João 12
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs ARIB
1 Avo Uantan Damú ma afokáin nain mai yan manápá ifo afápá mana un kádan damú ana ukhan mai ma fúkaréin masí pinte avoran e mantein banta Rasarusini varurá Betaní Yisasi o unen mino.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Onóbin Yisasin nan amusin uren ma samádan dunan Mata kuviyákan mai ma Yisasi má ma yunan nan takhó ma mamáden kumanen eúkukhein kayo aúbaná Rasarusin má dere kumantaren mino.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Kumantan Maria ano mana kama aunka iyain uveri anan aúbanáké ukhein baren me Yisasin arantantá banaren tesé uantáden be ánon do fóké arumiyákan mai namumpin kama aunka ano víken mino.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Máan tiyaimpin mai ma ínaimpáké Yisasin avían namuro ayampin amin nain banta Yudas Iskariotin ne sin mano mai van ída amusin iyáken temí,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Kákan moníká bain uveri anan mifo ídá áenasá baré mo sarí uresá mai monípó ona ma i vain kéká ame runo.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Béi ma máa sein mai ona i van nanin banta aya onovara sen naino. Béi umoyan bantan báken moní unantá dafisiyan maifinte variyain bákan mi máa sen mino.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Máa síkan Yisasi evaránen béin tiamemí, “Ma nanin áesin máan tino. Téi ma masípin oronuna maí damúken pétintiyan mino.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ona ma i van nanin banta anon tiretin má ena ena vanti van nompo séi ída siretin má ena ena vanté uno.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Yutan nanin banta ano iníkan ma Yisasin nan Betaní barurá e van ne sin maen béin má inká mai ma fúkáin ma avían mantakhein banta Rasarusin má onano van oren mino.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Máan tiyákan monó ánon banta kayo ano Rasarusin dere aruan purono van en mino.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Mai fara va ino. Yisasi ano ma Rasarusin orun avían mantakhein nan Yutan kayo ano monó ánon banta kéká me ampiriyan Yisasintá mo mumunan iyan mino.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Ená damú Yisasin nan Yerusaremí ereno van ayanafá eriyan ne sin baya ano mai ma Avo Uantan Damú monó teno van Yerusaremí barurá o iyiyá ein nanin bantafin orera íkan inen mino.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Iniren minó nanin banta ano kefo anaí uaren béin aayana fáke o avirano van oriyan oovararen temi,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikharé einíen mana ano ída ané kumantaré ein donkin arará Yisasi yosiren mai amaniná kumamen eren mino:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Saioní nanin banta oe, onano mana ano ída ané kumantaré ein donkin arará amaniná tiretíi kin mano kumamen eriyan mifo ída vá akhokho van ono.” Sek 9:9
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Beni eyo iyampon kayo ano amino ukharen mifo Tiyarafenu ano ma Yisasin purin pinte orun avían mantaren kákan bí amiran maen ínaimpákéi vetí ankan afová iyáken bompon dóki ano Yisasin nan mi sikharen mino sen mai avúavá ma afoká ein nan ovaren me inen mino.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Máan tiyákan Rasarusi fúbin masí ukháin ma Yisasi ano aran e manten eran ma ontaré ein nanin banta ano ena nanin banta mo siamin mai vaya ano oreraen mino.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Mai ma enará ukhein daná ma aní ein baya ma inikhá ein nanin banta anon béin aayana fáke o avirano van oren mino.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Máan tiyaimpin Farasisi kayo ano veraran ten oreraemí, “Onano minó nanin banta ano ma véin bákuren oriyain mano setisi aaí ída iyan mino.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Avo Uantan Damú ma vanasi ano Yerusaremí monó teno van ódiyan maen Kiriki kayo vá maifin o varen mino.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 O varen mai kéká ano oren Karirí akhempá ma vain baru Betsaidáke vanta Firipi vaintá oriven inaemí, “Kákan banta oe, Yisasin onátifano van muno.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Máa síkan Firipi ano Enduru mo siamíden míkanan mano Yisasin mo siamen mino.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Tiamíkan Yisasi evaránen békanan tiamemí, “Banta Anin ma kákan bí baran nain maí damú inka afoká en mino.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Téi fura siré tiretí ankan tiamiyá uno. Mana uviti ayun ma varafin ída aravinten maen ída e ampaminten mifo varafin ma orun peran nain manon e ampamaren kokhon aran imádanten mino.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Máan tukhen mifo mana vanta ano ma vei aunan pákaan ákona iyáintin maen mai o afeyoranten mifo mana vanta ano ma ma varará bei aunan ma ampiyáintin maen beni aunan pákarantin ayun para van oriyan banten mino.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Mana ano ma senti yorarí ono van téin tínain ná bákurino. Para vara seyo, senti yoran banta ano se ma vanunarái vanten mino. Te Sifóe ano mai ma senti yorarí iyáin nain bantan kákan bí aminten mino.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Máa siren Yisasi semí, “Taréa sen tirá ano uman diyá umpo náiesá ten nuno. Tifóe oe, ma uman pinte siya onó tente rafuno. Ída ifo mai ma eriyain uman barano van mi erikharé uno.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Tifóe oe, e avisá maman kákaní ono” siyain má inaru fáké mana vaya eriyáken temí, “Te siví inka maman kákaní uráké evaráné maman kákaní onté uno.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Máa síkan mairá ma iyukhá ein nanin banta ano siyáken aafan kankaré tiyan mino síkan manáa ano enisori anon béin má baya siyan mantino sen mino.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Máa síkan Yisasi semí, “Mai ma ineona vaya mai séin tiyain baya vaino. Ída ino. Tiretin ma ayain baya ino.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Barará nanin bantai avúavá ma yaimin damú inka afoká ein ma varará ma yafíká ein ánon banta Tiyarafenu ano vákúdantin orinten mino.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Máan tinten mifo ma vara ráke ma séin maman daní urantí maé minó nanin banta o avíádékun téi varunará erinten mino.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Yisasi ma mai vaya sein mai veyan ma furin nain avúavá páken nan tiamen mino.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Tiamíkan banasi ano semí, “Man bayafin inétifékun Tiyarafenu ano ma aní ukhein banta ano fara van oriyan banten ne sikhen mifo inté uáké Banta Anin maman daní inte ne siya fono. Banta Anin mai iyé ban nafino.”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Máa síkan Yisasi vetí ankan tiamemí, “Tiretí ankan ma kakhaantan oon mano sító máarái vantin dunin mano siretin maman barará danten mifo vá tiretimpin ma oon báken kakhaan tiyaintasá nono. Títípafin ma oriyain banta ano mai ma véi oriyaípá ída afová ukhen mino.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Mai oon ma siretin má bain nan ma ákona mumunan inte mae mai oon akhafanaíi inono.” Yisasi ma mai vaya kayo vanasi siamíden maen me onen aúpá oren mino.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Yisasi ma enará ukhein danasinta ma vanasi avorá aníiyan maen betí ankan ída véintá mumunan iyaren mino.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Máan ma ein manon sakhanampa vanta Aisaiya ma siádan baré ein bayan mo kanaíen mino:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Para va vanasi ano ída mumunan en naino. Aisaiya ma ena vompompin máa sikhein anará ino:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Tiyarafenu ano vetí ankan auu yufúkuádaren
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Para va máa sikhan naino. Aisaiya ano Yisasini kakhan ákona ódaren mai van mi siádan baren mino.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Máan tiyákan maí damú ana kokhon Yutan kayoi ánon banta kéká ano Yisasintá mumunan ukharen mifo Farasisi kayo ano monó átaru namun pinte yo siantan nain nan mi féden betíi mumunan ída sian páman en mino.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Para va ino, Tiyarafenu ano ma vetin aví daní in nan ída fura anunu ukharen mifo vanasi ano ma vetin aví daní in nan mi moéken anunu ukharen mino.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Máan tiyákan Yisasi avádóden oovararen temí, “Mana vanta ano ma sentá mumunan iyain mai séintá ana va mumunan iyan naino. Mai ma séin tisintá erikheruna mai Tiyarafenurá deren mumunan iyan mino.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Máan tiyáken ma séin tonanten maen mai ma séin tisintá erikheruna Tiyarafenu vái oniyan mino.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Téintá ma mumunan in nain nanin banta ano ída yúdufumpin bano van mi séi ma varará oon an davé erikhé uno.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Mana vanta ano ma senti vaya iniren ída kamaen dafisin nain nan ída véin daimonté uno. Para vara seyo, vanasi yaimon novara erikhe rauno. Ída ino. Betin aya uré evaráné avirano van mi erikhé uno.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Erikhé umpo senti vaya ma iniren átakharé iyain kéká ma yaimin nain banta mai van mino. Mai ma vetin tiamiyaruna vaya anon ma vara ma akhení inain damú betin uman aminten mino.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Para vara seyo, ída sesi ineine finté tiamiyá umpo se Sifóe ano ma sisintáden ma máan ná teno ma sen tisimikharé ein bayan tiamiyá uno.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Téi afová ukhékun mi véi ma sisimikhein baya ano ayun para van oriyan ban aai aní ukhen mino. Máan tukhái mai vaya vá teno ma siren Tifóe ano ma sisimikhá ein bayan tiamiyá uno.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.