Marcos 4
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ACF
1 Yisasi evaránen Kariri non akhempá oriven monó baya siyákan kokhon nanin banta ano eyu akhempá o átaru en mino. Átaru iyaimpin botifin un kumamen manáa e afánen o váken monó baya siamiyan mino.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Máan tiyáken maen minó baya vaédiyáken banasi siamiyain pintena mana o vaeran baya máa semí,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ineno, Mana vanta ano yanayun mo fafa seno van oren mino.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Danayun ma mamaren oriyákan manáa ayun mano aa akhempá eravíkan nun kayo ano mai ma eravein aíen nen mino.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Manáa ayun mano manáa vara on daró baré íkan mai yaró eravukharen ainen orun ampamen mino.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ampantaré in ma áau édaviyain ma kákan á kan maen mai ma ampamein ayun mano ída kokhon bara varéin pasen ainen kafuren mino.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Inká manáa ayun ma ayankun namampin eravukhá ein mano ma e ampamen édavin ayankun naman mano úkuaren mákáká uádan ída aran iren mino.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Manáa ayun mano kama varafin eravukharen mai ano ampamaren kokhon aran iren mino. Manáa ano teti (30) irákan inká manáa ano sikisti (60) iran inká manáa ano mana antareti (100) vá manáa moéken imádan en mino.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Máa siren Yisasi semí, “Átaren ma van nain kayo áesin ná ma vaya iniren afová ino.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ínaimpáké banasi ma orivíkan Yisasin má bei eyo iyampon tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) má manáa nanin banta kayo vá ana váken máa sen Yisasin inaemí, “Éi ma vaéde siya ona vaya kayoi ana mai intesá ukhen nafino.”
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Máa síkan betin evaránen tiamemí, “Tiyarafenui yafisimpin ma aúpá baya vain mi siretin aní iyá umpo vanasi ano ma ída sentá mumunan iyain kayo ano ída kanaíen tian baeran bayai ana afová inten mino.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Mai van mi Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikharen mino.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Máa siren Yisasi semí, “Mai vaeran baya ma siretí ankan ída afová inteya mai minó baya ma vaédiyá tiamenunai ana inté ureyá afová inte rafono.”
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Máa siren betin tiamemí, “Mai yanayun ma fafasein banta ano Tiyarafenui vayan pafa siyan mino.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Asá ma manáa yanayun eravein mai Tiyarafenui vaya ma vanasi ano iniran ma Ban Anon mano ainen eriven betin aúkáke yo varé iyan mino.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Inká manáa yanayun ma on daró eravein mai vanasi ano ma ainen Tiyarafenui vaya iniren amusin é iyain mino.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Máan té iyan mifo vetíi arú ano ída námen aravukhan mi ída ayáká báé iyan mino. Máan tukhan mi Tiyarafenui vaya ma siyaintá ma uman nafi aufi ma erin maen ainen eraven ankamé iyan mino.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Manáa yanayun ma ayankun namampin eravein mai Tiyarafenui vaya ma iniyain mino.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Iniren ma vara ráke yana san ma in ineine ma erin maen Tiyarafenui vaya me ampiren ainen oré iyan mino. Moní ona van in nafi inká bara ráke yaná kokhon barano van in avúavá anon Tiyarafenui vaya me yaramádan ída aran iré iyan mino.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Inká kama varafin ma eravein danayun kayoi mai vanasi ano ma Tiyarafenui vaya iniren ma aran iré iyain kékái aní ukhen mino. Manáa ano teti (30) irákan inká manáa ano sikisti (60) iran inká manáa ano mana antareti (100) vá manáa moéken imádan é iyan mino.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Yisasi vetí ankan tiamemí, “Mana vanta ano ma yaamu antúduren kurafin ná kuferé iyan nafino. Áa sakhó aránaó pasá kaé iyan nafino. Ída ino. Takhókái kaé iyan mino.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Minó daná ma aúpá ma váin nain mai ínaimpáké dákó inten mino. Mana vanta ano ma mana yaná dará dantin báin nain mai yaná ínaimpá afoká inten mino.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Átaren ma vantin ineno van inain mano áesin ná inino.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Máa siren betin tiamemí, “Sireti ma vaya inire mai vayai ana kama e vá afová ono. Tiretí ankan ma ena nanin banta siamamesin maen Tiyarafenu ano máan avúaváká anan tiretin má amiren ena vá moéken aminten mino.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Manáa vantá ano inireya yoran baresin maen Tiyarafenu ano moéken afova aminten mino. Inká manáa vanta ano ma iniren doran ída varantin maen Tiyarafenu ano véin pintena mai ma mantáin nain afova yo varanten mino.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yisasi evaránen temí, “Tiyarafenui yafisimpin máan mi ukhen mino. Mana vanta ano yunan barafin danayun mo fafasen mino.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Pafa siren e váken inuran má bayan má intesá en ná ban nafi ída afová íkan mai yanayun mano veyantá e ampamen mino.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Mana ano ída ayaíkan barai ákonará anan mai yanayun mano e ampamen mino. E ampamaren araíen amun ana ódiaren aran imádákaren mi ínaimpáké afukhé iyan mino.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Afu khakharé íkan ínaimpáké dunan duyasin damusí ma in maen mai vanta ano sope fóké mai yunan duyasé iyan mino.Davénakhein tópefó ma yunan duyasiyain mino.|alt="farmer harvests with a sickle" src="LB00098B.TIF" size="col" ref="MRK 4.29"
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Yisasi evaránen temí, “Téi inté uresá Tiyarafenui Yafisin pintena vaya siamente rafuno. Mai vaya inte yaná kasá tian baerante rafuno.
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Mana Yudia nanin bantai varafá ma mastati e sin daa ma vain mai aran aú an mi yakhen mino. Mai aran aú ano ída ena yaa aran aú an dakhen mifo véi sító aúi van mino.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Máan tukhan mi mana vanta ano ma mai aú dódan baren e ampamen kákaní uaren nun kayo ano ma kasaen o yomaniríen ayan dan orera uven konesí é iyan mino.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Máan baya khayo fókéi vanasi ano ma kasaen afová oren avúaváká Yisasi ano vaya vaédiyan mana siamiyaren mino.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Banasifin ma váken mana vaya ída funtáden tiamiyaren mifo minó baya vaédiyan manan tiamiyaren mino. Ínaimpáké bei eyo iyampon kayo vá ana ma váken mi mai vayai ana sian amá uan amiyaren mino.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Maí damú áau eraven inúpasí íkan Yisasi vetin tiamemí, “Eritifé non e khádé ena ufá oró tifano.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Máa síkan betí ankan mai nanin banta me ampiren Yisasi ma kumantá ein bótifin un kumamen oríkan manáa voti kayo ano vetin dakhafen oren mino.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Oriyaré íkan kákan uva uaren non karantó en botifin avanen ódiaren mai votifin non mano víkaríen mino.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Máan tiyákan Yisasi mai voti oyampáke kanuká ánon kaúden bakharen mino. Bakharé íkan betí ankan beín avoren temí, “Aruso oe! Ádé anantá tetí ankan non ufuró tifanté umpo éi ídá mai van iniya fono.”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Máa síkan Yisasi e mantaaren uva asiyáken non nan temí, “Kípantiya! Púkekhano!” Máa siyain má uva kípan non mano evaránen púkekhen mino.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Máan turen Yisasi vei eyo iyampon kayo siamemí, “Pará tiretí ankan akhokho van iya fono. Tiretí ankampin mumunan ídá ban nafino.”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Máa síkan betí ankan kákantá akhokho van uren betiyan ten oreraen temí, “Ma vanta véi iyé bákan ná uva vá non má ano véin avaya iniyan nafino.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.