1 Coríntios 11

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Se wandɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhi ŋgei, ro Kraisɨndɨ hohoanɨmo süŋgurɨhe arɨhandɨ nou.
1 Tornai-vos os meus imitadores, como eu o sou de Cristo.
2 Ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahandürɨ, sapo se muŋguambo si aho ra wambo hohoanɨmo-yahündɨrühɨ, asu ro sɨheimbo yamundɨhearühɨ sɨhei warambe masahandürɨ, ra süŋgurɨhü hei marɨhündambo.
2 Eu vos felicito, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais as minhas instruções, tais como eu vo-las transmiti.
3 Ŋga ro sɨheimbo ndanɨ-moatükunɨ ndanɨmboanahɨ ndondɨhi fɨfɨrɨndɨhindɨ asahɨ ra ndahurai-ane: Krais ai muŋguambo nindou-yei mbɨro-ani, nindowenihɨ ai ahandɨ nɨmorehɨ ranahandɨ mbɨro-ani, asu God ai Kraisɨndɨ mbɨro-ani.
3 Mas quero que saibais que senhor de todo homem é Cristo, senhor da mulher é o homem, senhor de Cristo é Deus.
4 Ranɨmboane nindou düdi ai nindou hɨmboahü mbɨro gabude haya, Godɨmbo dɨdɨbafɨfi asu Godɨndɨ hoafɨ hoafayu-ane ra Kraisɨmbo moaruwaimbo-rirühɨ nou-ani.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta falta ao respeito ao seu senhor.
5 Ŋga asu nɨmorehɨ mamɨ ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨfekoate dɨdɨbafɨfe arand-ane, asu Godɨndɨ hoafɨ hoafayo-ane ra ai ahandɨ anamɨndɨ ranahambo moaruwaimbo-rerɨhü nou-ane. Nɨmorehɨ ranai ana sapo amoanɨŋgɨ-mbeyowa sei hehi, mbɨro foarɨhehindeimbɨ moanɨ anɨŋgo nahurai-ane.
5 E toda mulher que ora ou profetiza, não tendo coberta a cabeça, falta ao respeito ao seu senhor, porque é como se estivesse rapada.
6 Nɨmorehɨ ranai ahandɨ mbɨro ranahambo gabudɨfembo wanɨndowohü ana, ai mbɨrɨnaŋɨ ra bodɨfo kɨkɨrandühɨ tüpurɨmbɨrɨ-hendamboane. Ŋga asu nɨmorehɨ ranai ahandɨ mbɨro ra kɨkɨyo foarɨhefembo amoanɨŋgɨndowohü ana, asu ai mbɨro ra gabudɨ-mbɨreandamboane.
6 Se uma mulher não se cobre com um véu, então corte o cabelo. Ora, se é vergonhoso para a mulher ter os cabelos cortados ou a cabeça rapada, então que se cubra com um véu.
7 Ŋga asu nindowenihɨ aiana ahandɨ mbɨro ra gabudeambui. Aiana sapo Godɨndɨ ndüreimbɨ asu ŋgɨnɨndɨ nafuimbo sɨsamɨ nahurai-ani. Ŋga asu nɨmorehɨ ahandɨ ra süŋgumbo nindowenihɨ ai ndüreimbɨ-ndümbui.
7 Quanto ao homem, não deve cobrir sua cabeça, porque é imagem e esplendor de Deus; a mulher é o reflexo do homem.
8 Ŋga moai nindowenihɨ ai nɨmorehɨndɨ hamɨndɨnambo tüküfiyu, ŋga nɨmorehɨyo nindowenihɨ ranahandɨ hamɨndɨnambo tükümefeyo.
8 Com efeito, o homem não foi tirado da mulher, mas a mulher do homem;
9 God ai moai nindowenihɨ ranahambo nafɨrürɨ nɨmorehɨ ranahambo fehefembohünda, ŋga wanɨ. Ŋga nindowenihɨ ranahambo fehefembo-hündamboyo nɨmorehɨ ra nafɨmarandɨ.
9 nem foi o homem criado para a mulher, mas sim a mulher para o homem.
10 Ranɨ-mayowamboane sünambeahɨndɨ nendɨ ai hoeifeyoanɨ, nɨmorehɨ ranai Godɨndɨ ratüpurɨ ratüpurayo ra nafuimbohünda, ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨ-mbɨreandamboane.
10 Por isso a mulher deve trazer o sinal da submissão sobre sua cabeça, por causa dos anjos.
11 Ŋga Adükarɨ-babɨdɨ anɨmboefɨ ranana nɨmorehɨ ai moai aheipoanɨmbo nɨboadei rɨhündɨ. Asu nindowenihɨ ai moai ahamundɨ-poanɨmbo nɨŋgomo rundɨ, ŋga wanɨ.
11 Com tudo isso, aos olhos do Senhor, nem o homem existe sem a mulher, nem a mulher sem o homem.
12 Ŋga God ai nɨmorehɨ ranahambo nindowenihɨ ranahandɨ finambo randɨ nafɨmaranda, nɨmorehɨ ranai tükümefeyo. Ŋga asu God ai haponda nindou ranahamumbo nɨmorehɨ-yei furambe nafɨrapurɨ arandɨ. Asu muŋgu-moatükunɨ ra Godɨndɨ süŋgu-ane tüküfearandɨ.
12 Pois a mulher foi tirada do homem, porém o homem nasce da mulher, e ambos vêm de Deus.
13 Sɨheihoarɨ hoafɨ ndanahambo türüboadɨhindɨ: Ranɨmboane asu nɨmorehɨ ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨfekoate, nindou hɨmboahü Godɨmbo dɨdɨbafɨfe hoafɨ ra aboedɨyo?
13 Julgai vós mesmos: é decente que uma mulher reze a Deus sem estar coberta com véu?
14 Nindou sɨhefɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-ane sɨheimbo rahurai nafuiyoarandɨ. Nindowenihɨ ai mbɨrɨnaŋɨ hoandarümbɨ ana, aboedɨ hamɨndɨyopoanɨ.
14 A própria natureza não vos ensina que é uma desonra para o homem usar cabelo comprido?
15 Ŋga asu nɨmorehɨ ai mbɨrɨnaŋɨ hoandarümbayo ana, ranamboanɨ aboedɨ hɨmbombeyo-wamboane. Sapo ranɨ-moatükunɨ ra God ai ahandɨ mbɨro gabudɨfembohünda masagado-ane.
15 Ao passo que é glória para a mulher uma longa cabeleira, porque lhe foi dada como um véu.
16 Ŋga nindou mamɨ ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo hoafɨndu hoaŋguhü ana, ai ranahambo ndore tümbɨfoareand-amboane: Roanahɨ asu Godɨndɨ nend-anei ro moai ŋgorü hohoanɨmo süŋgurɨhu rɨhundɨ.
16 Se, no entanto, alguém quiser contestar, nós não temos tal costume e nem as igrejas de Deus.
17 Ŋga hapoana ro sɨheimbo bɨdɨfɨrɨ moatükunɨ yamundɨheandürɨ samboanahɨ, ŋga asu se nɨne-moatükunɨ ratüpurɨyei arɨhündɨ ranahambohünda ŋgɨrɨ ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndahandürɨ. Se Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨmbo fandɨhindühɨ, asu se moaruwai hohoanɨmo afɨndɨ hohoanɨmoayei ra moai nindou farɨhendürɨ randɨ.
17 Fazendo-vos essas advertências, não vos posso louvar a respeito de vossas assembléias que causam mais prejuízo que proveito.
18 Sɨheimbo ndanɨ hoafɨ nda boatei hoafɨnda samboanahɨ: Asu seana fandɨhindühɨ yikürübüyei wakɨrɨhi-ndühanei. Ro ranɨ hoafɨ ra rarɨhe rahurai hɨmborɨmayahɨ, ŋga asu ro hoafɨ ranahambo akɨdou anɨhondümbo-marɨheandɨ.
18 Em primeiro lugar, ouço dizer que, quando se reúne a vossa assembléia, há desarmonias entre vós. {E em parte eu acredito.
19 Ŋga awi anɨhondü yikürübüfe hohoanɨmo tükümbɨfeyo-wamboane, sapo düdi sɨhei mbusümo anɨmboei ranai Godɨndɨ hohoanɨmo süŋguarɨhindɨ ra ndorɨhi hoeimbɨrɨ-hindamboane.
19 É necessário que entre vós haja partidos para que possam manifestar-se os que são realmente virtuosos.}
20 Ranɨmboanei asu se mamɨ fandɨhindühɨ, asu Adükarɨndɨ sesɨ ra ndofe mamɨ nɨmarɨmbo sesɨkoate-mayei.
20 Desse modo, quando vos reunis, já não é para comer a ceia do Senhor,
21 Rananei asu nindou mamamɨ se sesɨ ra sɨheipoanɨmbo sahümündi hehimbo, nɨmai sahüsi arɨhündɨ. Ranane asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai moanɨ wembopo nɨmareianɨ, asu bɨdɨfɨrɨ ai afɨndɨ hamɨndɨ sahüsihɨ, hoe sɨmɨndeihɨ, hohoanɨmo mamɨkararandürɨ arandɨ.
21 porquanto, mal vos pondes à mesa, cada um se apressa a tomar sua própria refeição; e enquanto uns têm fome, outros se fartam.
22 Awi se sesɨ, sesɨ asu hoe sɨmɨndɨ rambo ra worɨkoate-wamboyei? Asu se Godɨndɨ nendɨ ranaheimbo moananei seimboyei, wandafɨ mamɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo sesɨ napokoate ai mamareia, amoanɨŋgambo-arɨhindürɨ. Ro sɨheimbo nüŋgundɨhe hoafɨmandahandür-a? Awi ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mandandürɨyo? Wanɨ yaŋgɨr-ane.
22 Porventura não tendes casa onde comer e beber? Ou menosprezais a Igreja de Deus, e quereis envergonhar aqueles que nada têm? Que vos direi? Devo louvar-vos? Não! Nisto não vos louvo...
23 — ausente —
23 Eu recebi do Senhor o que vos transmiti: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão
24 — ausente —
24 e, depois de ter dado graças, partiu-o e disse: Isto é o meu corpo, que é entregue por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Ranɨyu asu sesɨ ra sowasümo mburu, mare yare yahurai kap amboanɨ semündü haya, hoafɨyuhü yahuya, “Kap ndanana Godɨndɨ sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefe moatükun-ane, asu wandɨ horɨnambo ŋgɨnɨndɨ tükündɨfemboe. Ndanɨ-moatükunɨ nda se nɨnɨ-sɨmboanɨ-yomo asɨmɨndɨmo ra se randu ndundɨ wambo hohoanɨmo-yondɨrɨmbohünda,” mehu.
25 Do mesmo modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança no meu sangue; todas as vezes que o beberdes, fazei-o em memória de mim.
26 Muŋguambo si ra se bret nda sahüsi asu kap ndanambe sɨmɨndi arɨhündɨ ana, Adükarɨ ai yɨfɨmayu ranahambo weindahɨ hoafɨyei rɨhündühanei. Ranɨ-moatükunɨ ra se randɨhi ŋgeianɨ, asu Adükarɨ ai hɨhɨrɨfi mbɨkusuwamboane
26 Assim, todas as vezes que comeis desse pão e bebeis desse cálice lembrais a morte do Senhor, até que venha.
27 Ranɨmboane nindou düdi ai ndofe hohoanɨmo-koateyuhü, ai bret ra sesü, asu kap ranambe hoe sümündü arandɨ ana, Adükarɨndɨ fi asu horɨ ra moaruwaimbo-reandühani, asu nindou ranai ahandɨ fi hüti-anandɨ.
27 Portanto, todo aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor indignamente será culpável do corpo e do sangue do Senhor.
28 Nindou ai moanɨ ahandɨ fi ranahambo hohoanɨmondu hoeindeandühɨ anɨmbo, ai bret ra dedü asu kap ranambe hoe ndümündü ndandɨ.
28 Que cada um se examine a si mesmo, e assim coma desse pão e beba desse cálice.
29 Ranɨ-moatükunɨ ra rahurai-ane: Nindou düdi ai Adükarɨndɨ fi ranahambo ndofe hohoanɨmo türüfoefekoateyu haya, moanɨ sesɨ ra sesü, kap ranambo hoe sɨmündɨ arandɨ ana, ai ahandɨ fi ra ahandɨhoarɨ hüti-anandɨ.
29 Aquele que o come e o bebe sem distinguir o corpo do Senhor, come e bebe a sua própria condenação.
30 Sapo ranɨmboanei nindou afɨndɨ se aŋgünɨmboyeihɨ, hamɨndɨ kemɨndɨkoate-yeihɨ, asu bɨdɨfɨrɨ ai yɨfɨmayei.
30 Esta é a razão por que entre vós há muitos adoentados e fracos, e muitos mortos.
31 Asu sɨhɨrɨ sɨhefɨhoarɨ sɨhefɨ fi ranahambo türüfoarɨhundühɨ, bret sahusifɨ, asu hoe asɨmɨndefɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü ŋgɨrɨ hütindefɨ.
31 Se nos examinássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Ŋga asu Adükarɨ ai sɨhefɨ hohoanɨmo ranahambo türüfoare-amunühɨ, aboedɨkoate-mayowambo sɨhefɨ hohoanɨmo ŋgorü-süŋgure arandɨ. Ai sɨhefɨmbo rawareamun-anɨmbo, asu sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ hɨfɨ ndanɨhündambo nindou rawehindɨ nou, ai-babɨdɨ awarɨndɨhehundɨ.
32 Mas, sendo julgados pelo Senhor, ele nos castiga para não sermos condenados com o mundo.
33 Wandafɨ mamɨ, ranɨ-mayoamboane, asu se sesɨmbohünda fandɨhindühɨ ana, awi se sesɨmbo mbɨseimbo ra bɨdɨfɨrambo hɨbadɨhündürɨ hehimbo anɨmbo, mamɨ dagüdi.
33 Portanto, irmãos meus, quando vos reunis para a ceia, esperai uns pelos outros.
34 Nindou düdi ai wembombonduhɨ ana, ai ahandɨ worambe anɨmbo mbɨsesüwamboane. Rananɨmbo asu se mamɨ fandɨhindühɨ amboanɨ, asu ŋgɨrɨ Godɨndɨ papɨ-hoafɨ ranambe ŋgei. Bɨdɨfɨrɨ hoafɨ awi eŋgorosɨ, ŋga asükainda tükündaheandüh-anɨmbo ranamboanɨ dɨdɨboado-ndɨheamboyahɨ.
34 Se alguém tem fome, coma em casa. Assim vossas reuniões não vos atrairão a condenação. As demais coisas eu determinarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.