Lucas 16
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Yisasi vei eyo iyampon kayo máa sen tiamemí, “Mana moní banta ano ve ina yanasintará dafisino van mana ayafa yan baré íkan manáa vanta kayo ano moní banta vaípá oriven mo máa sen tiamemí, ‘En nina yanáká má ayafaí ukhein banta ano en nina yanasinta máden tavifá asuse iyan mino.’
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Máa sen tiamirákan moní banta ano ve ina yanáká ma ayafaí ukhein banta aran eríkan máa sen inaemí, ‘Éi naísá iyanan ná ena kayo ano me sisimí iniya rafuno. Evaráne orive vá ten tina yanasinta ma fákakhe ona mai máa vompompin uvádeya vá bare me simeno. Éi ída evaráne sen tina yanasintará ayafaí inono.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 “Máa síkan mai ayafa vanta ano veyan nan máa semí, ‘Téi intesá onte rafuno. Tesi kákan banta ano yoran pintena séin do sisintiyan mino. Téimpin bara ápomin ákona ída van inká ena vaípá ma minó daná inantin nan tiyave iyan mino.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Máan tiyá umpo sesi yoran ma kípanuna yamú ma vanasi ano ma séin e sivían betí amápin kain nain aafákena inka afová é uno.’
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Máa sen iniren mairá mana mana vanta ano ma vei kákan banta vaípá ma anona evaránen amin daná ma mantaré ein kéká arákan béi vaintá erivin mairá mana vanta nare ayafa vanta ano inaemí, ‘Éi nái máa yanasá tenti kákan banta vaípákena evaráne ameno siré manta fono.’
5 E, chamando a
6 Máa sen ina íkan mai vanta ano semí, ‘Uveri khave mana antareti (100) máa ino,’ síkan mairá mai ayafa ano siamemí, ‘Mai ma amiyáken ma amikhá ein bompon bare aine e khuman me mai vompompin fifti (50) khave máa ino sire uvarano.’
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 “Ínaimpáké ena vanta inaemí, ‘Éi nái máa mantare fono,’ síkan ‘mana antareti (100) máan uviti unan mantaré uno,’ síkan mairá mai ayafa ano siamemí, ‘Mai uviti unan amiyáken ma amikhá ein bompon bare eriveya eiti (80) unan máa ino se uvarano.’
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Máan turan mai moní banta ano namu ayafa ano ma varein avúava san iniren amo sen mino. Para va ino véi kama ineine ma vain banta an mi yaran mino. Ma vara ráke avúavá ma yakhafiyain nanin banta ano ara ara aa fákéi vetíi yoran bariyan pasen mi kakhantá ma vain nanin banta esantakhen mino.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Máan tukhein nan mi sirétin tiamé uno. Ma varará ma yakeona yanasinta fosá ena nanin banta amiya mai kéká avían tiretí aronaí uraká esin ná mai yanasinta ma mo kípan nain damú amusin iyan ná Tiyarafenu ano siretin e avían ayun ma fara van oriyan ban barufin kaino.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Mana nanin banta ano ma sító danáká kamaen dafisinten maen mai véi kanaién kákan danáká bá dere yafisinten mino. Inká mana nanin banta ano ma sító danáká ma ída funtákein avúavá ma inten maen mai véi kákan danáká bá ída funtákein avúavá inten mino.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Máan tinten mifo siréti ma vara rákena namu moní ma ída kanaíe yafisinte mae mai iye anó pura yana suron amintiyá tiréti yafisinte fono.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Mai van mi siréti ma ída kama e ma ena ina yanáká ma yafisinte mae mai iye anó tiretin nina yana se siren ná amintiya yafisinte fono.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Mana yoran banta ano ída kanaíen kankanan dafisini aránaópá banten mino. Máan ma inten maen mana van anunu uren ena ará namu uanten maen inká mana avaya inen maen ena avaya oyan aminten mino. Éi ída kanaíe Tiyarafenu vá moní bái aránaópá ban nono.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Máa síkan Farasisi kéká moni san ukhein kayon baren Yisasi ma sein baya iniren béin auná mun uanten mino.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Auná mun uantiyákan béi máa sen betin tiamemí, “Tiretí ankan nan ena vanta kayo ano funtákein avúavá ana varan banta kéká ino sen inino van in kayo ono. Máan tin kéká ompo Tiyarafenu ano siretí ankan aúpin má ineinefin má aúpá ma vain danasinta fe afová ukhen mino. Banasi ano ma kama uron ukhein daná ino ma sen iné iyain mai yaná ano Tiyarafenu avorá namu uron ukhen mino.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Man baya vá sakhanampa vanta kayoi vaya vá ano eriyan baren monó non péantan banta Yonini yamúi me kanaí uvíkan mai rákéi Tiyarafenui yafisin pintena kama vaya sian dákó iyákan kokhon mano maifin umperano van ákona iyan mino.
16 A Lei e os Profetas
17 Inaru vá bara vá tesosen o afeyoranten mifo Tiyarafenui man baya maen tító máa ída afeyoranten mino.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 Yisasi ena vaya máa sen tiamemí, “Mana vanta ano ma ve aná me ifá en ma ena nanin ma o varanten maen mai vanta ano famúku avúavái inten mino. Inká mana vanta ano ma ifá uantan nanin ma o varanten maen mai vanta vá ano famúku avúavái inten mino.”
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Máa siren Yisasi ena vaya máa sen tiamemí, “Pefá mana moní banta váken mai vanta ano kama uron ukhein nararé au anamun uren báken mai vanta ano kama yunan mana minó damú niyaren mino.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Máan tiyákan mai moní banta amá onará mana ona ída van namon mana en paerí ukhein banta Rasarusin ne sin aviren mo asemádan báken
20 Havia também
21 mai moní bantai yunan nan takhokáké ma yunan antan karúdan ona ádé ma eravein nano van iyákan iyan kayo ano yere veni namon me arúniyan mino.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 “Máan tiyaren maná damú ona i van banta fúbíkan enisori kayo ano e aviren Abaraamun má mo kain bákan inká moní banta vá dere fúbin mo masíen mino.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Masí uran mai moní banta ano furin nanin bantai varufin aí bá beraifin má báken dan mun onan Abaraamu nenta suron bákan Rasarusi véin má baren mino.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Bákan mai moní banta ano máa sen oovaremí, ‘Tifóe Abaraamu oe, éi sen nan arunan ureya Rasarusin tiantesin ná mana ayamú máa non daaren tima fintá me kaú dantin iyon usintano. Para vara seyo, kákan irafin mi vákun tufá ira siriyá uno.’
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Máa síkan Abaraamu evaránen béin tiamemí, ‘Tanin noe, ovare vá me ineno. Éi ma fa vákeya éi kama yanasinta variyan nan maen Rasarusi namu yanasinta mantaren mifo saréa ma varufin béi kamaen kusen bákaya inká éi aí bá beraifin má ba ono.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Ba ompo ena yaná mai siretin má tetin má aúbaná mana kákan on ban mino. Máan tukhein nan mi ma ufá ma vain kéká ano mai ma vaona ufá orono van inten mifo vetí ída kanaíen orintin maen inká mai u fáké ída kanaíen ma ufá é dantin inten mino.’
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Máa síkan moní banta ano evaránen béin tiamemí, ‘Tifóe oe, máan ma ukhantiya éi kanaisá eyá Rasarusin tiantesin ná te sifóen amápin oriven ná
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 béi ano se sifá tiváe ma yan manápá bain mo ákonaen tiamintin ná betíi avúavá maman puntáden ná ma ma sí bá beraifin má baruna varufin ída vá erino.’
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 “Máa síkan Abaraamu evaránen béin tiamemí, ‘Mosesin má sakhanampa vanta kayoi vaya vá betimpin ban mifo áesin ná mai ma sikhein baya vá inino.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Máa síkan mai moní banta ano máa semí, ‘Tifóe Abaraamu oe, mai ída kanaí inten mifo mana furin banta ano ma masí pinté e manten oren ma vetin mo siamintin ma iniren mai anan betí ará baeranten mino.’
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 “Máa síkan Abaraamu véin tiamemí, ‘Mosesin má sakhanampa vanta kayoi vaya vá ma ída ininti mae mai ifasá ono. Púkein banta ano yere ma masí pinté e manten betin ma mo siamintin maen mai vaya vá dere ída ininten mino.’”
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.