João 20

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sande hapoadümbo siambe nɨmbɨ hoaŋgɨrɨ kiarowane, Maria Makdarahündɨ ai hoŋgu ranɨ sowana mahɨfo. Ai hɨfo hoŋgu ranɨ fikɨmɨ tüküfe hɨmboyowane, nɨmoei adükarɨ nafɨtambeihü mapaiaro ra paiarɨkoate-mayo.
1 E, no primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro cedo, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora retirada do sepulcro.
2 Ranɨmboyo asu ai Saimon Pita asu süŋgururü-rundeimbɨ ŋgorü ahandɨ ŋgusüfoahündɨ ranahafanɨmbo sowana pɨpɨmayo ho. Ai ho, hoafɨyopɨrühɨ yahoya, “Adükarɨmbo nindou ai hoŋguambeahɨndɨ masowaründümo, nahü mbasɨhawurɨ, ŋga moai fɨfɨrɨhurɨ,” mehoamboyafanɨ.
2 Então, ela correu e foi a Simão Pedro, e ao outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Eles levaram o Senhor do sepulcro, e nós não sabemos onde eles o puseram.
3 Ranɨmboyafanɨ Pita asu Sisasɨndɨ ŋgorü süŋgurürɨ-randeimbɨ-mayu ranai nɨmai hoŋgu sowana mahafanɨ.
3 Então, Pedro saiu com o outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Ai yɨbobo pɨpɨna mahafanɨyo, ŋga asu ahambo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü ranai Pitambo ŋgasündirü haya, ai boatei hu hoŋgu fikɨmɨ tükümefiyu.
4 Assim os dois corriam juntos, mas o outro discípulo ultrapassou a Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Asu ai hu nɨmarümbo amuifoai hoeireandane hoearɨ Sisasɨmbo hɨmondüfihɨndɨ ra meŋgoroa hoeimareandɨ. Ŋga asu ai moai kefuai hoŋguambe hüfu.
5 E, ele curvando-se, olhou para dentro, e viu os panos de linho postos ali; todavia, ele não entrou.
6 Asu Saimon Pita ai süŋgunɨ hu tüküfi hayamboyu, ai hoŋguambe kefuai mahüfu. Ai hüfu hoeireandane hoearɨ Sisasɨmbo hɨmondɨhefimbɨhündɨ ra kurɨmayo.
6 Então, chegou Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro, e viu os panos de linho caídos,
7 Asu hoearɨ ŋgorü Sisasɨndɨ mbɨro hɨmondɨhefimbɨhündɨ ranamboanɨ meŋgorowa hoeimareandɨ. Hoearɨ ranana moai amurɨ kurɨmayo ranɨ-dɨbo yaŋgoro, ŋga wanɨ. Ranɨpoanɨmboyo nindou ŋgamondɨfe sɨhefembo nahurai kare pare haya meŋgoro.
7 e que o lenço, que estivera sobre a sua cabeça, não estava caído com os panos de linho, mas enrolado, em um lugar à parte.
8 Ranɨyu asu ahambo süŋgurürɨ-randeimbɨ ŋgorü boatei hoŋgu sowana mahu, ranai asükaiyu süŋgunɨ hoŋguambe kefuai hüfu, hoearɨ yaŋgɨrɨ meŋgoro ra hoeire haya anɨhondümbo-mareandɨ.
8 Então, foi também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e ele viu, e creu.
9 (Ranɨ sɨmboanɨ ana moai ai fɨfɨrɨneandɨ Baiborambe yare hoafɨyowohüya, “Hoŋguambeahɨndɨ botɨndɨfimbui,” meho ra.)
9 Pois, como eles ainda não entendiam a escritura, que diz que ele deveria ressuscitar dos mortos.
10 — ausente —
10 Então, os discípulos retornaram para a sua própria casa.
11 — ausente —
11 Mas Maria ficou parada e chorando do lado de fora da sepultura, e, enquanto ela chorava, curvou-se, e olhou dentro do sepulcro,
12 Asu ai hɨmboyowane, sünambeahɨndɨ nendɨ yimbu kɨfohɨ hoearümbɨ Sisasɨmbo sɨhehorɨ wamɨ mamarɨfanda hoeimareapɨrɨ. Ŋgorü ai mbɨrowanɨ nɨmaru, asu ŋgorü ai yirɨmbonanɨ nɨmaru.
12 e viu dois anjos de branco, assentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ai Mariambo safanɨya, “Nɨmorehɨ, se nɨmboeafɨ aranayafa?” masafandamboyo. Asu ai ahafanɨmbo hoafɨyopɨrühɨ yahoya, “Nindou ai wandɨ Adükarɨmbo sahorɨmɨndei hehimbo, nahü mbasɨhehorɨ ro moai fɨfɨrɨhinɨ, ŋga ranɨmboanahɨ,” meho.
13 E disseram-lhe eles: Mulher, por que tu choras? Ela lhes disse: eles levaram o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram.
14 Ai raweyaho haya hɨhɨrɨfeyowane, asu Sisas ai daboadanɨ manüŋguwa hoeimarerɨ. Ŋga asu Maria ai moai Sisas-ani yaho fɨfɨrerɨ.
14 E quando ela havia dito assim, ela voltou-se para trás, e viu Jesus em pé, e não sabia que era ­Jesus.
15 Sisas ai yahuya, “Nɨmorehɨ, se nɨmboe aranayafa? Se dabo kokorɨrɨhüyafa?” mehuamboyo. Asu Maria ai nümbürɨ aharambür-ani yahohaya hoafɨyondowohü yahoya, “Se Sisasɨmbo sowarɨndɨfühɨ ana, sowarɨndɨfɨ hafɨ sɨhaworühɨ nafuindafan-anɨmbo ro ahambo ndahümɨndɨ ŋgamboane,” mehoamboyu.
15 Disse-lhe Jesus: Mulher, por que tu choras? A quem procuras? Ela, supondo que fosse o jardineiro, disse-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde tu o puseste, e eu o levarei.
16 Asu Sisas ai yahuya, “Maria,” mehuamboyo. Asu Maria ai hɨhɨrɨfe, ahambo fɨfɨrerɨ haya Hiburu-yafe hoafɨnambo yahoya, “Rabonai,” meho. (‘Rabonai’ ra Hibru-yafe hoafɨnambo ‘Yamundo-randeimb-ane’.)
16 Disse-lhe Jesus: Maria. Ela, voltando-se, disse-lhe: Raboni, que quer dizer, Mestre.
17 Sisas ai yahuya, “Se wambo kɨkɨhɨndandɨfɨ-ndɨrɨmboyafɨ. Awi ro moai wandɨ Ape sowana hahühɨ. Ŋga se wandɨ wandafɨ mamɨ sowana ŋgafɨ rando hoafɨndafɨpurühɨ anɨmboya, ‘Roana wandɨ Ape, sɨhamundɨ Ape asu wandɨ God, sɨhamundɨ God, ahambo sowana hahühühanahɨ,’ mbɨsafɨ,” mehuamboyo.
17 Disse-lhe Jesus: Não me detenhas porque eu ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com meus irmãos, e dize-lhes: Eu subo para meu Pai, e vosso Pai; e para meu Deus, e vosso Deus.
18 Asu Maria Makdarahündɨ ai ho ahambo süŋgururü-rundeimbɨmbo hoafɨyopurühɨ yahoya, “Ro Adükarɨmbo hoeimarɨhinɨ,” asu Sisas hoafɨyuweimbɨ hoafɨ ra hoafɨmepurɨ.
18 Maria Madalena foi e contou aos discípulos que ela vira o Senhor, e que ele lhe falara essas coisas.
19 Sisasɨmbo süŋgururü-rundeimbɨ ai Sudambo yɨhɨmbo-rupurühɨyomo worɨ ai nɨmarɨmondeimbɨ ra yipurɨ paru houmbo mamarɨmo. Ranɨyu asu Sisas ai Sande nɨmbambeahɨ tüküfi, ahamundɨ mbusümo manüŋgu. Ai yahuya, “Se ŋgusüfo afurɨndu kündundɨ,” mehupurɨ.
19 Então, naquele mesmo dia à tarde, sendo o primeiro dia da semana, estando fechadas as portas onde os discípulos, com medo dos judeus, estavam reunidos, chegou Jesus, e pôs-se no meio, e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 Ai yare hoafɨyupurühɨyu asu ahandɨ watɨŋarɨ ŋgɨrɨ safɨnɨ ra ahamumbo nafuimepurɨ. Asu ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai ahamundɨ Adükarɨ ranahambo hoeirüwurɨ houmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmemo.
20 E, dizendo isso, mostrou-lhes as suas mãos e o seu lado. Então, os discípulos se alegraram ao verem o Senhor.
21 Asu Sisas ai asükaiyu yahuya, “Se ŋgusüfo afurɨndu kündundɨ. Wambo Ape ai koamarɨhendɨra makosahɨ yahurai-anɨmbo asu ro sɨhamumbo koandɨheheapuranɨ ŋgomo,” mehu.
21 Então, disse Jesus novamente: Paz seja convosco; assim como meu Pai me enviou, também eu vos envio.
22 Ai raweyahuhüyu, ahamumbo sowanambo yafambenambo ahandɨ yafui ra foehepurühɨ yahuya, “Se Yifiafɨ Aboedɨ sowandümo.
22 E, tendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Asu se ŋgorü nendɨ-yafe hohoanɨmo moaruwai ranahambo amboawi mbɨsɨmondanɨ ana, God ai amboawi mbusümbui. Ŋga asu ŋgorü nendɨ-yafe moaruwai hohoanɨmo ranahambo se amboawi yaho hoafɨkoate-ayomo ana, asu God ai ŋgɨrɨ ranahambo amboawi mbüsu,” mehu.
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, lhes são perdoados; e àqueles a quem os pecados retiverdes, lhes são retidos.
24 Sisas ai ahambo süŋgururü-rundeimbɨ sowahɨ tüküfiyuwane, asu süŋgurürɨ-randeimbɨ mamɨ ai moai amurɨ ra-babɨdɨmbo nɨmaru. Nindou aiana Tomasɨyu, ŋga asu ahandɨ ndürɨ ŋgorü ra Didimus-ani.
24 Mas Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ranɨyomo bɨdɨfɨrɨ ai ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Roana Nindou Adükarɨmbo hoeimarɨhurɨ,” mehomo.
25 Portanto, os outros discípulos diziam-lhe: Nós vimos o Senhor. Mas ele disse-lhes: A não ser que eu veja em suas mãos a marca dos cravos, e não puser o meu dedo na marca dos cravos, e não puser a minha mão no seu lado, eu não crerei.
26 Asükaiyo mamɨ wik ho hayamboyowane, ahambo süŋgururü-rundeimbɨ ai Tomas-babɨdɨmbo worambeahɨ mamarɨmo. Ai yipurɨ muŋgu papɨru houmbo nɨmarɨmondane, asu Sisas ai ahamundɨ mbusümo tüküfi manüŋgu. Ranɨyu ai yahuya, “Se ŋgusüfo afurɨndu kündundɨ,” mehu.
26 E, oito dias depois, estavam outra vez os seus discípulos dentro, e com eles Tomé; então chegou Jesus, estando as portas fechadas, e ficou no meio, e disse: Paz seja convosco.
27 Ranɨyu asu Tomasɨmbo hoafɨyunduwohü yahuya, “Sɨhafɨ warɨ batendɨ naha ndanɨfihɨ sündowandüh-anɨmbo, asu se wandɨ watɨŋarɨ ra hoeiro. Asu se wandɨ ŋgɨrɨsafɨnɨ warɨ paro. Se ndanahambo yimbu hohoanɨmo-ndamboyafɨ, ŋga anɨhondümbo-ndowandɨ,” mehuamboyu.
27 Então, ele disse para Tomé: Põe aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; põe aqui a tua mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Asu Tomas ai sɨmborɨ ahambo yahuya, “Se wandɨ Adükarɨ asu wandɨ God-anafɨ,” mehuamboyu.
28 E Tomé respondeu e disse-lhe: Meu Senhor e meu Deus.
29 Asu Sisas ai hoafɨyunduhü yahuya, “Se wambo hoeirowandɨrɨ hawambo wamboanafɨ anɨhondümbo-arowandɨrɨ. Ŋga nindou ai wambo hoeifendɨrɨkoate-yehü anɨhondümbo-arɨhindɨrɨ ana, ai hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mbeyeiamboane,” mehu.
29 Disse-lhe Jesus: Tomé, porque me viste, tu creste; abençoados são os que não viram, e creram.
30 Sisas ai God sowahɨndɨ makusu ra nafuimbohünda hepünɨfeimbɨ moatükunɨ afɨndɨ ahambo süŋgururü-rundeimbɨ-yomondɨ hɨmboahü ratüpurɨmayu ra ro moai buk ndanambe muŋgu sürü papɨrɨhandɨ.
30 E muitos outros sinais, que não estão escritos neste livro, verdadeiramente Jesus fez na presença de seus discípulos.
31 Ŋga ro ndanɨ hoafɨ nda sürü papɨrɨhamboanahɨ. Ro sürü papɨmarɨhandɨ nda Sisas ai Krais-ani asu Godɨndɨ Nɨmor-ani ranɨmbo anɨhondümbo-mbɨrɨhinda samboyahɨ sürü papɨmarɨhandɨ. Ŋga asu se ranahambo anɨhondümbo-arɨhindɨ ana, asu aboedɨ yaŋgɨrɨ nɨŋgombo hohoanɨmo ra ndahümündimboyei.
31 Mas estes estão escritos, para que possam crer que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida através do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.