Mateus 21
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá oriyaren Yerusaremí áde Orifí anurá Betfasí barurá o unen mino. O unaven Yisasi vei eyo iyampon kanan tianten
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 temí, “Tiré kanan mesan barurá oresin ma mana donkin ma ayan nan kurantin arará bá ma van nain ná ayan nan utúde vá míkanan avire se varunarasá ereno.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Eresin ma mana ano ma manáa vaya ma sinti vá tiré kanan máa ná teno, ‘Míkani yoran Bafampin ban mino’ ma sesin maen ainen mi siantanti avire erin nono.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Máan ma ein manon pefá ma sakhanampa vanta oo ráké uaren ma máa sikhá ein mi kanaíen mino.
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Saioní nanin banta siameno.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Eyo iyampon kanan mano oren mai ma Yisasi siameiní mo en mino.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Máan turen mai donkin kan aviren meran betíi ayá au anamun daváden arará donkin ané kaúdan Yisasi mai yaró kumanen mino.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Kumamen oriyákan kokhon nanin banta ano au anamun daváden aasá uvisen orin inká manáa ano yaa ayan tíkariyan uvisen orin en mino.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Máan tiyákan kokhon nanin banta ano Yisasin aufá orin oyampá erin iyáken máa sen oovaremí,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Yisasi ma Yerusaremí barufin ódiyain má banasi ano anúden oreraen máa sen inaemí, “Ma vanta iye fino.”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Máa sen ina íkan mai ma oriyaré ein nanin banta ano semí, “Kariri varafá ma vain baru Nasaretíke sakhanampa vanta Yisasi ino.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yisasi monó dafufin un pében ona ma sarí iyá ein banta kayo sianten mino. Moní ma arun miyan ma nun kayo yáken sarí iyaré ein takhó bá kará kayo vá béi vanaan karúdan oreraen mino.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Banaan karúdiyáken máa sen betin tiamemí, “Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino, ‘Banta ano séin tima san amúkin namun nen tinten’ Ais 56:7
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Máan turen Yisasi kákan monó namumpin bákan auu yufúkukhein kéká bá arantan ma namu ukhein kayo vá ano véi vaintá eríkan kama uanten mino.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Máan tiyákan monó ánon banta kéká bá man baya ma afová ukhein banta kayo vá ano mai ma véi enará ukhein danasinta ma variyain oniyákan mai monó dafu finté iyamporinta kayo ano máa sen oovariyamí, “Devitin Anin avisá daní ino!” Máa síkan betí ankan ará namuen mino.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ará namu iyáken Yisasin inaemí, “Ma iyamporinta ma siyain baya inká iniya nan nafino.”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Máa siren béi Yerusaremí bá betin má me ampiren mai inuran Betaní barurá o varen mino.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Pe ákura suron Yisasi e mantaaren Yerusaremí evaránen oriyá íkan arafan puren mino.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Arafan puríkan béi onan mana fiki yaa ana aa akhempá baré íkan ádé oriven mai anafin onákan ída mana aran iren mifo anaa ana variyan baré íkan béi mai fiki yaa ana van temí, “Éi ída vá enádá bá aran irano!” Máa siyain má mai yaa ainen kafuren mino.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Kafuriyain má eyo iyampon kayo ano ódaren takhaen oreraen temí, “Inte uáken ná ma fiki anaa ainen kafuren nafino.”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Tireti ma ída kan ineine in ma fura seya mumunan uron ma inteya ma fiki yará ma eruna avúavá ana ída varan nompo ma anuyon nan ma e afáne un nompin orono ma sesin maen kasaen tiretí ma sinonaí inten mino.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Tiretí ankan ma mumunan iya amúkinte mae mai ma varano van amúkin nona yaná baran nono.
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Yisasi ma monó namuni yafufin un pében monó baya siamiyákan maen monó ánon banta kéká bá Isareri kayoi ánon banta kayo vá ano Yisasi vaintá eriven máa sen béin inaemí, “Éi inte ákona fosá mai yanasinta variyákeya inká iye anó éin mai yorarí ono siren ná mai ákona amikhen nafino.”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Máa sen ina íkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tiretin má dere mana inain ina urékuya ma funtáde sisimiresí maéi mai ma yorarí ino van ma simikhein ákona ana siamenté uno.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Banasi ma monó non péantan mai ákona Yoni inte fákená mantaren nafino. Mai ákona maen Tiyarafenu fintesá erikharen nafi áa varará banta fintesá erikharen nafino.”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Máa sinten mifo mai setí ma ‘varará banta fintéi erikhen mino’ ma sékun maen mai Yoni mana sakhanampa vantan bákan minó ano afová ukhein mifo seti vanasi vará perá tifano.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Máa siren betí ankan evaránen Yisasin tiamemí, “Tetí ankan ída afová ukhé tiféuno.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Máa siren “tireti inte inin ná iniya rafono” sen inaemí, “Mana vanta ano ain iyampon kanan dákaren esékena iyampon mo máa sen tiamemí, ‘Tanin noe, saréa uvaini yunampin ná mo yorano.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Máa síkan mai iyampon mano semí, ‘Tifon kiyá uno,’ siren ineine uvákon den ínaimpáké oren mino.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Máa siran be afóe ano ena iyampon baintá onóben mai ma sein baya ana mo síkan mai iyampon mano ‘eyo oronté uno’ siren ída oren mino.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Mai iyampon kanan pinté iye anó be afóen oo yaiyen nafino.”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Mai fara vara seyo, Yoni siretimpin afoká uven puntákein avúavá tiretin aní iya siretí ída ventá mumunan e ompo takisi varan banta kayo vá pamúku nanin arinta vá ano anan bentá mumunan en mino. Tiretí ankan mai ódare ompo ída ará baédeya ventá mumunan e ono.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Ena ovaeran baya ifo vá tiretí ankan ná ineno. Mana vanta ano uvaini yunan dóden dafuí uren maen uvaini afu kúduren ma yasáden anu kasin nain masí maifin uáden inká dunan anará ma yafisin nain mana yan bain namun uvamá daren nentá bain barufá orono van iyáken manáa vanta kéká ano yafíantano van mai yunan anan me vetin ayampin kaen mino.”
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 O varé íkan uvaini aran kúdin damusí íkan maifin ma yoriyain banta kayo vaípákena uvaini aran ma kúduádan o varano van bei yoran banta kéká tiantan oren mino.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 “Oríkan maen mai yunampin ma yoriyaré ein banta kayo ano mai yoran banta kéká dakhádan orera iyákan mana fákaren ankamen ena aruan puren inká ena onámaná ankamádan puren mino.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Máan turan mai yunan ana afóe ano evaránen pe ma siantan orikhá ein esantaren kokhon doran banta siantan oríkan maen mai yunampin ma yoriyaré ein kayo ano mai ma fefá ma ukharé ein avúavá ana mai yoran banta kayo amaniná kaen mino.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Máan mana iyaimpin ‘te sanin avayan ininten mino’ siren dunan afóe ano ínaimpáké be anin tiantan mai kéká baípá oren mino.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 “Oríkan maen mai yunampin ma yoran banta kayo ano ve anin ódaren betiyan máa sen oreraemí, ‘Ma vanta anon minó be afóen nina yanasinta varanten mifo erí tifé béin aruan púdé benina yanasinta vará tifano.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Máa siren betí ankan béin pákaren mai yunan dafu fintena yarifen akhempá morúden aruan puren mino.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Máan ten mifo siretí ankan inte esá té iniya rafono. Ínaimpá mai uvaini yunan afóe ma eriven maen mai yunampin ma yoriyá ein banta kayo amaniná inte yaná avúavasá kainten nafino.”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Máa síkan betí ankan béin tiamemí, “Mai ma namu avúavá barein banta kayo me aruan púden maen uvaini aran ma kúdin damú ma erintin ma kúduren bariyan ma véi siran nain máa uvaini aran ma kanaíen béin ameren kéká ayampin mi mai yunan ana kainten mino.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Máa síkan Yisasi vetin tiamemí, “Tiretí ankan ídá Tiyarafenui vompon dókifin ma ma vaya vain mai yankáke fono. Mai vaya máan mi sikhen mino,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 “Máan tukhái séi siretin tiamiyá uno. Tiyarafenu ano siretí ankan ayan pintena vei yafisin baru e yafiaren maen maifin ma kamaen aran iran nain nanin bantan aminten mino.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Banta ano ma mai onámaná daró ma erave ankaminona ano kisikhasi inono. Inká mai onámaná ano ma mana vanta amaniná ma eravinten ankaman tafin tafin uádanten mino.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Yisasi ma yunan anará namu yafisirí in banta kayorá ma sian baerein baya van monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá ano setin nan mi siyan mino sen afovaen mino.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Afová uren betí ankan Yisasin pákano van en mifo vanasi ano Yisasi nan sakhanampa vanta ino sen iniyákan mai van betí ankan banasi van péden ifá en mino.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.