1 Coríntios 11

Godɨndɨ Hoafɨ (AGG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Se wandɨ hohoanɨmo ra süŋgundɨhi ŋgei, ro Kraisɨndɨ hohoanɨmo süŋgurɨhe arɨhandɨ nou.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfayahandürɨ, sapo se muŋguambo si aho ra wambo hohoanɨmo-yahündɨrühɨ, asu ro sɨheimbo yamundɨhearühɨ sɨhei warambe masahandürɨ, ra süŋgurɨhü hei marɨhündambo.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Ŋga ro sɨheimbo ndanɨ-moatükunɨ ndanɨmboanahɨ ndondɨhi fɨfɨrɨndɨhindɨ asahɨ ra ndahurai-ane: Krais ai muŋguambo nindou-yei mbɨro-ani, nindowenihɨ ai ahandɨ nɨmorehɨ ranahandɨ mbɨro-ani, asu God ai Kraisɨndɨ mbɨro-ani.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Ranɨmboane nindou düdi ai nindou hɨmboahü mbɨro gabude haya, Godɨmbo dɨdɨbafɨfi asu Godɨndɨ hoafɨ hoafayu-ane ra Kraisɨmbo moaruwaimbo-rirühɨ nou-ani.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Ŋga asu nɨmorehɨ mamɨ ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨfekoate dɨdɨbafɨfe arand-ane, asu Godɨndɨ hoafɨ hoafayo-ane ra ai ahandɨ anamɨndɨ ranahambo moaruwaimbo-rerɨhü nou-ane. Nɨmorehɨ ranai ana sapo amoanɨŋgɨ-mbeyowa sei hehi, mbɨro foarɨhehindeimbɨ moanɨ anɨŋgo nahurai-ane.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Nɨmorehɨ ranai ahandɨ mbɨro ranahambo gabudɨfembo wanɨndowohü ana, ai mbɨrɨnaŋɨ ra bodɨfo kɨkɨrandühɨ tüpurɨmbɨrɨ-hendamboane. Ŋga asu nɨmorehɨ ranai ahandɨ mbɨro ra kɨkɨyo foarɨhefembo amoanɨŋgɨndowohü ana, asu ai mbɨro ra gabudɨ-mbɨreandamboane.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Ŋga asu nindowenihɨ aiana ahandɨ mbɨro ra gabudeambui. Aiana sapo Godɨndɨ ndüreimbɨ asu ŋgɨnɨndɨ nafuimbo sɨsamɨ nahurai-ani. Ŋga asu nɨmorehɨ ahandɨ ra süŋgumbo nindowenihɨ ai ndüreimbɨ-ndümbui.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Ŋga moai nindowenihɨ ai nɨmorehɨndɨ hamɨndɨnambo tüküfiyu, ŋga nɨmorehɨyo nindowenihɨ ranahandɨ hamɨndɨnambo tükümefeyo.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 God ai moai nindowenihɨ ranahambo nafɨrürɨ nɨmorehɨ ranahambo fehefembohünda, ŋga wanɨ. Ŋga nindowenihɨ ranahambo fehefembo-hündamboyo nɨmorehɨ ra nafɨmarandɨ.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Ranɨ-mayowamboane sünambeahɨndɨ nendɨ ai hoeifeyoanɨ, nɨmorehɨ ranai Godɨndɨ ratüpurɨ ratüpurayo ra nafuimbohünda, ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨ-mbɨreandamboane.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Ŋga Adükarɨ-babɨdɨ anɨmboefɨ ranana nɨmorehɨ ai moai aheipoanɨmbo nɨboadei rɨhündɨ. Asu nindowenihɨ ai moai ahamundɨ-poanɨmbo nɨŋgomo rundɨ, ŋga wanɨ.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Ŋga God ai nɨmorehɨ ranahambo nindowenihɨ ranahandɨ finambo randɨ nafɨmaranda, nɨmorehɨ ranai tükümefeyo. Ŋga asu God ai haponda nindou ranahamumbo nɨmorehɨ-yei furambe nafɨrapurɨ arandɨ. Asu muŋgu-moatükunɨ ra Godɨndɨ süŋgu-ane tüküfearandɨ.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Sɨheihoarɨ hoafɨ ndanahambo türüboadɨhindɨ: Ranɨmboane asu nɨmorehɨ ai ahandɨ mbɨro ra gabudɨfekoate, nindou hɨmboahü Godɨmbo dɨdɨbafɨfe hoafɨ ra aboedɨyo?
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Nindou sɨhefɨ hohoanɨmonambo yaŋgɨr-ane sɨheimbo rahurai nafuiyoarandɨ. Nindowenihɨ ai mbɨrɨnaŋɨ hoandarümbɨ ana, aboedɨ hamɨndɨyopoanɨ.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Ŋga asu nɨmorehɨ ai mbɨrɨnaŋɨ hoandarümbayo ana, ranamboanɨ aboedɨ hɨmbombeyo-wamboane. Sapo ranɨ-moatükunɨ ra God ai ahandɨ mbɨro gabudɨfembohünda masagado-ane.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Ŋga nindou mamɨ ai ranɨ-moatükunɨ ranahambo hoafɨndu hoaŋguhü ana, ai ranahambo ndore tümbɨfoareand-amboane: Roanahɨ asu Godɨndɨ nend-anei ro moai ŋgorü hohoanɨmo süŋgurɨhu rɨhundɨ.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Ŋga hapoana ro sɨheimbo bɨdɨfɨrɨ moatükunɨ yamundɨheandürɨ samboanahɨ, ŋga asu se nɨne-moatükunɨ ratüpurɨyei arɨhündɨ ranahambohünda ŋgɨrɨ ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-ndahandürɨ. Se Godɨndɨ hoafɨ hɨmborɨmbo fandɨhindühɨ, asu se moaruwai hohoanɨmo afɨndɨ hohoanɨmoayei ra moai nindou farɨhendürɨ randɨ.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Sɨheimbo ndanɨ hoafɨ nda boatei hoafɨnda samboanahɨ: Asu seana fandɨhindühɨ yikürübüyei wakɨrɨhi-ndühanei. Ro ranɨ hoafɨ ra rarɨhe rahurai hɨmborɨmayahɨ, ŋga asu ro hoafɨ ranahambo akɨdou anɨhondümbo-marɨheandɨ.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Ŋga awi anɨhondü yikürübüfe hohoanɨmo tükümbɨfeyo-wamboane, sapo düdi sɨhei mbusümo anɨmboei ranai Godɨndɨ hohoanɨmo süŋguarɨhindɨ ra ndorɨhi hoeimbɨrɨ-hindamboane.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Ranɨmboanei asu se mamɨ fandɨhindühɨ, asu Adükarɨndɨ sesɨ ra ndofe mamɨ nɨmarɨmbo sesɨkoate-mayei.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Rananei asu nindou mamamɨ se sesɨ ra sɨheipoanɨmbo sahümündi hehimbo, nɨmai sahüsi arɨhündɨ. Ranane asu nindou bɨdɨfɨrɨ ai moanɨ wembopo nɨmareianɨ, asu bɨdɨfɨrɨ ai afɨndɨ hamɨndɨ sahüsihɨ, hoe sɨmɨndeihɨ, hohoanɨmo mamɨkararandürɨ arandɨ.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Awi se sesɨ, sesɨ asu hoe sɨmɨndɨ rambo ra worɨkoate-wamboyei? Asu se Godɨndɨ nendɨ ranaheimbo moananei seimboyei, wandafɨ mamɨ bɨdɨfɨrɨ ranaheimbo sesɨ napokoate ai mamareia, amoanɨŋgambo-arɨhindürɨ. Ro sɨheimbo nüŋgundɨhe hoafɨmandahandür-a? Awi ro sɨheimbo hɨhɨfɨ-hɨhɨfɨ-mandandürɨyo? Wanɨ yaŋgɨr-ane.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 — ausente —
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 — ausente —
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Ranɨyu asu sesɨ ra sowasümo mburu, mare yare yahurai kap amboanɨ semündü haya, hoafɨyuhü yahuya, “Kap ndanana Godɨndɨ sɨmborɨ hoafɨ femɨndɨ sɨhefe moatükun-ane, asu wandɨ horɨnambo ŋgɨnɨndɨ tükündɨfemboe. Ndanɨ-moatükunɨ nda se nɨnɨ-sɨmboanɨ-yomo asɨmɨndɨmo ra se randu ndundɨ wambo hohoanɨmo-yondɨrɨmbohünda,” mehu.
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Muŋguambo si ra se bret nda sahüsi asu kap ndanambe sɨmɨndi arɨhündɨ ana, Adükarɨ ai yɨfɨmayu ranahambo weindahɨ hoafɨyei rɨhündühanei. Ranɨ-moatükunɨ ra se randɨhi ŋgeianɨ, asu Adükarɨ ai hɨhɨrɨfi mbɨkusuwamboane
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Ranɨmboane nindou düdi ai ndofe hohoanɨmo-koateyuhü, ai bret ra sesü, asu kap ranambe hoe sümündü arandɨ ana, Adükarɨndɨ fi asu horɨ ra moaruwaimbo-reandühani, asu nindou ranai ahandɨ fi hüti-anandɨ.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Nindou ai moanɨ ahandɨ fi ranahambo hohoanɨmondu hoeindeandühɨ anɨmbo, ai bret ra dedü asu kap ranambe hoe ndümündü ndandɨ.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Ranɨ-moatükunɨ ra rahurai-ane: Nindou düdi ai Adükarɨndɨ fi ranahambo ndofe hohoanɨmo türüfoefekoateyu haya, moanɨ sesɨ ra sesü, kap ranambo hoe sɨmündɨ arandɨ ana, ai ahandɨ fi ra ahandɨhoarɨ hüti-anandɨ.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Sapo ranɨmboanei nindou afɨndɨ se aŋgünɨmboyeihɨ, hamɨndɨ kemɨndɨkoate-yeihɨ, asu bɨdɨfɨrɨ ai yɨfɨmayei.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Asu sɨhɨrɨ sɨhefɨhoarɨ sɨhefɨ fi ranahambo türüfoarɨhundühɨ, bret sahusifɨ, asu hoe asɨmɨndefɨ ana, Godɨndɨ hɨmboahü ŋgɨrɨ hütindefɨ.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Ŋga asu Adükarɨ ai sɨhefɨ hohoanɨmo ranahambo türüfoare-amunühɨ, aboedɨkoate-mayowambo sɨhefɨ hohoanɨmo ŋgorü-süŋgure arandɨ. Ai sɨhefɨmbo rawareamun-anɨmbo, asu sɨhɨrɨ ŋgɨrɨ hɨfɨ ndanɨhündambo nindou rawehindɨ nou, ai-babɨdɨ awarɨndɨhehundɨ.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Wandafɨ mamɨ, ranɨ-mayoamboane, asu se sesɨmbohünda fandɨhindühɨ ana, awi se sesɨmbo mbɨseimbo ra bɨdɨfɨrambo hɨbadɨhündürɨ hehimbo anɨmbo, mamɨ dagüdi.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Nindou düdi ai wembombonduhɨ ana, ai ahandɨ worambe anɨmbo mbɨsesüwamboane. Rananɨmbo asu se mamɨ fandɨhindühɨ amboanɨ, asu ŋgɨrɨ Godɨndɨ papɨ-hoafɨ ranambe ŋgei. Bɨdɨfɨrɨ hoafɨ awi eŋgorosɨ, ŋga asükainda tükündaheandüh-anɨmbo ranamboanɨ dɨdɨboado-ndɨheamboyahɨ.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.