João 12
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARC
1 Avo Uantan Damú ma afokáin nain mai yan manápá ifo afápá mana un kádan damú ana ukhan mai ma fúkaréin masí pinte avoran e mantein banta Rasarusini varurá Betaní Yisasi o unen mino.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Onóbin Yisasin nan amusin uren ma samádan dunan Mata kuviyákan mai ma Yisasi má ma yunan nan takhó ma mamáden kumanen eúkukhein kayo aúbaná Rasarusin má dere kumantaren mino.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Kumantan Maria ano mana kama aunka iyain uveri anan aúbanáké ukhein baren me Yisasin arantantá banaren tesé uantáden be ánon do fóké arumiyákan mai namumpin kama aunka ano víken mino.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Máan tiyaimpin mai ma ínaimpáké Yisasin avían namuro ayampin amin nain banta Yudas Iskariotin ne sin mano mai van ída amusin iyáken temí,
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 “Kákan moníká bain uveri anan mifo ídá áenasá baré mo sarí uresá mai monípó ona ma i vain kéká ame runo.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Béi ma máa sein mai ona i van nanin banta aya onovara sen naino. Béi umoyan bantan báken moní unantá dafisiyan maifinte variyain bákan mi máa sen mino.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma nanin áesin máan tino. Téi ma masípin oronuna maí damúken pétintiyan mino.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Ona ma i van nanin banta anon tiretin má ena ena vanti van nompo séi ída siretin má ena ena vanté uno.”
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Yutan nanin banta ano iníkan ma Yisasin nan Betaní barurá e van ne sin maen béin má inká mai ma fúkáin ma avían mantakhein banta Rasarusin má onano van oren mino.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Máan tiyákan monó ánon banta kayo ano Rasarusin dere aruan purono van en mino.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Mai fara va ino. Yisasi ano ma Rasarusin orun avían mantakhein nan Yutan kayo ano monó ánon banta kéká me ampiriyan Yisasintá mo mumunan iyan mino.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Ená damú Yisasin nan Yerusaremí ereno van ayanafá eriyan ne sin baya ano mai ma Avo Uantan Damú monó teno van Yerusaremí barurá o iyiyá ein nanin bantafin orera íkan inen mino.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Iniren minó nanin banta ano kefo anaí uaren béin aayana fáke o avirano van oriyan oovararen temi,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikharé einíen mana ano ída ané kumantaré ein donkin arará Yisasi yosiren mai amaniná kumamen eren mino:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Saioní nanin banta oe, onano mana ano ída ané kumantaré ein donkin arará amaniná tiretíi kin mano kumamen eriyan mifo ída vá akhokho van ono.” Sek 9:9
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Beni eyo iyampon kayo ano amino ukharen mifo Tiyarafenu ano ma Yisasin purin pinte orun avían mantaren kákan bí amiran maen ínaimpákéi vetí ankan afová iyáken bompon dóki ano Yisasin nan mi sikharen mino sen mai avúavá ma afoká ein nan ovaren me inen mino.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Máan tiyákan Rasarusi fúbin masí ukháin ma Yisasi ano aran e manten eran ma ontaré ein nanin banta ano ena nanin banta mo siamin mai vaya ano oreraen mino.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Mai ma enará ukhein daná ma aní ein baya ma inikhá ein nanin banta anon béin aayana fáke o avirano van oren mino.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Máan tiyaimpin Farasisi kayo ano veraran ten oreraemí, “Onano minó nanin banta ano ma véin bákuren oriyain mano setisi aaí ída iyan mino.”
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Avo Uantan Damú ma vanasi ano Yerusaremí monó teno van ódiyan maen Kiriki kayo vá maifin o varen mino.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 O varen mai kéká ano oren Karirí akhempá ma vain baru Betsaidáke vanta Firipi vaintá oriven inaemí, “Kákan banta oe, Yisasin onátifano van muno.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Máa síkan Firipi ano Enduru mo siamíden míkanan mano Yisasin mo siamen mino.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Tiamíkan Yisasi evaránen békanan tiamemí, “Banta Anin ma kákan bí baran nain maí damú inka afoká en mino.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Mana uviti ayun ma varafin ída aravinten maen ída e ampaminten mifo varafin ma orun peran nain manon e ampamaren kokhon aran imádanten mino.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Máan tukhen mifo mana vanta ano ma vei aunan pákaan ákona iyáintin maen mai o afeyoranten mifo mana vanta ano ma ma varará bei aunan ma ampiyáintin maen beni aunan pákarantin ayun para van oriyan banten mino.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Mana ano ma senti yorarí ono van téin tínain ná bákurino. Para vara seyo, senti yoran banta ano se ma vanunarái vanten mino. Te Sifóe ano mai ma senti yorarí iyáin nain bantan kákan bí aminten mino.”
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Máa siren Yisasi semí, “Taréa sen tirá ano uman diyá umpo náiesá ten nuno. Tifóe oe, ma uman pinte siya onó tente rafuno. Ída ifo mai ma eriyain uman barano van mi erikharé uno.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Tifóe oe, e avisá maman kákaní ono” siyain má inaru fáké mana vaya eriyáken temí, “Te siví inka maman kákaní uráké evaráné maman kákaní onté uno.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Máa síkan mairá ma iyukhá ein nanin banta ano siyáken aafan kankaré tiyan mino síkan manáa ano enisori anon béin má baya siyan mantino sen mino.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Máa síkan Yisasi semí, “Mai ma ineona vaya mai séin tiyain baya vaino. Ída ino. Tiretin ma ayain baya ino.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Barará nanin bantai avúavá ma yaimin damú inka afoká ein ma varará ma yafíká ein ánon banta Tiyarafenu ano vákúdantin orinten mino.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Máan tinten mifo ma vara ráke ma séin maman daní urantí maé minó nanin banta o avíádékun téi varunará erinten mino.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Yisasi ma mai vaya sein mai veyan ma furin nain avúavá páken nan tiamen mino.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Tiamíkan banasi ano semí, “Man bayafin inétifékun Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano fara van oriyan banten ne sikhen mifo inté uáké Banta Anin maman daní inte ne siya fono. Banta Anin mai iyé ban nafino.”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tiretí ankan ma kakhaantan oon mano sító máarái vantin dunin mano siretin maman barará danten mifo vá tiretimpin ma oon báken kakhaan tiyaintasá nono. Títípafin ma oriyain banta ano mai ma véi oriyaípá ída afová ukhen mino.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Mai oon ma siretin má bain nan ma ákona mumunan inte mae mai oon akhafanaíi inono.” Yisasi ma mai vaya kayo vanasi siamíden maen me onen aúpá oren mino.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Yisasi ma enará ukhein danasinta ma vanasi avorá aníiyan maen betí ankan ída véintá mumunan iyaren mino.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Máan ma ein manon sakhanampa vanta Aisaiya ma siádan baré ein bayan mo kanaíen mino:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Para va vanasi ano ída mumunan en naino. Aisaiya ma ena vompompin máa sikhein anará ino:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Tiyarafenu ano vetí ankan auu yufúkuádaren
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Para va máa sikhan naino. Aisaiya ano Yisasini kakhan ákona ódaren mai van mi siádan baren mino.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Máan tiyákan maí damú ana kokhon Yutan kayoi ánon banta kéká ano Yisasintá mumunan ukharen mifo Farasisi kayo ano monó átaru namun pinte yo siantan nain nan mi féden betíi mumunan ída sian páman en mino.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Para va ino, Tiyarafenu ano ma vetin aví daní in nan ída fura anunu ukharen mifo vanasi ano ma vetin aví daní in nan mi moéken anunu ukharen mino.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Máan tiyákan Yisasi avádóden oovararen temí, “Mana vanta ano ma sentá mumunan iyain mai séintá ana va mumunan iyan naino. Mai ma séin tisintá erikheruna mai Tiyarafenurá deren mumunan iyan mino.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Máan tiyáken ma séin tonanten maen mai ma séin tisintá erikheruna Tiyarafenu vái oniyan mino.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Téintá ma mumunan in nain nanin banta ano ída yúdufumpin bano van mi séi ma varará oon an davé erikhé uno.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Mana vanta ano ma senti vaya iniren ída kamaen dafisin nain nan ída véin daimonté uno. Para vara seyo, vanasi yaimon novara erikhe rauno. Ída ino. Betin aya uré evaráné avirano van mi erikhé uno.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Erikhé umpo senti vaya ma iniren átakharé iyain kéká ma yaimin nain banta mai van mino. Mai ma vetin tiamiyaruna vaya anon ma vara ma akhení inain damú betin uman aminten mino.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Para vara seyo, ída sesi ineine finté tiamiyá umpo se Sifóe ano ma sisintáden ma máan ná teno ma sen tisimikharé ein bayan tiamiyá uno.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Téi afová ukhékun mi véi ma sisimikhein baya ano ayun para van oriyan ban aai aní ukhen mino. Máan tukhái mai vaya vá teno ma siren Tifóe ano ma sisimikhá ein bayan tiamiyá uno.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.