Hebreus 11
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NAA
1 Inte avúava sará mamunan ne siyan nafino. Mai ma ída onté tiferuna yana san ma afoká intéí uno siré purasé ákona inin kaiyá tiferuna van mi mumunan ne siyan mino.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Pefá ma varé ein nanin banta ano ákona mumunan iyákan mai van mi Tiyarafenu ano kana ino siren amusin ukharen mino.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Ma varará ma saréa afoká ukhá ma oniyá tiferuna yanasinta maen mai suufó ma ída oniyá tiferuna yanasintan baré íkan mi Tiyarafenu ano ma seintái mai yanasinta afoká ukhen ne sé afová iyái mumunan iyá tiféuno.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Ebori ano ákona mumunan má baren mi Kenin esantaren Tiyarafenu ano amusin ein avúaváká íkun uan amen mino. Eborini íkun uan amin avúava san ma Tiyarafenu ano amusin ein manon aníen béin nan puntákein banta e sen mino. Máan turen béi fefái fúken mifo véi ma mumunan ukhá ein avúavá ano saréa o sisimen eriyan mino.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Mumunan manon tíkan Inokin maen ída fúken ayun para van mi Tiyarafenu ano véin aviren inarufá orivin béin nan dosivaen ifáen mino. Ínaimpáké béin aviren orintéin maen Tiyarafenu ano véin nan amusin ukhein bantan baren mino.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Máan tukhein nan mi ída ma mumunan inteya ída kanaíe Tiyarafenun amusin amin nono. Béi vaípá ma orono van inain kéká ano vá mumunana iyáken ná pura sen Tiyarafenu váken mi ven nan ma anunu uren dosein kéká kama miyan amé iyan mino vá tino.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Noa ano mumunan iyaren mi ída afoká ukhá ein daná afoká inten ne sen ma Tiyarafenu ano afova vaya siamin maen ben oo yaiyen sipi uváden mi ve aná akhafana vá anafú basin nan má maifin ódivíkan non taven ída aren mino. Noa ma mumunan iyáken ma variyá ein avúavá ano ma ma vara ráke nanin bantai ume avúavá daídan ma vetin amaniná uman afoká ein manon Tiyarafenun avorá puntákein bantaí ukhen mino.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Tiyarafenu ano Abaraamun nan enafá bain bara éin amenté umpo ei varu vá me ampireya orono ma síkan béi mumunan iyáken mi ven oo yaiyen mai ma véi orin naipá ída afová ukhen para oren mino.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Béin ma Tiyarafenu ano iyáantan baré ein barafin ma oriven maen toya vanta an dakhen mumunan mái yavaráe namumpin baren mino. Inká Tiyarafenu ano ma iyáantan bantá kan Aisakin nú Yekopun nú ano yere máan manan en davaráe namumpin baren mino.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Para va Abaraamu ano mai avúavá bariyaren naino. Mai ma veni akhen ída vain baru ma Tiyarafenu ano uvantein nan mi ákona inin kaúden ave ukharen mino.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Saran nú Abaraamun nú ayokhuviní ukhan Sara a nanin baren mifo mai ma Tiyarafenu ano ma iyátintákein daná timinten ne siren míkanan ákonaen mumunan iyan baren mi iyampon kaen mino.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Máan tukhein nan mi Abaraamu maen ayokhuviníen puroren ukhen ída iyampon kaoren mifo ven ana akhafana anon ayompin ma vain ofu kayo vá inká un non akhempá ma vain eyu kayo vá an den ída yankaforen ukhen mino.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Mai kéká ano Tiyarafenu ma iyáantein danáká ákona inin kaúden oriyaren ída mana yaná baran o furen mifo mai ma iyáantan danasinta ano nentá bákan para ódaren amusin mana uanten mino. Máan ma iyan mi ena vara finté toya nanin banta anon ma varafin e varé tiféuno sen inen mino.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Máan baya ma siyain nanin banta ano mai vetíi varu anaí ma uren ban nain bara van mi inin onan kaúkaren mino.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Betí ankan ma erikhá ein bara van máa sen baren mai ma erikháeipá kasaen evaránen orin nainten mino.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Máan tin nainten mifo inarufá ma moéken kama ukhan ma mató baru vain nan mi vetíi inin onan kaúden oriyaren mino. Máan tiyáken mi Tiyarafenun nan ída ayave inton betíi Ayarafenu e sen ariyaren mino. Mai fara vara ino. Béi anon betíi kákan baru útaádan inarufá ban mino.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Tiyarafenu ano ma Abaraamun akhenóka uan onan maen béimpin mumunan baré íkan mi Aisakin íkun uan béin ameno van en mino. Tiyarafenu ano ma Abaraamun iyáantan baré ein danasinta mantaren mi auuanon táke iyampon Aisakin íkun uan ameno van en mino.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Tiyarafenu ano véin iyáan tiyáken máa sikharen mino, “En anin Aisakin ará pintéi en ana akhá afoká inten mino.” Esé 21:12
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Tiyarafenu ano fúká ein kéká evaránen avían mantiyain bantin Aisaki ma fúbintin maen evaránen avían mantanten ne sen Abaraamu inikharen mi furin pinte ve akhá evaránen aviren mino.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Ínaimpáké ma Tiyarafenu ano ma Yekopun nú Ison núi vampin ma maman afokáin nain avúava san Aisaki fura sen iníden mumunan iyáken mi maíkan iyampon avu amen mino.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Yekopu ma ayokhuviníen purono van iyáken ma varampin mana vakhen ban ma monó tiyan maen mumunan iyan mi Yosepin anin kanan avu amirú en mino.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Inká Yosepi ma furono van iyáken maen mumunan iyan mi máa sen ákona vaya siamikharen mino. Isipíke ma Tiyarafenu ano Isareri nanin banta yo aviren orinti sen tiyampa kayo vasá bare orono.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Mosesin anóe afóe ano mumunan iyáken mi véin ma kaúden kanú manaú biyontá béin aúpá aúmamádan baren mino. Tiyarafenu ano enará ukhein iyampon mi míkanan amikhan pasen kin mano inte avúavasá bariyan nafi mai van ída feren mino.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mosesi ma e anoní iyáken béimpin mumunan bákan mi véin nan ída kin Feron araun anin ne sen arano van inikharen mino.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Umei amusin mano ma ainen mo kípé iyain pinté me ifá uren mi Tiyarafenui vanasi ano ma variyain uman barano van inikharen mino.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Béi ma inikhá ein mai Yisas Karaisin naro siren ma uman baran mi kama ukhen mifo Isipíkena kama yanasintará ma o ánoní inan ída inikharen mino. Mai fara va ino. Mai ma Tiyarafenu ano moékakhein miyan ma amin nain nan mi inin onan kaúkaren mino.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Mosesi ano mumunan mái váken kin nan ída feranton Isipí bara me ampiren oren mino. Oriyákan ara ara uman mano ayanafá afoká iyan mifo mai ma aúpá bain Tiyarafenurái inin onan kaúdáken mi oren mino.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Isareri kéká ano Avo uantan avúaváká dafíben ona yaará nare fédantin aruan ma furin enisori ano vetíi esé kena ain iyampon ída arino van Mosesi ano mumunan iyáken betin ákonaen baya siamen mino.Arará sipisipii narefó ma ona yaará periyain mino.|alt="blood of lamb on doorposts" src="cn02096b.tif" size="col" ref="Ibu 11.28"
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Isareri nanin banta ano mumunan iyáken mi Nararé Non ne ma siyain un non aúbaná pe ukhein barará ma oreiníen ena ufá e kháden ódivin mi Isipi kéká ano vetin ánain dakhafen oriyaren minó ano non ufuren puren mino.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Isareri kéká ano mumunan iyáken mi yan manápá ifo afápá kan un kádan damú ma Yerikó baru eúkiyain má kafi ma uvantá ein mano un baráken eraven mino.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Pamúku nanin Reapi ano mumunan ukharen mi mai ma vei varu ráke nanin banta ano ma Tiyarafenui vaya átakharé iyaren ma fureimpin béi ída furen mino. Mai fara va ino. Mai ma afurin bantá kan ma aronaí uren avían aúmanantáká eintá ino.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Máan tukharen mifo mai inte vaya kayó ena vantirá tiamentera funo. Mai ma Kidioni fi Baraki fi Samonsoni fi Yefta fi Deviti fi Samueri fi áa inká sakhanampa vanta kayo fi ma mumunan iyá ein baya kayo mai van mifo ída afokhan bain ída siamenté uno.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Mai vanta kayofin mi mumunan bákan ída ma kamaen dafisein kamanin kayo maman bararasí uren puntákein avúavá póké banasi aviren oriyaren mi mai ma Tiyarafenu ano iyáantan baré ein daná o varen mino. Mai kéká anon raioni kayo oorá páken mi
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 ira ma varúten kiyá eimpin dusimiyáken inká baenatifó ma aruan purono van iyan maen aúpá karan noren mino. Betimpin ma ákona ída varé ein maí damú anan ákona mamaren namuro aren dakhafin karan orera iyaren mino.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Anasi arinta ano vetíi kéká ma fúká ein pinte evaránen oniyaren mino. Oniyákan manáa kéká aruren betin amaniná ara ara uman kaiyan mifo Tiyarafenurá mumunan iyáken mi furin nan peden ma véin me oyan amiren ma kamaen ban nan ída inen mino. Mai ma fúkaren ma ínaimpáké evaránen e mantaaren ma kamaen amusin pinté o van nain nan mi vetíi ákona inin kaiyaren mino.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Manáa kéká máká maáká uren ayankun dafiyó pó ankáden au yo yavarava fiyan inká ena kéká seni anampó amempin kuren karavusi namumpin mo kaiyaren mino.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Manáa kéká onámanápó ankamádan puriyákan manáa sofó aúbán dana siyáken inká manáa vaenatifó tíka sáka in puren mino. Máan tiyákan manáa kéká ano sipisipi au fi memé au fi yo siren maen auí danasí uren arafan nóken kákan uman bariyaren mino.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Máan tiyáken mai kéká ano vanta ída van kámá barafa safi anuyon pimpa safi yon aimpin nafi inká bara aimpin nafi aúmanen noren mino. Mai kéká ma variyá ein avúavá ano varará nanin bantai avúavá esantakhen mino.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Mai ma siaméku ineona kéká ano mumunan eintái mai uman barákan Tiyarafenu ano kanaíene sen mifo mai ma iyáantan baré ein danasinta fura sen ída manten mino.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Mai fara vara seyo, mai ma vetin ameno siren ma iyáantan bain daná mai moéken kama yanái Tiyarafenui ineinefin bain tetin má ma mai yoran dóan kíparékun maen manápasíen mi mai miyan timinten mino.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.