Lucas 16

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sisas amboanɨ ahambo süŋgrurü-rundeimbɨmbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou mamɨ ai napo afɨndeimbɨyu hayamboyu asu ahandɨ napo ra hɨfandɨmbo nindou ŋgorü serümündü hɨnɨŋgɨmarirɨ. Ranɨyomo asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai nindou ranahambo papɨ-hoafɨrürühɨ yahomoya, ‘Bogorɨ, sɨhafɨ napo ra mbirɨmafoareandɨ,’ mehomondo.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ranɨyu asu napo afɨndeimbɨ-mayu ranai ahandɨ napo hɨfandandeimbɨ bogorɨ-mayu ranahambo mborai yahundo hürüheirü mbura düdurirühɨ yahuya, ‘Hoafɨ ra nüŋgurɨyo ro sɨhafɨ ratüpurɨ ranahambo hɨmborɨmayahɨ? Ŋga se ŋgafɨ wandɨ kakɨ ranɨnambo nɨnɨ ratüpurɨyo ramarowandɨ ra sürü papɨnda ndawandɨ, ŋga ŋgɨrɨ se wandɨ napo hɨfanda-randeimbɨndafɨ,’ mehu.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ranɨyu asu ratüpurɨ hɨfanda-randeimbɨ-mayu ranai aimbo hoafɨyuhɨya, ‘Ro nüŋgumandahe wandɨ bogorɨ ai ratüpurɨ ranambeahɨndɨ raguanambo-areandɨrɨ ra? Roana hɨfɨ hɨrɨmbo ŋgɨnɨndɨyahɨpoanɨ asu aheimbo moako-moakombo amoanɨŋgɨmboanahɨ.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ro fɨfɨrɨheamboanahɨ nɨne-moatükunɨ süŋgufeyowanɨ nindou ai wambo semɨndɨndɨrɨ worɨnɨfendɨrɨmbo ra,’ mehu.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ranɨyo napo hɨfandandeimbɨ-mayu ranai ahandɨ bogorɨndɨ kakɨ masowandümo ranahamumbo mborai yahupurɨ hümarɨhepurɨ. Asu weaŋgurühɨndɨdɨdɨ-mayu ranahambo düdurirühɨ yahuya, ‘Se nüŋgunümbɨyo wandɨ bogorɨndɨ-mayo kakɨ masowandɨfɨ?’ mehundowamboyu.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Asu ai sɨmborɨ hoafɨyundowohü yahuya, ‘100 adükarɨ hɨpɨrɨ werɨyo,’ mehuamboyo. Asu napo hɨfandandeimbɨ ai hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Nɨmehünou sɨhafɨ ndürɨ paiaroweimbɨ pepa ra ndowandɨfɨ hawa 50 adükarɨ hɨpɨrɨ pandowandɨ.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Asükai ŋgorümbo düdurirühɨya, ‘Se ra nüŋgunümbɨyo masowandɨfɨ?’ mehundowamboyu. Asu ai sɨmborɨ hoafɨyundowohü yahuya, ‘100 bek witɨyo,’ mehuamboyo, asu hɨfandɨrandeimbɨ ai hoafɨyundowohüya, ‘Sɨhafɨ ndürɨ parundeimbɨ pepa ra sowandɨfɨ hawa 80 bek pandowandɨ,’ mehu.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ranɨyo asu napo afɨndeimbɨ-mayu ranai anɨhondümbo hoafɨkoate hɨfandɨrandeimbɨ-mayu ranahambo hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Se nɨnɨ-moatükunɨyo sɨhambo süŋgunambo tüküfemboayo ranahambo wudɨpoaporo hohoanɨmoayafɨ ra aboed-ane,’ mehu. Ŋga ro hoafehapurɨ, nindou ai hɨfɨnɨndɨ moatükunɨmbo hohoanɨmoyei arɨhündɨ ranai dɨboadorɨhoeimbɨ nahurai-anei, ŋga rananei asu nindou sürühehindeimbɨ ranaheimbo süŋgunambo nɨnɨ-moatükunɨyo tüküfemboayo hohoanɨmo ra ŋgasündarɨhindürɨ.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ro sɨheimbo hoafehandürɨ hɨfɨ ndanɨhündambo kakɨ napo ranɨ süŋgumbo se nɨmorehɨ nindowenihɨ babɨdɨ ŋgunindɨmboehindɨ, ŋga süŋgunambo kakɨ semɨndɨmbo ra muŋguyoambe sɨheimbo ndemündündürɨ worɨnɨndeiranɨ asu se koadürümbo koadürümbo nɨmandeimboyei.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nindou düdi ai akɨdou moatükunɨ ndore hɨfandarandɨ ana, asu adükarɨ moatükunɨ amboanɨ ndonde hɨbandambui. Ŋga asu ai akɨdou moatükunɨ ndofe hɨfandɨkoate-ayu ana, asu ŋgɨrɨ adükarɨ moatükunɨ amboanɨ ndonde hɨbandandɨ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Asu se kakɨ napo hɨfɨ ndanɨhündambo moaruwai ra ndofe hɨfandɨkoate-ayei ana, asu se ŋgɨrɨ napo hondü ra hɨbadɨhündɨ.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Se nindou ŋgoründɨ napo ndofe hɨfandɨkoate-ayafɨ ana, asu se ŋgɨrɨ napo sɨhei hondü ra ndondɨhi hɨbadɨhündɨ.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Nindou ŋgorü ai ŋgɨrɨ yimbu bogorɨ nindouyafandɨ ratüpurümbɨ nüŋgu. Ŋga nindou ranai ana bogorɨ ŋgorü ranahambo moaruwaimbo-ndirühɨ asu ŋgorü bogorɨ ranahambo ŋgusüfo pandirümbui. Se ŋgɨrɨ kakɨmbo ratüpurɨ asu Godɨndɨ ratüpurɨ yɨboboambo ŋgusüfo pandowapɨrɨ.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Farisi nindou, kakɨmbo yaŋgɨrɨ ŋgusüfo parundeimbɨ-memo, ranai ranɨ hoafɨ hɨhɨmborɨyomo houmbo asu Sisasɨmbo tɨkɨfɨnambo-marurɨ.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Seana nindouyei hɨmboahü aboedɨ hɨmboyomondühanemo, ŋga God ana sɨhamundɨ hohoanɨmo ra fɨfɨreapurɨmbo-ani. Nɨne nindouyei hɨmboahü aboedɨ hamɨndayo ra Godɨndɨ hɨmboahü ana moaruwai hamɨndane.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Mosesɨndɨ ahɨnümbɨ hohoanɨmoyo asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo rundeimbɨ-yomondɨ hoafɨ ra wataporɨmboru sɨnɨmombo asu Son ai tüküfi nüŋguambe kaimayo. Ŋga Son nüŋguambe peyo haya asɨno ndanana God ŋgɨnɨndɨ hɨfandarandɨ aboedɨ hoafɨ ra muŋguambo ŋgoafɨ tükefeyo. Ranane asu God hɨfandarandɨ ranambe kefoefembo muŋguambo nindou ai hamɨndɨ tütüŋgarɨhehindɨ.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Hɨfɨ sünü ranai muŋgundɨmboe, ŋga Godɨndɨ-mayo ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranana ŋgɨrɨ akɨdou-amboanɨ awarɨndɨhoeyo.”
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Nindou düdi ai ahandɨ nɨmorehɨ hɨnɨŋgɨre haya asu ŋgorü asemündu ana, ai moaruwai wosɨhoaforɨ hohoanɨmoyumbo-ani. Asu nindou düdi ai nɨmorehɨ horombo ahandɨ nindowenihɨ ai moei yahumbü asemündu ana ai-amboanɨ moaruwai wosɨhoaforɨ hohoanɨmoyumbo-ani.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Sisas ai hoafɨyuhɨ yahuya, “Nindou mamɨ ai kakɨ napo afɨndeimbɨyu haya asu ai hoearɨ aboedɨ-aboedɨ yihuruyu haya muŋguambo si sesɨ aboedɨ sesühɨ nɨmarü marandɨ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Nindou mamɨ napo-koate ahandɨ ndürɨ Rasarus ai ahandɨ fi masɨmei yaŋgɨrɨyu haya napo afɨndeimbɨndɨ yipurɨ nafɨtambeihü nɨmarü marandɨ.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Ai napo afɨndeimbɨndɨ-mayo sesɨ fu fondɨwamɨnɨndɨ pɨndoanɨ dagadɨ yahuayamboyu ramefiyu. Ranɨyo asu yaforɨ ai hei ahandɨ masɨmei ra moŋgoarühɨ marɨhündɨ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Süŋgunambo Rasarus ai yɨfɨmayuamboyo asu sünambeahɨndɨ nendɨ ai sowaründümo hafomo Abrahamɨ-dɨbo hɨnɨŋgɨmarüwurɨ. Asu napo afɨndeimbɨ-amboanɨ yɨfɨmayuwa hɨfɨ kamarɨhorɨ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Asu yifiafɨ ŋgoafɨhü napo afɨndeimbɨ-mayu ranai asübusɨ afɨndɨ masemündu. Asu ai hɨmboyuane aŋgunɨ goagu Abraham ai Rasarus parümündü haya manɨmbafanɨ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ai hoafɨyuhɨya, ‘Abraham, wambo hɨpoambo-rowandɨrɨ! Se Rasarus koarɨhaworanɨ hoe warɨ foare hüramündɨ süfo wandɨ amɨndasümo kusɨmbɨreandɨrɨ, ŋga wambo hai hüfɨnambo muŋgunambo-arandɨrɨ,’ mehu
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abraham ai hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Wandɨ nɨmorɨ, se yaŋgɨrɨ nɨmbafambe aboedɨ moatükuneimbɨ-mayafɨ, ŋga asu Rasarus ai moaruwai mamaru. Ŋga asu ai haponda ndanɨhü aboedɨ mamaruwa asu se asübusɨ asowandɨfɨ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Ŋgorü-moatükunɨ ra ai hoe apoarɨ afɨndɨ mbusümondühɨ kɨkɨreamunɨmboane, ŋga ŋgɨrɨ dɨdai badɨhoei ndühɨ düfu asu ŋgɨrɨ dɨdai badɨhoei rühɨ düfu,’ mehu.
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Asu napo afɨndeimbɨ ai hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Ape, refe ana Rasarus koandɨhaworanɨ apendɨ worɨna mbɨhuwamboane.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Ro hondahüfeimbɨ akohoandeimb-anahɨ rananɨmbo Rasarus ai hoafɨnduanɨ asübusɨ afɨndɨ semɨndɨ nafɨ kosɨkoate-mbeyomo-ndamboane,’ yahuhaya hoafɨmayu.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Abraham ai hoafɨyuhɨya, ‘Ai ana Mosesɨndɨ-mayo ahɨnümbɨ hohoanɨmo asu Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ sürü papɨmarundɨ ra hoeindundühɨ fɨfɨrɨndumboemo.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Napo afɨndeimbɨ ai hoafɨyuhɨ yahuya, ‘Wanɨ, Ape Abraham! Nindou düdi yɨfɨhündɨ ahamumbo sowana ahu ana, ai ahamundɨ moaruwai hohoanɨmo ŋgorü süŋgundundühɨ asu anɨhondümbo-ndumboemo.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abraham ai hoafɨyundowohü yahuya, ‘Asu ai Mosesɨndɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-yomo, Godɨndɨ hoafɨ hoafɨyomo-rundeimbɨ-yomondɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-ayomo ana, asu ŋgɨrɨ nindou yɨfyeimbɨ-yei hoafɨ amboanɨ hɨmborɨndomo,’” mehu.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.