2 Coríntios 11

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Awi se wambo rarɨhi hɨnɨŋgɨrɨhindɨranɨ-anɨmbo asu ro hɨhɨndɨ hoafɨ hoafɨnda. Ŋga se wambo hɨnɨŋgɨrɨ-hindɨrɨmboanei.
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 Awi ro ŋgusüfo pararɨheandürɨ God ai sɨheimbo ŋgusüfo parareandürɨ hu nou. Seana moanɨ nɨmorehɨ yihoarɨfɨ hamɨndɨ nindowenihɨ mamɨ ranahambo yaŋgɨrɨ segodombo sei hehi dɨbonɨyei hɨnɨŋgarɨhindɨ nahurai-anei. Nindowenihɨ mamɨ ranai ana Krais ranani.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 Sapo amoasɨrɨ tɨkai hoafɨ fɨfɨreandeimbɨ hamɨndɨyo haya Ifɨmbo tɨkai hoafɨmendo ranahamboanahɨ ro afɨndɨ hohoanɨmoayahɨ. Sɨheimbo-so amboa hohoanɨmo yahurai tükündɨfendüranɨ, asu sɨhei Kraisɨmbo hohoanɨmo aboedɨ ŋgusüfo pamarɨhorɨ ranai moaruwaimbo-ndɨfemboe saheheamboanahɨ ro yɨhɨmboayahɨ.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai sɨheimbo-so tüküyafu Sisas sapo ro bokarɨhehu arɨhundɨ ranahamboemopoanɨ, ŋga ŋgorü-poanɨmbo Sisas ranahambo bokarɨhou rundühanemo. Asu se ŋgorü-poanɨmbo yifiafɨ masahümündi, ŋga ro Yifiafɨ Aboedɨ ranahambo hoafɨyefɨ arɨhundɨyopoanɨ masahümündi. Asu se ŋgorü-poanɨmbo aboedɨ hoaf-ane sahümündi arɨhündɨ, ŋga aboedɨ hoafɨ ro sɨnefɨ hoafɨyahundürɨ marɨhundɨ ranɨyopoanɨ. Nindou bɨdɨfɨrɨ ai ranɨ hoafɨ ra hoafɨyomondüranɨ asu se rarɨhi hɨnɨŋgɨrɨhipuranɨ yahurai hoafɨ ra hoafɨyomo arundɨ.
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Ro sɨheimbo hoafehandürɨ, nindou ranahamumbo Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ nindou bogor-anemo asei ranahamundɨ hoarehɨ nɨmboambo-yahɨpoanɨ.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Yɨnɨ anɨhond-ane, hoafɨ hoafɨyorambo ra ro aboedɨ hamɨndɨ-yahɨpoanɨ, ŋga fɨfɨrɨfe ranana ro moai mbonɨmbo-rɨhamɨndɨhɨ. Muŋguambo moatükunɨ hohoanɨmo ro rarɨhu marɨhundɨ ra sɨheimbo ranɨ fɨfɨrɨfe ranɨyo muŋguambo nafuiyahundürɨ marɨhundɨ.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 Se fɨfɨrɨhindɨ roana sɨheimbo Godɨndɨ-mayo aboedɨ hoafɨ hoafɨyahandürɨ marɨhandɨ ranɨmbo-hünda moai kakɨ napombo semɨndɨmbo warɨyarɨhandɨ. Ro sɨheimboya, ai-anɨmbo nindou aboedɨ hamɨndɨ tükümbeyahindɨ sahehea asu wandɨ fimbo ro hɨfɨnambo-rɨheandühɨ hɨmboarɨ hoafendühɨ hoafɨya marɨhand-ane. Asu ranɨ-moatükunɨ ra nɨmboea? Refe-ana awi wandɨ hohoanɨmo ranambo ro moaruwai hohoanɨmombayahɨyo?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 Ro sɨheimbo farɨhefe-ndürɨmbohünda Godɨndɨ nendɨ ŋgorü ŋgoafɨhü amarei ranai wambo kakɨ akɨdou sehi rɨhünda masahamɨndɨhɨ. Ranɨmbo-hündamboyahɨ ro ahei-mayo kakɨ ra moanɨ hümbuhünɨmbo fufurɨhamɨndɨmbo nahurai-mayahɨ.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 Ro se-babɨdɨmbo ranɨhü nɨmboahɨ sɨmboanɨ ana ro kakɨ-napo yahurai sɨhefe-koate mbonɨmbo-rɨhamɨndɨhühɨ moai nindou mamɨ sɨhei mbusümo ahambo tɨŋɨrɨfo sahando, ŋga wanɨ. Ŋga wandafɨ mamɨ Masedoniahündɨ ndanɨhü sühüsi tükümehindɨ aiyei nɨne napo ro sɨhefembo mbonɨmbo-marɨhamɨndɨhɨ ra masehindɨrɨ. Horombo maho-ane, asu süŋgunamboane ro ŋgɨrɨ sɨheimbo tɨŋɨrɨfo ndahandürɨ. Ŋga ro ranɨ hohoanɨmo ra süŋgurɨ-heandühanahɨ.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 Kraisɨndɨ hoafɨ hondü ra wandɨ ŋgusüfoambe nɨmarɨmboane, ranane asu ro sɨheimbo anɨhondümbo hoafehandürɨ: Hohoanɨmo ra ro süŋgurɨhe arɨhandɨ ranahambo borayahɨ ra ŋgɨrɨ Akaia hɨfɨhü ŋgorü nindou ai wandɨ borɨ hoafɨ ra kɨkɨndeandɨ.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Nɨmboe ro sɨheimbo tɨŋɨrɨfo saikoate-ayaha? Ro sɨheimbo ŋgusüfo pefindürɨkoate-wamboyahɨ? Ŋga wanɨ. God ai fɨfɨreamboani ro sɨheimbo ŋgusüfo parɨhendürɨ arɨhandɨ ra.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 Ro haponda nɨne ratüpurɨ rawarɨheandɨ ra ro moanɨ ranɨ yaŋgɨrɨ ratüpurɨ-yahühanahɨ, nindou bɨdɨfɨrɨ ranahamumbo nafɨ gifepurɨmbohünda. Ai ŋgomondühɨya, roana Por mamɨ ratüpurɨyomo arundɨ yahurai-anefɨ ratüpurɨyefɨ arɨhundɨ mbɨsɨmo houmbo borɨndɨmboemo sahehea.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 Nindou ranai ana, Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ hondüyomopoanɨ. Aiana ahamundɨ ratüpurɨyomo arundɨ ranahamumbo tɨkai hoafɨyomo rundühanemo nindou amurɨ ranaheimboya, ai Kraisɨndɨ hoafɨ sowandümo homo-rundeimbɨ hond-anemo sei hoafɨmbɨyeiya yahomo houmbo.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 E! Asu se ahamundɨ hohoanɨmo ranahambo afɨndɨ hohoanɨmo-ndeimboyei. Satan ai-amboanɨ ahandɨ fi ra ŋgorü-süŋgure haya sünambeahɨndɨ nendɨ-yomondɨ si ranɨmbofi haya tüküfi arandɨ.
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Ranɨmboane Satan ahandɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ nindou ranai nindou ahei hɨmboahü aboedɨ mbumundɨ ratüpurɨ-yomondeimbɨ ranɨ hoearambeyafu tüküyafunda ranahambo hepünɨfepoanɨ. Nindou ranai ana süŋgunambo ranɨ-moatükunɨ ramarundɨ sɨmoŋgorühɨ asübusɨ ndowandümboemo.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Ro asükai hoafayahɨ: Nindou mamɨ ai wamboya, aiana hɨhɨndɨ-hɨndɨndɨyuhani mbüsü haya hohoanɨmondɨmbui, ŋga yowanɨ. Se wambo randɨhi hohoanɨmombondeihɨ ana, ambesɨ, ŋga wamboya, aiana hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨyumb-ani mbɨsahündɨran-anɨmbo asu wandɨ fimbo borɨnda habodɨmboanesɨ.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Ro haponda ndarɨhe hoafayahɨ nda: Adükarɨndɨ hohoanɨmo süŋgu hoafɨyambo-yahɨpoanɨ, ŋga wanɨ. Ŋga ro moanɨ wandɨhoarɨ hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨyahühɨyahɨ ro rarɨhe borɨyahühɨ hoafayahɨ.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Nindou bɨdɨfɨrɨ ai hɨfɨ ndanɨhündambo hohoanɨmo süŋgu homondühɨ sɨheimbo-so homo ahamundɨ fimbo borɨyomo arundɨ rananɨmbo asu ro-amboanɨ wandɨ fimbo mandɨhe yahurai borɨndamboyahɨ.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 Seana sɨheihoarɨmboya, “Ro hohoanɨmo aboedɨ fɨfɨrɨhu-ndeimbanefɨ,” aseisɨ, ŋga ranɨmboanei se hɨhɨndɨ-hɨhɨndɨyomondeimbɨ nindou ranahamumboya, “Ambemo, ŋga moanɨ ai ranɨ hoafɨmbeyomo,” asei.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Seana nindou ranai sɨheimbo moanɨ hoafemo süŋgufembo yaŋgɨr-anei hohoanɨmoayei. Asu sɨhei-mayo napo fufemɨndɨ, ahamundɨ wosɨhoaforɨ hoafɨ ranambo sɨheimbo semündündürane, sɨheimbo moaruwai-moaruwaimbo-arundürane, asu ŋgusümboarambe pakararɨhoundür-ane, ranɨ-moatükunɨ ra rarundan-ane asu seana ahamumboya, ai ambemo asei.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 Ranɨ-moatükunɨ hohoanɨmo ai rawarundɨ ranahambo ana awi ro ŋgɨnɨndɨ hamɨndɨyefɨpoanɨ.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 Nindou ra Hibruhündɨ-yomosɨ? Ŋga ro-amboanɨ Hibruhünd-anahɨsɨ. Asu ai Israerɨhündɨ-yomosɨ? Asu ro-amboanɨ Israerɨhünd-anahɨsɨ.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 Ai Kraisɨndɨ ratüpurɨyomo-rundeimbɨ-yomosɨ? Awi ro hohoanɨmokoate nindou-anahɨ, ŋga roana ratüpurɨ ra refembo ahamumbo ŋgasündɨ-heapurɨmboanahɨ. Roana ratüpurɨ ra afɨndɨ hamɨndɨ tɨŋɨrɨfoya, afɨndɨmbo karabusɨyahe, afɨndɨmbo wambo buburundɨrɨ, raramarundɨr-anesɨ.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 Wambo hondahüfeimbɨmbo wofɨ bogorɨnambo Suda 39 amberamɨndeimbɨyo bubumarundɨrɨ.
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 Romɨhündɨ ai wambo ŋgɨmɨmbo nɨmɨharɨnambo buburundɨrɨ. Asu mamɨmbo nɨmoeinambo-rundɨrɨ, asu ŋgɨmɨmbo ro nɨmarɨheimbɨ sip ranai hɨmonɨ hɨhɨrɨmafoareandɨ asu ro mamɨ si hɨmonɨ yaŋgɨrɨ boborɨya wakɨmarɨheand-ane.
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 Ro afɨndɨmbo hahabodɨ marɨhandɨ ranambe hohoambumbo ha asu hümbuhünɨ nendɨ afɨndɨ yaŋgorambe ha marɨhandɨ. Asu ranambe yaŋgɨrɨyopoanɨ, ŋga Sudahündɨ wandafɨ mamayei asu Suda-yafe ndɨfoyei ai wambo moaruwaimbo-marɨhindɨrɨ. Adükarɨ ŋgoafɨhüyo asu nɨmambe nindou nɨŋgokoate-reandühɨ ranamboanɨ ro moaruwaimbo-fembo yaŋgɨrɨya marɨhandɨ. Sɨrɨwara hɨmoyo asu tɨkai ŋgunindɨyomo ranambe ro moaruwaimbo-fembo yaŋgɨrɨya ha marɨhand-ane.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Ro ranɨ-poanɨ ranɨ-poanɨ ratüpurɨ afɨndɨ safɨyo ratüpurɨya marɨhandɨ. Afɨndɨmbo ro nɨmbokoanɨ gedühɨ moai ndorɨhe apo rɨhandɨ. Wembombo-yarɨhandühɨ asu wandɨ amɨndasümo ranai hoe sɨmɨndɨmbo kɨkɨre-yaparɨhoai marandɨ. Ro sesɨ afɨndɨ sɨhefe, worɨ aboedambe nɨmarɨ, hoearɨ aboedɨ güdüfe raraokoate-ya marɨhand-ane.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Ranɨ-moatükunɨ yaŋgɨrɨyopoanɨ wambo-so tüküfe marandɨ, ŋga wanɨ. Muŋguambo si maho ra Godɨndɨ nindou ŋgorü ŋgoafɨhü amarei ranaheimbo hɨfandɨyondürɨmbo hohoanɨmo ranai-amboanɨ tüküfeyo-anɨyahɨ ro tɨŋümbɨ hohoanɨmo sahamɨndɨ marɨhandɨ.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Nindou düdi ai ŋgɨnemɨndɨ-koate-ayu ana, asu ro-amboanɨ ŋgɨnemɨndɨ-koate-anahɨ. Nindou ŋgorü ai rareanda ŋgorü ai moaruwai hohoanɨmoayu ana, asu ro ŋgusüfo nɨmbɨyahühɨ nɨmarɨ arɨhandɨ.
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Ro borɨmbo asahɨ ana, sapo ro ŋgɨnemɨndɨ nɨŋgokoate anɨmboahɨ ranahambo-anɨmbo borɨnda habodɨmboyahɨ.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 God ai God-ani asu Adükarɨ Sisasɨndɨ Afɨnd-ani ranahandɨ ndürɨ koadürümbo-koadürümbo aboed-ani seihanei. Ai wambo fɨfɨreandɨrɨ ro tɨkai hoafɨyo rakoate anɨhondümboanahɨ hoafayahɨ nda.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Ro Damaskus ŋgoafɨhü nɨmarɨhambe bogorɨ nindou ranɨ ŋgoafɨ hɨfanda-randeimbɨ adükarɨ bogorɨ Arestasɨndɨ hoarehɨ mamaru. Nindou ranai wambo kɨkɨhemɨndɨ mburɨmbo karabusɨ-fendɨrɨmbohünda ami bɨdɨfɨrɨ ŋgoafɨ ginɨrɨ nafɨtambe fikɨmɨ hɨnɨŋgɨ-mareapura manɨŋgomo.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 Ŋga asu wambo ŋgoafɨ ginɨrɨ ranambe nafɨ wandafɨ mamɨ bodɨmondɨ ai basketambe wofɨ küru mburu foarundɨrɨ houmbo masafoarundɨra aboedambomeheandɨ.
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.