Romanos 9

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC

VC Versão Católica

¹ نْقُولْ الحَقْ ومَا نِكْذِبْشْ خَاطِرْنِي نَمِّنْ بِالمَسِيحْ. وضَمِيرِي يِشْهِدْ الِّي آنَا صَادِقْ بِالرُّوحْ القُدُسْ:

¹ Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:

² آنَا حْزِينْ بَرْشَة، وفِي قَلْبِي وْجِيعَة مَا تُوفَاشْ،

² sinto grande pesar, incessante amargura no coração.

³ وتْمَنِّيتْ نْكُونْ آنَا بِيدِي مَلْعُونْ ومَحْرُومْ مِالمَسِيحْ، لَوْ كَانْ جَاء هَاذَا يَنْفَعْ خْوَاتِي الِّي هُومَا لَحْمِي ودَمِّي.

³ Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.

⁴ وهُومَا بَنِي إِسْرَائِيلْ، الِّي اللَّهْ رَدْهُمْ وْلَادُو، وظَهْرِّلْهُمْ مَجْدُو، وعْمَلْ مْعَاهُمْ العُهُودْ، وعْطَاهُمْ الشَّرِيعَة وطَرِيقِةْ العِبَادَة والوْعُودْ،

⁴ Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas

⁵ وهُومَا الِّي جَاوْ مِنْهُمْ الجْدُودْ الأُوْلَانِينْ، ومِنْهُمْ جَاء المَسِيحْ مِنْ جِيهِةْ البْدَنْ، هُوَّ الِّي فُوقْ الكُلْ، إِلَاهْ مُبَارَكْ لِلْأَبَدْ. آمِينْ.

⁵ e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.

⁶ وهَاذَا مُشْ مَعْنَاهْ الِّي وَعْدْ اللَّهْ مَا تَمِّشْ. عْلَى خَاطِرْ مُشْ كُلْ بَنِي إِسْرَائِيلْ هُومَا شَعْبْ اللَّهْ بِالحَقْ،

⁶ Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,

⁷ ومُشْ كُلْ الِّي مِنْ ذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ هُومَا أَوْلَادْ إِبْرَاهِيمْ. آمَا قَالْ اللَّهْ لِإِبْرَاهِيمْ: «بِشْ تْكُونْ عَنْدِكْ ذُرِّيَّة عْلَى طْرِيقْ إِسْحَاقْ».

⁷ como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.

⁸ مَعْنَاهَا مُشْ الوْلَادْ الِّي يْجِيوْ بِالطَّرِيقَة الطَّبِيعِيَّة هُومَا أَوْلَادْ اللَّهْ، آمَا الوْلَادْ الِّي يْجِيوْ حَسْبْ وَعْدْ اللَّهْ هُومَا الِّي يِتْحِسْبُوا ذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ.

⁸ Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.

⁹ والوَعْدْ كَانْ: «بِشْ نِرْجَعْ فِي الوَقْتْ هَاذَا العَامْ الجَّايْ، وسَارَّة بِشْ تْكُونْ جَابِتْ وْلَيِّدْ».

⁹ Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.

¹⁰ ومُشْ هَاذَا بَرْكَا، آمَا زَادَا وَقْتِلِّي رِفْقَة حِبْلِتْ وجَابِتْ وْلَادْ مِنْ نَفْسْ الرَّاجِلْ، الِّي هُوَّ بُونَا إِسْحَاقْ،

¹⁰ E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.

¹¹ وقْبَلْ مَا يِتْوِلْدُوا وْلَادْهَا التْوَامَا وقْبَلْ مَا يَعْمْلُوا لَا خِيرْ ولَا شَرْ، وبَاشْ يْتِمْ قَصْدْ اللَّهْ فِي الإِخْتِيَارْ، عْلَى خَاطْرُو يِخْتَارْ حَسْبْ دَعْوْتُو مُشْ حَسْبْ الأَعْمَالْ،

¹¹ Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,

¹² قَالْ اللَّهْ لْرِفْقَةْ: «الكْبِيرْ بِشْ يِخْدِمْ الصْغِيرْ».

¹² que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.

¹³ كِيمَا مَكْتُوبْ: «إِخْتَرْتْ يَعْقُوبْ ورْفَضْتْ عِيسُو».

¹³ Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.

¹⁴ شِنْحِبُّوا نْقُولُوا؟ زَعْمَة اللَّهْ ظَالِمْ؟ حَاشَاهْ!

¹⁴ Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!

¹⁵ رَاهُو قَالْ لْمُوسَى: «نَرْحِمْ الِّي نَرْحِمْ، ونِسْخِفْ عَلِّي نِسْخِفْ عْلِيهْ».

¹⁵ Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.

¹⁶ مَالَا الحْكَايَة مَاهِيشْ مَرْبُوطَة بِلِّي يْحِبُّو الإِنْسَانْ ولَا بْمَجْهُودُو، آمَا مَرْبُوطَة بْرَحْمِةْ اللَّهْ.

¹⁶ Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.

¹⁷ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ قَالْ لْفَرْعُونْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة: «عْطِيتِكْ مْقَامْ بَاشْ نْوَرِّي قُوْتِي فِيكْ، وإِسْمِي يِتَعْرَفْ فِي العَالِمْ الكُلْ».

¹⁷ Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.

¹⁸ مَالَا هُوَّ يَرْحِمْ الِّي يْحِبْ ، ويْقَسِّي قَلْبْ الِّي يْحِبْ.

¹⁸ Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.

¹⁹ وهُونِي بِشْ تْقُلِّي: «مَالَا عْلَاشْ يْلُومْ؟ شْكُونْ يْنَجِّمْ يْقَاوِمْ قَصْدُو؟».

¹⁹ Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?

²⁰ وآنَا نْجَاوِبْ: شْكُونِكْ إِنْتِ يَا إِنْسَانْ بَاشْ تْنَاقِشْ اللَّهْ؟ يَاخِي الحَاجَة المَصْنُوعَة تْنَجِّمْ تْقُولْ لِلِّي صْنَعْهَا: «عْلَاشْ صْنَعْتْنِي هَكَّا؟».

²⁰ Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?

²¹ يَاخِي الِّي يَصْنَعْ الفُخَّارْ مُشْ حُرْ بَاشْ يَصْنَعْ مِنْ نَفْسْ الطِّينْ مَاعُونْ لِلمُنَاسْبَاتْ ومَاعُونْ لِلدَّهْكْ؟

²¹ Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?

²² إِذَا كَانْ اللَّهْ، كِي حَبْ يْوَرِّي غُشُّو وِيْظَهِّرْ قُوْتُو، تْحَمِّلْ بْصَبْرْ كْبِيرْ النَّاسْ الِّي بِشْ يِسَيِّبْ عْلِيهُمْ غُشُّو ولِّي مَاشِينْ لِلْهْلَاكْ، كِالمَاعُونْ الِّي مْصِيرُو يِتْكَسِّرْ، آشْ عَنَّا مَا نْقُولُوا؟

²² {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,

²³ اللَّهْ عْمَلْ هَاذَا بَاشْ يْظَهِّرْ مَجْدُو العْظِيمْ فِي مَاعُونْ الرَّحْمَة الِّي حَضّْرُو مِنْ قْبَلْ لِلمَجْدْ،

²³ mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?

²⁴ وهَاذُمْ هُومَا أَحْنَا الِّي دْعَانَا مُشْ مِاليْهُودْ أَكَهَوْ، آمَا مِالشْعُوبْ الأُخْرِينْ زَادَا.

²⁴ {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:

²⁵ كِيمَا قَالْ اللَّهْ فِي كْتَابْ النَّبِيْ هُوشَعْ:

²⁵ Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.

²⁶ وفِي نَفْسْ البْلَاصَة الِّي قَالِلْهُمْ فِيهَا اللَّهْ «مَاكُمْشْ شَعْبِي»، غَادِي بِشْ يِتْسَمَّاوْ «وْلَادْ اللَّهْ الحَيْ».

²⁶ E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.

²⁷ ويْقُولْ النَّبِيْ إِشَعْيَاءْ فِي مَا يْخُصْ بَنِي إِسْرَائِيلْ:

²⁷ A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;

²⁸ عْلَى خَاطِرْ الرَّبْ بِشْ يْنَفِّذْ فِي العَالِمْ الِّي قَالْ بِشْ يَعْمْلُو

²⁸ porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.

²⁹ كِيمَا سْبَقْ وقَالْ إِشَعْيَاءْ:

²⁹ E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.

³⁰ آشْ قَاعْدِينْ نْقُولُوا؟ نْقُولُوا إِنُّو الشُّعُوبْ الِّي مَاهُمْشْ يْهُودْ ولِّي مَا سْعَاوِشْ لِلصَّلَاحْ، إِعْتَبَرْهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ عْلَى أَسَاسْ إِيمَانْهُمْ

³⁰ Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,

³¹ آمَا بَنِي إِسْرَائِيلْ الِّي حَبُّوا يْكُونُوا صَالْحِينْ بْتَطْبِيقْ الشَّرِيعَة، مَا نَجْمُوشْ حَتَّى يْطَبْقُوهَا.

³¹ ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.

³² وعْلَاشْ؟ عْلَى خَاطِرْهُمْ مَا سْعَاوِشْ لِلصَّلَاحْ بِالإِيمَانْ، آمَا بِالأَعْمَالْ الِّي تُفْرُضْهَا الشَّرِيعَة، يَاخِي عَثْرُوا فِي الحَجْرَة الِّي تْعَثِّرْ،

³² Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,

³³ كِيمَا مَكْتُوبْ:

³³ como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →