2 Coríntios 5
Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC
1 Sɨhɨrɨ fɨfɨrɨhumboanefɨ hɨfɨ ndanɨhü dago ndanambe anɨmboefɨ ndanana kandɨhoeyoanɨ asu ŋgoasümboanɨ ana God ai worɨ hondü sünambe sɨhɨrɨ nɨŋgombohünda hɨnɨŋgɨmareandɨ ranambe-anɨmbo nɨmboemboyefɨ. Worɨ ranana nindou moai worɨmboarundɨ, ŋga moanɨ koadürümbo fondarɨmboane.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Hapondanana sɨhɨrɨ worɨ aboedɨ hamɨndɨ sɨhefɨmbo sünambeahɨndɨ nou gabudɨ-foareamunɨmbo afondaro ranahamboanefɨ sɨhɨrɨ haŋafumboyefühɨ hohoanɨmo pararɨhundɨ.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Sɨhɨrɨ ranɨ-moatükunɨ aboedɨ ra fi ranahambo gabudafoarɨhundɨ ana, asu sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ fi safɨ yaŋgɨrɨ nɨmboefɨ.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Yɨnɨ, awi sɨhɨrɨ haponda dago ndanambe nɨmboefomboanefɨ haŋafumboyefühɨ afɨndɨ hohoanɨmoayefɨ. Asu sɨhɨrɨ rawehundɨ ra sɨhefɨ fi-hoearɨ wamɨndafɨ ra raguanambo-fembo sefɨ hohumboyefɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga sɨhefɨ fi-hoearɨ sɨmborɨ ra sapo hoearɨ hondü sɨmborɨ nahurai güdɨfemboane. Asu rananɨmbo sɨhefɨ fi sümboyo-randeimbɨ ranai aboedɨ yaŋgɨrɨ gedühɨ nɨŋgombo ra mbɨsemɨndowambo sefɨ hohumboanefɨ.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 God ai ahandɨhoarɨyu sapo sɨhɨrɨ yaŋgɨrɨ semɨndɨ hefe nɨŋgombo ra dɨdɨboadore masɨhendɨ. Ranɨyu asu ai sɨhefɨmbo Yifiafɨ Aboedɨ ra masemunɨ. Yifiafɨ Aboedɨ masemunɨ ranana sapo muŋgua aboedɨ moatükunɨ süŋgunambo God ai sɨhefɨmbo refemunɨmboayu ranahandambo weaŋgurühɨdɨdɨ bɨdɨfɨrɨyo.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Ranane sɨhefɨ fiambe ŋgɨnɨndɨ tüküfemunɨ arandɨ. Haponda sɨhɨrɨ ra randɨhu fɨfɨrɨndɨ-humboane sɨhefɨ fi nda sɨhefɨ worɨ nahurai ranambe anɨmboefɨsɨ, ŋga sɨhɨrɨ Adükarɨndɨ worɨ ranahambo aŋgun-anefɨ anɨmboefɨ.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Hapondanambe sɨhɨrɨ moanɨ Adükarɨmbo anɨhondümbo-rɨhurühanefɨ anɨmboefɨ. Ŋga nɨnɨ-moatükunɨyo hoeifembo ranahambo hohoanɨmo parɨhu-ndühɨyefɨpoanɨ anɨmboefɨ.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Sɨhefɨ hohoanɨmo ranai ŋgɨnɨndɨ tüküfemunühane asu roana yɨhoefɨ fi nda hɨfɨ ndanɨhü hɨŋgɨfe hefembo hafo Adükarɨ-babɨdɨ ŋgoafɨ hondühɨ nɨmarɨmbo rananefɨ hohoanɨmoayefɨ.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Ranɨmboanefɨ sɨhɨrɨ ana ŋgoafɨ hondühɨ nɨmboefühɨ-ndoan-ane asu ndühɨ nɨmboefühɨ-ndoan-ane ra ro moanɨ nɨne hohoanɨmo Adükarɨ ai hohoanɨmoayu ra süŋgufembo yaŋgɨrɨ hohoanɨmoayefɨ.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Muŋguambo sɨhɨrɨ Adükarɨ ai yɨboboreandɨ sɨmboanɨ ra ahandɨ hɨmboahü tükündahumboyefɨ. Rananɨmbo ranɨ-sɨmboanɨ sɨhɨrɨ fi ndarɨhu nɨmboefambe aboedɨ ratüpurɨ ratüpurɨmayef-ane, asu moaruwai ratüpurɨmayef-ane, ranɨmbo muŋguambo sɨhɨrɨ mamamɨ nɨne-moatükunɨ ramarɨhundɨ sɨmoŋgorühɨ Adükarɨ ai ndemunümbui.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Ranɨmboane roana Adükarɨmbo yɨhɨmboyefühɨ, ahandɨ hoarehɨ nɨmboefühɨ nindou bɨdɨfɨrambo hoafɨyefɨ habodefɨ arɨhundɨ ahei hohoanɨmo botɨfendüranɨ ai Adükarɨmbo anɨhondümbo-fimbohünda. God ai yɨhoefɨmbo ndore fɨfɨreamunɨmboani. Mare yahurai-ane sɨhei hohoanɨmoambe se yɨhoefɨmbo ndorɨhi fɨfɨrɨmbɨrɨhimun-amboane asefɨ.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Ro asükai sɨheimbo ndanɨ hoafɨ hoafayefɨ nda se yɨhoefɨmbo aboed-anemo yahombo-hündamboyopoanɨ, ŋga se yɨhoefɨmbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mbeyahümuna sefɨmboyefɨ. Rananɨmbo asu se nindou bɨdɨfɨrɨ-yafe hohoanɨmo ranahambo hɨhɨfɨ-hɨhɨfayei, ŋga nindou-yafe hohoanɨmo ranahambo moai hohoanɨmoyei se sɨmborɨ hoafɨmbohünda hoafayahandürɨ.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai yɨhoefɨmbo hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨ-yomondühanemo masei. Ro hɨhɨndɨ-hɨhɨndayefɨ ana, Godɨmbo-hündamboanefɨ. Ŋga asu haponda ro ndorɨhu hohoanɨmoayefɨ ana, ra sɨheimbo farɨhefendürɨmbo-hündamboane.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Krais yɨhoefɨmbo hɨpoambo-mareamunɨ hohoanɨmo ra yɨhoefɨ ratüpurɨ ranahambo hɨfandarandɨ. Ra yarɨhu fɨfɨrɨhundɨ nindou mamɨ ai nindou muŋguambo ranaheimbo süŋguna yɨfɨmayu ranɨ-süŋgunambo-anɨmbo nindou mamamɨ sɨhɨrɨ amboanɨ yɨfɨyefɨmbo nahurai-anefɨ.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Ai nindou muŋguambo sɨhefɨ süŋguna yɨfɨmayu. Ranɨ süŋgumbo-anɨmbo nindou sɨhɨrɨ ndarɨhu yaŋgɨrɨ nɨmboefambe ra sɨhɨrɨ hohoanɨmomayefɨ süŋgu yaŋgɨrɨ hohoanɨmoyohü hoahoaŋgopoanɨ, ŋga yowanɨ. Ŋga sapo ai sɨhefɨ süŋguna yɨfɨyu mbura asükaiyu botɨfi mahafu ranɨmbo sɨhɨrɨ ndondɨhu hohoanɨmondefüh-anɨmbo hahabodefomboane.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ranɨ-mayowamboane roana ŋgɨrɨ nindou-yafe hohoanɨmo ra süŋgundɨhundühɨ asu nindou ŋgoründɨ hohoanɨmo türüboadɨhu ŋgefɨ. Yɨnɨ, horomboyefɨ sɨhɨrɨ nindou-yafe hohoanɨmo ra yarɨhu hohoanɨmoyefühɨ Kraisɨmbo tümafoarɨhurɨ hefɨsɨ. Ŋga asu hapondanɨ ana sɨhɨrɨ moai ahambo ranɨ hohoanɨmoyahundo rɨhundɨ.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Hɨmborɨyei. Nindou mamɨ ai Krais-dɨbo anüŋgu ana, God ai nindou ranahambo sɨmborɨ nindoumbondirɨ hɨnɨŋgɨndirümbui. Wamɨndafɨ hohoanɨmo awarɨmarɨhoayo, ŋga asu sɨmborɨ hohoanɨmo tüküfemboane.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Ran-moatükunɨ ranana God aiani nɨmɨndühɨyu haya yare arandɨ. Horombo ana sɨhɨrɨ ahandɨ hürütümbü nindoumboyahu manɨmboefɨyosɨ, ŋga asu hapondanɨyu Kraisɨndɨ süŋgu sɨhefɨmbo God ai aboedɨ-aboedɨ-mareamunɨ. Ranɨyu asu Godɨndɨ hürütümbü ranaheimbo farɨhefendüranɨ asu ai God-babɨdɨmbo wudɨ-wudɨfembo ratüpurɨ ra yɨhoefɨmbo masemunɨ.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Sɨheimbo ro ndarɨhu hoafehundürɨ: God ai nindou muŋguambo Kraisɨndɨ süŋguyu ŋgunindɨmbore arandɨ. Asu ai moai nɨnɨ-moatükunɨyo moaruwai hohoanɨmoyei marɨhündɨ ranahambo hohoanɨmoyu sɨhairandɨ, ŋga wanɨ. Asu ai nindoumbo wudɨ-wudɨfembo hoafɨ ra hoafɨmbo ratüpurɨ masemunɨ.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Ranɨmboanefɨ ro Kraisɨndɨ yasɨmondühɨndɨ hoafɨ ra sahumɨndefɨ hohu hoafayefɨ. God ai ahandɨhoarɨyu yɨhoefɨ yasɨmondɨ süŋgure haya muŋguambo nindou ranaheimbo wudɨ-wudɨndahindɨ yahundürɨ arandɨ. Rananefɨ ro Kraisɨndɨ fondɨ sahumɨndefɨ hohu hoafɨyahu-ndürühɨya, “Awi se God-babɨdɨ hürütümbü hohoanɨmo ra hɨnɨŋgɨrɨhi hehi asu wudɨ-wudɨyahi,” sefɨ hohu hoafɨyefɨ arɨhundɨ.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Krais ai moai moaruwai hohoanɨmoyu randɨ. Ŋga asu God aiyu sɨhefɨ-mayo moaruwai hohoanɨmo ra ahandɨ wamɨ semündü manandeandɨ. Ranɨyu asu Sisas ai nindou moaruwai hohoanɨmoyumbü nou tükümefiyu. Sɨhefɨmboya, ai wambo-so nɨmboeimbo wandɨ ŋgɨnɨndɨnambo Godɨndɨ nindoumboyahi moanɨ aboedɨ mbumundɨ safɨ mbɨnɨmboei-amboane yahuhayamboyu ai ranɨ-moatükunɨ ra ramareandɨ.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.