Mateus 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Yisasi mana votifin un kumamen Karirí non e kháden bei varufá oren mino.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Oriyain má manáa vanta kayo ano ai ayan púkein banta kúkútafin bavin daiyen eríkan Yisasi ma vetí ankani mumunan ódaren mai aí banta máa sen tiamemí, “Tanin noe, eni ume ampianté umpo vá en ará ano ákonaen ná bano.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Máa síkan maifin manáa man baya ma afová ukhein banta kéká ma varé ein mano mai vaya iniren betiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan ume ampiantiyan mino.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Máa sen iniyan Yisasi vetí ankaní ineinefin afová uren temí, “Pará tiretí ankan aúpin namu ineine maman ayuman iya rafono.
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Inte vaya ma seruna anó teso sikhen nafino. ‘Eni ume ampianté uno’ ma seruna ano fino áa éi ‘e mantave orono’ ma seruna ano fino.
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Máan tukhen mifo sireti sá afová ono Banta Animpin ákona vákan mi ma varará ume kayo ampiantiyan mino.” Máa siren mai ma ai ayan púkein banta van temí, “Mantaveya ei kúkúta mamare ei varufá orono.”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Máa siyain má mai vanta ano e mantaaren bei varufá oren mino.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Oríkan banasi ano ódaren akhokho van uren máan ákona ma varará banta ma amé iyain nan Tiyarafenu aví daníen mino.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Mairá Yisasi me ampiren oriyaren o onákan Matiun ne sin banta ano sakisi varan namumpin kumantaré íkan Yisasi véin tiamemí, “Éi ere sen tivákurono.” Síkan Matiu e mantaaren ben avákuren oren mino.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Yisasi ma Matiun amápin o khumanten dunan niyákan maen kokhon takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá ano maifin ódiven Yisasi má bei eyo iyampon kayo vá manafin kumamen dunan nen mino.Yisasi ma Matiun amápin dunan nein mino.|alt="Jesus eating in Matthew’s house" src="cn01694B.tif" size="col" ref="MAT 9.10"
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Niyákan Farasisi kéká ano ódaren aranan iyáken beni eyo iyampon kayorá inaemí, “Pará tiretí ankani arú ano sakisi varan banta kéká bá ume vanta kayo vá manafin kumamen dunan niyan nafino.”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Máa siyákan Yisasi mai vaya iniren máa semí, “Aí ma ída vain nanin banta kayo ano ída ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mino.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Ma vaya ma Tiyarafenui vompon dókifin ma vain pintena vá tiretí ankan ore vá o afova varano. ‘Ena ma arunan uantan nan mi siranakhen mifo íkun ma uan amin nan ída ino.’ Ose 6:6
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Maná damú Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi vaintá eriven béin inaemí, “Farasisi kéká bá tetí ankan má ano yunan turé iyá umpo fará eni eyo iyampon kayo ano ída yunan auriyan nafino.”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Anasi ma iman ameno van iyantin ma mai vanta ano ma vei kéká bá para vantin maen mai vetí ankan nái vará béin arunan uantanten nafino. Maná damusí intin ma anasi iman ameno van iyain banta ma aviren orivintin maen maí damúi vetí ankan dunan auranten mino.
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 “Ída mana ano auyen davaráe ma kafáádan póké peyante au anamun ma yakakheimpin mo yamparen amué iyan mino. Para vara seyo, auyen davaráe kafáádan ma feyante au anamuntá mo yamparen amu urantin baren maen auyen davaráe ano yarifantin tampí tiaren mai au anamun kákantá eyáken orera inten mino.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Ída mana vanta ano feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanaé iyan mino. Peyantefin ma vanarantin maen paútiaren uvaini anu varará banaen eravintin mai memé au unan namu inten mino. Máan tukhan mi auyen memé au unampin ma auyen uvaini anu vanaran maen mi míkanan kamaen báé iyan mino.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Yisasi ma Yonini eyo iyampon kayo vá baya siyákan maen mana átaru namuntá ánoní ukhein banta ano véi vaintá me aron kanan durafúden mátimen temí, “Te siraun taréa furí umpo éi ereya mo ayan ben aurá kaesin evaránen aunan baren mantano.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Máa síkan Yisasi e mantaaren béin dakhafen oríkan bei eyo iyampon kayo vá ano yere oren mino.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Oriyákan mana nanin maen tirantan kan orun kádan (12) oranará biyon aí daná mantein baré íkan mai nanin mano ádé eriven Yisasini ayá au anamun áton aruven mino.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Aruviyan mai nanin mano veyan nan temí, “Beni au anamun ma aruvékun maen tenti sí daná kípanten mino.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Máa siren aruviyain má Yisasi yo vaéan mai nanin oniyáken temí, “Tiraun noe, eni mumunan manon eni aí kípaanten mifo en ará ano vá ákonaen bano.” Máan ma siyain má anan mai nanini viyon aí daná kípen mino.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Máan turen mairá Yisasi oren monó átaru namuntá ma ánoní ukhein banta amápin o onákan banasi ano kuní iyaren mino.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Máan tiyákan Yisasi semí, “Tiretí ankan báe entavoro. Mai arinta ída fúken paran aun bakhen mino.” Máa síkan minó ano venan inten oreraen mino.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Mai nanin banta ma yo siantan barufá eravuvin maen Yisasi mápin un pében mai arinta ayan bana ma fakaaran orun manten mino.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mai ma Yisasi varein avúavá baya ano mai varafin minó akhempá oreraen mino.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Yisasi ma mai varu me ampiren oríkan maen auu yufúkukhein bantá kan mano oyampá dakhafen oriyan oovararen máa semí, “Devitin Anin noe, verasan nan arunan usintano.”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Máa sen oriyákan mai ma véi vain namumpin un pébin mai ma auu yufúkukhein bantá kan mano mai namumpin béi vaintá unóbin Yisasi vékanan máa sen inaemí, “Tenan tirékan auu kama urantí onano vará mumunan iya fono,” síkan békanan evaránen béin tiamemí, “Eyo Bafan noe, berasan mumunan iyá uno.”
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Máa síkan békanan auurá ayan kaúden temí, “Tiré kan ma sentá mumunan eonarái mai yaná kanaíen afoká inten mino.”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Máa siyain má míkanan evaránen auu mábíkan Yisasi ákonaen airon ananí uanten temí, “Ma ma siré kampin ma afoká ein daná ída vá áesin mana vanta ano afová ino.”
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Máa siran maen maí kan banta ano oren Yisasi ma varein avúavá baya mai varafin ma minó akhempá ma vain nanin bantafin mai vaya siádan oreraen mino.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Maí kan banta ano ma Yisasin me ampiren oriyain má namu aunan mano oorá iyákan ída vaya siyain banta vanasi ano aviren béi vaintá eren mino.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Eríkan Yisasi ma mai namu aunan do siantádan maen mai vanta ano vaya síkan banasi ano sakha iyáken temí, “Pefá ída Isarerii varafin máan daná afoká in ontaren mino.”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Máa sen orera iyan maen Farasisi kéká ano semí, “Namu aunani ánon bantai ákonarái véi namu aunan do siantiyan mino.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Minó kákan barufimpa safi sitó barufimpa safi Yisasi oriyáken betíi monó átaru namun kayofin Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya kayo siamiyáken ara ara aí daná kayo ayofen oren mino.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Máan ten oriyáken kokhon nanin banta kayo onákan sipisipirá dafisin banta ída vákan ma asuse en aminofin nóken ma ayain banta van dosen noiní iyákan mai van Yisasi vetí ankan nan arunan uanten mino.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Arunan uantáden bei eyo iyampon kayo siamemí, “Kokhon dunan karakhan mifo mai yunan ma yuyasin kéká tanáan ban mino.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Máan tukhen mifo vá dunan afóe vaipasá amúke inantesin ná béi kokhon doran banta siantantin bei yunan karápin oriven ná beni yunan duyáan átaru ino.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.