Mateus 22
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Yisasi ena vaya máa sen tian baéan betin amemí,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Inaru yafisin máan mi ukhen mino. Mana kin mano ma ve anin anasi iman ameno van iyákan ma kákan dunan tariyainíi ukhen mino.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Tarano van ma iyáken maen mai ma fefá arakhá ein kéká ano mai omáká eriven dunan nano van bei yoran banta kéká tiantan mo siamíkan ifá en oreraen mino.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Máa siyaimpin béi evaránen manáa kokhon doran banta siantan oriyákan tiamemí, ‘Mai ma fefá arakheruna kayo vá tiameno. Téi afon kao kayo vá kákan aino víkakhein tafúna kayo vá inka aruré tamádé umpo eriven ná ma anasií in omáká ma samáderuna yunan ná nano sen mino vá te siameno.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Doran banta kéká ano mo máa sen tiamíkan maen mai kayo ano ída inen mino. Mana ano me ifá en bei yunampá oríkan inká ena ano me ifá en bei moní dorantá orin en mino.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Máan tíkan manáa ano mai kini yoran banta kéká pákaren namu arirí uren aruan puren mino.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Aruan púdeimpin kin mano aran karen bei aruvin banta kéká tiantan mai ma vei yoran banta kéká arein banta kayo mo aruan minó kíparen betíi varu saman kauren mino.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Taman kaúdan kin mano vei yoran banta kayo máa sen tiamemí, ‘Anasií in dunan inka samádan ban mifo mai sarampin erino van ma areruna kéká ano inian kaumpan uren pasen ída eren
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 mifo siretí ankan oriveya aayana fáke ma onanona nanin banta avire eresin ná anasií in dunan me nano.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Máa síkan doran banta kayo ano ayanafá orera uven kama nanin banta vá namu nanin banta vá iyanuan meran mai namun e víkaven mai yunan nen mino.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Niyákan kin mano vanasi ma e iyukhein onano van mai namun un pében onákan mana vanta ano anasií in damú ma uren oriyain buí daná ída ukharen mino.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ída ukharé íkan kin mano véin inaemí, ‘Tirona oe, náisá iyá éi ída anasií in damú ma iyain buí daná ureyá e va fono.’ Máa síkan mai vanta ano ída vaya sen mino.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Ída vaya siyaimpin kin mano máa sen doran banta kayo siamemí, ‘Tiretí ankan béin ayan arantantá damureya karúdan títípafin o váken ifí diyan aveantuntá inkekípiyan bano.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Para vara seyo, kokhon nanin bantan Tiyarafenu ano arakhen mifo manáan aní ukhein mino.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Máa siyaimpin Yisasin mákádantin manáa ída funtákein baya sirantí beni vayará kó tiantano van Farasisi kayo ano o átaru uven baya sen inen en mino.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Betí ankan betíi eyo iyampon kayo vá manáa Erotini anan banta kéká bá tiantan Yisasi vaípá oriven mo máa semí, “Aru soe, setí ankan afová ukhékuya éi fura vaya ana sin banta ono. Éi fura sikhein baya fóké anan Tiyarafenui avúavá baya sian banasi amé iya ono. Aví bain banta fi ída aví bain banta fi éi minó manaí ukhein baya anan ída feran tiamé iya ono.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Máan té iya ompo ei ineine setin tisimeno. Sisan ma sakisi amin mai kama ukhen nafino áa ída fino.”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Máa síkan Yisasi vetí ankani ineinefin pe afová ukhen temí, “Tireti vaya ana siren ída mai vaya ánain dakhafin banta kéká ompo fará tiretí ten mákáan oniya rafono.
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Takisi ma amé iyaona mai moní mana aníí onano.” Síkan betí ankan mana moní baren béin me amen mino.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Amirákan Yisasi vetí ankan máa sen inaemí, “Ma iyen aman má iyen aví basá ban nafino.”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Máa síkan betí ankan evaránen temí, “Sisan nina ino.”none|alt="Caesar’s coin" src="HK00166B.TIF" size="col" loc="Mat 22:21" ref="MAT 22.21"
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Máa síkan betí ankan mai vaya iniren kokhon ineine uvákon béin me ampiren oren mino.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Maí damú ana Sadyusi kéká ano Yisasi vaintá eren mino. Mai kéká ano furin banta van ída evaránen e mantanten ne siyain bákan máa sen betí Yisasin inaemí,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Aru soe, Mosesi máa sen tetin tisimikhen mino. Mana vanta ano ma anasi mantaren ída iyampon kainton ma fúbintin maen ná ben afá aváe ano vá mai nanin máden ná mai vanta avíkasá iyampon kauantantin ná ben aví ída vá kípano.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Máa sikhan mi fefá tetimpin dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano varen esékena ano anasi mantaren ída iyampon kain na fúbin be afá ano mai nanin baren mino.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Mantaren mai ven ánain tena vanta ano ída iyampon kainton púbíkan mai rákena vanta ano mai nanin mana mantaren púbin e máan ten oriyan minó dan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano anon mai mana nanin manan mantaren mino.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Mantaren minó banta ano fúbíkan ínaimpáké mai nanin dere furen mino.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Máan tukharen mifo ínaimpá ma furin banta ma evaránen e mantan nain damú mai nanin mano yan manápá ifo afápá kan un kádan anavádano mantaren mifo mai véi iyen anasá banten nafino.”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretí ankan Tiyarafenui vompon dókifin ma vain baya vá beni ákona vá ída afová ukheyan baya asuse iya rono.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Purin banta kéká ma evaránen e mantan nain damú mai nanin banta kéká ano ída ábasuí inten mifo inaruráke enisori kayo an manan den orera inten mino.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Máan tinten mifo furin bantai e mantan nan ma siyaona vayará téi siretin inaintó uno. Tiyarafenu ano ma siretin nan máa sikhein baya ídá dankáke rafono.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Téi Abaraamun má Aisakin má Yekopun mái Ayarafenu uno.’ Eks 3:6
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Máa síkan banasi ano veni vaya iniren takhaen oreraen mino.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Yisasi ma mai vaya sein nan Sadyusi kéká ano ída vaya siyaimpin Farasisi kayo ano mai vaya iniren betiyan o átaru en mino.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Betí aúbaná mana man baya ma afová ukhein banta varen Yisasin akhenóka uan onen máa semí,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Aru soe, intéa man baya anó minó man baya esantaren ná esesí ukhen nafino.”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Máa síkan Yisasi evaránen temí, “‘Ei Bafan Tiyarafenun ná e aú amafon má ei ineinefó basá anunu ono.’ Diu 6:5
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ma esé ma araíen kákani suron ukhein man baya ino.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Mairá ben oyampá ma ven má manaí ukhein man baya máan mí ukhen mino. ‘Eyan nan ma anunu iyaonaíe vá ena van anunu ono.’ Riv 19:18
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ma man bayá kanan manon mai minó man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vái ana uron mi van mino.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farasisi kayo ma átaru ukhen baré íkan maen Yisasi vetin inaemí,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta van tiretí inte esá teyá iniya rafono. Mai véi iyen anin nafino.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Máa síkan Yisasi vetin inaemí, “Mai intesá ukhan ná Kantá Aunan mano ineine Devitin amin ná mai vanta van Bafan ne sen nafino. Deviti máa sikhen mino,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “‘Bafan mano senti Bafan máa sen tiamemí,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Mai vanta van ma Deviti Bafan ne sikhan tiya mai siretíi intesá eyá ben nan Devitin Anin ne sinte fono.”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Máa sirákan mana ano ída anona evaránen Yisasini vaya siamin nainí eimpin péden mai ráké betí ankan ída mana yana san béin inaen mino.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.