Marcos 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Yisasi evaránen Kariri non akhempá oriven monó baya siyákan kokhon nanin banta ano eyu akhempá o átaru en mino. Átaru iyaimpin botifin un kumamen manáa e afánen o váken monó baya siamiyan mino.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Máan tiyáken maen minó baya vaédiyáken banasi siamiyain pintena mana o vaeran baya máa semí,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Ineno, Mana vanta ano yanayun mo fafa seno van oren mino.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Danayun ma mamaren oriyákan manáa ayun mano aa akhempá eravíkan nun kayo ano mai ma eravein aíen nen mino.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Manáa ayun mano manáa vara on daró baré íkan mai yaró eravukharen ainen orun ampamen mino.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ampantaré in ma áau édaviyain ma kákan á kan maen mai ma ampamein ayun mano ída kokhon bara varéin pasen ainen kafuren mino.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Inká manáa ayun ma ayankun namampin eravukhá ein mano ma e ampamen édavin ayankun naman mano úkuaren mákáká uádan ída aran iren mino.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Manáa ayun mano kama varafin eravukharen mai ano ampamaren kokhon aran iren mino. Manáa ano teti (30) irákan inká manáa ano sikisti (60) iran inká manáa ano mana antareti (100) vá manáa moéken imádan en mino.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Máa siren Yisasi semí, “Átaren ma van nain kayo áesin ná ma vaya iniren afová ino.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Ínaimpáké banasi ma orivíkan Yisasin má bei eyo iyampon tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) má manáa nanin banta kayo vá ana váken máa sen Yisasin inaemí, “Éi ma vaéde siya ona vaya kayoi ana mai intesá ukhen nafino.”
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Máa síkan betin evaránen tiamemí, “Tiyarafenui yafisimpin ma aúpá baya vain mi siretin aní iyá umpo vanasi ano ma ída sentá mumunan iyain kayo ano ída kanaíen tian baeran bayai ana afová inten mino.
11 Jesus disse a eles:
12 Mai van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Máa siren Yisasi semí, “Mai vaeran baya ma siretí ankan ída afová inteya mai minó baya ma vaédiyá tiamenunai ana inté ureyá afová inte rafono.”
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Máa siren betin tiamemí, “Mai yanayun ma fafasein banta ano Tiyarafenui vayan pafa siyan mino.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Asá ma manáa yanayun eravein mai Tiyarafenui vaya ma vanasi ano iniran ma Ban Anon mano ainen eriven betin aúkáke yo varé iyan mino.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Inká manáa yanayun ma on daró eravein mai vanasi ano ma ainen Tiyarafenui vaya iniren amusin é iyain mino.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Máan té iyan mifo vetíi arú ano ída námen aravukhan mi ída ayáká báé iyan mino. Máan tukhan mi Tiyarafenui vaya ma siyaintá ma uman nafi aufi ma erin maen ainen eraven ankamé iyan mino.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Manáa yanayun ma ayankun namampin eravein mai Tiyarafenui vaya ma iniyain mino.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Iniren ma vara ráke yana san ma in ineine ma erin maen Tiyarafenui vaya me ampiren ainen oré iyan mino. Moní ona van in nafi inká bara ráke yaná kokhon barano van in avúavá anon Tiyarafenui vaya me yaramádan ída aran iré iyan mino.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Inká kama varafin ma eravein danayun kayoi mai vanasi ano ma Tiyarafenui vaya iniren ma aran iré iyain kékái aní ukhen mino. Manáa ano teti (30) irákan inká manáa ano sikisti (60) iran inká manáa ano mana antareti (100) vá manáa moéken imádan é iyan mino.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma yaamu antúduren kurafin ná kuferé iyan nafino. Áa sakhó aránaó pasá kaé iyan nafino. Ída ino. Takhókái kaé iyan mino.
21 Jesus também lhes disse:
22 Minó daná ma aúpá ma váin nain mai ínaimpáké dákó inten mino. Mana vanta ano ma mana yaná dará dantin báin nain mai yaná ínaimpá afoká inten mino.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Átaren ma vantin ineno van inain mano áesin ná inino.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Máa siren betin tiamemí, “Sireti ma vaya inire mai vayai ana kama e vá afová ono. Tiretí ankan ma ena nanin banta siamamesin maen Tiyarafenu ano máan avúaváká anan tiretin má amiren ena vá moéken aminten mino.
24 Então lhes disse:
25 Manáa vantá ano inireya yoran baresin maen Tiyarafenu ano moéken afova aminten mino. Inká manáa vanta ano ma iniren doran ída varantin maen Tiyarafenu ano véin pintena mai ma mantáin nain afova yo varanten mino.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yisasi evaránen temí, “Tiyarafenui yafisimpin máan mi ukhen mino. Mana vanta ano yunan barafin danayun mo fafasen mino.
26 Jesus disse ainda:
27 Pafa siren e váken inuran má bayan má intesá en ná ban nafi ída afová íkan mai yanayun mano veyantá e ampamen mino.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Mana ano ída ayaíkan barai ákonará anan mai yanayun mano e ampamen mino. E ampamaren araíen amun ana ódiaren aran imádákaren mi ínaimpáké afukhé iyan mino.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Afu khakharé íkan ínaimpáké dunan duyasin damusí ma in maen mai vanta ano sope fóké mai yunan duyasé iyan mino.Davénakhein tópefó ma yunan duyasiyain mino.|alt="farmer harvests with a sickle" src="LB00098B.TIF" size="col" ref="MRK 4.29"
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Yisasi evaránen temí, “Téi inté uresá Tiyarafenui Yafisin pintena vaya siamente rafuno. Mai vaya inte yaná kasá tian baerante rafuno.
30 Disse mais:
31 Mana Yudia nanin bantai varafá ma mastati e sin daa ma vain mai aran aú an mi yakhen mino. Mai aran aú ano ída ena yaa aran aú an dakhen mifo véi sító aúi van mino.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Máan tukhan mi mana vanta ano ma mai aú dódan baren e ampamen kákaní uaren nun kayo ano ma kasaen o yomaniríen ayan dan orera uven konesí é iyan mino.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Máan baya khayo fókéi vanasi ano ma kasaen afová oren avúaváká Yisasi ano vaya vaédiyan mana siamiyaren mino.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Banasifin ma váken mana vaya ída funtáden tiamiyaren mifo minó baya vaédiyan manan tiamiyaren mino. Ínaimpáké bei eyo iyampon kayo vá ana ma váken mi mai vayai ana sian amá uan amiyaren mino.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Maí damú áau eraven inúpasí íkan Yisasi vetin tiamemí, “Eritifé non e khádé ena ufá oró tifano.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Máa síkan betí ankan mai nanin banta me ampiren Yisasi ma kumantá ein bótifin un kumamen oríkan manáa voti kayo ano vetin dakhafen oren mino.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Oriyaré íkan kákan uva uaren non karantó en botifin avanen ódiaren mai votifin non mano víkaríen mino.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Máan tiyákan Yisasi mai voti oyampáke kanuká ánon kaúden bakharen mino. Bakharé íkan betí ankan beín avoren temí, “Aruso oe! Ádé anantá tetí ankan non ufuró tifanté umpo éi ídá mai van iniya fono.”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Máa síkan Yisasi e mantaaren uva asiyáken non nan temí, “Kípantiya! Púkekhano!” Máa siyain má uva kípan non mano evaránen púkekhen mino.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Máan turen Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Pará tiretí ankan akhokho van iya fono. Tiretí ankampin mumunan ídá ban nafino.”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Máa síkan betí ankan kákantá akhokho van uren betiyan ten oreraen temí, “Ma vanta véi iyé bákan ná uva vá non má ano véin avaya iniyan nafino.”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.