Marcos 3
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Ená damú Yisasi evaránen Yutan nanin bantai monó átaru namumpin ódíkan aiayan púkein banta ano maifin baren mino.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Maí damú Sabati varé íkan Yisasin nan manáa avúavá mádantí béin aufin pákaan kaono van ben ma namuroí uantiyain kéká ano sen inen uaren béintá dafían ákona ukharen mino.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Máan tukhan Yisasi mai ma aiayan púkein banta siamemí, “Minó avorá mará e mantano.”
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Máa siren Yisasi vetin inaemí, “Sabati yamú ma kama avúavá mamantan manó kama ukhen nafi áa namu avúavá ma mamantan manó kama ukhen nafino. Má damú banta aruan puró tifante rafuno áa ayaó tifante rafuno.” Máa síkan betí ankan baya ída sen mino.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Máan tiyaimpin Yisasi onen eúkiyáken betin ará ákona ukhan aran daná máden mai ma aiayan púkein banta van temí, “Ayan antúkano” síkan ayan antúkiyain má evaránen ayan kamaen mino.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Máan tiyain má Farasisi kayo ano ainen e manten oren Erotini kéká bá mo Yisasin ma aruan purin nain aa van ten inen en mino.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Yisasin má bei eyo iyampon kayo vá ano Karirí non akhempá oríkan kokhon nanin banta ano véin bákuren oren mino.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Yisasi ma variyain dana san ma vanasi ano inen Yudiáke safi Yerusaremíke safi inká Idumiáke safi Yodení non ufáke safi inká Taiya vá Saidoní akhen páke nanin banta ano fi mai ma variyain avúavá onano van ere ere en mino.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Máan tiyan kokhon nanin banta ano eyu akhempá bíkiyákan boti varen erino van Yisasi vei eyo iyampon kayo siamen mino.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Maí damú kokhon nanin bantan ayofen mino. Máan ma iyain avúava san aí nanin banta ano Yisasin au aruvono van béi vaintá oren mino.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Máan tiyákan namu aunan ma varé ein kayo ano Yisasin ma oniyáken béin anafin o ankamiyan bá diyáken, “Éi Tiyarafenu Anin mono” sen mino.
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Máa ma síkan béi iyé ban nafi ída sian páman ino van Yisasi vetí ankan kákan airo ananí uanten mino.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Ínaimpáké Yisasi anurá ódiven bei kékasí ma inain banta kayo arákan béi vaintá oren mino.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Onóbin tiyan míkan mifo sirantan kan orun kádan (12) banta avíden béi má nóken monó baya varen orino van aposeri kéká ino sen aren mino.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 Araren namu aunan ma yo siantan ákona vetin amen mino.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Ma sirantan kan orun kádan (12) banta ma avirein kékái aví ino. (Ínaimpáké Pita ne sen ma arein banta) Saimoni ino.
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Sebetin anin Yemisin nú be afá Yoni nu san Boanekesi ne sen mino. Mai víi ana maen aafa ma kankaré tiyain anin kanan nen tikhen mino.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Inká Enduru ne sen, Firipi ne sen, Batoromu ne sen, Matiu ne sen, Tomasi ne sen, Arafiusin anin Yemisi ne sen, inká Tadiasi ne sen, mana Seroti anan banta van Saimoni ne sen,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 inká (ínaimpáké ma namuro ayampin avían amin nain banta van) Yudas Iskariotin ne sen en mino.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Ínaimpáké ma Yisasi evaránen béi ma varé ein namumpin ma oríkan kokhon nanin banta ano evaránen o átaru iyákan béi má bei eyo iyampon kayo vá ano ma yunan nan afokhan ída varen mino.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Máan tiyain baya ma Yisasini kéká ano iniren “béin nan óen mi iyan mino” siren aviré barufá orono van eren mino.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Eríkan Yutan kayoi man baya ma afová ukhein kéká ma Yerusaremíké erein kayo ano semí, “Beseburin ne sin namu aunani ánon banta anon béimpin báken mi namu aunan ma yo siantan ákona amiyan mi namu aunan do siantiyan mino.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Máa síkan Yisasi iniren betin aran eríkan baya o vaéden tiamemí, “Ban Anon mano kanaisá ená Ban Anon do siantanten nafino.
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Mana vantai yafisimpin ma yaíden aruvinten maen ída kanaíen ákona ukhen banten mino.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Inká mana namun pinté ma yaíden beraran aruvinten maen ída kanaíen ákona ukhen banten mino.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Inká Ban Anon mano ma veraran daiminten maen mai inté en ná mantaan ákona ukhen banten nafino. Ída ino. Máan ma inten ída ayáká banten mifo ainen mo kípanten mino.”
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 Máa siren ena vaya sian baéan amen temí, “Mana vanta ano ída kanaíen ákona vanta amá pintena ódiven beni ona umoyan baranten mino. Béin nare ma anan póké damuan kaúden manan beni minó ona umoyan baranten mino.”
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Máan tukhái siretin pura vayan tiamenté uno. Minó ume khayo vá Tiyarafenu ma oyampá baya sin ume khayo vá Tiyarafenu ano kasaen ampiantanten mifo,
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Kantá Aunan ma oyampá baya sin ume ana ída kanaíen ampiantanten mino. Mai ume ano fara van oriyan banten mino.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Yutan kayoi man baya afova mantein kéká ano ma Yisasi nan “namu aunan mái va ono” ma sein nan mi mai vaya sen mino.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Máa siyákan Yisasin anóen má be afá kayo vá ano véi ma vain namun baintá eren mino. Barurá e iyuven Yisasin mun tiamintin barufá erantí béin má baya seno van baya yan óden mino.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Kokhon nanin banta ano Yisasin maman aúban den iyukháin manáa vanta ano véin tiamemí, “E anóen má e afá kayo vá ano onano van barurá e iyukhen éin nan ina iyan mino.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Máa síkan Yisasi evaránen inaemí, “Iyé ten tinóe vákan iye néné ten tifá tiváeyan ban nafino.”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Máa siren mai ma iyukhá ein nanin banta onen eúkiyáken temí, “Ma ma iyukhein nanin banta mai se sinóen má te sifá tiváeyan mái van mino.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Intéa nanin banta anó Tiyarafenui oo yaiyiyan nafi mai kéká pura sen te sintun mi van mino.”
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.