João 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs VC
1 Máan turen mai oyampáké Yisasi Kariri varafin mana váken minó barufimpá noren mino. Yutan kayo ano véin aruan purono van iyákan mai van béi ída evaránen Yudiá barafá orono van ukharen mino.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Ída orono van ukhan maen Yutan kayoi Iyon Baran Namun Kayo ma Uváden Monó Tin Omá ádé en mino.
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Ádé iyákan be afá kéká ano véin duvun uren tiamemí, “Ei varu me ampireya Yudiá barafá oriveya enará ukhein danasinta aníesin ná ei eyo iyampon kayo ano onano.
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Minó nanin bantafin ma mana vanta ano ma vei yoran aní ono van maen ída aúpá doré iyain mifo éi minó nanin banta avorá oriveyá ei yoran aníesin ná onano.”
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Mai fara va máa sen naino. Be afá kéká ano yeren bentá ída mumunan iyáken mi sen mino.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tenti yamú ída afoká ukhen mifo siretí ma orono van inona yamú kasae orin nono.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Minó nanin banta ano ída kanaíen tiretí ankan namuroi uantanten mifo vetíi namu avúavái sian páman iyákun mai van mi séin namuroí usintiyan mino.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Mai omasí ma iyaipasá tiretí ankan orono. Para vara seyo, senti yamú ída afoká ukhein téi ída oronté uno.”
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Máa sen tiamiren Yisasi Karirifá karemen mino.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Karentan maen be afá kéká ano mai omápá orivíkan ínaimpáké Yisasi aúpáké uaren maifá oren aúpá o varen mino.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 O vákan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai omápin benan dosi vaen banasirá inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.”
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Máa síkan banasi ano kafaya sen orera iyákan manáa ano semí, “Béi kama vanta ino” siyákan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Béi vanasi kampun tiantan banta ino.”
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Máa siyaren mifo vetí ankan Yutan kayoi ánon banta kéka san péden ída afoká tinton aúpá anan tiyaren mino.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Mai omasí e en oriyan ma mo aúban nasí iyan maen Yisasi monó dafufin ódiven monó baya araíen banasi siamen mino.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Tiamiyákan Yutan kayoi ánon banta kéká ano veni vaya iniren anú duren takhaen orera iyan temí, “Ma vanta ano ída afova ma varampin orikharen mifo inté uren ná béi ma afova manten nafino.”
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Máa siyákan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Ma vaya ma siretin ma séi siamiyaruna mai sesi vaya vaino. Ída ino. Tiyarafenu ano ma séin tisintá erikheruna mai veni vayan téi siamiyá uno.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Tiamiyá umpo mana ano ma Tiyarefenui vaya ánain ma yakhafono van ma iyanten mai anon kanaíen téi ma siyaruna vayai ana afová inten mino. Mai vaya senti ineine fintesá eriyan nafi áa Tiyarafenu fintesá eriyan nafi mai véin kanaíen afová inten mino.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Mana vanta ano ve aví daní ino van mi vei ineine finte vaya sé iyan mifo ena vanta ano ma siantan erikhein banta mai fura vantan báken mai ma véin tiantan erikhein banta avíi yaní é iyan mino.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 Ídá Mosesi ano siretí ankan man baya amikharen nafino. Tiretí ankan pinté mana ano ída mai man baya ánain dakhafiya ompo fará téin tiruan purono van iya rafono.”
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Máa síkan banasi ano evaránen béin tiamemi, “Éi óen mi iya ompo iye anó éin aruan purono van iya vae.”
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi Sabati yamú ma vanta ayofan dorarí ma erúna van mi siretí ankan anúde orera iya ono.
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Mosesi ano au khavin avúavá amikhaya Sabati yamú deren iyampon au khaviya ompo mai avúavá ída véi araí ukhen mifo anafu aráon pintéi erikhen mino.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Máan tukhein nan mi siretí ankan Mosesini man baya ánain dakhafeya ain iyampon au Sabatirá kaviya ompo séi ma Sabatirá ma vanta ayoferuna van pará tireti séin nan aranan ná bariya rafono.
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Tiretí ankan puntákein avúavá posá minó daimin nompo ída vá auu máa fóké ódeya yaimono.”
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Yerusaremíké manáa nanin banta ano máa sen oreraen mí, “Ma mai ma aruan purono van iyain banta fino.
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Béi minó avorá baya siyan mi setisi ánon banta kéká ano véin nan ída mana vaya siyan mifo Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta inó ten afová iyanten nafino.
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Tetí ankan beni varu afová ukhé tifé umpo Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma erin nain mai mana ano ída veni varu afová inten mino.”
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Yisasi ma monó dafufin banasi monó baya siamiyáken maen avádóden oovaraaren temí, “Tiretí ankan téin má tesi varu vá afová ukha ompo séi ída sesi sinunurá erikhé uno. Ben avúavá purasen puntákein manon téin tisintá erikhékuyan tiretí ída véin afová ukha ono.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Téi ven má baréi véin afová ukhékun téin tisintá erikhé uno.”
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Máa síkan ánon banta kéká ano mai vaya iníden béin pákano van en mifo véi ma uman baran nain damú ída erikhan mana ano ven au ída aruven mino.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Máan tiyákan kokhon nanin banta ano ventá mumunan iyáken temí, “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma erinten maen ma vanta ano ma variyain avúavá danasinta esantaren ná enará ukhein avúavasá baranten nafino.”
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Banasi ano Yisasi ma variyain avúavá dana san kafaya sen orera iyákan Farasisi kéká bá monó ánon banta kayo vá ano iniren Yisasin pákano van monó dafurá ma yafisin banta kéká tianten mino.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Siantiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Téi ída ayáká tiretí ankan má banté umpo séin ma sisintá erikheruna Sifóe vaípá evaráné oronté uno.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Orivékun mae siretí ankan te nan dosin nompo ída sonan nono. Inká téi ma o vanuna varufá ída kanaíe orin nono.”
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano vetiyan ten oreraemí, “Béi intefasá orivintirá tetí ída ven onanté tifékun ná tiyan ná tino. Ena anan bantai varafá ma manáa setinti kéká ma o vaípasá béi o van ná monó baya siaminton ná tiyan nafino.
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Téin nan tiretí ankan dosin nompo ída kanaíeya sonan nono sen ma inká tiretí ída kanaíeya se ma o vanuna varurá erin nono ma sikhein mai veni ana intesá ukhen nafino.
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Mai ma átaru en monó ten oriyaréin mo akheníen kípan kákan damú Yisasi orun mantaven avádóden oovararen temí, “Non nan ma aiiyain kayo áesin ná téi varunafasá eriven nano.
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Sentá ma mumunan inain mano se varunafá eriven ná mai non nano. Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino. ‘Béin aú pinté ayun ma fara van non kayo oriyan banten mino.’
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Maí damú Yisasi ída fúaren kákan bí mantan inká ída Kantá Aunan eran ukhan mi mai ma ventá mumunan inain kayo ano ma ínaimpá Kantá Aunan baran nain nan mi siyaren mino.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Máa síkan mai vaya iniren manáa nanin banta ano semí, “Pura siren ma sakhanampa vanta uron mino.”
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Máa síkan manáa nanin banta ano semí, “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ino.” Síkan inká ena kéká ano semí, “Inté uáken ná Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano Kariri fáké erinten nafino.”
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikharen mino. ‘Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano Kin Devitini anan pintéi véi ma fefá bá ein baru Betariamúi afoká inten mino.’
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Máa siyáken banasi ano Yisasi nan kokhon ineine uren kampintan daimen oreraen mino.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Máan tiyáken manáa ano véin bákúdé pákano van en mifo ída mana ano ven au aruven mino.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Ída fákarí iyaimpin monó dafurá ma yafisin banta kéká ano ovaránen monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá baípá eríkan betin inaemí, “Tiretí ankan pará béin ída fákaré aviré ere rafono.
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Máa síkan monó dafurá ma yafisin banta kéká ano evaránen temí, “Ma vanta ano ma vaya siyainíen pefá mana vanta ano ída sikharen mino.”
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Máa síkan Farasisi kéká ano vetin nan tiren intemí, “Tiretí ankan mái véi mákáden aviren oriyanten mino.
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Tetí monó ánon banta kayo vá Farasisi kéká bá pinté béintá mumunan iyá tife rafuno.
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Ída ifo man baya ma ída afová ukhein nanin banta anon béintá mumunan iyain Tiyarafenui aran daná ano vetin má ban mino.”
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Betí ankan pinté Nikodimasi ano Yisasin pe o ontaren betin inaemí,
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 “Tetinti man baya ano vanta fasavi avían kópin kaonó tikhen nafi áa veni vaya ana nare inian puntádeya vá onó tikhen nafino.”
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éin má dere Kariri fáke vanta fono. Tiyarafenui vompon dókifin kama e yankádeya vá afová ono. Ída mana sakhanampa vanta Karirifá afoká uaren eré iyan mino.”
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Mai vaya ma kípiyain má minó ano meren be amápá oreraen mino.
53 E voltaram, cada um para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.