Hebreus 6
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARIB
1 — ausente —
1 Pelo que deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 — ausente —
2 e o ensino sobre batismos e imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e juízo eterno.
3 God ai sɨhefɨmbo refembo hɨnɨŋgareamunɨ ana, sɨhɨrɨ randɨhumboane.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai Godɨndɨ sürühoeimbɨ hohoanɨmo ranambe nɨmboei, asu sünambeahɨndɨ moanɨ saimbo moatükunɨ ra ai yarɨhi hoeirɨhindɨ asu Yifiafɨ Aboedɨ ra ai-amboanɨ sahümündi manɨmboei. Asu nindou ranai rarɨhindeimbɨ ai ahei anɨhondümbofe ho ra randɨhi hɨnɨŋgɨndɨhi hehi, asu asükaindei nüŋgundɨhi hɨhɨrɨndahi Kraisɨmbo anɨhondümbo-mandɨhora?
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 Sapo ai Godɨndɨ hoafɨ aboedɨ hamɨnd-ayo ranahambo fɨfɨrɨhindɨ ai yarɨhi hoeirɨhimboane-wambo. Asu ai Godɨndɨ aboedɨ si süŋgunambo tüküfemboayo ranahandɨ ŋgɨnɨndɨ ra hoeirɨhimboanei.
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo vindouro,
6 Asu ai ahei Kraisɨmbo anɨhondümbofe hohoanɨmo ra moanɨ yarɨhi hɨnɨŋgarɨhindɨ ana, ai ŋgɨrɨ asükai hɨhɨrɨndahi anɨhondümbondɨhindɨ, ŋga wanɨ. Ranɨ-moatükunɨ ra refekoate-ayo ana, ŋgɨrɨ randɨfeyo sapo ai ahei-hoarɨ asükaiyei Godɨndɨ Nɨmorɨ ranahambo nɨmɨ keimbɨ karɨhe-ndeimbɨfihɨ nindou hɨmboahü hɨfokoarɨhorɨ pamarɨhorɨ noumayo-wambo.
6 e depois caíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que, quanto a eles, estão crucificando de novo o Filho de Deus, e o expondo ao vitupério.
7 Hoe ranai hɨfɨ ranɨ-wamɨ afɨndɨmbo peyoanɨ asu hɨfɨ ranai hoe ra semɨndühɨ nindou nümbürɨ-marɨhündɨ ranahei nümbürɨ ranambe sesɨ aboedɨ tükefeyo ana, God ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo aboedɨ dɨdɨboadore huhani.
7 Pois a terra que embebe a chuva, que cai muitas vezes sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção da parte de Deus;
8 Ŋga asu hɨfɨ ranɨ-wamɨ nümbürɨ ranai wohafɨ napo furɨyowohü wohɨ ai furayo ana, ŋgɨrɨ aboedɨndo. Ranɨmbo-anɨmbo asu ranɨ-moatükunɨ ranahambo God ai moaruwaimbo-ndeanda asu süŋguna hai-nambo tɨkɨrɨndandanɨ awarɨndɨhoemboe.
8 mas se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Ŋga wandafɨ mamɨ, ro hoafɨ afɨndɨ tɨŋümbɨ ndahurai hoafayefɨ ra awi sɨheimboanefɨ hoafayefɨsɨ, ŋga ro sɨheimbo ranɨ-moatükunɨ ranɨmbo-hünda fɨfɨrɨhundürɨ-mboanefɨ. Se ŋgɨrɨ randɨhi nindou amurɨ ramehindɨ nou moaruwaimbo-ndahindɨ, ŋga wanɨ. Ŋga awi sɨheimbo God ai aboedɨ dɨdɨboado-ndearümbui sapo ai sɨheimbo aboedambofe-ndürɨmboayu ranɨmbo-hündambo.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 God aiana nindou hohoanɨmo mɨtanɨramündɨ-randeimbɨyupoanɨ. Ranɨyu-anɨmbo asu ai nɨne ratüpurɨ se ratüpurayei-ane asu Godɨmbo ŋgusüfo parɨhorühɨ ahandɨ nendɨ ranaheimbo farɨhehi marɨhünd-ane asu hapondanɨ amboanɨ yarɨhi arɨhünd-ane ranahambo ŋgɨrɨ mɨtanɨ-ndamündündürɨ, ŋga wanɨ.
10 Porque Deus não é injusto, para se esquecer da vossa obra, e do amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto servistes aos santos, e ainda os servis.
11 Yɨhoefɨ adükarɨ hohoanɨmo sɨheimbo ranana ndahurai-ane. Roana sɨheimboya, awi se muŋguambo moanɨ ranɨ-ratüpurɨ yaŋgɨr-anɨmbo randɨhi ratüpurɨndei ŋgeimbo bɨdɨfɨranɨ hondü rananɨmbo asu se nɨnɨmboyei hɨmboayei ranai anɨhondü tükümbɨfe-ndüramboane.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até o fim, para completa certeza da esperança;
12 Se ranɨ ratüpurɨ süŋgufe ho yɨboaruko-yɨboaruko ranɨmboanefɨ ro moei-asefɨ. Ŋga se sapo nindou bɨdɨfɨrɨ Godɨmbo anɨhondümbo-rɨhorɨ mburɨhümbo-mayei sapo Ape ai nɨnɨ-moatükunɨyo segodürɨmbo horombo hoafɨmareandɨ ra asahümündi nou randahindɨ sefomboanefɨ hohoanɨmoayefɨ.
12 para que não vos torneis indolentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Horombo God ai Abrahamɨmbo horombo-hoafɨrirühɨ ai anɨhondümbo-randɨheamboyahɨ yahu dabarɨmefiyu. Ahambo moai nɨnɨ-moatükunɨ ŋgasündeambo nahurai yaŋgoro ranambo dabarɨfe-mbohünda, ŋga wanɨ. Ŋga ranɨyu asu ai moanɨ ahandɨ ndürɨ ranɨfihɨ yaŋgɨrɨ dabarɨfihɨ hoafɨmayu.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha outro maior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 God ai yare hoafɨyuhü yahuya,
14 dizendo: Certamente te abençoarei, e grandemente te multiplicarei.
15 Ranɨyu asu Abraham ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo hɨmboyuhü nüŋgu-ane God ai ahamboya, aboedɨ-aboedɨ-ndɨheanɨnɨmboyahɨ yahuhaya horombo-hoafɨmarirɨ.
15 E assim, tendo Abraão esperado com paciência, alcançou a promessa.
16 Nindou mamɨ ai dabarɨfembo yahumbo ra sapo nindou ŋgorü düdi ai ahambo ŋgasündirɨ haya ranahandɨ ndürɨnambo dabarɨndɨ-fiyuan-anɨmbo asu ahandɨ hoafɨ ra ŋgɨnemɨndɨmbo nɨnɨ-moatükunɨ sɨmborɨ hoafɨ mbusümo eŋgoro ranahambo wanɨndɨmboe.
16 Pois os homens juram por quem é maior do que eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Nindou sapo dɨdɨyei ai God aheimbo aboedɨ dɨdɨboado-fendürɨmbo ahandɨ nɨmorɨmbo horombo-hoafɨmareandɨ ra ŋgɨrɨ ŋgorü süŋgundɨheandɨ yahuhaya ranɨmbo weindahɨ-reandühɨyu ahandɨ horombo-hoafɨ ranahambo ŋgɨnamündühɨ dabarɨmefiyu.
17 assim que, querendo Deus mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, se interpôs com juramento;
18 Ahandɨ dabarɨfe-ane asu horombo-hoafɨfe-ane yimbu moatükunɨ ranana ŋgɨrɨ ŋgorü-ŋgoründo. Asu ranɨ-moatükunɨ ranahambo God ai yare hoafɨmayu ra ŋgɨrɨ tɨkandeambo rambüsu, ŋga ranɨmbo-anɨmbo sɨhefɨ ŋgusüfo ndondeamunɨmboe. Ranɨmboane nindou sɨhɨrɨ dɨdɨyefɨ Godɨndɨ fikɨmɨ aboedamboyahu nɨmboefeimbɨ sɨhɨrɨ ana ranɨ-moatükunɨ ra anɨhondü hondü tükündɨfemboe mbɨsefɨ hohu God ai sɨhefɨmbo horombonambore ranɨ-moatükunɨmbo hɨmbombo masɨhemunɨ ranɨfihɨ ŋgɨnɨndɨ kɨkɨhɨndɨ-humɨndefɨ nɨmboefɨ-mboane.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos poderosa consolação, nós, os que nos refugiamos em lançar mão da esperança proposta;
19 Ranɨ-moatükunɨ ranahambo hɨmbombo hohoanɨmo ranana sɨhefɨ nɨŋgo hohoanɨmo ranambeahɨ nɨmoei fürɨfürɨkoate ŋgɨnɨndɨ amaro nahurai-ane. Ranɨ-moatükunɨ ranana aboedambore-randeimbɨyo haya ranɨ-hoarehɨ nɨmboefembo ŋgɨrɨ fürɨfürɨndefɨ. Hohoanɨmo ranambo-anɨmbo God nɨmaru-ambe ŋgemboyefɨ sapo Godɨmbo sai-randeimbɨ bogorɨ adükarɨ ai yipurɨ hoearɨ ranɨ hundünɨ kefuai ser worɨ safambe hamɨndɨ ragu hüfu-arandɨ nou.
19 a qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Sɨhefombohünda Sisas ai Godɨmbo saimbohünda bogorɨ adükarɨmbofi haya God nɨmaruambe ai-boatei kefuai mahüfu. Sapo Merkisedek ai sai-randeimbɨ bogorɨmbo-mefiyu ranɨfihɨ türehaya ai koadürümbo-koadürümbo anüŋgu.
20 aonde Jesus, como precursor, entrou por nós, feito sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.