Mateus 22
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Yisasi ena vaya máa sen tian baéan betin amemí,
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 “Inaru yafisin máan mi ukhen mino. Mana kin mano ma ve anin anasi iman ameno van iyákan ma kákan dunan tariyainíi ukhen mino.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Tarano van ma iyáken maen mai ma fefá arakhá ein kéká ano mai omáká eriven dunan nano van bei yoran banta kéká tiantan mo siamíkan ifá en oreraen mino.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 “Máa siyaimpin béi evaránen manáa kokhon doran banta siantan oriyákan tiamemí, ‘Mai ma fefá arakheruna kayo vá tiameno. Téi afon kao kayo vá kákan aino víkakhein tafúna kayo vá inka aruré tamádé umpo eriven ná ma anasií in omáká ma samáderuna yunan ná nano sen mino vá te siameno.’
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 “Doran banta kéká ano mo máa sen tiamíkan maen mai kayo ano ída inen mino. Mana ano me ifá en bei yunampá oríkan inká ena ano me ifá en bei moní dorantá orin en mino.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Máan tíkan manáa ano mai kini yoran banta kéká pákaren namu arirí uren aruan puren mino.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Aruan púdeimpin kin mano aran karen bei aruvin banta kéká tiantan mai ma vei yoran banta kéká arein banta kayo mo aruan minó kíparen betíi varu saman kauren mino.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Taman kaúdan kin mano vei yoran banta kayo máa sen tiamemí, ‘Anasií in dunan inka samádan ban mifo mai sarampin erino van ma areruna kéká ano inian kaumpan uren pasen ída eren
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 mifo siretí ankan oriveya aayana fáke ma onanona nanin banta avire eresin ná anasií in dunan me nano.’
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Máa síkan doran banta kayo ano ayanafá orera uven kama nanin banta vá namu nanin banta vá iyanuan meran mai namun e víkaven mai yunan nen mino.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 “Niyákan kin mano vanasi ma e iyukhein onano van mai namun un pében onákan mana vanta ano anasií in damú ma uren oriyain buí daná ída ukharen mino.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Ída ukharé íkan kin mano véin inaemí, ‘Tirona oe, náisá iyá éi ída anasií in damú ma iyain buí daná ureyá e va fono.’ Máa síkan mai vanta ano ída vaya sen mino.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 “Ída vaya siyaimpin kin mano máa sen doran banta kayo siamemí, ‘Tiretí ankan béin ayan arantantá damureya karúdan títípafin o váken ifí diyan aveantuntá inkekípiyan bano.’
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 “Para vara seyo, kokhon nanin bantan Tiyarafenu ano arakhen mifo manáan aní ukhein mino.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Máa siyaimpin Yisasin mákádantin manáa ída funtákein baya sirantí beni vayará kó tiantano van Farasisi kayo ano o átaru uven baya sen inen en mino.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Betí ankan betíi eyo iyampon kayo vá manáa Erotini anan banta kéká bá tiantan Yisasi vaípá oriven mo máa semí, “Aru soe, setí ankan afová ukhékuya éi fura vaya ana sin banta ono. Éi fura sikhein baya fóké anan Tiyarafenui avúavá baya sian banasi amé iya ono. Aví bain banta fi ída aví bain banta fi éi minó manaí ukhein baya anan ída feran tiamé iya ono.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Máan té iya ompo ei ineine setin tisimeno. Sisan ma sakisi amin mai kama ukhen nafino áa ída fino.”
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Máa síkan Yisasi vetí ankani ineinefin pe afová ukhen temí, “Tireti vaya ana siren ída mai vaya ánain dakhafin banta kéká ompo fará tiretí ten mákáan oniya rafono.
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Takisi ma amé iyaona mai moní mana aníí onano.” Síkan betí ankan mana moní baren béin me amen mino.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Amirákan Yisasi vetí ankan máa sen inaemí, “Ma iyen aman má iyen aví basá ban nafino.”
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Máa síkan betí ankan evaránen temí, “Sisan nina ino.”none|alt="Caesar’s coin" src="HK00166B.TIF" size="col" loc="Mat 22:21" ref="MAT 22.21"
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren kokhon ineine uvákon béin me ampiren oren mino.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Maí damú ana Sadyusi kéká ano Yisasi vaintá eren mino. Mai kéká ano furin banta van ída evaránen e mantanten ne siyain bákan máa sen betí Yisasin inaemí,
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 “Aru soe, Mosesi máa sen tetin tisimikhen mino. Mana vanta ano ma anasi mantaren ída iyampon kainton ma fúbintin maen ná ben afá aváe ano vá mai nanin máden ná mai vanta avíkasá iyampon kauantantin ná ben aví ída vá kípano.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Máa sikhan mi fefá tetimpin dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano varen esékena ano anasi mantaren ída iyampon kain na fúbin be afá ano mai nanin baren mino.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Mantaren mai ven ánain tena vanta ano ída iyampon kainton púbíkan mai rákena vanta ano mai nanin mana mantaren púbin e máan ten oriyan minó dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano anon mai mana nanin manan mantaren mino.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Mantaren minó banta ano fúbíkan ínaimpáké mai nanin dere furen mino.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Máan tukharen mifo ínaimpá ma furin banta ma evaránen e mantan nain damú mai nanin mano yan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano mantaren mifo mai véi iyen anasá banten nafino.”
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan Tiyarafenui vompon dókifin ma vain baya vá beni ákona vá ída afová ukheyan baya asuse iya rono.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Purin banta kéká ma evaránen e mantan nain damú mai nanin banta kéká ano ída ábasuí inten mifo inaruráke enisori kayo an manan den orera inten mino.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Máan tinten mifo furin bantai e mantan nan ma siyaona vayará téi siretin inaintó uno. Tiyarafenu ano ma siretin nan máa sikhein baya ídá dankáke rafono.
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 ‘Téi Abaraamun má Aisakin má Yekopun mái Ayarafenu uno.’ Eks 3:6
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Máa síkan banasi ano veni vaya iniren takhaen oreraen mino.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Yisasi ma mai vaya sein nan Sadyusi kéká ano ída vaya siyaimpin Farasisi kayo ano mai vaya iniren betiyan o átaru en mino.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Betí aúbaná mana man baya ma afová ukhein banta varen Yisasin akhenóka uan onen máa semí,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 “Aru soe, intéa man baya anó minó man baya esantaren ná esesí ukhen nafino.”
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Máa síkan Yisasi evaránen temí, “‘Ei Bafan Tiyarafenun ná e aú amafon má ei ineinefó basá anunu ono.’ Diu 6:5
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ma esé ma araíen kákani suron ukhein man baya ino.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Mairá ben oyampá ma ven má manaí ukhein man baya máan mí ukhen mino. ‘Eyan nan ma anunu iyaonaíe vá ena van anunu ono.’ Riv 19:18
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Ma man bayá kanan manon mai minó man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vái ana uron mi van mino.”
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Farasisi kayo ma átaru ukhen baré íkan maen Yisasi vetin inaemí,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta van tiretí inte esá teyá iniya rafono. Mai véi iyen anin nafino.”
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Máa síkan Yisasi vetin inaemí, “Mai intesá ukhan ná Kantá Aunan mano ineine Devitin amin ná mai vanta van Bafan ne sen nafino. Deviti máa sikhen mino,
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 “‘Bafan mano senti Bafan máa sen tiamemí,
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Mai vanta van ma Deviti Bafan ne sikhan tiya mai siretíi intesá eyá ben nan Devitin Anin ne sinte fono.”
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Máa sirákan mana ano ída anona evaránen Yisasini vaya siamin nainí eimpin péden mai ráké betí ankan ída mana yana san béin inaen mino.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.