Lucas 24
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Mamɨ wik ranahandambo weaŋgurühɨndɨ sihɨ siambe hondü nɨmoreh ranai Sisas samboarüwuranambo aboedɨ fɨsɨŋarümbɨ mbɨmbɨrai ndorɨhi masɨhehindɨ ra sahümündi mahei.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Asu ai hei hɨmboyeiane nɨmoei hoŋgu nafɨtambeihü güru pamarundɨ ranai paiarɨkoate tifoe hɨhɨre amoahɨre meŋgoro.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ŋga ai kefoehi hüsi hɨmboyeiane, asu Adükarɨ Sisasɨndɨ yɨfɨnɨmoko ra moai yaŋgoro.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ranɨ-moatükunɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyeihɨ nɨmboeiane, nɨmehünou nindou yimbu ranai hoearɨ si kareandeimbɨ güdɨne hena ahei fikɨmɨ tüküyafɨne manɨmbafanɨ.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Asu nɨmorehɨ ranai yɨhɨmbombo hɨfɨnɨ mbɨro pɨyei hehi manɨmboei. Asu nindou yimbu ranai hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Nɨmboe se nindou yaŋgɨrɨ nüŋguweimbɨ ranahambo yɨfɨyeimbɨyei fondɨwamɨ kokoarɨhora?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Aiana moai ndühɨ yaŋguru, ŋga botɨmefiyu. Ai Garirihü nüŋguambe sɨheimbo hoafɨmayu ranɨmbo se hohoanɨmondei.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ai yahuya, ‘Nindou Hondü ra nindou moaruwai hohoanɨmoyomo-ndeimbɨ-yomondɨ warɨhündüwurɨmboemo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ tɨkoemündɨ pefimbohünda. Asu yimbu sindu haya ŋgɨmɨ noufimbɨ ranɨfihɨ anɨmbo botɨndɨfimbui,’ mehu,” masafanɨ.
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ranɨyo asu nɨmorehɨ-mayei ranai horombo Sisas hoafɨmayu ra hohoanɨmomayei.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Asu nɨmorehɨ-mayei ranai hoŋgu ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi hei ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ 11 asu muŋguambo amurɨ ranɨyei aheimbo muŋguambo moatükunɨ wataporɨmbo-marɨhündürɨ.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Sapo hoŋguambe muŋguambo moatükunɨ tükümefeyoa hoeirɨhi hehi Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨmbo hoafɨmayei nɨmorehɨ ranana Maria Makdarahündɨyo, Soana, Maria Semsɨndɨ hondɨyo asu bɨdɨfɨrɨ amurɨ ranɨyei.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ŋga asu ahandɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ ai nɨmorehɨ hoafɨmayei ranahambo tɨkarɨhi hehi hoafɨ yaŋgɨrɨ anɨhündɨ yahomo houmbo moai anɨhondümborundɨ.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ŋga asu Pita ai pɨpɨyu hu hoŋguambe amofi hɨmboyuane, hoearɨ ahambo hɨmondɨmarɨhorɨ ranɨ yaŋgɨrɨ meŋgorowa hoeimareandɨ. Ranɨyu ai hoŋgu ra hɨnɨŋgɨre haya hüfu worambe ranɨ-moatükunɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyuhü mamaru.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Nɨmorehɨ ranai hoŋguanambo hüsi sɨmboanɨ Sisasɨndɨ süŋgrurü-rundeimbɨ yimbu ranai ŋgoafɨ mamɨ Emaus Serusaremɨhündɨ hombo 11 kiromitahüfeimbɨ hoandarɨ nafɨ mahafanɨ.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Ai hafandühɨ muŋgu moatükunɨ tükümefeyo ranahambo wataporɨmbo-marɨnandɨ.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ai wataporɨmbo-rɨnɨ hafandühɨ fɨfɨrɨnandane, Sisas ai ahandɨhoarɨ tüküfi haya ai-babɨdɨmbo mahu.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Mamɨ moatükunɨ gabudɨmafoareapɨra ai moai ahambo Sisas-ani safanɨ türüfoarɨnerɨ fɨfɨrɨnerɨ.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Asu ai ahafanɨmbo düdureapɨrühɨ yahuya, “Se nɨnɨ-moatükunɨmboyo wataporɨmborɨnandühɨ ahafana?” mehuamboyafanɨ. Asu ai ŋgusümboarambe sɨsai fiyafandühɨ manɨmbafanɨ.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Asu ŋgorü, ahandɨ ndürɨ Kriopas, ai sɨmborɨ hoafɨyuhɨ yahuya, “Awi Serusaremɨhü ndüfosimbo tükümehindɨ ra se yaŋgɨranafɨ nɨne moatükunɨ ranɨhü tükümefeyo ra fɨfɨrɨfekoate-ayafɨ?” mehu.
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Asükai Sisas ai düdureapɨrühɨ yahuya, “Nɨmboe wataporɨmbo-arɨnanda?” mehuamboyafanɨ. Asu sɨmborɨ hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Sisas Nasaretɨhündɨ ranahamboane wataporɨmbo-arɨhorɨ. Aiana Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyu-randeimbɨyu haya God asu muŋguambo nindouyei hɨmboahü ahandɨ hoafɨ, ratüpurɨ ra ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨyo.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Yɨhoefɨ bogorɨ nindou asu Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ ai gafmanɨ-yomondɨ warɨhü hɨnɨŋgɨmarüwurɨ. Ranɨyo gafman ai hɨfokoefimboani yahomo houmbo nɨmɨ keimbɨ karɨhendeimbɨfihɨ tɨkoründümo pamarüwurü.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ŋga horombo ro hohoanɨmoyefühɨya, ‘Sisas ranana God ai Israerɨhündɨ ranaheimbo aboedambo-fendürɨmbo kafoarirɨ hɨnɨŋgɨrirɨmbombai,’ masefɨ. Asu hɨfokoamarüwurɨ ra yimbu si ho hayamboyoanɨ hapo ŋgɨmɨ noufimbɨ siane.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 — ausente —
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Asu nindou bɨdɨfɨrɨ roambeahɨndɨ amboanɨ hɨfomo hoŋguambe muŋguambo moatükunɨ ra hoeirunda nɨmorehɨ hoafɨmayei süŋgure meŋgoro. Ŋga asu moai Sisasɨmbo ana hoeirüwurɨ,” masafanɨ.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Asu Sisas ai ahafanɨmbo hoafɨyupɨrühɨ yahuya, “Se ana ŋgusüfokoate-anemo, se moai Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ hoafɨmemo ranahambo nɨmehünou hohoanɨmoyomo.
25 Então ele lhes disse:
26 Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, ‘Nindou God ai ahandɨ nendambo aboedambo-fendürɨmbo kamafoarirɨ ra asübusɨ ndemündɨ mbundambo anɨmbo asu süŋgunambo Godɨndɨ hɨmboahü ndürɨ adükarümbɨndümbui,’ mehomo,” mehu.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ranɨyo Sisas ai ahafanɨmbo ahandɨ fimbo Bukambe hoafɨ mapenɨŋgo ra Mosesɨndɨmayo bukɨfihɨ piyu haya Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ sürü papɨru masɨhoemo ranahambo yamundɨmareapɨrɨ hu.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ai homo Emaus ŋgoafɨkɨmɨ tükümefundɨ. Ranɨyo Sisas ai ŋgasünde haya hombonoumefiyu.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ŋga yimbu ai hüti hoafɨyafandühɨ safanɨya, “Mborai ro-babɨdɨ apoefo, ŋga ndeara hüfɨhamɨndɨ hanühɨ nɨmbɨfembo akɨmane,” masafandamboyu. Ranɨyu hafu ahafandɨ worambe aibabɨdɨ mamaru.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Ai sesɨmbo yahomo houmbo nɨmarɨmombo bret semündü Godɨmbo hɨhɨfɨrürɨ mbura hɨfɨtɨre haya masagapɨrɨ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Rasüŋgu-mareandamboyo ai hepünafɨneandühɨ Sisas ani safanɨ fɨfɨrɨmarɨnerɨ. Ŋga asu nɨmehünou asükai awarɨmarɨhoayuwa moai hoeirɨnerɨ.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ai ahafandɨhoarɨ sɨmborɨ hoafürɨyafandühɨ safanɨya, “Anɨhondü-ane, nafɨnɨ sɨnefühɨ sɨhehɨmbo wataporɨmbo-maramuna asu sɨhɨrɨ ŋgusüfoambe hepünɨmehoandɨ,” masafanɨ.
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Refe hayamboyoane, süŋgurɨnerɨ-rɨnandeimbɨ ranai botɨyafɨne hena Serusaremɨnambo mahafanɨ. Ranɨyo hafanɨ hoeirɨneapuranɨ ahandambo süŋgrurü-rundeimbɨ 11-memo ranai ahamundɨ ŋgunindɨ babɨdɨ gugureafu mamarɨmonda hoeimarɨneapurɨ.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Ai hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Anɨhondü-ane, Adükarɨ ai yɨfɨhündɨ botɨmefiyu! Ai Saimon-so tükümefiyuwa hoeimarirɨ,” mehomo.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Ranɨyo asu süŋgrurü-rundeimbɨ yimbu ranai ahafanɨmbo-so nafɨnɨ tükümefiyu asu bret hɨfɨtɨreanda türüfoarɨnerɨ fɨfɨrɨmarɨnerɨ ranahambo wataporɨmbo-marɨnandɨ.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Ahambo süŋgrurü-rundeimbɨ ranai bɨdɨfɨrambo ranɨ-moatükunɨ ra wataporɨmbo-rundane, Sisas ahandɨhoarɨ ahamundɨ mbusümo tüküfi nüŋgumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Sɨhamundɨ ŋgusüfoambe afure kümbearoamboane,” mehu.
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ranɨyomo yifiafɨmbai hoeiarɨhurɨ yahomo houmbo yɨhɨmbo muŋguna moaruwaimemo.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ŋga asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nɨmboe se ranahambo hepünefunda? Asu nɨmboe se nɨnɨ-moatükunɨyo hoeimarundɨ ranahambo awi fɨfɨrɨfekoate-ayomoa?
38 Mas ele lhes disse:
39 Se wandɨ yitɨŋarɨ watɨŋarɨ hoeiru. Ro wandɨhoar-anahɨ nda! Se sündu hoeirundɨrɨ. Sapo yifiafɨ ana ŋgɨrɨ wandɨ fi nahuraindo.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Sisas ai hoafɨyu mbura asu ahamumbo ahandɨ fi hoearɨ ra nafuimepurɨ.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ai afɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmemosɨ, ŋga ai awi ranahambo anɨhondümbofe-koate-afɨndɨ hohoanɨmomemo. Asu Sisas ai hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se sesɨ bɨdɨfɨrɨ sɨhoundai?” mehu.
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 — ausente —
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 — ausente —
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se fɨfɨrundai ro horombo se-babɨdɨmbo nɨmboahambe hoafɨmayahɨ ra? Ro hoafɨyahapurühɨ sahɨya, Mosesɨndɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranambe, Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ-yomondɨ bukambe asu Herü Buk ranambe muŋgu moatükunɨ wambo tükündɨfemboe masahɨ.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Sisas ai ramehuamboemo ŋgusüfoambe fufurɨfoareapurühɨ Bukambe hoafɨmayo ra türüfoaru fɨfɨrɨmarundɨ.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Sapo Bukambe sürü papɨmarundɨ ra yare hoafɨyowohü yahoya, ‘God ai ahandɨ nendambo aboedambo-fendürɨmbo koamafoarirɨ ra asübusɨ ndemündü mbunda yɨfɨndu haya ŋgɨmɨ noufimbɨ ranambo yɨfɨhündɨ botɨndɨfimbui.
46 E disse-lhes:
47 Rananɨmbo Serusaremɨhü pɨndɨmo houmbo muŋguambo hɨfɨ ahandɨ ndürɨnambo hoafɨ bokarɨndɨhoemboemo. Rananɨmbo asu moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨrɨhindühɨ aboedɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindanɨ God ai ahei moaruwai hohoanɨmo ra amboawi mbeyahuamboane,’ meho.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Asu se ndanɨ moatükunɨ tükümefeyo ndanahambo wataporɨmbondu ndündɨ.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Wandɨ Ape ai Yifiafɨ Aboedɨ koarɨhefembo hoafɨyu masɨhendɨ ra koandɨheheamboyahɨ. Ŋga awi se hokoate Serusaremɨhü nɨmandɨmombo Godɨndɨ-mayo ŋgɨnɨndɨ ra ndowandümo houmbo anɨmbo ŋgomo,” mehu.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo sepurümündɨ hu Betani ŋgoafɨhü kaimayu. Ranɨyo God ai ahamumbo aboedɨ-aboedɨmbɨreapura yahu haya dɨdɨbafɨmefiyu.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ai ahamumbo aboedɨ-aboedɨreapurühɨ nüŋguane God ai ahamundɨ mbusümonɨndɨ serümündü sünambe mahafu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ai yirɨ yimbu pusɨru nɨmarɨmombo ahambo ŋgusɨfo parüwurɨ mburumbo Serusaremɨnambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ kameihɨ hɨhɨrɨyafu mahomo.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Asu ai muŋguambo si Godɨmbo aboed-ani yaho hohoanɨmombohünda ahandɨ worɨna homo marundɨ.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.