2 Coríntios 8

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wandafɨ mamɨ, ro sɨheimbo Godɨndɨ hɨpoambo aboedɨ Kraisɨndɨ nendɨ Masedonia hɨfɨhü amarei aheimbo masagadürɨ ranahambo hoafɨndahundürɨ sefomboanefɨ.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Aheimbo-so tɨŋɨrɨfo afɨndɨ tükümefeyondüra ai moaruwai napo-koate manɨmboeiyosɨ, ŋga asu ai afɨndɨ hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨyeihɨ Godɨndɨ nendɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo farɨhefe-ndürɨmbohünda kakɨ gugurɨmarɨhindɨ.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Ranɨ-moatükunɨ ra ro fɨfɨrɨhe heheamboanahɨ sɨheimbo weindahɨ nda hoafayahɨ. Ai kakɨ nüŋgunümbɨyo saimbo masei ra masehündürɨyosɨ, ŋga asu ranɨwamɨ bɨdɨfɨrɨ parɨhi mburɨhümboyei masahündürɨ.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Godɨndɨ nendɨ Sudia hɨfambe amarei ranaheimbo farɨhefendürɨmbo sei hehi ahei hohoanɨmonambo yaŋgɨrɨ yɨhoefɨmboya, se ranahambo yɨnɨ yahomondan-anɨmbo randɨhu sei hehi hoafɨmehümunɨ habodei.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Horombo ro ai kakɨ dɨgegimboyei sefɨ hohu hohoanɨmomayefɨ. Ŋga asu ai moai ranɨ yaŋgɨrɨ rarɨhindɨ. Boatei ai Adükarɨndɨ yifirɨ ra süŋgufembo hohoanɨmomayei asu mare Godɨndɨ hohoanɨmonambo yɨhoefɨ yifirɨ ran-amboanɨ süŋgufembo hohoanɨmomayei.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Horombo Taitus ai hɨpoambofe hohoanɨmo ra sɨhei mbusümo botɨmareandɨ. Ranɨyefɨ asu ro ahambo ranɨ ratüpurɨ ra mando rando ŋgafɨ moendɨndowandɨ sefɨ hohu hüti-hütimarɨhurɨ.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Muŋgambo moatükunɨ se yarɨhi arɨhündɨ ranana aboedɨ hamɨnd-ane. Sɨhei anɨhondümbofe hohoanɨmo, sɨhei sürühoeyoweimbɨ hoafɨ, sɨhei fɨfɨrɨfe, sɨhei Godɨndɨ ratüpurɨmbo yifirɨ hohoanɨmo, asu yɨhoefɨmbo ŋgusüfo pefemunɨ hohoanɨmo, muŋguambo ra aboedɨ saf-ane. Mandɨhi yahurai hamɨnd-anɨmbo nindou fehefendürɨmbo kakɨ gugurɨndɨhindɨ asefɨ.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Ro sɨheimboya, “Se randɨhindɨ,” saheheambo-yahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga nindou bɨdɨfɨrɨ ai aboedɨ ratüpurɨ ranahambo refembo sei hehi hohoanɨmoayei habodei asu ro sɨhei hohoanɨmo ra ai hohoanɨmoayei nou hohoanɨmombayeiyo, asu nüŋgumbehi sahehea moanɨ yarɨhe hoeiarɨheandɨ.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Seana sɨhefɨ Adükarɨ Sisas Kraisɨndɨ hɨpoambofe hohoanɨmo ra fɨfɨrɨhimboanei. Aiana muŋgu-moatükunɨmboyu manüŋgu, ŋga asu sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbo ranɨmboyu ai nindou moaruwai napokoate nahurai tükümefiyu. Se muŋguambo aboedɨ moatükunɨ afɨndeimbɨmbeyeia yahuhayamboyu asu ai nindou napokoate nou manüŋgu.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Haponda wandɨ hohoanɨmo-ane nda sɨheimbo hoafehandürɨ. Ŋgorü hɨmbanɨfihɨyo se nindou fehefembo kakɨ gugurɨfe ratüpurɨ botɨmarɨhindɨ. Ŋga asu se ranɨ ratüpurɨ ra refembo boatei hohoanɨmomayei.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Se ratüpurɨ botɨmarɨhindɨ ra haponda moendɨndɨhindɨ. Horombo seana ratüpurɨ ra refembo hohoanɨmomayei habodei. Yahurai-anɨmbo hapondanɨ amboanɨ nɨne kakɨ eŋgoro ranambo ratüpurɨ ra moendɨfembo amboanɨ hohoanɨmondei habodei.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Nindou ai nɨne-moatükunɨ akɨdouyo, adükarɨyo, nindou ŋgorümbo saimbo hohoanɨmoyuhü asɨhendɨ ra asendɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü aboed-ane. Asu kakɨ akɨdouyoweimbɨ ai kakɨ akɨdou asendɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü moaruwaiyopoanɨ.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Roana se tɨŋɨrɨfo sahümündi nɨmareianɨ asu bɨdɨfɨrɨ ai aboedɨ mbɨmari samboyahɨpoanɨ, ŋga se muŋgambo mamɨ ndorɨhi mbɨmarei samboanahɨ.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Hapondanambe ana sɨhei-mayo afɨndɨ napo ra nindou bɨdɨfɨrɨ ai mbonɨmboarɨhümündi ranaheimbo fehefendürɨmbo ra aboed-ane. Ranɨmbo-anɨmbo asu se-amboa mbonɨmboarɨhümündi ana, asu ai afɨndɨ dɨgegindühɨ amboanɨ sɨheimbo mbɨfarɨhe-hindüramboane. Ranɨ hohoanɨmo süŋguarɨhind-anɨmbo muŋguambo mamɨ ndondɨhi nɨmandeimboyei.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Godɨndɨ hoafɨ yare hoafɨyowohü yahoya, “Nindou düdi ai afɨndɨ sesɨ asemündu ana, ai ŋgɨrɨ afɨndɨ fondanɨ dɨgendɨ. Ŋga nindou düdi ai akɨdou sesɨ asemündu ai-anɨmbo ŋgɨrɨ mbonɨmbondamündu,” meho.
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 God ai Taitusɨmbo hohoanɨmo botɨmarira marɨhu ro hohoanɨmoayefɨ nou hohoanɨmomayua ranɨmbo ro Godɨmbo hɨhɨfɨmarɨhünɨ. Ai-amboanɨ sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmboani hohoanɨmoayu.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Ro ahamboya, ai ho sɨheimbo fehefendürɨmbo yifirɨmayefɨsɨ, ŋga ai ahandɨ hohoanɨmonambo sɨheimbo sowana masüfu.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Asu rananefɨ ro yɨhoefɨ wandafɨ mamɨ Taitusɨndɨ süŋgu koarɨhehura asühüfanɨ. Muŋguambo Kraisɨndɨ nendɨyei hɨmboahü nindou ndanai ana aboedɨ hoafɨ hoafɨmbo ra ndürɨmb-ani.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Asu ranɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga ro nindou fehefembohünda hahabodefühɨ ratüpurɨyefɨ arɨhundɨ, asu Kraisɨndɨ nendɨ ai ahambo ro-babɨdɨ hombo amboanɨ koamarɨhehorɨ. Ro ranɨ ratüpurɨ rawarɨhundɨ ra Godɨndɨ ndürɨ aboed-ane yahombohünda ro nindou fehefendürɨmbo hohoanɨmoayefɨ ra aheimbo nafuiyo-ndürɨmbohünda.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Kakɨ afɨndɨ masɨhendɨ ra ro hɨfandɨmbo ranahambo nindou ai hoafɨndei habodeimboyei sefɨmboane ahɨnɨyefühɨ nindou ra sahurɨmɨndefɨ ahefɨ.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Roana aboedɨ mbumundɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ra Adükarɨndɨ hɨmboahü yaŋgɨrɨ ndofe refembo hohoanɨmoyefühɨ-yefɨpoanɨ, ŋga muŋguambo nindou ahei hɨmboahü kameih-anefɨ refembo asefɨ.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Ranɨmboanefɨ asu ro yɨhoefɨ wandafɨ nda ahafandɨ süŋgu koararɨhehurɨ. Ro ahambo afɨndɨmbo ratüpurɨ ra refembohünda yarɨhurɨ hoeirɨhurane, asu ai ranɨ-moatükunɨ refembo yahuhaya ŋgusüfo pamareandɨ. Hapondanɨ ana se mbumundɨ ratüpurɨ hohoanɨmo ranɨ yaŋgɨrɨ süŋgumbɨrɨhinda yahuhayamboani ŋgɨnɨndɨ anɨhondümbo-areandɨ. Ranɨmboane asu ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo refembo ra ŋgusüfo parareandɨ.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Taitusɨmbo se randɨhorɨ fɨfɨndɨhorɨ. Aiana wandɨ wandafɨyu haya, asu sɨheimbo farɨhefe-ndürɨrambo ro mamɨ ratüpurɨye-rɨhoandeimb-ani. Ŋga asu yɨhoefɨ wandafɨ yimbu ranahafanɨmbo-anɨmbo se randɨhi fɨfɨrɨndɨhipɨrɨ: Nindou yimbu aiana Godɨndɨ nindouyei ratüpurɨ ratüpurɨyafanɨ rɨnandühɨ asu ai ahafandɨ ratüpurɨ ranɨnambo Adükarɨmbo ndürɨ adükarümb-ani safanɨ-rɨnandeimb-anafanɨ.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Se ahafanɨmbo sɨhei hɨpoambofe hohoanɨmo ra nafuindahüpɨrɨ. Rananɨmbo asu Kraisɨndɨ nendɨ muŋguambo ranai sɨhei hɨpoambo hohoanɨmo asu ro sɨheimbo moanɨ borɨ yaŋgɨrɨ borɨyefühɨ-yefɨpoanɨ ra ndorɨhi fɨfɨrɨmbɨrɨhind-amboane.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.