Atos 18

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Süŋgunambo Por ai Atens ŋgoafɨ hɨnɨŋgɨre haya Korin ŋgoafɨna mahu.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Ranɨhü ai Sudahündɨ mamɨ ahandɨ ndürɨ Akwira hoeimarirɨ. Aiana Pondus-hündɨyu. Nindou ranɨyu ai ahandɨ nɨmorehɨ Prisira-dɨbo Itari hɨfɨ hɨnɨŋgɨrɨne hena asu Korinɨna mahafe. Nindou mamɨ Rom ŋgoafɨhü adükarɨ bogorɨmbofi nɨmarümbɨ ahandɨ ndürɨ Krodius ai Sudahündɨ nindou muŋgu aheimbo yahuya, “Se Rom ŋgoafɨ nda hɨnɨŋgɨndɨhi hehimbo ŋgorü hɨfɨna-ndahindɨ,” mehuamboyafe ai Korinɨnambo mahafe. Ranɨyu asu Por ai ahafembo ranɨhü hoeifepɨrɨmbo mahu.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Nindou yimbu ranai Por-babɨdɨ mamɨ ranɨ ratüpurɨ ra ratüpurɨyei rɨhündeimbɨ wamboyu Por ai, ai-dɨbo nüŋgumbo serɨ worɨ kakɨyei marɨhündɨ.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Muŋguambo moanɨ ŋgoafɨmbo nɨmarɨmbo si Por ai Suda-yafe rotu worambe kefuai hüfu nüŋgumbo Sudahündɨ nindou ranaheimbo wataporɨyu marandɨ. Nindou Sudahündɨ asu Grikɨhündɨ aheimboya ahei ŋgusüfoambe botɨndɨheiranɨ asu Sisasɨmbo anɨhondümbo-mbɨrɨhinda yahuhayamboyu hüfu hoafɨmendürɨ.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Sairas asu Timoti ai Masadonia hɨfɨ ra hɨnɨŋgɨrɨne hena Korin ŋgoafɨna kosafandanɨ Por ai Sudahündɨ ranaheimbo aboedɨ hoafɨ yamundeandürühɨ manüŋgu. Ai Suda-mayei aheimbo anɨhondümbo hoafɨyundürühɨ yahuya, “Sisas ana nindou God ai nindou aboedambofembo kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarir-ani,” mehu.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ŋga ai ahandɨ hoafɨ ra sahümündi pirɨhi mburɨhü asu ahambo tɨrɨfoarɨhorɨ hoafɨmehündo. Ranɨyu asu Por ai ahandɨ hoearɨ fihɨndɨ düdübudɨ püpürüfɨ-foareandühɨ sɨmborɨ hoafɨyundürühɨ yahuya, “Se hoafɨ ra hɨmborɨkoate-yeihɨ awararɨhehindɨ ana, ro hütirɨharüpoanɨ, ŋga sɨheihoar-anei. Ŋga haponda ndühünda ro-ana sɨheimbo hɨnɨŋgɨndɨhearü hehea asu nindou sɨhefɨ ndɨfo sowana, ŋgamboyahɨ,” mehu.
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Ranɨyu asu ai rotu worɨ ra hɨnɨŋgɨre haya worɨ akɨmɨ Titius Sastusɨndɨ worɨna mahu. Nindou ranai ana Suda-yafe ndɨfoyu, ŋga asu Godɨndɨ hoafɨ süŋgure randeimbɨyu.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Suda-yafe rotu worɨ hɨfanda-randeimbɨ ahandɨ ndürɨ Krispusɨyu asu ahandɨ fikɨmɨnɨndɨ-yei ai Adükarɨmbo anɨhondümbo-marɨhorɨ. Asu nindou afɨndɨ Korin ŋgoafɨhündɨ ranai Porɨndɨ hoafɨ ra hɨmborɨyei mburɨhü anɨhondümbo-marɨhinda aheimbo hundürümarandürɨ.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Por ai mamɨ nɨmbokoanɨ ranɨpoanɨmbo moatükunɨ yafogoadɨnambo nahurai hoeireandane, God ai hoafɨyundühɨ yahuya, “Se yɨhɨmbo-ndamboyafɨ, ŋga hoafɨndafɨ ndandɨ.
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Ŋga ro se-dɨbo nɨmboamboanahɨ ranɨmboane asu sɨhambo nindou ŋgorü ai ŋgɨrɨ moaruwaimbo-ndeanɨnɨ. Ŋga wandɨ nendɨ afɨndɨ ai adükarɨ ŋgoafɨ ndanɨhü nɨmandeimboyei,” mehu.
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ranɨmboyu Por ai mamɨ hɨmbanɨ asu 6 amoamo ranɨhü nüŋgumbo Godɨndɨ hoafɨ aheimbo yamundeandürɨ marandɨ.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Gario ai Akaia-yomondɨ gafman bogorɨmbofi nüŋguambeahɨyo asu Suda ai mamɨhüyafu mburümbo Porɨmbo ŋgɨnɨndɨmarurɨ. Ranɨyomo ai ahambo sowaründümo hoafɨ dɨdɨboadofe worɨna mahomo.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Ai yahomoya, “Nindou ndanai ana nɨmorehɨ nindouwenihɨ aheimbo Godɨmbo hohoanɨmombo ra ranɨpoanɨmbo yamunde-andürühani asu ai ahɨnümbɨ hohoanɨmo hɨfɨnambo-mareandɨ,” mehomo.
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Por ai sɨmborɨ ahamumbo hoafɨyupurɨmbo yahuhayamboyusɨ, ŋga Gario ai Sudambo hoafɨyupurühɨ yahuya, “Nindou ndanai sɨhefɨ gafmanɨ-yafe hohoanɨmo ra hɨfɨnamboreandühɨ moaruwai hohoanɨmombei-mbonana ro sɨhamundɨ hoafɨ ra hɨmborɨya.
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Ŋga Suda se-ana sɨhamundɨ hoafɨ, ndürɨ asu sɨhamundɨ hohoanɨmo ranɨmboanemo se wambo sɨfomo düduefundɨrɨ, ŋga ambe, ranɨ-moatükunɨ ana sɨhamundɨhoarɨ ŋgomo dɨdɨboadondundɨ. Ro-ana yahurai hoafɨ hɨmborɨyo mburɨmbo yɨbobofembo-yahɨpoanɨ, ŋga wanɨ,” mehu.
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Ranɨyu asu ai ahamumbo hoafɨ dɨdɨboadofe worɨ ranambeahɨndɨ koamarɨhepurɨ.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Ranɨyomo nindou bɨdɨfɨrɨ ai nindou ahandɨ ndürɨ Sostenis, Suda-yomondɨ rotu worɨ hɨfanda-randeimbɨ bogorɨ, ranahambo kɨkɨhɨrundümo mburu hoafɨ dɨdɨboadofe worɨ ranɨ haŋgɨfoanɨ harɨmemondo. Ŋga asu Gario ai moai ranɨ-moatükunɨ ranahambo afɨndɨ hohoanɨmoyu, ŋga wanɨ.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Por ai Korin ŋgoafɨhü afɨndɨ si nüŋgu mbura asu ai anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ aheimbo hɨnɨŋgɨreandürɨ haya Senkrianambo mahu. Ranɨyo Prisira asu Akwira ai Porɨndɨ süŋgu mahafe. Horombo Por ai Godɨmbo hoafɨyunduhü yahuya ro mamɨ moatükunɨ randɨheamboyahɨ mehu. Ranɨmbo nafuimbohünda ai ahandɨ mbɨro ra tüpurɨmarandɨ. Ranɨyei asu ai Sirianambo sipambe farɨyahi hehi mahei.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Ai hei Efesus ŋgoafɨhü tüküyahi mburɨhümboyei asu ranɨhü Prisira Akwira hɨnɨŋgɨreapɨrɨ haya ai yaŋgɨrɨ Suda-yafe rotu worɨ ranambe kefuai hüfu nüŋgumbo Godɨndɨ hoafɨ ai-babɨdɨmbo wataporɨmayu.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Ranɨyomo asu ai ahambo hoafɨyomondowohü yahomoya, “Awi se ndanɨhü gedühɨ nɨmbafɨ,” mehomondo, ŋga “Ŋgɨrɨndahɨ,” mehu.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Asükaiyu ahamumbo hɨnɨŋgɨfepurɨmbo yaŋgɨrɨ hoafɨyupurühɨ yahuya, “God ai yifirayu ana, awi ro asükainda hɨhɨrɨndahe dɨdɨmboyahɨ,” mehu. Ranɨyu asu ai sipambe farɨfi mbura Efesus ŋgoafɨ hɨnɨŋgɨre haya mahu.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Ranɨyo asu sip ai ho Sisaria ŋgoafɨhü tükümefeyo-wamboyu asu Por ai kusɨfoai haya hafu Serusarem ŋgoafɨhü anɨhondümbo-rɨhindeimbɨmbo hɨhɨfɨrɨrü haya Andiokɨnambo mahanu.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Ranɨyu asu Por ai Andiok ŋgoafɨhü gedühɨ nüŋgu mburamboyu Garesia asu Frisia-yafeambe ŋgoafɨ daburɨ wakɨreandühɨ ranɨhü Sisasɨmbo anɨhondümbo-rɨhindeimbɨ amarei aheimbo kɨkɨmɨ-foefendürɨmbo mahu.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Nindou mamɨ, ahandɨ ndürɨ Aporos Sudahündɨ, Areksandria ŋgoafɨhündɨ Efesus ŋgoafɨhü manüŋgu. Nindou ai-ana hoafɨ aboedɨ hoafɨyu-randeimbɨ asu Godɨndɨ hoafɨ ra aboedɨ hamɨndɨ ndore fɨfɨreandeimbɨyu.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Horombo ahambo Adükarɨmbo süŋgufi hombo ranɨ hohoanɨmo ra yamundɨ-marɨhor-ane. Ranɨyu asu ai ŋgusüfoambe botɨreirühɨ nɨmorehɨ nindowenihɨ ranaheimbo hoafɨ aboedɨ sagadürühɨ Sisas ai nindou God koamafoarirɨ ranahambo wudɨpoapore hoafɨyundürɨ marandɨ. Ŋga ai moai Sisasɨndɨ hoafɨ aboedɨ muŋgua fɨfɨreandɨ, ŋga Son hundürü-marandürɨ ranahambo yaŋgɨrɨ fɨfɨrɨmareandɨ.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Asu ai hüfu Suda-yafe rotu worambe kefuai nüŋgumbo yɨhɨmbokoate pɨyu haya Godɨndɨ hoafɨ hoafɨmayundürɨ. Prisira asu Akwira ai ahandɨ hoafɨ hɨmborɨyafe hena ahambo sowarɨndɨfe hüfe ahafe worambe Godɨmbo süŋgufimbo hohoanɨmo ra ndorɨne hoafɨmefɨnando.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Ranɨyu asükai Aporos ai Akaia-yafe hɨfɨna ŋga yahu haya ramefiyu-wamboyei, Efesusɨhündɨ ai ahambo farɨhehorɨ hehi Aporos ai tükündɨfiyuanɨ ndahorɨmɨndei sei hehi Godɨndɨ hoafɨ süŋgurɨhi-ndeimbɨmbo pas sürü papɨmarɨhündɨ. Ranɨyu Aporos ai hu Akaia hɨfambe tüküfi mbura asu nindou ranɨhünda God ai aheimbo hɨpoambo-mareandüra anɨhondümbo-marɨhindɨ ranaheimbo afɨndɨmbo aboedɨ mafarɨhendürɨ.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Ai Suda-babɨdɨ sɨmborɨ-sɨmborɨyuhɨ ndore hoafɨyuhü ahei hoafɨ hɨfɨnambo-mareandɨ nɨmorehɨ nindowenihɨ-yafe hɨmboahü. Ai Godɨndɨ Bukambe hoafɨ ranɨnambo Sisas ra God ai nindou aboedambo-fendürɨmbo kafoarirɨ hɨnɨŋgɨmarir-ani yahu hoafɨyuhü nafuimayundürɨ.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.