dɨdɨyei sɨheimbo wudɨpoapofe-ndürɨkoate-ayei ranaheimbohünda se Godɨmbo dɨdɨbafɨndei.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Asu sɨhambo nindou ŋgorü ai mamɨ koaihoanɨ harɨnduanɨ asükai ŋgorü koaiho amboanɨ hɨhɨrɨndowandanɨ ranɨfihɨ harɨmbiyuwamboane. Asu nindou ŋgorü ai sɨhafɨ ŋgɨsɨharɨ hoearɨ ndemünduanɨ ana, asükai sɨhafɨ siot ŋgorü-amboanɨ mbɨsemündu-wamboane.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Nindou dɨdɨyei sɨhambo nɨnɨ-moatükunɨmbo düdundahindanɨ ranaheimbo muŋguambo dabadürɨ. Asu nindou ŋgorü ai sɨhafɨ nɨnɨ-moatükunɨ napo ndemünduanɨ asükai hɨhɨrɨfe semɨndɨmbo hoafɨpoanɨ.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Asu se nindou bɨdɨfɨrambo ai wambo ranɨ-moatükunɨ rambɨrɨhindɨ asafɨ ra se aheimbo ranɨ-süŋgundowandɨ.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Se nindou sɨheimbo hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ ranɨ nindoumbo yaŋgɨrɨ se hohoanɨmoayei ana, ŋgɨrɨ ranɨ süŋgu sɨheimbo aboed-anei mbɨsei. Nindou moaruwai hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ amboanɨ nindou dɨdɨyei aheimbo hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ aheimbo yaŋgɨrɨ hohoanɨmorɨhündürɨ rɨhündühanei!
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Asu se nindou sɨheimbo dɨdɨboado-rɨhindürɨ arɨhündɨ ranaheimbo yaŋgɨrɨ se dɨdɨboado-arɨhindürɨ ana, asu ŋgɨrɨ ranɨ-süŋgu aheimbo aboed-anei mbɨsei. Nindou moaruwai hohoanɨmoyei rɨhündeimbɨ amboanɨ ranɨ süŋgurühi hündühanei!
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Asu se nindou dɨdɨyei ranaheimbo nɨnɨ-moatükunɨ ndahundürü mbundɨhumbo hɨhɨrɨndɨhu ndahumɨndefɨ sei hehi hohoanɨmoyeihɨ aheimbo yaŋgɨrɨ sahündürɨ arɨhündɨ ranɨmbo ŋgɨrɨ sɨheimbo aboed-anei mbɨsei. Nindou moaruwai hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ amboanɨ nindou bɨdɨfɨrɨ moaruwai hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ ranaheimbo sahündürɨ rɨhündühanei, ra aheimbo masehindɨ nahurai hɨhɨrɨfe semɨndɨmbohünda!
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Yowanɨ, ŋga se nindou dɨdɨyei sɨheimbo hürütürɨ-hündürɨ-rɨhündeimbɨmbo hɨpoambondɨhindürɨ. Asükai nɨnɨ-moatükunɨ nindoumbo sai mburɨmbo se yowanɨ bɨdɨfɨrɨ moatükunɨ hɨhɨrɨfe semɨndɨmbo hohoanɨmoyopoanɨ. Rananɨmbo se takɨnɨ afɨndɨ ndahümündi mbundɨhü asu God Nɨmoamo Hamɨndɨ ranahandɨ nɨmorɨndamboyafɨ. Nɨmboe aiana nindou dɨdɨyei hɨhɨfɨyo-rakoate asu moaruwai hohoanɨmoyei-rɨhündeimbɨ ranaheimbo aboedɨyuhani.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Se hɨpoambondo ndandɨ sɨhafɨ ape ai-amboanɨ hɨpoambore arandɨ nou.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Se yowanɨ nindou ŋgoründɨ nɨŋgo ra türüfoefeihɨ papɨ-hoafɨpoanɨ. Asu rananɨmbo ŋgɨrɨ God ai sɨhei nɨŋgo ra türündandürühɨ papɨ-hoafɨndandürɨ. Se yowanɨ nindou ŋgoründɨ nɨŋgo ra yɨbobofeihɨ moaruwai-ane yaho hoafɨyopoan. Asu rananɨmbo ŋgɨrɨ God ai sɨhafɨ nɨŋgo ra yɨbobondeandühɨ moaruwai-ane mbüsu. Se nindou bɨdɨfɨrɨyei moaruwai hohoanɨmo ranahambo amboawi asei-anɨmbo God ai-amboanɨ sɨhei moaruwai hohoanɨmo ranahambo amboawi mbüsümbui.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Se nindou bɨdɨfɨrambo asahündürɨ anɨmbo asu God ai sɨheimbo dagadürɨmbui. Refe süŋgu ana se afɨndɨ hamɨndɨ anɨmbo ndahümɨndeimboyei. Sapo se anɨhondümbo nindou farahehindɨ ranɨ sɨmogodühɨ anɨmbo sɨhei warambe babɨboai pɨtapɨndɨmboe. Se nɨnɨ sɨmogodühɨyo nindou bɨdɨfɨrambo farɨhehindɨ süŋgu-anɨmbo God ai sɨheimbo ranɨ sɨmogodühɨ randeandürɨmbui,” mehu.
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Asu Sisas ai ahamumbo kafoefe hoafɨ nda hoafɨmepurɨ: “Nindou mamɨ hɨmboatɨharɨ ai ŋgɨrɨ nindou ŋgorü hɨmboatɨharɨ-mayu ranahambo nderümündɨ haya nafɨ nafuindu ŋgu. Asu ai rawareandɨ ana, yɨboboambo hoe apoarambe pɨndamboyafanɨ.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Yamundɨfe nɨmorɨ ai ahambo yamundirɨ-randeimbɨ-mayu ahandɨ nɨmoamoyupoanɨ, ŋga muŋguambo yamundɨfe nɨmorɨ ahei yamundɨfe ratüpurɨ ra muŋgundoanɨ ana, asu aheimbo yamundu-rundeimbɨ-memo nahuraindeimboyei.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 Asu se nɨmboe nindou ŋgoründɨ hɨmboarambe düdübudɨ akɨdou afoeru ranahambo yaŋgɨrɨ hɨmboapoyafühɨ asu sɨhafɨ hɨmboarambeahɨ nɨmoko bɨdɨfɨrɨ afoero ranahambo hoeifekoate-a?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Nüŋgundo nindou ŋgorümbo hoafɨndafühɨya, ‘Wandafɨ, awi sɨhafɨ hɨmboarambeahɨ düdübudɨ akɨdou afoeru ra hündɨhehinɨ samboanahɨ,’ mambɨsafɨ sɨhafɨ hɨmboarambeahɨ nɨmoko bɨdɨfɨrɨ afoero ra sɨhafɨhoarɨ hoeifekoate-a? Seana yimbu yafambeimbɨ nindou-anafɨ! Weaŋgurühɨ se boatei-anɨmbo sɨhafɨ hɨmboarambe nɨmoko bɨdɨfɨrɨ afoero ra hündühoefɨ mbundambo-anɨmbo asu nindou ŋgoründɨ hɨmboarambe düdübudɨ akɨdou afoeru ra wudɨpoapondo hoeindowandühɨ hündühoefɨndo,” mehu.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nɨmɨ mamɨ aboedɨ hamɨndɨ ai ŋgɨrɨ hɨsɨ moaruwaimbü nɨŋgo. Asükai nɨmɨ mamɨ moaruwai ai-amboanɨ ŋgɨrɨ hɨsɨ aboedeimbɨ nɨŋgo.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Muŋguambo nɨmɨ ra ahandɨ hɨsayo ranɨ süŋgu-ane türüfoefeihɨ awi ranɨ nɨmɨ-ane eho. Se ŋgɨrɨ nɨmɨ hɨsɨ fik ra tɨhoarɨ tɨhoareimbɨ nɨmɨ-fihɨndɨ hüründandɨfɨ, asu ŋgɨrɨ yukui amurɨ nɨmɨ-fihɨndɨ hüründandɨfɨ.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Nindou aboedɨ ai ahandɨ ŋgusüfoambe hohoanɨmoambeahɨ aboedɨ moatükunɨ arühayo ranane bokarɨhai arandɨ, ŋga asu nindou moaruwai ai ahandɨ ŋgusüfoambe hohoanɨmoambeahɨ moaruwai moatükunɨ arühayo ranane bokarɨhai arandɨ. Nɨmboe sapo nɨne-moatükunɨyo ŋgusüfoambe hohoanɨmo-ambeahɨ amaro ranane asu yafambe ai weindahɨ hoafɨyo arandɨ,” mehu.
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Sisas ai yahuya, “Asu se nɨmboe wambo ‘Adükarɨ, Adükarɨyei rɨhündühɨ asu wandɨ hoafayahɨ ra süŋgufekoate-ayeia?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Nindou düdi ai wambo sowahɨ tüküfi wandɨ hoafɨ hɨmborɨyu mburambo ranɨ süŋguareandɨ anɨmbo asu ro ai nüŋgunahurai nindouayu ra sɨheimbo nafuindamboyahɨ?
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Aiana sapo nindou worɨmbombo yahuhaya hɨfambe ndihɨ ragu kakɨra hanü mburambo kambohoanɨ nɨmoeiwamɨ mafemburɨfiyu nahurai-ani. Hoe ranai afɨndɨ hohoumboyohü worɨ ranahambo harɨyo randa moai fɨfɨmɨyo, nɨmboe sapo ai wudɨpoapore worɨmbora hayambowambo.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Ŋga asu nindou düdi wandɨ hoafɨ hɨmborɨyu mbura ranɨ süŋgufekoate-ayu aiana sapo nindou worɨmbombo yahuhaya kambohoanɨ wudɨpoapofe feburɨfekoate-yuwanɨ asu hoe ranai hohoumboyohü worɨ ranahambo harɨyo randanɨ moanɨ mamɨharɨ bɨramɨndɨ pɨrɨmayo nahurai-ani. Asu bɨramɨndɨ pɨrɨmayo ra moanɨ afɨndɨ hamɨndɨ mamɨkarɨ pɨrɨmayo!” mehu.
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.