Mateus 21
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá oriyaren Yerusaremí áde Orifí anurá Betfasí barurá o unen mino. O unaven Yisasi vei eyo iyampon kanan tianten
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 temí, “Tiré kanan mesan barurá oresin ma mana donkin ma ayan nan kurantin arará bá ma van nain ná ayan nan utúde vá míkanan avire se varunarasá ereno.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Eresin ma mana ano ma manáa vaya ma sinti vá tiré kanan máa ná teno, ‘Míkani yoran Bafampin ban mino’ ma sesin maen ainen mi siantanti avire erin nono.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Máan ma ein manon pefá ma sakhanampa vanta oo ráké uaren ma máa sikhá ein mi kanaíen mino.
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Saioní nanin banta siameno.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Eyo iyampon kanan mano oren mai ma Yisasi siameiní mo en mino.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Máan turen mai donkin kan aviren meran betíi ayá au anamun daváden arará donkin ané kaúdan Yisasi mai yaró kumanen mino.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Kumamen oriyákan kokhon nanin banta ano au anamun daváden aasá uvisen orin inká manáa ano yaa ayan tíkariyan uvisen orin en mino.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Máan tiyákan kokhon nanin banta ano Yisasin aufá orin oyampá erin iyáken máa sen oovaremí,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Yisasi ma Yerusaremí barufin ódiyain má banasi ano anúden oreraen máa sen inaemí, “Ma vanta iye fino.”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Máa sen ina íkan mai ma oriyaré ein nanin banta ano semí, “Kariri varafá ma vain baru Nasaretíke sakhanampa vanta Yisasi ino.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Yisasi monó dafufin un pében ona ma sarí iyá ein banta kayo sianten mino. Moní ma arun miyan ma nun kayo yáken sarí iyaré ein takhó bá kará kayo vá béi vanaan karúdan oreraen mino.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Banaan karúdiyáken máa sen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Banta ano séin tima san amúkin namun nen tinten’ Ais 56:7
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Máan turen Yisasi kákan monó namumpin bákan auu yufúkukhein kéká bá arantan ma namu ukhein kayo vá ano véi vaintá eríkan kama uanten mino.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Máan tiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ano mai ma véi enará ukhein danasinta ma variyain oniyákan mai monó dafu finté iyamporinta kayo ano máa sen oovariyamí, “Devitin Anin avisá daní ino!” Máa síkan betí ankan ará namuen mino.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Ará namu iyáken Yisasin inaemí, “Ma iyamporinta ma siyain baya inká iniya nan nafino.”
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Máa siren béi Yerusaremí bá betin má me ampiren mai inuran Betaní barurá o varen mino.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Pe ákura suron Yisasi e mantaaren Yerusaremí evaránen oriyá íkan arafan puren mino.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Arafan puríkan béi onan mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan ádé oriven mai anafin onákan ída mana aran iren mifo anaa ana variyan baré íkan béi mai fiki yaa ana van temí, “Éi ída vá enádá bá aran irano!” Máa siyain má mai yaa ainen kafuren mino.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Kafuriyain má eyo iyampon kayo ano ódaren takhaen oreraen temí, “Inte uáken ná ma fiki anaa ainen kafuren nafino.”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tireti ma ída kan ineine in ma fura seya mumunan uron ma inteya ma fiki yará ma eruna avúavá ana ída varan nompo ma anuyon nan ma e afáne un nompin orono ma sesin maen kasaen tiretí ma sinonaí inten mino.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Tiretí ankan ma mumunan iya amúkinte mae mai ma varano van amúkin nona yaná baran nono.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Yisasi ma monó namuni yafufin un pében monó baya siamiyákan maen monó ánon banta kéká bá Isareri kayoi ánon banta kayo vá ano Yisasi vaintá eriven máa sen béin inaemí, “Éi inte ákona fosá mai yanasinta variyákeya inká iye anó éin mai yorarí ono siren ná mai ákona amikhen nafino.”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretin má dere mana inain ina urékuya ma funtáde sisimiresí maéi mai ma yorarí ino van ma simikhein ákona ana siamenté uno.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Banasi ma monó non péantan mai ákona Yoni inte fákená mantaren nafino. Mai ákona maen Tiyarafenu fintesá erikharen nafi áa varará banta fintesá erikharen nafino.”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Máa sinten mifo mai setí ma ‘varará banta fintéi erikhen mino’ ma sékun maen mai Yoni mana sakhanampa vantan bákan minó ano afová ukhein mifo seti vanasi vará perá tifano.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Máa siren betí ankan evaránen Yisasin tiamemí, “Tetí ankan ída afová ukhé tiféuno.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Máa siren “tireti inte inin ná iniya rafono” sen inaemí, “Mana vanta ano ain iyampon kanan dákaren esékena iyampon mo máa sen tiamemí, ‘Tanin noe, saréa uvaini yunampin ná mo yorano.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 “Máa síkan mai iyampon mano semí, ‘Tifon kiyá uno,’ siren ineine uvákon den ínaimpáké oren mino.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 “Máa siran be afóe ano ena iyampon baintá onóben mai ma sein baya ana mo síkan mai iyampon mano ‘eyo oronté uno’ siren ída oren mino.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 “Mai iyampon kanan pinté iye anó be afóen oo yaiyen nafino.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Mai fara vara seyo, Yoni siretimpin afoká uven puntákein avúavá tiretin aní iya siretí ída ventá mumunan e ompo takisi varan banta kayo vá pamúku nanin arinta vá ano anan bentá mumunan en mino. Tiretí ankan mai ódare ompo ída ará baédeya ventá mumunan e ono.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Ena ovaeran baya ifo vá tiretí ankan ná ineno. Mana vanta ano uvaini yunan dóden dafuí uren maen uvaini afu kúduren ma yasáden anu kasin nain masí maifin uáden inká dunan anará ma yafisin nain mana yan bain namun uvamá daren nentá bain barufá orono van iyáken manáa vanta kéká ano yafíantano van mai yunan anan me vetin ayampin kaen mino.”
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 O varé íkan uvaini aran kúdin damusí íkan maifin ma yoriyain banta kayo vaípákena uvaini aran ma kúduádan o varano van bei yoran banta kéká tiantan oren mino.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 “Oríkan maen mai yunampin ma yoriyaré ein banta kayo ano mai yoran banta kéká dakhádan orera iyákan mana fákaren ankamen ena aruan puren inká ena onámaná ankamádan puren mino.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Máan turan mai yunan ana afóe ano evaránen pe ma siantan orikhá ein esantaren kokhon doran banta siantan oríkan maen mai yunampin ma yoriyaré ein kayo ano mai ma fefá ma ukharé ein avúavá ana mai yoran banta kayo amaniná kaen mino.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Máan mana iyaimpin ‘te sanin avayan ininten mino’ siren dunan afóe ano ínaimpáké be anin tiantan mai kéká baípá oren mino.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 “Oríkan maen mai yunampin ma yoran banta kayo ano ve anin ódaren betiyan máa sen oreraemí, ‘Ma vanta anon minó be afóen nina yanasinta varanten mifo erí tifé béin aruan púdé benina yanasinta vará tifano.’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Máa siren betí ankan béin pákaren mai yunan dafu fintena yarifen akhempá morúden aruan puren mino.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Máan ten mifo siretí ankan inte esá té iniya rafono. Ínaimpá mai uvaini yunan afóe ma eriven maen mai yunampin ma yoriyá ein banta kayo amaniná inte yaná avúavasá kainten nafino.”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Máa síkan betí ankan béin tiamemí, “Mai ma namu avúavá barein banta kayo me aruan púden maen uvaini aran ma kúdin damú ma erintin ma kúduren bariyan ma véi siran nain máa uvaini aran ma kanaíen béin ameren kéká ayampin mi mai yunan ana kainten mino.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan ídá Tiyarafenui vompon dókifin ma ma vaya vain mai yankáke fono. Mai vaya máan mi sikhen mino,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 “Máan tukhái séi siretin tiamiyá uno. Tiyarafenu ano siretí ankan ayan pintena vei yafisin baru e yafiaren maen maifin ma kamaen aran iran nain nanin bantan aminten mino.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Banta ano ma mai onámaná daró ma erave ankaminona ano kisikhasi inono. Inká mai onámaná ano ma mana vanta amaniná ma eravinten ankaman tafin tafin uádanten mino.”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Yisasi ma yunan anará namu yafisirí in banta kayorá ma sian baerein baya van monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano setin nan mi siyan mino sen afovaen mino.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Afová uren betí ankan Yisasin pákano van en mifo vanasi ano Yisasi nan sakhanampa vanta ino sen iniyákan mai van betí ankan banasi van péden ifá en mino.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.