Mateus 13
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs BKJ
1 Maí damú ana Yisasi má pinté ekhuven non akharun akhempá o khumanen mino.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Kumantaré íkan kokhon nanin banta ano véi vaintá e iyiyaimpin béi e manten botifin un kumamin banasi ano eyurá manten mino.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Mantakhan Yisasi kokhon baya o vaédiyan betin tiamemí, “Ineno. Mana vanta ano yunan barafin danayun mo fafaseno van oren mino.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 Mo fafasen oriyákan maen manáa aasá eravíkan nun kayo ano e aíden nen mino.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Inká manáa yanayun on daró eravuaren bara asamana ukhan ainen e ampamen mino.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ampamen mifo vara ída amákó ukhan amun ída kain námen aravukharéin á kan maen mai yanayun kafuren puren mino.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Inká manáa yanayun ayankun namampin eravukharen e ampamíkan ayankun naman mano úkuan dararen mino.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Inká manáa yanayun mano kama varafin eravukharen e ampamaren aran iren mino. Manáa ano mana antareti (100) iran manáa ano sikhisti (60) iran manáa ano teti (30) iran en mino.
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Átaren ma van nain kayo vá inino.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ínaimpáké bei eyo iyampon kayo ano Yisasi vaintá eriven máa sen inaemí, “Pará éi vaya ovaédiyá banasi siamiya fono.”
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Inaru yafisin pintenai aúpá baya ana ma afováin Tiyarafenu ano inka siretin amikhen mifo vetí ankan ída amikhen mino.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Tiyarafenui vaya iniren ma kamaen dafisin nain nanin bantai Tiyarafenu ano moékan afova aminten mifo ída ma kamaen dafisin nain nanin banta fintena fefá ma mantáin nain afova vá inan do varanten mino.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ma anarái ovaédé ana vaya siyá uno:
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Mai ma nanin banta ano sakhanampa vanta Aisaiyani vayan pura sen afoká iyan mino. Béi máa sikharen mino,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Para vara seyo, mai nanin bantai aú ona inka munkin
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Máan tukhen mifo siretin auu ano ma kasaen minó daná onan ma átaren mano ma vaya iniyain nará tiretí ankan amusin ná ono.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 Téi fura siré tiretí ankan tiamé uno. Pefá sakhanampa vanta kayo vá puntákein banta kayo vá ano ma ma saréa oniyaona yanasinta onano van iyaren mifo vetí ída ontaren mino. Inká ma ma saréa ma siretí ankan ma iniyaona vaya kayo ineno van ukharen mifo vetí ankan ída inikharen mino.
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Banta ano ma yunan barafin ma yanayun pafasintá ma sian baereruna vayai ana vá ineno.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Banasi ano ma inaru yafisini kama vaya ma iniren ma ída mai vayai ana ma afová iyain mai yanayun ma aasá eraveiníi íkan mi Ban Anon mano eriven Tiyarafenui kama vaya ma aúká pafasirein ainen do varé iyan mino.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 “On daró ma vain barafin ma eravein danayun kayo mai vanasi ano ma vaya iniren ma mai vaya ainen mamaren ma amusin einíi ukhen mino.
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Máan tukhan maen ída arú kain orera uvin amun dan námen aravukharéin mi Tiyarafenui vayará ma ara ara uman ma erin maen ainen eraven ankamé iyan mino.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Ayankun namampin ma eravein danayun kayo mai vanasi ano ma vaya iniren ma vara ráke yanasinta vá inká moni san ma in mai avúavá danasinta vá anon Tiyarafenui vaya yaramádan ída aran iré iyan mino.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Máan té iyan mifo kama varafin ma eravein danayun kayo mai vanasi ano ma vaya iniren mai vayai ana ma afová iyain manon mai mana antaretí (100) aran imádan inká manáa ano sikhisti (60) aran imádan inká manáa ano teti (30) aran imádan é iyan mino.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yisasi ena vaya máa sen betí ankan tian baéan amen mino. “Inaru yafisin mai máan mi ukhen mino. Mana vanta ano kama uviti ayun bei yunan barafin doren mino.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 Dóden e vakhan maen beni namuro ano inuran eriven namu káta ayun me mai vanta ano ma uviti yódampin pafasiren oren mino.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Orikharé íkan uviti e ampamíkan maen inká mai namu káta vá deren e ampamen mino.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Ampantá íkan doran banta kayo ano eriven dunan afóen máa sen tiamemí, ‘Kákan banta oe, éi kama uviti ayun mi ei yunan barafin pafaseona ifo inté eípasá namu káta maifin pótikhen nafino.’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 “Máa síkan béi vetí ankan tiamemí, ‘Mana namuro anon mai avúavasí ukhen mino.’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 “Máa síkan béi vetin tiamemí, ‘Ída ino. Namu káta yariyá inonafá uviti vá dere yari nona van muno.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Míkanan ma áesin manafin pótikharé intin ma yunan duyasin damusí ma inain mai anon kama ukhen mino. Pótikharé intin ma yuyasin damusí ma intí maé mai yorarí ma inain banta kayo séi máa sé tiamenté uno, ‘Namu káta kayo nare vá ira saran átaru ure ana yamuádare vá inká uviti átaru ure vá tenti yunan kain namumpin bare mo khaono.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yisasi ena ovaeran baya máa sen betí ankan tiamemí, “Mastati e sin daa aran ma einíi inaru yafisin mano ukhen mino. Mana vanta ano mastati aran máden bei yunan barafin doren mino.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Mastati aú maen ída ena yunan aú kayo an den kákaní ukhen mifo sitó aúi vaé iyan mino. Dunan bara finté ma véi e fotiaren maen minó dunan ana esantaren dan mi ódivin nun kayo ano mai yaa ayantá e yomané iyan mino.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Máa siren Yisasi evaránen ena vaya ovaéden betí ankan tiamemí, “Inaru yafisin mai yisi an mi yakhen mino. Mana nanin mano ma yisi máden kokhon paravampin kakhufaren upí uran ma ínaimpáké mai faravan mano kákantá pamiyainíi ukhen mino.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Minó baya ma Yisasi ano vanasi siamiyaré ein maen mai ovaédiyan manan tiamiyan mifo véi ída mana vaya funtáden tiamiyaren mino.
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 Mai avúavasí ma ein mai fefá mana sakhanampa vanta oo ráké uaren máa sikharen mino,
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 Mairá Yisasi vanasi me ampiren mápin orivíkan beni eyo iyampon kayo ano véi vaintá onóben temí, “Kaná éi mai namu káta ma yunampin ampantá eini ana setin tisimesí inétifante rafuno.”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Máa síkan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Kama uviti ayun ma yorein banta maen mai Banta Anin mino.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Dunan bara maen mai ma vara ino. Inká kama uviti ayun maen mai inaru yafisin pintena nanin banta ino. Namu káta maen mai Ban Anoni vanasi ino.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Mai ma namu káta ayun ma fafasiyain namuro maen mai Ban Anon mino. Dunan ma yuyasin damú maen mai ma vara ma kípan nain damú ino. Inká dunan duyasin banta kayo maen mai enisori kayo ino.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Banta kayo ano ma namu káta átaru uren ma irafin taman kaureiníi ma vara ma kípan nain damú inten mino.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Banta Anin mano vei enisori kayo siantantin maen beni inaru yafisin pintena umeí ino van ma vanasi akhenóka iyá ein danasinta vá namu avúavá ma variyá ein nanin banta vá do siantanten mino.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Do siantáden maen mai kéká kákan irafin karúdantin o váken kákantá berai siyan aveantuntá inkekí piyan banten mino.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Máan tiyantin maen puntákein nanin banta ano áau ma kheiníi vetí Afóeni yafisimpin inten mino. Átaren ma van nain kayo ano vá inino.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 Yisasi evaránen máa semí, “Mana varafin kokhon kori aúpá baré íkan ma mana vanta ano oneiníi inaru yafisin ukhen mino. Ódaren kákan amusin uren ainen evaránen orein mano vei minó danasinta mo sarí uren moní mamaren mai vara e miyaníen mino.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Yisasi evaránen máa semí, “Ona kokhon bain banta ano ma kama ankaroro kayo van ma yosiyainíi inaru yafisin ukhen mino.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Dosen noren ma mana kama uron ukhein ankaroro váin ma o ódaren maen bei minó ona mo sarí uren moní mamaren mai ankaroro o miyaníen mino.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 Máa siren Yisasi ena ovaeran baya semí, “Base unan ma non akharumpin karúdan aravuvin ma ara ara noyana ma fákiyainíi inaru yafisin ukhen mino.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Mai vase unan ma karúdaran noyana kayo víkavin maen noyana arin banta kayo ano orun darifaan akhempá kaúden ma kumanten kama noyana máa aían unan kayofin kauren namu noyana kayo karúdé iyan mino.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Ínaimpá ma vara ma kípan nain damú máan manan inten mino. Enisori kayo ano eriven maen kama nanin bantafin ma namu nanin banta kayo ma vain do airanten mino.
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 Do aíden maen karúdantin kákan ira kiyaimpin o váken kákantá berai siyan aveantuntá inkekí piyan banten mino.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Máa siren Yisasi vei eyo iyampon kayo inaemí, “Ma ma ovaeran baya kayo ma siamerunai ana inká afová e rafono,” síkan betí ankan “eyo” sen mino.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Máa síkan béi vetí ankan tiamemí, “Máan tukhan mi man baya ma afová ukhein banta kayo ano ma inaru yafisin pintena vaya ma afova amiyain kéká ano kákan namun afóen an mi yakhen ona kain karafarampin un pében maen auyen afova vá peyante afova vá ma kama ukhein baren eré iyan mino.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yisasi ma mai vaya kayo ovaédiyan tiamíden maen mai varu me ampiren
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 bei varu anará oren mino. Oriven betíi monó átaru namumpin ódiven araíen Tiyarafenui vaya vanasi siamiyákan beni vaya iniren takhaen oreraen temí, “Ma vanta ano ma afova vá enará ukhein daná ákona ma maman afokáin má inte fáken ná manten nafino.
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Béi mana má uvaran banta anin mi vá tetí afová ukhé uno. Be anóe Marian bákan inká be afá kéká Yemisi, Yosepi, Saimoni, Yudasi siren mino.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Inká minó ben ayofin nái setin má bain mifo inte fákená béi mai ákona manten nafino siren takhaiyan kokhon ineine en mino.”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Máa siren béin ará namu uantiyan maen Yisasi vetí ankan tiamemí, “Sakhanampa vanta aví minó barufá ban mifo veni varu anará bá ben amápin má ída ven aví ban mino.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 Máa siren béintá ída mumunan iyaimpin mai varurá ída kokhon enará ukhein daná afoká en mino.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.