Mateus 9
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi mana votifin un kumamen Karirí non e kháden bei varufá oren mino.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Oriyain má manáa vanta kayo ano ai ayan púkein banta kúkútafin bavin daiyen eríkan Yisasi ma vetí ankani mumunan ódaren mai aí banta máa sen tiamemí, “Tanin noe, eni ume ampianté umpo vá en ará ano ákonaen ná bano.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Máa síkan maifin manáa man baya ma afová ukhein banta kéká ma varé ein mano mai vaya iniren betiyan ten oreraemí, “Ma vanta ano Tiyarafenui varun bariyan ume ampiantiyan mino.”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Máa sen iniyan Yisasi vetí ankaní ineinefin afová uren temí, “Pará tiretí ankan aúpin namu ineine maman ayuman iya rafono.
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 Inte vaya ma seruna anó teso sikhen nafino. ‘Eni ume ampianté uno’ ma seruna ano fino áa éi ‘e mantave orono’ ma seruna ano fino.
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Máan tukhen mifo sireti sá afová ono Banta Animpin ákona vákan mi ma varará ume kayo ampiantiyan mino.” Máa siren mai ma ai ayan púkein banta van temí, “Mantaveya ei kúkúta mamare ei varufá orono.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Máa siyain má mai vanta ano e mantaaren bei varufá oren mino.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Oríkan banasi ano ódaren akhokho van uren máan ákona ma varará banta ma amé iyain nan Tiyarafenu aví daníen mino.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Mairá Yisasi me ampiren oriyaren o onákan Matiun ne sin banta ano sakisi varan namumpin kumantaré íkan Yisasi véin tiamemí, “Éi ere sen tivákurono.” Síkan Matiu e mantaaren ben avákuren oren mino.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Yisasi ma Matiun amápin o khumanten dunan niyákan maen kokhon takisi varan banta kéká bá ume nanin banta kayo vá ano maifin ódiven Yisasi má bei eyo iyampon kayo vá manafin kumamen dunan nen mino.Yisasi ma Matiun amápin dunan nein mino.|alt="Jesus eating in Matthew’s house" src="cn01694B.tif" size="col" ref="MAT 9.10"
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Niyákan Farasisi kéká ano ódaren aranan iyáken beni eyo iyampon kayorá inaemí, “Pará tiretí ankani arú ano sakisi varan banta kéká bá ume vanta kayo vá manafin kumamen dunan niyan nafino.”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 Máa siyákan Yisasi mai vaya iniren máa semí, “Aí ma ída vain nanin banta kayo ano ída ayofan banta vaípá oré iyan mifo aí ma vain nanin banta ano anan ayofan banta vaípá oré iyan mino.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Ma vaya ma Tiyarafenui vompon dókifin ma vain pintena vá tiretí ankan ore vá o afova varano. ‘Ena ma arunan uantan nan mi siranakhen mifo íkun ma uan amin nan ída ino.’ Ose 6:6
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Maná damú Yonini eyo iyampon kayo ano Yisasi vaintá eriven béin inaemí, “Farasisi kéká bá tetí ankan má ano yunan turé iyá umpo fará eni eyo iyampon kayo ano ída yunan auriyan nafino.”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Anasi ma iman ameno van iyantin ma mai vanta ano ma vei kéká bá para vantin maen mai vetí ankan nái vará béin arunan uantanten nafino. Maná damusí intin ma anasi iman ameno van iyain banta ma aviren orivintin maen maí damúi vetí ankan dunan auranten mino.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Ída mana ano auyen davaráe ma kafáádan póké peyante au anamun ma yakakheimpin mo yamparen amué iyan mino. Para vara seyo, auyen davaráe kafáádan ma feyante au anamuntá mo yamparen amu urantin baren maen auyen davaráe ano yarifantin tampí tiaren mai au anamun kákantá eyáken orera inten mino.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 Ída mana vanta ano feyante memé au unampin auyen uvaini anu vanaé iyan mino. Peyantefin ma vanarantin maen paútiaren uvaini anu varará banaen eravintin mai memé au unan namu inten mino. Máan tukhan mi auyen memé au unampin ma auyen uvaini anu vanaran maen mi míkanan kamaen báé iyan mino.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Yisasi ma Yonini eyo iyampon kayo vá baya siyákan maen mana átaru namuntá ánoní ukhein banta ano véi vaintá me aron kanan durafúden mátimen temí, “Te siraun taréa furí umpo éi ereya mo ayan ben aurá kaesin evaránen aunan baren mantano.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Máa síkan Yisasi e mantaaren béin dakhafen oríkan bei eyo iyampon kayo vá ano yere oren mino.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Oriyákan mana nanin maen tirantan kan orun kádan (12) oranará biyon aí daná mantein baré íkan mai nanin mano ádé eriven Yisasini ayá au anamun áton aruven mino.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Aruviyan mai nanin mano veyan nan temí, “Beni au anamun ma aruvékun maen tenti sí daná kípanten mino.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Máa siren aruviyain má Yisasi yo vaéan mai nanin oniyáken temí, “Tiraun noe, eni mumunan manon eni aí kípaanten mifo en ará ano vá ákonaen bano.” Máan ma siyain má anan mai nanini viyon aí daná kípen mino.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Máan turen mairá Yisasi oren monó átaru namuntá ma ánoní ukhein banta amápin o onákan banasi ano kuní iyaren mino.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 Máan tiyákan Yisasi semí, “Tiretí ankan báe entavoro. Mai arinta ída fúken paran aun bakhen mino.” Máa síkan minó ano venan inten oreraen mino.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mai nanin banta ma yo siantan barufá eravuvin maen Yisasi mápin un pében mai arinta ayan bana ma fakaaran orun manten mino.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Mai ma Yisasi varein avúavá baya ano mai varafin minó akhempá oreraen mino.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Yisasi ma mai varu me ampiren oríkan maen auu yufúkukhein bantá kan mano oyampá dakhafen oriyan oovararen máa semí, “Devitin Anin noe, verasan nan arunan usintano.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Máa sen oriyákan mai ma véi vain namumpin un pébin mai ma auu yufúkukhein bantá kan mano mai namumpin béi vaintá unóbin Yisasi vékanan máa sen inaemí, “Tenan tirékan auu kama urantí onano vará mumunan iya fono,” síkan békanan evaránen béin tiamemí, “Eyo Bafan noe, berasan mumunan iyá uno.”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Máa síkan békanan auurá ayan kaúden temí, “Tiré kan ma sentá mumunan eonarái mai yaná kanaíen afoká inten mino.”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Máa siyain má míkanan evaránen auu mábíkan Yisasi ákonaen airon ananí uanten temí, “Ma ma siré kampin ma afoká ein daná ída vá áesin mana vanta ano afová ino.”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Máa siran maen maí kan banta ano oren Yisasi ma varein avúavá baya mai varafin ma minó akhempá ma vain nanin bantafin mai vaya siádan oreraen mino.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Maí kan banta ano ma Yisasin me ampiren oriyain má namu aunan mano oorá iyákan ída vaya siyain banta vanasi ano aviren béi vaintá eren mino.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Eríkan Yisasi ma mai namu aunan do siantádan maen mai vanta ano vaya síkan banasi ano sakha iyáken temí, “Pefá ída Isarerii varafin máan daná afoká in ontaren mino.”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Máa sen orera iyan maen Farasisi kéká ano semí, “Namu aunani ánon bantai ákonarái véi namu aunan do siantiyan mino.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Minó kákan barufimpa safi sitó barufimpa safi Yisasi oriyáken betíi monó átaru namun kayofin Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya kayo siamiyáken ara ara aí daná kayo ayofen oren mino.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Máan ten oriyáken kokhon nanin banta kayo onákan sipisipirá dafisin banta ída vákan ma asuse en aminofin nóken ma ayain banta van dosen noiní iyákan mai van Yisasi vetí ankan nan arunan uanten mino.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Arunan uantáden bei eyo iyampon kayo siamemí, “Kokhon dunan karakhan mifo mai yunan ma yuyasin kéká tanáan ban mino.
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Máan tukhen mifo vá dunan afóe vaipasá amúke inantesin ná béi kokhon doran banta siantantin bei yunan karápin oriven ná beni yunan duyáan átaru ino.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.