Hebreus 6
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NTLH
1 Máan tukhen mifo ída vá mai ma esé araíintá ma Yisas Karaisini vaya sisimí iné tiferuna avúaváká evaráné orive orive iyá bá tifano. Monó avúavá purasé afová uresá ume avúavá ma me soyan amiré erikhé tiferuna ída vá evaráné mo aruviyáké Tiyarafenurá ma ákona mumunan in nará inétifano.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Monó non péantan nafi ayan ánontá kaúden avu uantan nafi fúaren ma orun mantan nafi inká Tiyarafenu ano ma ínaimpáké ma vanasii avúavá daiminaí pákena van mana ída vá tiamiya vano.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Máan tiya tifékun ná Tiyarafenu ano ma anunu intí maerá moékan afova vará tifano.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Para vara seyo, mai ma Tiyarafenui fura vaya vá kama yanasinta vá afová en ma Kantá Aunani avúavá baren ma Tiyarafenui kama avúavá bain baya vá
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 — ausente —
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 — ausente —
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Banasi ano ma varafin danayun dókáin ma á eren bara afú daran ma orun ampamaren ma kama aran iré iyain mai Tiyarafenui avábái varé iyan mino.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Máan té iyan mifo mai yunan anafin ma namu naman má ayankun naman má ma e ampamaren ma yunan ana yarádantin maen mai yunan ana afóe ano mai vara van aufon ukhen mino siren ira saman kaurinten mino.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Téi ma sinunu ukheruna sirona kéka soe, ma vaya ma siyaruna van mai ída siretin nan tiyá unon té iniyá tiféuno. Tiyarafenu ano ma setin tiya uren tivíkeimpin ma kama yaná afoká inti ma varan nona rái inin onan kaúka ononté inikhé tiféuno.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Mai fara vara seyo, Tiyarafenu ano funtáken ban mino. Mai ma veni ákona yorarí iya ma mumunan nanin banta avábá ureya ayaiya ma kama e yafisiya vaona van béi ída áun inten mino.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Ena ma ará amin avúavá ákona uan pákaráke oriyareya mai ma ákona inin onan kauráke ma ave iya vaona yaná purase o varano van mi setí ankan tinunu ukhé uno.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Máan ma inteyan monó avúavápin ída avesara in nono. Máan tin nompo mai ma Tiyarafenu ano iyáantan bain daná ma fura sen afoká intéí uno siren ma mai yanáká ákona mumunan kaúdáken kama avúavá ana varen oriyaren ma mai yaná o varein kéká an mi yan nono.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Mana vanta ano ída Tiyarafenun esantakheimpin mi veyantá be avíkái ayan befió uren pura ódino siren mi Abaraamun máa sen iyáan ten mino.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 “Éin purasé moeké avu uantádé
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Máa siran ará kusin má Abaraamu ave ukharen mai ma Tiyarafenu ano iyáantáká ein daná baren mino.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Mana vanta ano ma mana yaná ma ena kéká iyáantano van maen ben ma esantakhein banta avíkái ayan befiyó uren pura ódino siran mi mai ano fura sen ákona ukharéin mi ída ara ara vaya vákan kasaen baré iyan mino.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Máan avúaváká anan ten mi mai ma iyáantákáin nain kéká ano fura sé baranté uno siren ákona mumunan ino van mi Tiyarafenu ano veyantá ayan befiyó uren pura ódino sikhein ída kanaíen do varanten mino.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Máan tukhein nan mi Tiyarafenu ano setin iyátintáden inká ayan befiyó uren pura ódino siran ban mino. Maíkan dana san ma Tiyarafenu ano kampun tiantáden ma yurafurimpin ída seso sikhen mino. Máan tukhein nará mai ma ven ópá aúmaneno van muno siré ma karan oronuna kéká ano kasaé mantaan ákona uvé maé mai ma iyátintan bain danáká ákona inin kaó tifanté uno.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Mai ma ave ukhé ma ákona inin onan kaiyá tiferuna anon sipii ankan ma un nompin kain orun pákaan ákona ukhen bain an mi setin tuká ukhen mino. Mai anon tetin tiviren inarufá ma vain monó namumpin ma moéken kantasí ukhein karafaran ma iyákein davaráe esantaren maen Tiyarafenui kantasí ukhein karafarampin ódiyan mino.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yisasi ano setin tiya ono van pefái maifin un báken Merkisedekin an den para van oriyan ban monó ánon banta kékái ánon bantaí ukhen mino.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.