Gálatas 4

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋga hoafɨ ra ndahurai-ane: Nindou nɨmorɨ anüŋgu ana, sapo ai ahandɨ afɨndandɨ-mayo muŋgu-moatükunɨ ra ndemümdümbui. Ai muŋgu-moatükunɨ hɨbadambuisɨ, ŋga asu awi ai akɨdouyu-ambe ana, ŋgɨrɨ ai hɨbadandɨ, ŋga ai moanɨ ratüpurɨyu-randeimbɨ nahurai nüŋgumbui.
1 Digo, pois, que, durante o tempo em que o herdeiro é menor, em nada difere de escravo, posto que é ele senhor de tudo.
2 Nindou nɨmorɨ ranai akɨdouyu-ambe ana, ai moaŋgui afɨndɨ asu hɨfandɨ-randeimbɨ ranahafandɨ hoarehɨ nüŋgu ŋgumbo asu ai nɨnɨ-sɨmboanɨyo afɨndɨ ai ahambo hɨfandɨmbɨrand-amboane mehu ranɨ-sɨmboanɨ dagadombui.
2 Mas está sob tutores e curadores até ao tempo predeterminado pelo pai.
3 Mare yahurai safane sɨhɨrɨ horombo nɨmorɨ akɨdou nahurai hɨfɨ ndanɨhündambo moatükunɨ ranahandɨ moanɨ ratüpurɨyefeimbɨ manɨmboefɨ.
3 Assim, também nós, quando éramos menores, estávamos servilmente sujeitos aos rudimentos do mundo;
4 — ausente —
4 vindo, porém, a plenitude do tempo, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei,
5 — ausente —
5 para resgatar os que estavam sob a lei, a fim de que recebêssemos a adoção de filhos.
6 God ai sɨhefɨmboya, ai wandɨ nɨmorɨ-mbeyeiamboane yahuhayamboyu. Ranɨmboane asu ahandɨ Nɨmorɨndɨ Yifiafɨ sɨhefɨ ŋgusüfoambe koamarɨhendɨ, sapo Yifiafɨ ranai ramareamuna sɨhɨrɨ Ape, wandɨ Ape, sefɨ arɨhundɨ.
6 E, porque vós sois filhos, enviou Deus ao nosso coração o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 Ranɨmbo-hündamboane asu se hapondanɨ ana nindou ŋgoründɨ moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nindou-yeipoanɨ, ŋga Godɨndɨ nɨmor-anei. Asu se ahandɨ nɨmorɨmbo-mehindambo-wambo ai nɨnɨ-moatükunɨ ahandɨ nɨmorambo napɨre masɨhendɨ ra dagadürɨmbui.
7 De sorte que já não és escravo, porém filho; e, sendo filho, também herdeiro por Deus.
8 Horombo maho ana awi se moai Godɨmbo fɨfɨrɨhorɨ. Ŋga ranɨmboyei se God hondü nɨŋgokoate amurɨ godɨ-mayei ranahei moanɨ ratüpurɨyei marɨhündɨ.
8 Outrora, porém, não conhecendo a Deus, servíeis a deuses que, por natureza, não o são;
9 Ŋga asu hapondanɨ ana se Godɨmbo ndorɨhorɨ fɨfɨrɨhorɨmboanei. Ŋga awi asu God ai sɨheimbo fɨfɨrea-ndürɨmboani. Ranɨmboane asu se nɨmboe asükai hɨfɨ ndanɨhündambo moatükunɨ eŋgoro ranahambo hɨhɨrɨyahi aheia? Asu se nɨmboe hɨfɨ ndanɨhündambo ŋgɨnɨndɨ-koate ranahambo moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nɨŋgombo hohoanɨmoayeia?
9 mas agora que conheceis a Deus ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como estais voltando, outra vez, aos rudimentos fracos e pobres, aos quais, de novo, quereis ainda escravizar-vos?
10 Seana Suda-yafe hohoanɨmo süŋgurɨhindühɨ ranɨ-poanɨmbo si, amoamo, hoembo, yahɨmombo asu hɨmbanɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyei rɨhündühanei.
10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos.
11 Roana sɨheimbo yɨhɨmboarɨharü. Ro sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbohünda ratüpurɨ afɨndɨ tɨŋɨrɨfoayahɨ ra hɨfɨnɨ pɨndɨmboe samboanahɨ hohoanɨmoayahɨ.
11 Receio de vós tenha eu trabalhado em vão para convosco.
12 Karɨhasɨhandürɨ wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo hüti-hoafehandürɨ. Se awi ro ahɨnümbo hohoanɨmo süŋgufekoate anɨmboahɨ nahuraindei. Horombo ana roamboa se ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgufekoate manɨmboei nahurai tükümeheandane. Horombo se moai wambo nɨnɨ-moatükunɨ moaruwai hohoanɨmoyahündɨrɨ, ŋga wanɨ.
12 Sede qual eu sou; pois também eu sou como vós. Irmãos, assim vos suplico. Em nada me ofendestes.
13 Wambo aŋgününambo-marandɨra sɨheimbo sowahɨ boatei sühɨ aboedɨ hoafɨ sɨheimbo hoafɨmehandüra se fɨfɨrarɨhindɨ.
13 E vós sabeis que vos preguei o evangelho a primeira vez por causa de uma enfermidade física.
14 Wandɨ fiambe ra moai ndoreandɨrɨ asu se ranɨmboyei tɨŋɨrɨfomayei, ŋga asu se wambo moai daboadɨ hɨhɨrɨhindɨrühɨmbo yɨboaruko-rɨhindɨrɨ, ŋga wanɨ. Ŋga se moanɨ wambo masahümündi-ndɨrɨ Godɨndɨ-mayo sünambeahɨndɨ nendɨyu asu Sisas Krais ahandɨhoarɨyu semɨndɨmbo nou.
14 E, posto que a minha enfermidade na carne vos foi uma tentação, contudo, não me revelastes desprezo nem desgosto; antes, me recebestes como anjo de Deus, como o próprio Cristo Jesus.
15 Se ranɨ-sɨmboanɨ wambohünda hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨmayei, ŋga haponda asu hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ ra nahana? Horombo se wambo fehefembo afɨndɨ hohoanɨmomayei. Ŋga asu se sɨhei hɨmboarɨ ra himɨndɨmbombe-mbonana, se wambo hürühümündi sehi.
15 Que é feito, pois, da vossa exultação? Pois vos dou testemunho de que, se possível fora, teríeis arrancado os próprios olhos para mos dar.
16 Awi ro sɨheimbo aboedɨ hoafɨ ra anɨhondümbo hoafayahandürɨ ra ro sɨhei hürütümbɨ-mbaiyahɨyo ndane?
16 Tornei-me, porventura, vosso inimigo, por vos dizer a verdade?
17 Yɨnɨ, nindou bɨdɨfɨrɨ ai ahamundɨ hohoanɨmo süŋgufembohünda sɨheimbo hühümaründürɨ hoaŋgomosɨ, ŋga aboedɨ hohoanɨmokoate-yomondühɨ ramarundürɨ. Ŋga ai ramefundɨ ra sɨheimboya, Por mamɨmbo daboadɨ hɨhɨrɨhipurühɨ asu yɨhoefɨmbo ŋgɨnɨndɨ süŋgumbɨhimuna yahomo houmboemo.
17 Os que vos obsequiam não o fazem sinceramente, mas querem afastar-vos de mim, para que o vosso zelo seja em favor deles.
18 Sɨhɨrɨ nindou fehefembo afɨndɨ hohoanɨmondefanɨ ra aboed-ane. Muŋguambo si se randɨhindɨ ro se-babɨdɨmbo nɨŋgokoate-yahambe amboanɨ.
18 É bom ser sempre zeloso pelo bem e não apenas quando estou presente convosco,
19 Wandɨ nɨmorɨ mamɨ, sapo nɨmorehɨ ai nɨmorɨ wakemɨndɨmbo nɨmɨnɨ nɨmarɨmbo asübusɨmboayo yahurai-ane wandɨ ŋgusüfoambe asübusɨ amaro. Ro moanɨ yahurai hamɨnd-anɨmbo sɨheimbo asübusɨmbonda ŋga-ŋgambo se Godɨndɨ nɨmorɨ Sisas Krais nahurai tükündahimboyei.
19 meus filhos, por quem, de novo, sofro as dores de parto, até ser Cristo formado em vós;
20 Karɨhasɨhandürɨ, haponda ro se-babɨdɨmbo nɨŋgombo afɨndɨ hohoanɨmoayahɨ. Awi asükai sɨheimbo afurɨndɨhe hoafɨndahandürɨ samboanahɨ. Awi hapondanambe ana ro sɨhei hohoanɨmo ranahambo ŋgusüfo afɨndɨ kürüheamboanahɨ.
20 pudera eu estar presente, agora, convosco e falar-vos em outro tom de voz; porque me vejo perplexo a vosso respeito.
21 Awi haponda ro nindou se dɨdɨyei ahɨnümbɨ hohoanɨmo eŋgoro ranahandɨ hoarehɨ nɨmboefɨmbo asei sɨheimbo düdundaheandürɨ samboanahɨ: Awi se ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranai hoafɨmayo ra hɨmborɨkoate-wamboyei?
21 Dizei-me vós, os que quereis estar sob a lei: acaso, não ouvis a lei?
22 Sapo Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya, Abraham ai nindowenihɨ nɨmorɨ yimbumarapɨrɨ. Ŋgorü nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨndɨyu asu ŋgorü ahandɨ nɨmorehɨ hondündɨmayu.
22 Pois está escrito que Abraão teve dois filhos, um da mulher escrava e outro da livre.
23 Abrahamɨndɨ nɨmorɨ ra nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ Hagarɨndɨ-mayu ranai koadürü nɨmorɨ wakɨrɨhümündi arɨhündɨ süŋgu tükümefiyu. Ŋga asu nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgo-randeimbɨ Sarandɨ-mayu ranai God horombo hoafɨmareandɨ ranɨ-süŋgu tükümefiyu.
23 Mas o da escrava nasceu segundo a carne; o da livre, mediante a promessa.
24 Hoafɨ ai yare hoafɨmayo ranahambo refe türüfoefemboane, ŋga kafoefe hoaf-ane ra. Nɨmorehɨ yimbu ra God ahandɨ nindou-babɨdɨ hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo yahurai-anafe. Ŋgorü hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo ranana God ai Mosesɨmbo ahɨnümbɨ hohoanɨmo masagado nahurai Sainai wafu amaro ranahand-ane. Sainai wafuwamɨ Moses ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo masemündu. Asu nindou ranai ahɨnümbɨ hohoanɨmo ranɨ hoarehɨ nɨmareimbo moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimbɨ nahurai-anei. Ranɨmboane Hagar ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo hoafɨ femɨndɨ asɨhefeyo nahurai-ane.
24 Estas coisas são alegóricas; porque estas mulheres são duas alianças; uma, na verdade, se refere ao monte Sinai, que gera para escravidão; esta é Agar.
25 Hagar ai Sainai Arebia-yomondɨ hɨfɨ wafu asu Suda-yomondɨ adükarɨ ŋgoafɨ Serusarem nahurai-ane. Ranɨmboane asu Serusarem ŋgoafɨ ranai nindou ranɨ ŋgoafɨhü amarei ranɨ-badɨdɨmbo ahɨnümbɨ hohoanɨmondɨ hoarehɨ moanɨ ratüpurɨyei-rɨhündeimb-anei.
25 Ora, Agar é o monte Sinai, na Arábia, e corresponde à Jerusalém atual, que está em escravidão com seus filhos.
26 Ŋga asu ŋgorü Serusarem sünambe anaŋgo ranai ana moanɨ aboedɨ nɨmarɨ-randeimbɨ ŋgoaf-ane. Ŋgoafɨ ranai ana anɨhondümbo-rɨhundeimbɨ sɨhefɨ me-ane.
26 Mas a Jerusalém lá de cima é livre, a qual é nossa mãe;
27 Baiborambe yare hoafɨyowohü yahoya,
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não dás à luz, exulta e clama, tu que não estás de parto; porque são mais numerosos os filhos da abandonada que os da que tem marido.
28 Wandafɨ mamɨ, seana Aisak nou Godɨndɨ nɨmor-anei horombo Abrahamɨmbo horombo hoafɨmareandɨ süŋgu.
28 Vós, porém, irmãos, sois filhos da promessa, como Isaque.
29 Ŋga asu nɨmorɨ mamɨ sapo hondɨ ai nindou sɨhefɨ hohoanɨmo süŋgu wakɨmarɨmɨndo ranaiyu nɨmorehɨ nɨmorɨ Yifiafɨ Aboedɨndɨ ŋgɨnɨndɨ süŋgu wakɨmarɨmɨndo ranahambo tɨŋɨrɨfo masagado. Hapondanɨ amboanɨ mamɨ yahurai ahɨnümbɨ hohoanɨmo süŋgurɨhindeimbɨ ai anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ aheimbo tɨŋɨrɨfo sahündürɨ arɨhündɨ.
29 Como, porém, outrora, o que nascera segundo a carne perseguia ao que nasceu segundo o Espírito, assim também agora.
30 Ŋga asu Baiborambe hoafɨ ra nüŋgure hoafɨyowa? Ai yare hoafɨyowohü yahoya, ‘Nɨmorehɨ moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ ra ahandɨ nɨmorɨ ranɨ-dɨbo hefoarɨhipɨrɨ. Ŋga ahandɨ-mayu nɨmorɨ ranai ana ŋgɨrɨ afɨndandɨ-mayo napo nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgo-randeimbɨndɨ-mayu ranɨ-dɨbo yɨbobondandɨfanɨ,’ meho.
30 Contudo, que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava será herdeiro com o filho da livre.
31 Wandafɨ mamɨ, muŋgu-moatükunɨ sɨhɨrɨ ranɨ nɨmɨndɨhündɨ fɨfɨrarɨhundɨ ana, moanɨ ratüpurɨyo-randeimbɨ nɨmorehɨ ranahandɨ nɨmorɨyefɨpoanɨ, ŋga sɨhɨrɨ ana nɨmorehɨ aboedɨ nɨŋgoweimbɨndɨ nɨmor-anefɨ.
31 E, assim, irmãos, somos filhos não da escrava, e sim da livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.