Atos 26

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ranɨyu asu Agripa ai Porɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Hapoananɨ se sɨhafɨ fimbo hoafɨ ra hoafɨyafɨsɨ,” mehuwamboyu. Ranɨyu asu Por ai ahandɨ warɨ nɨmoamoreandühɨ ahandɨ fimbo yare hoafɨyuhü yahuya,
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 “Bogorɨ adükarɨ Agripa, ro hohoanɨmoyahanɨ aboedɨ saf-ane sɨhafɨ hɨmboahü Suda ai wambo papɨ-hoafɨ-maründɨrɨ ranahambo weindahɨ hoafɨndamboyahɨ.
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 Ndanana awi anɨhond-ane, ranɨ-moatükunɨ ra nɨmboe se Suda yɨhoefɨ Godɨmbo hohoanɨmo sɨmborɨ hoafɨyefɨ arɨhundɨ ra wudɨpoaporo fɨfɨrowandɨ. Ranɨmbo anɨmbo asu se wandɨ hoafɨ nda afurɨndo nɨmandɨfɨ hɨmborɨndafɨ.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 Horombo ro akɨdouyahambe peya hehea hahambo haponda ndanɨ sɨmboanɨ tükeheandɨ ra Suda ai ro hohoanɨmo süŋguarɨheandɨ ra fɨfɨrundɨ. Horombo ro wandɨ hɨfɨhüyo asu Serusarem ŋgoafɨhü nɨmboahambe peyomo houmbo ai wandɨ hohoanɨmo fɨfɨrundɨ.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Farisi-yafe hohoanɨmo ranana ai tüŋümbɨ safɨyo hayamboyo asu Suda yɨhoefɨ hohoanɨmo ranahambo ŋgasünde-andeimbɨyo. Ro ranɨ hohoanɨmo süŋgumarɨhandɨ. Ai fɨfɨrundɨrɨ-mboanemo, ŋga asu ai hoafɨndɨmondühɨ ana, ra anɨhond-ane mbeyahomo-ndamboane.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Ŋga haponda ro ndanɨhü manɨmboaha ai wambo papɨ-hoafaründɨrɨ. Ndanahandɨ nɨmɨndɨ nda yahurai-ane: God ai yɨhoefɨ amoao mamɨ ranaheimboya sɨheimbo aboedɨ-aboedɨ ndɨheandürɨ-mboyahɨ mehu ranɨmbo anɨhondümborɨhe heheamboanahɨ hɨfandɨhɨ anɨmboahɨ.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Yɨhoefɨ 12 sɨrɨ ranai Godɨmbo nɨmboambo sɨrühɨ dɨdɨbafɨyahindo rɨhündühɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo yaŋgɨrɨyei ai anɨhondümborɨhi hehi hɨfandɨmarɨhündɨ. Ŋga Bogorɨ, ro-amboanɨ hoafɨ ranahamboane anɨhondümborɨhe hehea hɨfandarɨhandɨ. Ŋga ranahandɨ nɨmɨndɨhündɨyo Suda ai wambo papɨmaründɨrɨ.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 Nɨmboe bɨdɨfɨrɨ se ŋgɨrɨ ro-ana God ai yɨfɨyeimbɨ nendɨ botareandürɨ ranahambo anɨhondümbo-ndɨhundɨ aseia? God ai aboedɨ-aboedɨ-ndemunühɨ yɨfɨhündɨ botɨnde-amunɨmbui.
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Horombo ro wandɨhoarɨ rarɨhe hohoanɨmoyahühɨ sahɨya awi ro Sisas Nasaretɨhündɨ ahandɨ ndürɨ hɨfɨnambofimbo afɨndɨ ratüpurɨ ratüpurɨnda masahɨyosɨ.
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 Ranɨyo asu ranɨ-moatükunɨ ra Serusarem ŋgoafɨhü ramarɨheandɨ. Ranɨyahɨ ro Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ-yomondɨ ŋgɨnɨndɨ sahamɨndɨ hehea asu Godɨndɨ nendɨ aheimbo karabusɨ-marɨheandürɨ. Ranɨyahɨ asu ro nindou bɨdɨfɨrɨ-babɨdɨyahe hehea aheimbo hɨfokoefendürɨmbo sahehea refemboane masahɨ.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Asu ro aheimbo afɨndɨmbo Suda-yafe rotu worɨ muŋguambo ranambe tɨŋɨrɨfo afɨndɨ sahandürɨ marɨhandɨ. Ro aheimbo ramarɨheandürɨ ra Adükarɨmbo moaruwai-moaruwaimbofe hoafɨ, hoafɨmbeyahündowa saheheamboyahɨ ramarɨheandürɨ. Ro ŋgusüfoambe ŋgɨnɨndɨ-rɨhandürühɨ aheimbo ŋgoafɨ adükarɨ aŋgunɨ manaŋgo ranɨhü amboanɨ ha kokofoa-rɨheandürɨ marɨhandɨ.”
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Ranɨyo Godɨmbo sɨhou-rundeimbɨ bogorɨ ai wambo yɨnɨ yahomo houmbo ŋgɨnɨndɨ masaundɨra Damaskus adükarɨ ŋgoafɨnambo mahahɨ.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Nindou Bogorɨ Adükarɨ, ro hüfɨnɨmbo nafɨ mbusümo hahühɨ si mamɨ sünambeahɨndɨ makosowa hoeimarɨheandɨ. Si ranai ana hüfɨhamɨndɨ siayu ranahambo ŋgasünde-andeimbɨyo. Ranɨyo asu si ranai nindou ro-babɨdɨ nafɨsüŋgu mahefɨ yɨhoefɨmbo kosɨ boakɨma-foareamunɨ.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Ranɨyefɨ asu ro muŋguambo hɨfɨnɨ pütapɨyefɨ korɨyefɨmbo ro hɨmborɨyahane, hoafɨ mamɨ ai yare hoafɨyowohü Hibru-yafe hoafɨnambo yahoya, ‘Sor! Sor! Nɨmboe se wambo moaruwai-mboarowandɨra? Se ana yihɨmɨndɨ moatükunɨmbo yitarowandɨ ranɨmboane asu sɨhafɨhoarɨ asübusɨmboayafɨ,’ mehoamboyahɨ.
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 Asu ro duduyaheandühɨ sahɨya, ‘Adükarɨ, se dɨdɨyafa?’ masahamboyu. Asu sɨmborɨ Adükarɨ ai hoafɨyundɨrühɨ yahuya, ‘Ro Sisas-anahɨ, ŋga asu se-ana wamboane moaruwaimbo-arowandɨrɨ.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Se botɨyafo nɨmbafɨ. Ro tükümeheandɨ nda sɨhambo wandɨ ratüpurɨ-mbohünda kafoefe hɨnɨŋgɨfenɨnanɨ wandɨ ratüpurɨ semɨndɨmboyahɨ. Ro sɨhambo nɨne-moatükunɨ haponda nafuimehanɨnɨ, asu süŋgunambo nafuinda-hanɨnɨmboyahɨ ranɨ-moatükunɨ ranahambo nindou bɨdɨfɨrambo anɨhond-ane mbɨsafɨ.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Ro ŋgɨrɨ hɨnɨŋgɨ-ndɨheanɨnanɨ, sɨhafɨ nendɨ Suda anei asu ahei ndɨfo anei ranai moaruwaimbo-ndɨhinɨnɨ. Ŋga ro aheimbo sowanamboanahɨ koararɨ-heheanɨnɨ.
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 Rananɨmbo se ahei hɨmboarɨ bɨrɨdɨhawandüra nɨmbɨ ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi si ranɨ-sowana mbeyahindamboane. Asu Satanɨndɨ ŋgɨnɨndɨ ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi God sowana mbeyahindamboane. Rananɨmbo asu wambo anɨhondümbo-ndɨhindɨranɨ ahei moaruwai hohoanɨmo ra amboawi mbɨsahanɨ asu nindou God ai wand-anei mehundürɨ ranɨ-babɨdɨmbo nɨmandeimboyei,’ Adükarɨ ai ramehundɨrɨ,” mehu.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 Por ai asükai hoafɨyuhü yahuya, “Bogorɨ Agripa, ro sünambeahɨndɨ moatükunɨ tükümefeyo ra hoeirɨhe heheambowambo asu ro ŋgɨrɨ hoafɨ hɨmborɨnda hɨnɨŋgɨ-ndɨheandɨ.
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 Ŋga Damaskus ŋgoafɨhü boatei hoafɨyahandürɨ heheamboyahɨ asu Serusarem ŋgoafɨhü, Sudia-yafe hɨfambe, Suda-yafe ndɨfo aheimbo amboanɨ hoafɨmehandürɨ. Ro sahɨya, ‘Se sɨhei moaruwai hohoanɨmo hɨnɨŋgɨndɨhi hehi God sowana ŋgei. Asu se sɨhei moaruwai hohoanɨmo hɨnɨŋgɨfembo nafuimbohünda aboedɨ hohoanɨmo süŋgundɨhindɨ,’ masahɨ.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Ranɨmbo-hündamboyo Suda ai wambo Godɨndɨ worambe kɨkɨhɨründümondɨrɨ mburu hɨfokoe-fendɨrɨmbo mehomo.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Ŋga God ai mafarɨhendɨra aboedɨ nɨmboambo nindou moanɨnd-anei asu bogorɨmbo-yafundeimb-anemo mamamɨ sɨheimbo hoafɨ nda hoafehandürɨ. Ro ŋgorüpoanɨmbo hoafɨrɨhandɨpoanɨ hoafayahɨ, ŋga Godɨndɨ hoafɨ, hoafɨyomo-rundeimbɨ asu Moses ai hoafɨmemo ranahanda-mbohünd-ane hoafayahɨ.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Ai yaru hoafɨyomondühɨ yahomoya, ‘Krais ranai yɨfɨndu mbunda asu muŋguambo nindou ai botɨfekoate-yeiambe ai-boatei botɨndüfimbui. Rananɨmbo Suda anei asu ahei ndɨfo ran-anei aheimbo aboedɨ hoafɨ ra wataporɨmbo-ndandürümbui,’ mehomo,” mehu.
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Por ai ranɨ hoafɨ ra ahandɨ fimbo güre-gürerandühɨ hoafɨmayu huwamboyu asu Festus ai ahambo hoafɨyundühɨ yahuya, “Por, se-ana mamɨkarɨ hohoanɨmoayafɨ. Se sɨhafɨ fɨfɨrɨfe afɨndɨ yamundɨmara hafɨ, ranɨnamboane sɨhambo mamɨkarɨ hohoanɨmoaranɨnɨ,” mehuamboyu.
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Asu Por ai sɨmborɨ hoafɨyundühɨ yahuya, “Adükarɨ Festus, ro-ana moai mamɨkarɨ hohoanɨmoyahɨ. Ro wudɨpoaporɨhe fɨfɨrɨhe heheamboanahɨ anɨhondümbo hoafayahɨ.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Bogorɨ Adükarɨ Agripa ai ndanɨ-moatükunɨ ra muŋgu fɨfɨreamboani, ŋga ahambo yɨhɨmbokoate-nɨmboambo hoafayahando. Ro fɨfɨrɨheandɨ ai moai ranɨ-moatükunɨ ra mamamboanɨ bodɨfoareandɨ, ŋga nɨnɨ-moatükunɨ Sisasɨmbo tükümefeyo ra moai dɨbo tüküfeyo.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Bogorɨ Adükarɨ Agripa, se Godɨndɨ hoafɨ, hoafɨyomo-rundeimbɨ yomondɨ hoafɨ anɨhondümbo-rowandai? Awi ro fɨfɨrɨheamboanahɨ, se-ana rambefoandɨ!” mehuamboyu.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Asu Agripa ai Porɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “E, nɨmboea, hapondanɨ yaŋgɨrɨ hamɨndɨ se wambo rando hoafɨndafɨndɨra Sisasɨmbo anɨhondümbo-rɨheandeimbɨ tükümandaheyo?” mehu.
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 Ranɨyu asu Por ai sɨmborɨ hoafɨyuhü yahuya, “Bodɨfohüyo asu hoandarühɨyo ranamboa aboed-ane. Ŋga ro yarɨhe Godɨmbo dɨdɨbafeheandɨ. Se-anafɨ asu nindou muŋgu düdi ai haponda wandɨ hoafɨ hɨhɨmborayei muŋguambo se ro nahurai tükündahindɨ samboanahɨ. Ŋga asu sɨheimbo senɨnambo nahurai hɨmondɨ-hefendüra se karabusambe nɨmarɨmbo ro moei asahɨ,” mehuamboemo.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 — ausente —
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 — ausente —
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Ranɨyu asu Agripa ai Festusɨmbo hoafɨyundühɨ yahuya, “Nindou ndanai Sisarɨmbo hoafɨyowanɨ ahandɨ papɨ-hoafɨ hɨmborɨkoate-yumbonana se ahambo moanɨ koarɨhawuranɨ hu,” mehu.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.