Lucas 17
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Sisas ai ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Awi süŋgunambo mamɨkarambo moatükunɨ moaruwai tükündɨfemboe asu ranɨ süŋgumbo wambo nɨmorehɨ nindowenihɨ ai moaruwai hohoanɨmondeimboyei. Hɨpoanɨmboe-mbouanei nindou düdi nɨmorehɨ nindowenihɨ ranaheimbo rareandanɨ moaruwai hohoanɨmoayei. Nindou ranahambo ana moaruwai hamɨndɨ anɨmbo tükündɨfemboe.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Asu ai rareandanɨ nɨmorɨ akɨdɨbou ndanai moaruwai hohoanɨmoayei ana nindou ranahambo amɨndasümoambe nɨmoei hondɨ wofɨfihɨ kife mburɨmbo hoe hohoeambeahɨ pifiyuwanɨ hanü yɨfɨmbo ra aboed-ane.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Ranɨmbo-hündambo anɨmbo se hɨbadɨhümbo. “Asu sɨhafɨ wandafɨ ranai moaruwai hohoanɨmonduanɨ se ahambo hoafɨndafühɨ, sɨhafɨ moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨndowandɨ mbɨsafɨndo. Asu ai ahandɨ moaruwai hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨndeandanɨ ana, se ahambo amboawi mbɨsafɨ.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Asu nindou ranai sɨhambo mamɨ sihɨ 7-mbo moaruwai hohoanɨmoyu mbura asükai 7-mbo hu sɨhamboya, ‘Karɨhasɨ, ro sɨhambo moaruwai hohoanɨmo-mayahanɨnɨ,’ ehu ana, ahandɨ moaruwai hohoanɨmo ra amboawi mbɨsafɨ,” mehu.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Ahandɨ hoafɨ sowandümo homorundeimbɨ ranai Adükarɨmbo hoafɨyomondühɨ yahomoya, “Se rarowandanɨ yɨhoefɨ anɨhondümbofe ra afɨndɨmbeyo.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Mehomondamboyu asu Adükarɨ ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Asu sɨhamundɨ anɨhondümbofe ranai mastet hoarɨ nahurai akɨdouayo-amboanɨ se nɨmɨ ndanahambo hoafɨndɨmondühɨ anɨmboya ‘Fɨrɨhoefɨ hawa ahasɨharɨ kameihɨ hafɨmbo hoe hohoeambe nɨmbafɨ,’ mbɨsɨmondanɨ asu nɨmɨ ranai se hoafɨmemo süŋgu randɨfemboe,” mehupurɨ.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou mamɨ seambeahɨndɨ ai ahandɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ ranai ŋgu nümbürambe hɨfɨ hɨrɨndu asu sipsip hɨfandɨnda mbundambo asükai worɨnambo düduwanɨ, ai hoafɨndu-ndowohüya, ‘Nɨmehɨnou sɨnɨfɨ nɨmarɨfɨmbo sesɨ sowasɨfɨ,’ mambüsɨndoyo?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Wanɨ, ŋga ahambo anɨmboya, ‘Wandɨ boatei sesɨ ra dɨdɨboadondo ndao hawambo anɨmbo asu se hoearɨ güdo mbunda nɨmandɨfɨ hɨbadandɨranɨ ro boatei sesɨ dagadɨ hoe ndɨmɨndahaimbo nɨmandɨhanɨ anɨmbo asu se sɨhafɨ sesɨ ra süŋgu dowadɨfɨ,’ mbüsümbui.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Asu bogorɨ nindou ranai ahandɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ nindou ranahambo hɨhɨfɨmandürɨyo ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyuhü süŋgumareandɨ ranɨmbo-hünda? Wanɨ.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Ranɨmbo-hündamboane se-amboanɨ God ai hoafɨmayu ra muŋgu ratüpurayomo ana se randu hoafɨndɨmondühɨya, ‘Roana aboedɨ ratüpurɨyefɨ rɨhundeimbɨyefɨpoanɨ, ŋga ranɨ ratüpurɨ ranana yɨhoefɨmbo ratüpurɨndɨmo yahu hoafɨmayu ranɨyo ratüpurɨmayefɨ,’ mbɨsɨmo.”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Sisas ai Serusarem ŋgoafɨna yare huhɨyu Sameria asu Gariri-yafe hɨfɨ yipupuiambe nafɨ mahu.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 — ausente —
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 — ausente —
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Asu Sisas ai ahamumbo hoeireapurühɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Se ŋgomo Godɨmbo sesɨ sɨhou-rundeimbɨ ahamumbo anɨmbo sɨhamundɨ fi ra nafuindɨmondanɨ anɨmbo asu ai tümbürüpuramboane,” mehu. Ai nafɨ homondane ahamundɨ fi ranai asükai aboedɨ tükümefeyo.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Asu nindou mamɨ ahamundɨ mbusümo ranai hoeireandanɨ ahandɨ fi ranai asükai aboedɨ-mayowamboyo, ŋgoafɨnambo hɨhɨrɨfi huhü puküna hoafɨyuhɨ Godɨmbo aboed-ani mehu.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Nindou ranai hu Sisasɨndɨ yirɨkɨmɨ piyu yaŋgurümbo hɨhɨfɨmarürɨ. Nindou ranai ana Samariahündɨyu.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Sisas ai nindou ranahambo hoeirirɨ haya hoafɨyuhɨ yahuya, “10 aboedɨmayafundɨ. Ŋga asu ŋgorü 9 ra nüŋguyafunda?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Asu nɨmboe nindou ŋgorü sɨrambeahɨndɨ mamɨ ndanai yaŋgɨrɨ sünɨ Godɨmbo hɨhɨfarüra?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Asu Sisas ai nindou ranahambo hoafɨyundowohü yahuya, “Botɨyafo hawa hafɨ, ŋga sɨhafɨ anɨhondümbofe ranaiyo aboedambo-mareanɨnɨ,” mehundo.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Farisi nindou ranai Sisasɨmbo düduyafundühɨ yahomoya, “Nüŋgusümboanɨ God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ra tükümandɨfea?” mehomondamboyu. Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ ranai tüküfemboayo ranɨ-moatükunɨ nafuimbohünda ŋgɨrɨ nɨnɨ-moatükunɨ tükündɨfeyoanɨ nindou ai ahei hɨmboarɨnambo hoeindɨhindɨ.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Ai ŋgɨrɨ randɨhi hoafɨndeihɨya, ‘Hoeirɨhi aiana ndanɨ,’ mbɨsei asu ‘Goagu ra’ mbɨsei. Nɨmboe, sapo Godɨndɨ ŋgɨnɨndɨ ranana sɨhei mbusümo-ane eŋgoro.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ranɨyo asu ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Süŋgunambo ranɨ-moatükunɨ ranai tükündɨfemboe, rananɨmbo se Nindou Hondündɨ si ra hoeifembo afɨndɨ hohoanɨmo-ndɨmboemosɨ, ŋga se ŋgɨrɨ hoeindundɨ.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Rananɨmbo sɨhamumbo hoafɨndeihɨya, ‘Hoeiru, aiana goagu anüŋgu ra’ mbɨsei asu ‘Hoeiru, aiana ndanüŋgu,’ mbɨseimboyei, ŋga se yowanɨ anɨhondümbofeihü ho kokopoanɨ.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Sapo wabürüsɨ ranai sünü ŋgorü hɨmboranɨ tüküfe haya ho ŋgorü hɨmboranɨ kararamɨndo, yahurai anɨmbo ndɨmboe Nindou Hondü ai ahandɨ tüküfembo sihɨ ra.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Ŋga asübusɨ afɨndɨ boatei ndemündɨ mbundambo asu nindou ndanɨ sɨmboanɨ anɨmboei ranai ahambo daboadɨ hɨhɨrɨndɨhorɨ mbundühümbo-ndeianɨ anɨmbo ndɨmboe.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Horombo Noa nüŋguambe ramefeyo yahurai anɨmbo Nindou Hondü ranai tüküfemboyuambe-amboanɨ randɨfemboe.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Sapo Noa nüŋguambe nindou afɨndɨ ranai sesɨ sahüsi, hoe sɨmɨndei, nɨmorehühɨyafu, anamɨndühɨyahi raraorühɨ heimbo mamɨ bɨdɨfɨranambo sihɨ Noa ai botambe mafarɨfiyu-wamboyo hohoambu afɨndɨ ranai kosowohü nindou ra hɨfokoako-mafoareandɨ.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Horombo Rot nüŋguambe ramefeyo yahurai anɨmbo ndɨmboe. Muŋguambo nindou ranai sesɨ sahüsi hoe sɨmɨndei, napo pemɨyei, kakɨ semɨndɨmbo koarɨhehi, nümbürɨ hɨfɨrɨhi, worɨmborühɨ raraomarɨhündɨ.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Ŋga Rot ai Sodom ŋgoafɨ ra hɨnɨŋgɨre haya hu sɨmboanɨ hai asu sarfa nɨmoei ranai hoe nahurai sünambeahɨndɨ pütapɨyowohü muŋguambo nɨmorehɨ nindowenihɨ hɨfokoako-mafoareandürɨ.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Mamɨ yahurai anɨmbo Nindou Hondü ranai weindahɨ tüküfi sɨmboanɨ amboanɨ randɨfemboe.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Ranɨ-sɨmboanɨ nindou ŋgoafɨhü amaru ranai ŋgɨrɨ kebuai ahandɨ napo worambe eŋgoro ra ndemündu. Asu mamɨ yahuraiane nindou nümbürambe anüŋgu ranai ŋgɨrɨ ahandɨ worɨnambo hɨhɨrɨndüfi ŋgu.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Sapo Rotɨndɨ nɨmorehɨmbo tükümefeyo ra se hohoanɨmondɨmo. Ai hɨhɨrɨfe ŋgoafɨ hoeimareanda yɨfɨmayo.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Nindou dɨdɨyei ahei yaŋgɨrɨ nɨŋgo ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyeihɨ kɨkɨharɨhümündi ana, awarɨndɨhoemboe. Ŋga nindou dɨdɨyei ahei yaŋgɨrɨ nɨŋgo ranahambo afɨndɨ hohoanɨmokoate-ayei ana, aboedambo-ndɨfemboe.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 Ro sɨhamumbo hoafehapurɨ, nindou yimbu ranai mamɨ fondɨwamɨ guguiyafanɨ apafanɨ ra God ai ŋgorümbo nderümündühɨ ŋgorü rande apofondɨwamɨ dɨgeirümbui.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 — ausente —
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 — ausente —
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Sisasɨmbo süŋgrurü-rundeimbɨ ai düdurüwurühɨ yahomoya, “Ranɨ-moatükunɨ ra nahü tükümandɨfea?” Asu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Yɨfɨnɨmoko yaŋgorowohü ana, koaheimb-ane hei sahüsi arɨhündɨ,” mehu.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.