João 5
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Asu ra muŋgumayoambe Suda-yafe adükarɨ si ra Serusaremɨhü tükümefeyoa, Sisas ai Serusaremɨnambo mahafu.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Serusaremɨhü nafɨtambe adükarɨ ahandɨ ndürɨ sipsip nafɨtambe ranɨkɨmɨ foeamoŋgo hoe kakɨru pumarundɨ. Foeamoŋgo ra Hibruyei hoafɨ Betsada-ane. Hoe ranɨkɨmɨ mboasɨnɨ hondahüfeimbɨ (5) mafondarei.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 — ausente —
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 — ausente —
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Mboasɨnɨ ranambe nindou mamɨ ai 38 hɨmbanɨ farasü haya aŋgünümbo yaŋguru.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Asu Sisas ai nindou ranahambo hoeirirane aŋgünümbo meŋguruamboyu, nindou ranana gedühɨ aŋgünümboyumboani yahuhaya hoafɨyundühɨ yahundoya, “Se haponda aboedɨ nɨmandɨ safomboyafɨ?” mehunduamboyu.
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Asu sɨmborɨ nindou aŋgünümbɨ-mayu ranai Sisasɨmbo hoafɨyundühɨ yahundoya, “Nindou adükarɨ, hoe ranai mɨmɨnɨyowanɨ hɨmonɨ semɨndɨndɨrɨ ho hɨnɨŋgɨfendɨrɨmbo roana nindou wanɨ. Hoe ranai mɨmɨnɨyowanɨ gadɨ sahehea raoyaheandanɨ asu bɨdɨfɨrɨ ai boatei-anei horombo kosɨrɨhehi hanei rɨhündanane asu ro moanɨ nɨmarɨ arɨhandɨ,” mehundo.
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Asu Sisas ai hoafɨyundühɨ yahundoya, “Botɨyafo, sɨhafɨ hoaparɨ ra sowandɨfɨ hawa hafɨ,” mehunduamboyu.
8 Então Jesus lhe disse:
9 Ranɨyu nindou ranai nɨmai hoafɨ nɨŋgoambe botɨfi ahandɨ hoaparɨ ra semündü haya mahu.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Ranɨyomo asu Suda ai nindou Sisas dɨboadomarira botɨmefiyu, ranahambo hoafɨyomondowohü yahomondoya, “Hapoana moanɨ ratüpurɨkoate ŋgoafɨmbo nɨmarambe-ane. Asu nɨmboe se sɨhafɨ hoaparɨ ra sowandɨfɨ hawa ahafa?” mehomondamboyu.
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Asu sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou wambo aboedɨmareandɨrɨ ranai hoafɨyundɨrühɨ yahuya, ‘Botɨyafo, sɨhafɨ hoaparɨ ra sowandɨfɨ hawa hafɨ,’ mehuamboanahɨ sahamɨndɨ ahahɨ,” mehupurɨ.
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Ranɨyo asu sɨmborɨ ahambo düdururühɨ yahomondoya, “Düdi nɨmorɨ sɨhambo hoafɨyunɨnühɨ, ‘Sɨhafɨ hoaparɨ ra sowandɨfɨ hawa hafɨ,’ mehunɨnɨ rana?” mehomondamboyu.
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Asu nindou aŋgünümbɨ aboedɨmefiyu ranai nɨmorehɨ nindowenihɨ afɨndɨ ambewambo Sisas ai sɨhai hümarɨmɨndo ra moai nindou ranahambo fɨfɨrirɨ.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Asükaiyu Sisas ai nindou ranahambo Godɨndɨ worambe mamaruwa hoeirirɨ haya, hoafɨyundühɨ yahuya, “Se hɨmborɨyafɨ, se ndeara sɨhafɨ fi ra aboedɨyafɨmboanafɨ. Ŋga se asükaindafɨ moaruwai hohoanɨmondamboyafɨ. Ŋga asükaindo raranɨ-moatükunɨ ŋgɨnɨndɨ safɨ sɨhafɨfihɨ mbundamɨndoanɨ se mamɨkarɨndamboyafɨ,” mehundowamboyu.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Ranɨyu asu nindou-mayu ranai hu Sudambo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou wambo aboedɨmareandɨrɨ ranana Sisasɨyu,” mehupuramboyomo.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Asu ranɨyomo Suda ai Sisasɨmbo moanɨ hapoadümbo nou pɨyomo houmbo moruwaimbo-moaruwaimbo-marurɨ homo. Nɨmboe asu Sisas ai moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarombo sihɨ nindou ranahambo aboedɨmarirɨ yahomo houmbo.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Ranɨyu asu Sisas ai ahamumbo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Wandɨ Ape ai ratüpurɨyu humbo hapondan-amboa, ratüpurɨyuhani, ranɨmboane asu ro-amboa ratɨpurayahɨ,” mehupuramboemo.
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Suda ai hoafɨ ra hɨmborɨyomo houmbo ahamundɨ ŋgusüfoambe ŋgɨnɨmboanɨmbo-mareapura Sisasɨmbo hɨfokoefimbo yahomo houmbo raraomemo. Asu moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarambe ratüpurɨmayu ranɨmbo yaŋgɨrɨyomopoanɨ. Ŋga ai hoafɨyupurühɨ, “God ana wandɨ Ape hondani,” mehu ranɨmboemo hoafɨ ranana Sisas ai ‘Ro God nahurai-anahɨ’ mehu yahomo houmbo kameihɨyomo ahambo hɨfokoefimbo raraomemo.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ranɨyu Sisas ai sɨmborɨ hoafɨyupurühɨ yahupurɨya, “Ro anɨhondümboanahɨ sɨhamumbo hoafayahapurɨ: Nindou nɨmorɨ ra ŋgɨrɨ raranɨ-moatükunɨ aimbo hohoanɨmondu haya ranɨmbondandɨ, ŋga wanɨ. Ai raranɨ-moatükunɨ ratüpurayu ra Afɨndɨ ai ratɨpurayu ra hoeire hayamboani, asu nɨmorɨ ai ra-süŋgure ratɨpurayu. Muŋgu raranɨ-moatükunɨ Afɨndɨ ai ranɨmborandan-ani asu nɨmorɨ ai yare ranɨmboarandɨ.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Afɨndɨ ai ahandɨ nɨmorɨ ranahambo hohoanɨmoyuhü asu ai muŋgu ratüpurɨyumbü ra nɨmorɨmbo nafuimefuendo. Ŋga asu awi Afɨndɨ ai adükarɨ ŋgɨnɨndɨ ratüpurɨ safɨ amboanɨ nɨmorɨmbo nafuindundümbui. Haponda nafuimendu ranana akɨdouyo, ŋga se hepünɨfembohündambo süŋguna nafuiyondomboayu ranana adükarɨ ŋgɨnɨndɨ safɨndɨmboe.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Afɨndɨ ai nindou yɨfɨyeimbɨhündɨ botɨreandürɨ mbura asu yaŋgɨrɨ nɨŋgo sagadürɨ arandɨ. Ranani asu nɨmorɨ ai-amboanɨ ahandɨ hohoanɨmomayu süŋgureandühɨ nindou botɨreirɨ hɨnɨŋgɨrearü arandɨ.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Moai Afɨndɨ aiana nindou-yafe hohoanɨmo yɨborore randɨ, ŋga wanɨ. Muŋgu ranɨ ratüpurɨ ra nɨmorɨndɨ warɨhümareandane.
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 Ranɨmboanɨmbo asu nindou ai nɨmorɨmbo ahɨnɨndeihɨ aboedɨ hohoanɨmondeimboyei Afɨndambo rawarɨhorɨ nou. Asu nindou ai nɨmorɨmbo ahɨnɨyohü aboedɨ hohoanɨmokoate-ayei ana, asu Afɨndɨ ai nɨmorɨ koamarɨherü ranahambo amboanɨ ŋgɨrɨ ahɨnɨndeihɨ aboedɨ hohoanɨmondei.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Ro sɨheimbo anɨhondümboanahɨ hoafayahɨ, nindou düdi wandɨ hoafɨ nda hɨmborɨyuhü asu wambo hɨfɨna koamarɨhendɨrɨ ranahambo anɨhondümbo-arirɨ ana, nindou ranai yaŋgɨrɨ koadürümbo-koadürümbo nüŋgumbui. Asu nindou ranai ŋgɨrɨ Godɨndɨ papɨ-hoafɨ ranambe tükündɨfiyu. Nindou ranai yɨfɨyorambo nafɨ hɨnɨŋgɨre haya yaŋgɨrɨ nɨŋgombo ra süŋgure arandɨ.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Yɨnɨ, sapo si tüküfembo-mayo ra ndeara haponda tüküfemboane. Ŋga asu rananɨmbo nindou yɨfɨmayei ranai Godɨndɨ Nɨmorɨndɨ yafambe hɨmborɨndahindühɨ asu nindou dɨdɨyei ahandɨ hoafɨ ndorɨhi hɨmborɨmayei ranai aboedɨ yaŋgɨrɨ yɨfɨkoate nɨmboeimboyei.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Ranɨmboani asu Afɨndɨ ai ahandɨhoarɨ aboedɨ yaŋgɨrɨ yɨfɨkoate nɨŋgombo ra nɨmɨndɨyuhüyu, asu ranɨ-süŋgunambo noure Nɨmorɨmbo yaŋgɨrɨ yɨfɨkoate nɨŋgombo nɨmɨndɨmborirɨ hɨnɨŋgɨmarirɨ.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ai Nindou Hond-ani, ranɨyu asu Afɨndɨ ai ahandɨ Nɨmorɨmbo nindoumbo yɨbobofendürɨrambo hohoanɨmo ra masagado.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Asu se ndanahambo hepünahindühɨ afɨndɨ hohoanɨmondeimboyei, ŋga ŋgɨrɨ amɨtata muŋguambo nindou yɨfɨyeimbɨhündɨ hoŋguambeahɨndɨ ranai ahandɨ yafambe ra hɨmborɨndei.
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 Asu rananɨmbo ai hoŋguambeahɨndɨ tükündahimboyei. Asu nindou ahandɨ hoafɨ aboedɨ hɨmborɨyeihɨ süŋgurɨhi arɨhündɨ ranai aboedɨ yaŋgɨrɨ yɨfɨkoate tükündahi burɨndeimboyei. Ŋga asu nindou ahandɨ hoafɨ hɨmborɨkoate-yeihɨ moaruwai hohoanɨmombo ratüpurɨ ratüpurɨyei arɨhündɨ ai-anɨmbo tükündahinda God ai aheimbo se hüti-anei mbüsümbui.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Raranɨ-moatükunɨ ra roana ŋgɨrɨ rombondɨhe hohoanɨmonda hehea ratüpurɨndahɨ. Ro nindou aheimbo yɨboborɨhe arɨhandɨ ra God ai hoafiyuwanɨ yaŋgɨr-ane yɨboborɨhe arɨhandɨ. Wandɨ yɨbobofe ra mbumundanesɨ, ŋga ropoanɨmbo yifirɨya hehea yɨboborɨheandürühɨ-yahɨpoanɨ, ŋga Ape wambo hɨfɨna koamarɨhendɨrɨ ranai yifirɨyu haya hoafɨmayundɨr-amboyahɨ ro rarɨhe marɨhandɨ.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Asu ro wandɨhoarɨ yaŋgɨrɨ wandɨ fimbo anɨhondümbo hoafayahɨ ana, asu nindou ai ro wandɨ fimbo hoafayahɨ ra ŋgɨrɨ anɨhondümbo-ndɨhindɨ.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Ŋga asu ŋgorü ai wambohünda anɨhondümbo hoafɨyu arandɨ ahandɨ hoafɨ ra anɨhondümboani hoafɨyu arandɨ ra ro fɨfɨrɨheandɨ.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Se horombo Sonɨmbo sowana nindou düdufimbo koamarɨhehipura asu ai sɨheimbo anɨhondü hoafɨ hoafɨmayu.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Ŋga nindou yaŋgɨrɨ wambo anɨhondümbo hoafayu ana, ahandɨ hoafɨ ranahambo ro ŋgɨrɨ hohoanɨmondahɨ, ŋga wanɨ. Ŋga God sɨheimbo aboedambo-mbɨreandüra saheheamboanahɨ Sonɨndɨ hoafɨ anɨhond-ane asahɨ.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Son ana ram hai siayo nou yahurai siyuhüyu asu sɨhei fiambe si ranai boakɨmafoa-reiramboyei asu bodɨfohü yaŋgɨrɨ ahandɨ si ranɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmbo masei.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Ŋga ŋgorü-moatükunɨ sɨheimbo nafuimbohünda ra Sonɨndɨ hoafɨ ŋgasündeandeimb-ane. Raranɨ ratüpurɨ ro ratɨpurayahɨ ra wandɨ Ape ai sendɨrühɨ ‘ratüpurɨndafɨ’ mehuamboanahɨ ro rarɨhe ratɨpurayahɨ. Ranɨ ratüpurɨ ranai sɨheimbo anɨhondümbo nafuimarandürɨ ra Ape ai wambo koamarɨhendɨra makosahɨ.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Asu Ape wambo hɨfɨna koamarɨhendɨrɨ aiyu wandɨ fimbo weindahɨ hoafɨmayu. Asu se moai horombo ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyei asu ahambo hoeirɨhorɨ raraorɨhorɨ.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Ŋga asu se moai ahandɨ hoafɨ ra sɨhei ŋgusüfoambe nɨmarondürɨ, nɨmboe sapo Ape ai koamarɨhendɨra makosahɨ wambo anɨhondümbofe-koate-mayei ranɨmbo.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Se rarɨhi hohoanɨmoyeihɨya, “Godɨndɨ bukambe hoafɨ apenɨŋgo ranai yaŋgɨrɨ koadürümbo-koadürümbo nɨŋgombo sei hehi buk ranambe muŋguambo hoafɨ apenɨŋgo ranahambo türarɨhündɨ. Ŋga bukambeahɨndɨ hoafɨ ra wambo fɨfɨrɨfendɨrɨmbo hoaf-ane apenɨŋgo.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Ŋga asu se aboedɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgombohündambo wambo sowana moai sɨfombo hohoanɨmoyei.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 Nindou ai wambo seana nindou adükar-anafɨ mbɨseimboyei saheheamboanahɨ ro moei asahɨ.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Ŋga ro sɨheimbo fɨfɨrɨ-hearümboanahɨ, asu sɨhei ŋgusüfoambe Godɨndɨ ŋgusüfo pefe hohoanɨmo ra moai nɨmarondürɨ.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Ro wandɨ Apembo sowahɨndɨyahɨ makosahɨ, ŋga asu se moai wandɨ hoafɨ hɨmborɨyei. Asu seana nindou ŋgorü ai aipoanɨmbo hohoanɨmoyu haya ahandɨ ŋgɨnɨndɨ ranambo huan-anei ahandɨ hoafɨ hɨmborayei.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Asu seana sɨheihoar-anei nindou hond-anafɨ nindou hond-anafayei. Ŋga God mamɨ yaŋgɨr-ani ai sɨheimbo nindou hond-anafɨ yahombo ra se moei asei. Ŋga asu se nüŋgundɨhi ahambo anɨhondümbo-mandɨhora?
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Ŋga asu se ŋgɨrɨ wambo randɨhi hohoanɨmondei, ‘Ai yɨhoefombo Afɨndandɨ hɨmboahü papɨ-hoafɨndamunɨ mbɨsei,’ ŋga wanɨ. Nindou sɨheimbo papɨ-hoafɨmarandürɨ ranana Mosesɨyu. Asu se nindou ranahamboyei aiana yɨhoefɨmbo fandɨhemunümbui masei.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Se Mosesɨndɨ hoafɨ anɨhondümbo-mbarɨhi-mbonana, asu se wandɨ hoafɨ amboanɨ anɨhondümbo-rɨhi. Nɨmboe sapo ai wambo hoafɨ sürü papɨmarandɨ ranɨmbo-hündambo wambo.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Asu ai sürü papɨ-randeimbɨ hoafɨ ra anɨhondümbofe-koate-ayei ana, asu nüŋgundɨhi se wandɨ hoafɨ ra anɨhondümbo-mandɨhia?” mehu.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.