João 7
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARA
1 Máan turen mai oyampáké Yisasi Kariri varafin mana váken minó barufimpá noren mino. Yutan kayo ano véin aruan purono van iyákan mai van béi ída evaránen Yudiá barafá orono van ukharen mino.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 Ída orono van ukhan maen Yutan kayoi Iyon Baran Namun Kayo ma Uváden Monó Tin Omá ádé en mino.
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Ádé iyákan be afá kéká ano véin duvun uren tiamemí, “Ei varu me ampireya Yudiá barafá oriveya enará ukhein danasinta aníesin ná ei eyo iyampon kayo ano onano.
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Minó nanin bantafin ma mana vanta ano ma vei yoran aní ono van maen ída aúpá doré iyain mifo éi minó nanin banta avorá oriveyá ei yoran aníesin ná onano.”
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Mai fara va máa sen naino. Be afá kéká ano yeren bentá ída mumunan iyáken mi sen mino.
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Tenti yamú ída afoká ukhen mifo siretí ma orono van inona yamú kasae orin nono.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 Minó nanin banta ano ída kanaíen tiretí ankan namuroi uantanten mifo vetíi namu avúavái sian páman iyákun mai van mi séin namuroí usintiyan mino.
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Mai omasí ma iyaipasá tiretí ankan orono. Para vara seyo, senti yamú ída afoká ukhein téi ída oronté uno.”
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Máa sen tiamiren Yisasi Karirifá karemen mino.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Karentan maen be afá kéká ano mai omápá orivíkan ínaimpáké Yisasi aúpáké uaren maifá oren aúpá o varen mino.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 O vákan Yutan kayoi ánon banta kéká ano mai omápin benan dosi vaen banasirá inaemí, “Mai vanta intefasá ban nafino.”
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Máa síkan banasi ano kafaya sen orera iyákan manáa ano semí, “Béi kama vanta ino” siyákan inká ena kéká ano semí, “Ída ino. Béi vanasi kampun tiantan banta ino.”
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Máa siyaren mifo vetí ankan Yutan kayoi ánon banta kéka san péden ída afoká tinton aúpá anan tiyaren mino.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Mai omasí e en oriyan ma mo aúban nasí iyan maen Yisasi monó dafufin ódiven monó baya araíen banasi siamen mino.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Tiamiyákan Yutan kayoi ánon banta kéká ano veni vaya iniren anú duren takhaen orera iyan temí, “Ma vanta ano ída afova ma varampin orikharen mifo inté uren ná béi ma afova manten nafino.”
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Máa siyákan Yisasi evaránen betí ankan tiamemí, “Ma vaya ma siretin ma séi siamiyaruna mai sesi vaya vaino. Ída ino. Tiyarafenu ano ma séin tisintá erikheruna mai veni vayan téi siamiyá uno.
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Tiamiyá umpo mana ano ma Tiyarefenui vaya ánain ma yakhafono van ma iyanten mai anon kanaíen téi ma siyaruna vayai ana afová inten mino. Mai vaya senti ineine fintesá eriyan nafi áa Tiyarafenu fintesá eriyan nafi mai véin kanaíen afová inten mino.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Mana vanta ano ve aví daní ino van mi vei ineine finte vaya sé iyan mifo ena vanta ano ma siantan erikhein banta mai fura vantan báken mai ma véin tiantan erikhein banta avíi yaní é iyan mino.
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Ídá Mosesi ano siretí ankan man baya amikharen nafino. Tiretí ankan pinté mana ano ída mai man baya ánain dakhafiya ompo fará téin tiruan purono van iya rafono.”
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 Máa síkan banasi ano evaránen béin tiamemi, “Éi óen mi iya ompo iye anó éin aruan purono van iya vae.”
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 Máa síkan Yisasi evaránen betin tiamemí, “Téi Sabati yamú ma vanta ayofan dorarí ma erúna van mi siretí ankan anúde orera iya ono.
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Mosesi ano au khavin avúavá amikhaya Sabati yamú deren iyampon au khaviya ompo mai avúavá ída véi araí ukhen mifo anafu aráon pintéi erikhen mino.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 Máan tukhein nan mi siretí ankan Mosesini man baya ánain dakhafeya ain iyampon au Sabatirá kaviya ompo séi ma Sabatirá ma vanta ayoferuna van pará tireti séin nan aranan ná bariya rafono.
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Tiretí ankan puntákein avúavá posá minó daimin nompo ída vá auu máa fóké ódeya yaimono.”
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Yerusaremíké manáa nanin banta ano máa sen oreraen mí, “Ma mai ma aruan purono van iyain banta fino.
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 Béi minó avorá baya siyan mi setisi ánon banta kéká ano véin nan ída mana vaya siyan mifo Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta inó ten afová iyanten nafino.
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Tetí ankan beni varu afová ukhé tifé umpo Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma erin nain mai mana ano ída veni varu afová inten mino.”
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Yisasi ma monó dafufin banasi monó baya siamiyáken maen avádóden oovaraaren temí, “Tiretí ankan téin má tesi varu vá afová ukha ompo séi ída sesi sinunurá erikhé uno. Ben avúavá purasen puntákein manon téin tisintá erikhékuyan tiretí ída véin afová ukha ono.
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 Téi ven má baréi véin afová ukhékun téin tisintá erikhé uno.”
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Máa síkan ánon banta kéká ano mai vaya iníden béin pákano van en mifo véi ma uman baran nain damú ída erikhan mana ano ven au ída aruven mino.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Máan tiyákan kokhon nanin banta ano ventá mumunan iyáken temí, “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ma erinten maen ma vanta ano ma variyain avúavá danasinta esantaren ná enará ukhein avúavasá baranten nafino.”
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Banasi ano Yisasi ma variyain avúavá dana san kafaya sen orera iyákan Farasisi kéká bá monó ánon banta kayo vá ano iniren Yisasin pákano van monó dafurá ma yafisin banta kéká tianten mino.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Siantiyákan Yisasi vetin tiamemí, “Téi ída ayáká tiretí ankan má banté umpo séin ma sisintá erikheruna Sifóe vaípá evaráné oronté uno.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Orivékun mae siretí ankan te nan dosin nompo ída sonan nono. Inká téi ma o vanuna varufá ída kanaíe orin nono.”
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Máa síkan Yutan kayoi ánon banta kéká ano vetiyan ten oreraemí, “Béi intefasá orivintirá tetí ída ven onanté tifékun ná tiyan ná tino. Ena anan bantai varafá ma manáa setinti kéká ma o vaípasá béi o van ná monó baya siaminton ná tiyan nafino.
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 Téin nan tiretí ankan dosin nompo ída kanaíeya sonan nono sen ma inká tiretí ída kanaíeya se ma o vanuna varurá erin nono ma sikhein mai veni ana intesá ukhen nafino.
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Mai ma átaru en monó ten oriyaréin mo akheníen kípan kákan damú Yisasi orun mantaven avádóden oovararen temí, “Non nan ma aiiyain kayo áesin ná téi varunafasá eriven nano.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Sentá ma mumunan inain mano se varunafá eriven ná mai non nano. Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino. ‘Béin aú pinté ayun ma fara van non kayo oriyan banten mino.’
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Maí damú Yisasi ída fúaren kákan bí mantan inká ída Kantá Aunan eran ukhan mi mai ma ventá mumunan inain kayo ano ma ínaimpá Kantá Aunan baran nain nan mi siyaren mino.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Máa síkan mai vaya iniren manáa nanin banta ano semí, “Pura siren ma sakhanampa vanta uron mino.”
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Máa síkan manáa nanin banta ano semí, “Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ino.” Síkan inká ena kéká ano semí, “Inté uáken ná Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano Kariri fáké erinten nafino.”
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Para vara seyo, Tiyarafenui vompompin máa sikharen mino. ‘Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano Kin Devitini anan pintéi véi ma fefá bá ein baru Betariamúi afoká inten mino.’
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 Máa siyáken banasi ano Yisasi nan kokhon ineine uren kampintan daimen oreraen mino.
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 Máan tiyáken manáa ano véin bákúdé pákano van en mifo ída mana ano ven au aruven mino.
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Ída fákarí iyaimpin monó dafurá ma yafisin banta kéká ano ovaránen monó ánon banta kéká bá Farasisi kayo vá baípá eríkan betin inaemí, “Tiretí ankan pará béin ída fákaré aviré ere rafono.
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Máa síkan monó dafurá ma yafisin banta kéká ano evaránen temí, “Ma vanta ano ma vaya siyainíen pefá mana vanta ano ída sikharen mino.”
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Máa síkan Farasisi kéká ano vetin nan tiren intemí, “Tiretí ankan mái véi mákáden aviren oriyanten mino.
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Tetí monó ánon banta kayo vá Farasisi kéká bá pinté béintá mumunan iyá tife rafuno.
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Ída ifo man baya ma ída afová ukhein nanin banta anon béintá mumunan iyain Tiyarafenui aran daná ano vetin má ban mino.”
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Betí ankan pinté Nikodimasi ano Yisasin pe o ontaren betin inaemí,
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Tetinti man baya ano vanta fasavi avían kópin kaonó tikhen nafi áa veni vaya ana nare inian puntádeya vá onó tikhen nafino.”
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Máa síkan betí ankan evaránen béin tiamemí, “Éin má dere Kariri fáke vanta fono. Tiyarafenui vompon dókifin kama e yankádeya vá afová ono. Ída mana sakhanampa vanta Karirifá afoká uaren eré iyan mino.”
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 Mai vaya ma kípiyain má minó ano meren be amápá oreraen mino.
53 [E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.