Lucas 24

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mamɨ wik ranahandambo weaŋgurühɨndɨ sihɨ siambe hondü nɨmoreh ranai Sisas samboarüwuranambo aboedɨ fɨsɨŋarümbɨ mbɨmbɨrai ndorɨhi masɨhehindɨ ra sahümündi mahei.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Asu ai hei hɨmboyeiane nɨmoei hoŋgu nafɨtambeihü güru pamarundɨ ranai paiarɨkoate tifoe hɨhɨre amoahɨre meŋgoro.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Ŋga ai kefoehi hüsi hɨmboyeiane, asu Adükarɨ Sisasɨndɨ yɨfɨnɨmoko ra moai yaŋgoro.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Ranɨ-moatükunɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyeihɨ nɨmboeiane, nɨmehünou nindou yimbu ranai hoearɨ si kareandeimbɨ güdɨne hena ahei fikɨmɨ tüküyafɨne manɨmbafanɨ.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Asu nɨmorehɨ ranai yɨhɨmbombo hɨfɨnɨ mbɨro pɨyei hehi manɨmboei. Asu nindou yimbu ranai hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Nɨmboe se nindou yaŋgɨrɨ nüŋguweimbɨ ranahambo yɨfɨyeimbɨyei fondɨwamɨ kokoarɨhora?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Aiana moai ndühɨ yaŋguru, ŋga botɨmefiyu. Ai Garirihü nüŋguambe sɨheimbo hoafɨmayu ranɨmbo se hohoanɨmondei.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Ai yahuya, ‘Nindou Hondü ra nindou moaruwai hohoanɨmoyomo-ndeimbɨ-yomondɨ warɨhündüwurɨmboemo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ tɨkoemündɨ pefimbohünda. Asu yimbu sindu haya ŋgɨmɨ noufimbɨ ranɨfihɨ anɨmbo botɨndɨfimbui,’ mehu,” masafanɨ.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Ranɨyo asu nɨmorehɨ-mayei ranai horombo Sisas hoafɨmayu ra hohoanɨmomayei.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Asu nɨmorehɨ-mayei ranai hoŋgu ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi hei ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ 11 asu muŋguambo amurɨ ranɨyei aheimbo muŋguambo moatükunɨ wataporɨmbo-marɨhündürɨ.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Sapo hoŋguambe muŋguambo moatükunɨ tükümefeyoa hoeirɨhi hehi Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨmbo hoafɨmayei nɨmorehɨ ranana Maria Makdarahündɨyo, Soana, Maria Semsɨndɨ hondɨyo asu bɨdɨfɨrɨ amurɨ ranɨyei.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ŋga asu ahandɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ ai nɨmorehɨ hoafɨmayei ranahambo tɨkarɨhi hehi hoafɨ yaŋgɨrɨ anɨhündɨ yahomo houmbo moai anɨhondümborundɨ.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Ŋga asu Pita ai pɨpɨyu hu hoŋguambe amofi hɨmboyuane, hoearɨ ahambo hɨmondɨmarɨhorɨ ranɨ yaŋgɨrɨ meŋgorowa hoeimareandɨ. Ranɨyu ai hoŋgu ra hɨnɨŋgɨre haya hüfu worambe ranɨ-moatükunɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyuhü mamaru.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Nɨmorehɨ ranai hoŋguanambo hüsi sɨmboanɨ Sisasɨndɨ süŋgrurü-rundeimbɨ yimbu ranai ŋgoafɨ mamɨ Emaus Serusaremɨhündɨ hombo 11 kiromitahüfeimbɨ hoandarɨ nafɨ mahafanɨ.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ai hafandühɨ muŋgu moatükunɨ tükümefeyo ranahambo wataporɨmbo-marɨnandɨ.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ai wataporɨmbo-rɨnɨ hafandühɨ fɨfɨrɨnandane, Sisas ai ahandɨhoarɨ tüküfi haya ai-babɨdɨmbo mahu.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Mamɨ moatükunɨ gabudɨmafoareapɨra ai moai ahambo Sisas-ani safanɨ türüfoarɨnerɨ fɨfɨrɨnerɨ.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Asu ai ahafanɨmbo düdureapɨrühɨ yahuya, “Se nɨnɨ-moatükunɨmboyo wataporɨmborɨnandühɨ ahafana?” mehuamboyafanɨ. Asu ai ŋgusümboarambe sɨsai fiyafandühɨ manɨmbafanɨ.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Asu ŋgorü, ahandɨ ndürɨ Kriopas, ai sɨmborɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Awi Serusaremɨhü ndüfosimbo tükümehindɨ ra se yaŋgɨranafɨ nɨne moatükunɨ ranɨhü tükümefeyo ra fɨfɨrɨfekoate-ayafɨ?” mehu.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Asükai Sisas ai düdureapɨrühɨ yahuya, “Nɨmboe wataporɨmbo-arɨnanda?” mehuamboyafanɨ. Asu sɨmborɨ hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Sisas Nasaretɨhündɨ ranahamboane wataporɨmbo-arɨhorɨ. Aiana Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨyu haya God asu muŋguambo nindouyei hɨmboahü ahandɨ hoafɨ, ratüpurɨ ra ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨyo.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Yɨhoefɨ bogorɨ nindou asu Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ ai gafmanɨ-yomondɨ warɨhü hɨnɨŋgɨmarüwurɨ. Ranɨyo gafman ai hɨfokoefimboani yahomo houmbo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ tɨkoründümo pamarüwurü.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ŋga horombo ro hohoanɨmoyefühɨya, ‘Sisas ranana God ai Israerɨhündɨ ranaheimbo aboedambo-fendürɨmbo kafoarirɨ hɨnɨŋgɨrirɨmbombai,’ masefɨ. Asu hɨfokoamarüwurɨ ra yimbu si ho hayamboyoanɨ hapo ŋgɨmɨ noufimbɨ siane.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 — ausente —
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Asu nindou bɨdɨfɨrɨ roambeahɨndɨ amboanɨ hɨfomo hoŋguambe muŋguambo moatükunɨ ra hoeirunda nɨmorehɨ hoafɨmayei süŋgure meŋgoro. Ŋga asu moai Sisasɨmbo ana hoeirüwurɨ,” masafanɨ.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Asu Sisas ai ahafanɨmbo hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Se ana ŋgusüfokoate-anemo, se moai Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ hoafɨmemo ranahambo nɨmehünou hohoanɨmoyomo.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, ‘Nindou God ai ahandɨ nendambo aboedambo-fendürɨmbo kamafoarirɨ ra asübusɨ ndemündɨ mbundambo anɨmbo asu süŋgunambo Godɨndɨ hɨmboahü ndürɨ adükarümbɨndümbui,’ mehomo,” mehu.
26 Pois era preciso que o
27 Ranɨyo Sisas ai ahafanɨmbo ahandɨ fimbo Bukambe hoafɨ mapenɨŋgo ra Mosesɨndɨmayo bukɨfihɨ piyu haya Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ sürü papɨru masɨhoemo ranahambo yamundɨmareapɨrɨ hu.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ai homo Emaus ŋgoafɨkɨmɨ tükümefundɨ. Ranɨyo Sisas ai ŋgasünde haya hombonoumefiyu.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Ŋga yimbu ai hüti hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Mborai ro-babɨdɨ apoefo, ŋga ndeara hüfɨhamɨndɨ hanühɨ nɨmbɨfembo akɨmane,” masafandamboyu. Ranɨyu hafu ahafandɨ worambe aibabɨdɨ mamaru.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Ai sesɨmbo yahomo houmbo nɨmarɨmombo bret semündü Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura hɨfɨtɨre haya masagapɨrɨ.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Rasüŋgu-mareandamboyo ai hepünafɨneandühɨ Sisas ani safanɨ fɨfɨrɨmarɨnerɨ. Ŋga asu nɨmehünou asükai awarɨmarɨhoayuwa moai hoeirɨnerɨ.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Ai ahafandɨhoarɨ sɨmborɨ hoafürɨyafandühɨ safanɨya, “Anɨhondü-ane, nafɨnɨ sɨnefühɨ sɨhehɨmbo wataporɨmbo-maramuna asu sɨhɨrɨ ŋgusüfoambe hepünɨmehoandɨ,” masafanɨ.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Refe hayamboyoane, süŋgurɨnerɨ-rɨnandeimbɨ ranai botɨyafɨne hena Serusaremɨnambo mahafanɨ. Ranɨyo hafanɨ hoeirɨneapuranɨ ahandambo süŋgrurü-rundeimbɨ 11-memo ranai ahamundɨ ŋgunindɨ babɨdɨ gugureafu mamarɨmonda hoeimarɨneapurɨ.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Anɨhondü-ane, Adükarɨ ai yɨfɨhündɨ botɨmefiyu! Ai Saimon-so tükümefiyuwa hoeimarirɨ,” mehomo.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ranɨyo asu süŋgrurü-rundeimbɨ yimbu ranai ahafanɨmbo-so nafɨnɨ tükümefiyu asu bret hɨfɨtɨreanda türüfoarɨnerɨ fɨfɨrɨmarɨnerɨ ranahambo wataporɨmbo-marɨnandɨ.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ ranai bɨdɨfɨrambo ranɨ-moatükunɨ ra wataporɨmbo-rundane, Sisas ahandɨhoarɨ ahamundɨ mbusümo tüküfi nüŋgumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Sɨhamundɨ ŋgusüfoambe afure kümbearoamboane,” mehu.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ranɨyomo yifiafɨmbai hoeiarɨhurɨ yahomo houmbo yɨhɨmbo muŋguna moaruwaimemo.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ŋga asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se ranahambo hepünefunda? Asu nɨmboe se nɨnɨ-moatükunɨyo hoeimarundɨ ranahambo awi fɨfɨrɨfekoate-ayomoa?
38 Mas ele disse:
39 Se wandɨ yitɨŋarɨ watɨŋarɨ hoeiru. Ro wandɨhoar-anahɨ nda! Se sündu hoeirundɨrɨ. Sapo yifiafɨ ana ŋgɨrɨ wandɨ fi nahuraindo.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Sisas ai hoafɨyu mbura asu ahamumbo ahandɨ fi hoearɨ ra nafuimepurɨ.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Ai afɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmemosɨ, ŋga ai awi ranahambo anɨhondümbofe-koate-afɨndɨ hohoanɨmomemo. Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se sesɨ bɨdɨfɨrɨ sɨhoundai?” mehu.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 — ausente —
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se fɨfɨrundai ro horombo se-babɨdɨmbo nɨmboahambe hoafɨmayahɨ ra? Ro hoafɨyahapurühɨ sahɨya, Mosesɨndɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranambe, Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ-yomondɨ bukambe asu Herü Buk ranambe muŋgu moatükunɨ wambo tükündɨfemboe masahɨ.”
44 Depois disse:
45 Sisas ai ramehuamboemo ŋgusüfoambe fufurɨfoareapurühɨ Bukambe hoafɨmayo ra türüfoaru fɨfɨrɨmarundɨ.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Sapo Bukambe sürü papɨmarundɨ ra yare hoafɨyowohü yahoya, ‘God ai ahandɨ nendambo aboedambo-fendürɨmbo koamafoarirɨ ra asübusɨ ndemündü mbunda yɨfɨndu haya ŋgɨmɨ noufimbɨ ranambo yɨfɨhündɨ botɨndɨfimbui.
46 e disse:
47 Rananɨmbo Serusaremɨhü pɨndɨmo houmbo muŋguambo hɨfɨ ahandɨ ndürɨnambo hoafɨ bokarɨndɨhoemboemo. Rananɨmbo asu moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ aboedɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindanɨ God ai ahei moaruwai hohoanɨmo ra amboawi mbeyahuamboane,’ meho.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Asu se ndanɨ moatükunɨ tükümefeyo ndanahambo wataporɨmbondu ndündɨ.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Wandɨ Ape ai Yifiafɨ Aboedɨ koarɨhefembo hoafɨyu masɨhendɨ ra koandɨheheamboyahɨ. Ŋga awi se hokoate Serusaremɨhü nɨmandɨmombo Godɨndɨ-mayo ŋgɨnɨndɨ ra ndowandümo houmbo anɨmbo ŋgomo,” mehu.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo sepurümündɨ hu Betani ŋgoafɨhü kaimayu. Ranɨyo God ai ahamumbo aboedɨ-aboedɨmbɨreapura yahu haya dɨdɨbafɨmefiyu.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Ai ahamumbo aboedɨ-aboedɨreapurühɨ nüŋguane God ai ahamundɨ mbusümonɨndɨ serümündü sünambe mahafu.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Ai yirɨ yimbu pusɨru nɨmarɨmombo ahambo ŋgusɨfo parüwurɨ mburumbo Serusaremɨnambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ kameihɨ hɨhɨrɨyafu mahomo.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Asu ai muŋguambo si Godɨmbo aboed-ani yaho hohoanɨmombohünda ahandɨ worɨna homo marundɨ.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.