Mateus 25

YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Maí damú inaru yafisin mano siyan míkan arintai vaya an mi yanten mino. Mana vanta anasi iman amintéin béi eriyákan maen mai arinta kayo ano yaamu on uruaren mai ma anasií ono van iyain arinta amápin o ave inton oren mino.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Oren mifo yan manápá arintafin ída afova vákan inká dan manápá arintafin afova varen mino.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Mai ma ída afova vain arinta máa ano karasin ída varanton daamu ana varen oren mino.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Mai ma afova vain arinta máa ano yaamu variyan botorefin karasin banaaren oren mino.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Oríkan mai ma anasi iman ameno van iyain banta ano ída ainen eriyaimpin mai arinta kayo auu nan aiíkan auun baren oreraen mino.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Aun bakharen betí ankan iníkan inuran aúbaná mana vanta ano oovaren temí, ‘Anasi ma iman amin banta inka eren mifo varufá erafúbe avirano.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Máa siyain má minó arinta ano orun mantaven daamu avové en oreraen mino.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Máan tiyákan afova ma ída vain arinta kéká ano afova ma vain arinta kayo máa sen tiamemí, ‘Tetinti yaamu yusimirí iyá umpo manáa karasin timeno.’Tiyan míkan arinta ino.|alt="Ten virgins with lamps" src="UBSC-10b.TIF" size="col" loc="Mat 25:8" ref="MAT 25.8"
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Máa síkan mai ma afova vain arinta kéká ano evaránen betin tiamemí, ‘Ída ino. Ma karasin mano minó tetimpin ída kanaí inten mifo siretí ankan orive vá mai ma karasin kaiyain pimpá dosiriya miyaní ono.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Máa síkan mai ma afova ída vain arinta kéká ano karasin barano van orivíkan anasi ma iman amin nain banta ano eren mino. Eríkan mai ma útakhá ein arinta máa ano mai vanta vá anasií ono van ma yunan tamádan baré ein namumpin un pébin ona munken mino.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Munkurákan ínaimpáké ena arinta kéká ano enóben temí, ‘Kákan banta oe, kákan banta oe, setin ona yisintano!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Máa síkan betin evaránen tiamemí, ‘Téi fura siré tiretin tiamiyá uno. Tiretin ída afová ukhé uno.’
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Máan tukhein mifo vá Bafani erin damú bá áau vá tiretí ída afová ukha ompo yafían ná ákona ono.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Máa siren Yisasi evaránen temí, “Mana vanta ano ayá barufá orono van iyáken ma vei yoran banta kayo átaru uren ma veina yanasinta vetin amintin dafisino van ma einíi inaru yafisin mano ukhen mino.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Mana mana yoran bantai avúavá bá ákona vá béi iniyáken moní daíden mana vanta yan manápá tauseni (5,000) moní amen inká ena vanta kan tauseni (2,000) moní amen ena vanta mana tauseni (1,000) moní amen uren béi me onen ena varufá oren mino.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Máan turen béi orivíkan mai ma yan manápá tauseni (5,000) moní ma mantaré ein banta ano ainen mai monípó dóáken ena yan manápá tauseni (5,000) veni aman moní o yóáden mino.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Máan tíkan inká kan tauseni (2,000) moní ma mantaré ein banta vá ano mai monípó dóáken ena kan tauseni (2,000) aman moní o yóádan en mino.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Máan ten mifo mana tauseni (1,000) moní ma mantaré ein banta ano ve ayafai moní baren mo varafin úden aúpá masíen mino.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Mai yoran banta kékái ayafa vanta ano ayáká o varen ínaimpáké ovaránen eriven mai ma moní amikharé ein nan puntarano van aran eren mino.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Eriven dan manápá tauseni (5,000) moní ma mantaré ein banta ano ma ena yan manápá tauseni (5,000) moní bá ma yóan kova urákaré ein baren meren máa semí, ‘Kákan banta oe, onano. Éi yan manápá tauseni (5,000) moní ma simeonafó téi yódé ena yan manápá tauseni (5,000) vá maman kovaé uno.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Máa síkan beni ayafa vanta ano véin evaránen tiamemí, ‘Éi kama yoran bantan bákeya mai moníká kama e yafíbeya yoreóna kokhon danáká tékuya yafisin nompo eriveya sen má manafin amusin ono!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Máa siran kan tauseni (2,000) moní ma mantaré ein banta vá ano yere eriven mai ma ena kan tauseni (2,000) moní bá ma yóan kova urakaré ein baren meren máa semí, ‘Ayafa vanta oe, onano. Éi kan tauseni (2,000) moní ma simeonafó téi yódé ena kan tauseni (2,000) vá maman kovaé uno.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Máa síkan beni ayafa vanta ano véin evaránen tiamemí, ‘Éi kama yoran bantan bákeya mai moníká kama e yafíbeya yoreóna kokhon danáká tékuya yafisin nompo eriveya sen má manafin amusin ono.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Máa siran mana tauseni (1,000) moní ma mantaré ein banta vá ano eriven temí, ‘Ayafa vanta oe, éi ákona vantan bákeya éi ma ída yókaré eona yunan unafiyákeya inká éi ma ída ayun pafasikharé eona yunan duyasiyaona vantan baná téi afová ukhéi
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 e nan pédé eni mana tauseni (1,000) moní barafin mo aúpá masí urakaré umpo ma ei moní ifo onano!’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Máa síkan kákan banta ano evaránen béin tiamemí, ‘Éi avesara yoran banta ompo séi ma ída yokaréeruna yunan ma unafiyáké inká téi ma ída ayun pafasikharéeruna yunan ma yuyasiyáeruna mai máan in banta inó éi siya fono.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Máan tiyaruna ifo éi fará tenti moní ída moní ma kain namumpin kaenan baré irá ovaráné ma ereruna yamú tesi moní bá aman moní bá bare rafuno.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “‘Mai vará mana tauseni (1,000) moní ma mantá ein banta vaípáke vá dafian mai ma siyan míkan tauseni (10,000) moní ma yákein banta vá ameno.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Para vara seyo, kokhon danasinta ma yantin baréin nain nanin bantan móeken aminten mino. Inká ída ma yakáin nain kéká ina mai sanáa ma yaká intin mai vá deren minó baranten mino.’
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Máa siren temí, ‘Mai namu yoran banta karú desin ná barufá títípa ukheimpin orun báken ná ifí diyan aveantuntá inkekí piyan bano.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Banta Anin ma erin nain damú bei kakhan má kantasí ukhein kin karáká kumamen enisori kayo vá erinten mino.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Kumamen erintin maen enisori kayo ano minó nanin banta o éke e éke uan béi vaintá me átaru urantin sipisipirá dafisin banta ano ma sipisipi yo aíáden memé do aíáden iyainíi en kampintan daiminten mino.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Daíden sipisipi kayo ve ayan kurompá kaen inká memé kayo ve ayan ópá kaen inten mino.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Máan turantin maen kin mano ayan kurompá ma vain nanin banta máa sen tiamintemí, ‘Tifóe ano siretin nan amusin uren avábá ein mai ma vara ma araí ein tákéi inaru yafisimpin tiretin ninan utaan kaúantan baré ein mifo erive vá barano.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Para vara seyo, séi sirafan bákeya yunan timikhare ono. Téi non nan ékuya non timikhare ono. Téi enafá banta erékuya e amápin e sivían kae ono.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Téi suí dana san ékuya simikhare ono. Téin tíiyá bákuya sentá dafíkare ono. Inká téi karavusifin bákuya o sontare ono.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Máa sintin maen puntákein nanin banta ano evaránen béin máa sen tiamintemí, ‘Bafan noe, inte yamusá éi arafan nan ená dunan amiré non nan ená non amé é tife rafuno.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Inte yamusá éi enafá bantá erenará aviré teti simá ore rafuno. Inte yamusá éi auí dana san enará amikharé tiferafuno.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Inte yamusá éin aí iya vayá inká karavusifin bayá ukhenasá tetí ankan o oné tiferafuno.’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Máa sintin maen kin mano evaránen betin tiamintemí, ‘Téi fura sé tiretin tiamiyá uno. Mai ma sen tifá tiváeyan ída aví bain kéká ká ma mai yanasinta variyaréeron mai sentái variyare ono.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Máan ma siren ayan ópá ma varéin nain kéka san kin mano máa sintemí, ‘Afeyoran nanin banta siretí ankan tifó uveya Ban Anon má bei enisori kéká bá ina ma ída kípan ira ma utaádan baré ein maifin ná orono.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Para vara seyo, séi sirafan bákeya yunan ída simikhare ono. Téi non nan ékuya non ída simikhare ono. Téi enafá banta erékuya e amápin ída e sivían kae ono.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Téi suí dana san ékuya ída simikhare ono. Téin tíiyá bákuya sentá ída yafíkare ono. Inká téi karavusifin bákuya ída o sontare ono.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Máan ma sintin maen betí ankan béin evaránen ina intemí, ‘Bafan noe, inte yamusá éi arafan nan eyá non nan eyá enafá bantá ereyá auí dana san eyá aí iya vayá inká karavusifin bayá ukhenará tetí ankan ída aya é tiferafuno.’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Máan ma sintin maen béi evaránen máa sen betin tiamintemí, ‘Téi fura sé tiretin tiamiyá uno. Mai ma sen tifá tiváeyan ída aví bain kéká ká ma ída mai yanasinta variyaré eona mai sentái ída variyare ono.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Máa sirantin maen mai nanin banta ano ma namu miyan o varan nain mai ída kípan para van oriyan ma van nain aí danái varanten mifo funtákein nanin banta ano ída kípan para van oriyan ban aunan baranten mino.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.