Gálatas 4
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NAA
1 Ŋga hoafɨ ra ndahurai-ane: Nindou nɨmorɨ anüŋgu ana, sapo ai ahandɨ afɨndandɨ-mayo muŋgu-moatükunɨ ra ndemümdümbui. Ai muŋgu-moatükunɨ hɨbadambuisɨ, ŋga asu awi ai akɨdouyu-ambe ana, ŋgɨrɨ ai hɨbadandɨ, ŋga ai moanɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ nahurai nüŋgumbui.
1 Digo, porém, o seguinte: durante o tempo em que o herdeiro é menor de idade, em nada difere de um escravo, mesmo sendo senhor de tudo.
2 Nindou nɨmorɨ ranai akɨdouyu-ambe ana, ai moaŋgui afɨndɨ asu hɨfandɨ-randeimbɨ ranahafandɨ hoarehɨ nüŋgu ŋgumbo asu ai nɨnɨ-sɨmboanɨyo afɨndɨ ai ahambo hɨfandɨmbɨrand-amboane mehu ranɨ-sɨmboanɨ dagadombui.
2 Mas está sob tutores e curadores até o tempo predeterminado pelo pai.
3 Mare yahurai safane sɨhɨrɨ horombo nɨmorɨ akɨdou nahurai hɨfɨ ndanɨhündambo moatükunɨ ranahandɨ moanɨ ratüpurɨyefeimbɨ manɨmboefɨ.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos escravizados aos rudimentos do mundo.
4 — ausente —
4 Mas, quando chegou a plenitude do tempo, Deus enviou o seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 — ausente —
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 God ai sɨhefɨmboya, ai wandɨ nɨmorɨ-mbeyeiamboane yahuhayamboyu. Ranɨmboane asu ahandɨ Nɨmorɨndɨ Yifiafɨ sɨhefɨ ŋgusüfoambe koamarɨhendɨ, sapo Yifiafɨ ranai ramareamuna sɨhɨrɨ Ape, wandɨ Ape, sefɨ arɨhundɨ.
6 E, porque vocês são filhos, Deus enviou o Espírito de seu Filho ao nosso coração, e esse Espírito clama: “Aba, Pai!”
7 Ranɨmbo-hündamboane asu se hapondanɨ ana nindou ŋgoründɨ moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou-yeipoanɨ, ŋga Godɨndɨ nɨmor-anei. Asu se ahandɨ nɨmorɨmbo-mehindambo-wambo ai nɨnɨ-moatükunɨ ahandɨ nɨmorambo napɨre masɨhendɨ ra dagadürɨmbui.
7 Assim, você já não é mais escravo, porém filho; e, sendo filho, também é herdeiro por Deus.
8 Horombo maho ana awi se moai Godɨmbo fɨfɨrɨhorɨ. Ŋga ranɨmboyei se God hondü nɨŋgokoate amurɨ godɨ-mayei ranahei moanɨ ratüpurɨyei marɨhündɨ.
8 Mas, no passado, quando não conheciam a Deus, vocês eram escravos de deuses que, por natureza, não são deuses.
9 Ŋga asu hapondanɨ ana se Godɨmbo ndorɨhorɨ fɨfɨrɨhorɨmboanei. Ŋga awi asu God ai sɨheimbo fɨfɨrea-ndürɨmboani. Ranɨmboane asu se nɨmboe asükai hɨfɨ ndanɨhündambo moatükunɨ eŋgoro ranahambo hɨhɨrɨyahi aheia? Asu se nɨmboe hɨfɨ ndanɨhündambo ŋgɨnɨndɨ-koate ranahambo moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nɨŋgombo hohoanɨmoayeia?
9 Mas agora que vocês conhecem a Deus, ou melhor, agora que vocês são conhecidos por Deus, como é que estão voltando outra vez aos rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo querem servir como escravos?
10 Seana Suda-yafe hohoanɨmo süŋgurɨhindühɨ ranɨ-poanɨmbo si, amoamo, hoembo, yahɨmombo asu hɨmbanɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyei rɨhündühanei.
10 Vocês guardam dias, meses, tempos e anos.
11 Roana sɨheimbo yɨhɨmboarɨharü. Ro sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbohünda ratüpurɨ afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayahɨ ra hɨfɨnɨ pɨndɨmboe samboanahɨ hohoanɨmoayahɨ.
11 Receio que o meu trabalho por vocês tenha sido em vão.
12 Karɨhasɨhandürɨ wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo hüti-hoafehandürɨ. Se awi ro ahɨnümbo hohoanɨmo süŋgufekoate anɨmboahɨ nahuraindei. Horombo ana roamboa se ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgufekoate manɨmboei nahurai tükümeheandane. Horombo se moai wambo nɨnɨ-moatükunɨ moaruwai hohoanɨmoyahündɨrɨ, ŋga wanɨ.
12 Sejam como eu sou, porque também eu sou como vocês. Isto é o que lhes peço, irmãos. Vocês não me ofenderam em nada.
13 Wambo aŋgününambo-marandɨra sɨheimbo sowahɨ boatei sühɨ aboedɨ hoafɨ sɨheimbo hoafɨmehandüra se fɨfɨrarɨhindɨ.
13 E vocês sabem que eu lhes preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Wandɨ fiambe ra moai ndoreandɨrɨ asu se ranɨmboyei tɨŋɨrɨfomayei, ŋga asu se wambo moai daboadɨ hɨhɨrɨhindɨrühɨmbo yɨboaruko-rɨhindɨrɨ, ŋga wanɨ. Ŋga se moanɨ wambo masahümündi-ndɨrɨ Godɨndɨ-mayo sünambeahɨndɨ nendɨyu asu Sisas Krais ahandɨhoarɨyu semɨndɨmbo nou.
14 E, por mais que a minha enfermidade na carne lhes tenha sido uma provação, vocês não me trataram com desprezo nem desgosto. Pelo contrário, me receberam como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Se ranɨ-sɨmboanɨ wambohünda hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmayei, ŋga haponda asu hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ ra nahana? Horombo se wambo fehefembo afɨndɨ hohoanɨmomayei. Ŋga asu se sɨhei hɨmboarɨ ra himɨndɨmbombe-mbonana, se wambo hürühümündi sehi.
15 O que aconteceu com a felicidade que vocês tinham? Porque posso dar testemunho de que, se fosse possível, vocês teriam arrancado os próprios olhos para me dar!
16 Awi ro sɨheimbo aboedɨ hoafɨ ra anɨhondümbo hoafayahandürɨ ra ro sɨhei hürütümbɨ-mbaiyahɨyo ndane?
16 Será que, por dizer a verdade, me tornei inimigo de vocês?
17 Yɨnɨ, nindou bɨdɨfɨrɨ ai ahamundɨ hohoanɨmo süŋgufembohünda sɨheimbo hühümaründürɨ hoaŋgomosɨ, ŋga aboedɨ hohoanɨmokoate-yomondühɨ ramarundürɨ. Ŋga ai ramefundɨ ra sɨheimboya, Por mamɨmbo daboadɨ hɨhɨrɨhipurühɨ asu yɨhoefɨmbo ŋgɨnɨndɨ süŋgumbɨhimuna yahomo houmboemo.
17 Esses que se mostram tão zelosos em relação a vocês não estão sendo sinceros. O que eles querem é afastar vocês de mim, para que vocês se interessem por eles.
18 Sɨhɨrɨ nindou fehefembo afɨndɨ hohoanɨmondefanɨ ra aboed-ane. Muŋguambo si se randɨhindɨ ro se-babɨdɨmbo nɨŋgokoate-yahambe amboanɨ.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou com vocês,
19 Wandɨ nɨmorɨ mamɨ, sapo nɨmorehɨ ai nɨmorɨ wakemɨndɨmbo nɨmɨnɨ nɨmarɨmbo asübusɨmboayo yahurai-ane wandɨ ŋgusüfoambe asübusɨ amaro. Ro moanɨ yahurai hamɨnd-anɨmbo sɨheimbo asübusɨmbonda ŋga-ŋgambo se Godɨndɨ nɨmorɨ Sisas Krais nahurai tükündahimboyei.
19 meus filhos, por quem, de novo, estou sofrendo as dores de parto, até que Cristo seja formado em vocês.
20 Karɨhasɨhandürɨ, haponda ro se-babɨdɨmbo nɨŋgombo afɨndɨ hohoanɨmoayahɨ. Awi asükai sɨheimbo afurɨndɨhe hoafɨndahandürɨ samboanahɨ. Awi hapondanambe ana ro sɨhei hohoanɨmo ranahambo ŋgusüfo afɨndɨ kürüheamboanahɨ.
20 Bem que eu gostaria de estar agora aí com vocês e falar em outro tom de voz, porque estou perplexo com vocês.
21 Awi haponda ro nindou se dɨdɨyei ahɨnümbɨ hohoanɨmo eŋgoro ranahandɨ hoarehɨ nɨmboefɨmbo asei sɨheimbo düdundaheandürɨ samboanahɨ: Awi se ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai hoafɨmayo ra hɨmborɨkoate-wamboyei?
21 Digam-me vocês, os que querem estar sob a lei: será que vocês não ouvem o que a lei diz?
22 Sapo Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya, Abraham ai nindowenihɨ nɨmorɨ yimbumarapɨrɨ. Ŋgorü nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨndɨyu asu ŋgorü ahandɨ nɨmorehɨ hondündɨmayu.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos: um da mulher escrava e outro da mulher livre.
23 Abrahamɨndɨ nɨmorɨ ra nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ Hagarɨndɨ-mayu ranai koadürü nɨmorɨ wakɨrɨhümündi arɨhündɨ süŋgu tükümefiyu. Ŋga asu nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgo-randeimbɨ Sarandɨ-mayu ranai God horombo hoafɨmareandɨ ranɨ-süŋgu tükümefiyu.
23 O filho da escrava nasceu segundo a carne; o filho da mulher livre nasceu mediante a promessa.
24 Hoafɨ ai yare hoafɨmayo ranahambo refe türüfoefemboane, ŋga kafoefe hoaf-ane ra. Nɨmorehɨ yimbu ra God ahandɨ nindou-babɨdɨ hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo yahurai-anafe. Ŋgorü hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo ranana God ai Mosesɨmbo ahɨnümbɨ hohoanɨmo masagado nahurai Sainai wafu amaro ranahand-ane. Sainai wafuwamɨ Moses ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo masemündu. Asu nindou ranai ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ hoarehɨ nɨmareimbo moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nahurai-anei. Ranɨmboane Hagar ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo nahurai-ane.
24 Estas coisas são alegóricas, porque essas mulheres são duas alianças. Uma se refere ao monte Sinai, que gera para a escravidão; esta é Agar.
25 Hagar ai Sainai Arebia-yomondɨ hɨfɨ wafu asu Suda-yomondɨ adükarɨ ŋgoafɨ Serusarem nahurai-ane. Ranɨmboane asu Serusarem ŋgoafɨ ranai nindou ranɨ ŋgoafɨhü amarei ranɨ-badɨdɨmbo ahɨnümbɨ hohoanɨmondɨ hoarehɨ moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimb-anei.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com os seus filhos.
26 Ŋga asu ŋgorü Serusarem sünambe anaŋgo ranai ana moanɨ aboedɨ nɨmarɨ-randeimbɨ ŋgoaf-ane. Ŋgoafɨ ranai ana anɨhondümbo-rɨhundeimbɨ sɨhefɨ me-ane.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre e ela é a nossa mãe.
27 Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya,
27 Porque está escrito: “Alegre-se, ó estéril, você que não dá à luz; exulte e grite, você que não sente dores de parto; porque os filhos da mulher abandonada são mais numerosos do que os filhos da que tem marido.”
28 Wandafɨ mamɨ, seana Aisak nou Godɨndɨ nɨmor-anei horombo Abrahamɨmbo horombo hoafɨmareandɨ süŋgu.
28 Mas vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Ŋga asu nɨmorɨ mamɨ sapo hondɨ ai nindou sɨhefɨ hohoanɨmo süŋgu wakɨmarɨmɨndo ranaiyu nɨmorehɨ nɨmorɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ ŋgɨnɨndɨ süŋgu wakɨmarɨmɨndo ranahambo tɨŋɨrɨfo masagado. Hapondanɨ amboanɨ mamɨ yahurai ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindeimbɨ ai anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ aheimbo tɨŋɨrɨfo sahündürɨ arɨhündɨ.
29 Como, porém, no passado, aquele que nasceu segundo a carne perseguia o que nasceu segundo o Espírito, assim também acontece agora.
30 Ŋga asu Baiborambe hoafɨ ra nüŋgure hoafɨyowa? Ai yare hoafɨyowohü yahoya, ‘Nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ ra ahandɨ nɨmorɨ ranɨ-dɨbo hefoarɨhipɨrɨ. Ŋga ahandɨ-mayu nɨmorɨ ranai ana ŋgɨrɨ afɨndandɨ-mayo napo nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgo-randeimbɨndɨ-mayu ranɨ-dɨbo yɨbobondandɨfanɨ,’ meho.
30 Mas o que diz a Escritura? Ela diz: “Mande embora a escrava e seu filho, porque de modo nenhum o filho da escrava será herdeiro com o filho da mulher livre.”
31 Wandafɨ mamɨ, muŋgu-moatükunɨ sɨhɨrɨ ranɨ nɨmɨndɨhündɨ fɨfɨrarɨhundɨ ana, moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ nɨmorehɨ ranahandɨ nɨmorɨyefɨpoanɨ, ŋga sɨhɨrɨ ana nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgoweimbɨndɨ nɨmor-anefɨ.
31 Portanto, irmãos, somos filhos não da escrava, mas da livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.