Romanos 9

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ نْقُولْ الحَقْ ومَا نِكْذِبْشْ خَاطِرْنِي نَمِّنْ بِالمَسِيحْ. وضَمِيرِي يِشْهِدْ الِّي آنَا صَادِقْ بِالرُّوحْ القُدُسْ:

¹ Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:

² آنَا حْزِينْ بَرْشَة، وفِي قَلْبِي وْجِيعَة مَا تُوفَاشْ،

² tenho grande tristeza e incessante dor no coração;

³ وتْمَنِّيتْ نْكُونْ آنَا بِيدِي مَلْعُونْ ومَحْرُومْ مِالمَسِيحْ، لَوْ كَانْ جَاء هَاذَا يَنْفَعْ خْوَاتِي الِّي هُومَا لَحْمِي ودَمِّي.

³ porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.

⁴ وهُومَا بَنِي إِسْرَائِيلْ، الِّي اللَّهْ رَدْهُمْ وْلَادُو، وظَهْرِّلْهُمْ مَجْدُو، وعْمَلْ مْعَاهُمْ العُهُودْ، وعْطَاهُمْ الشَّرِيعَة وطَرِيقِةْ العِبَادَة والوْعُودْ،

⁴ São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;

⁵ وهُومَا الِّي جَاوْ مِنْهُمْ الجْدُودْ الأُوْلَانِينْ، ومِنْهُمْ جَاء المَسِيحْ مِنْ جِيهِةْ البْدَنْ، هُوَّ الِّي فُوقْ الكُلْ، إِلَاهْ مُبَارَكْ لِلْأَبَدْ. آمِينْ.

⁵ deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!

⁶ وهَاذَا مُشْ مَعْنَاهْ الِّي وَعْدْ اللَّهْ مَا تَمِّشْ. عْلَى خَاطِرْ مُشْ كُلْ بَنِي إِسْرَائِيلْ هُومَا شَعْبْ اللَّهْ بِالحَقْ،

⁶ E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;

⁷ ومُشْ كُلْ الِّي مِنْ ذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ هُومَا أَوْلَادْ إِبْرَاهِيمْ. آمَا قَالْ اللَّهْ لِإِبْرَاهِيمْ: «بِشْ تْكُونْ عَنْدِكْ ذُرِّيَّة عْلَى طْرِيقْ إِسْحَاقْ».

⁷ nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.

⁸ مَعْنَاهَا مُشْ الوْلَادْ الِّي يْجِيوْ بِالطَّرِيقَة الطَّبِيعِيَّة هُومَا أَوْلَادْ اللَّهْ، آمَا الوْلَادْ الِّي يْجِيوْ حَسْبْ وَعْدْ اللَّهْ هُومَا الِّي يِتْحِسْبُوا ذُرِّيِّةْ إِبْرَاهِيمْ.

⁸ Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.

⁹ والوَعْدْ كَانْ: «بِشْ نِرْجَعْ فِي الوَقْتْ هَاذَا العَامْ الجَّايْ، وسَارَّة بِشْ تْكُونْ جَابِتْ وْلَيِّدْ».

⁹ Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.

¹⁰ ومُشْ هَاذَا بَرْكَا، آمَا زَادَا وَقْتِلِّي رِفْقَة حِبْلِتْ وجَابِتْ وْلَادْ مِنْ نَفْسْ الرَّاجِلْ، الِّي هُوَّ بُونَا إِسْحَاقْ،

¹⁰ E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.

¹¹ وقْبَلْ مَا يِتْوِلْدُوا وْلَادْهَا التْوَامَا وقْبَلْ مَا يَعْمْلُوا لَا خِيرْ ولَا شَرْ، وبَاشْ يْتِمْ قَصْدْ اللَّهْ فِي الإِخْتِيَارْ، عْلَى خَاطْرُو يِخْتَارْ حَسْبْ دَعْوْتُو مُشْ حَسْبْ الأَعْمَالْ،

¹¹ E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),

¹² قَالْ اللَّهْ لْرِفْقَةْ: «الكْبِيرْ بِشْ يِخْدِمْ الصْغِيرْ».

¹² já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.

¹³ كِيمَا مَكْتُوبْ: «إِخْتَرْتْ يَعْقُوبْ ورْفَضْتْ عِيسُو».

¹³ Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.

¹⁴ شِنْحِبُّوا نْقُولُوا؟ زَعْمَة اللَّهْ ظَالِمْ؟ حَاشَاهْ!

¹⁴ Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!

¹⁵ رَاهُو قَالْ لْمُوسَى: «نَرْحِمْ الِّي نَرْحِمْ، ونِسْخِفْ عَلِّي نِسْخِفْ عْلِيهْ».

¹⁵ Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.

¹⁶ مَالَا الحْكَايَة مَاهِيشْ مَرْبُوطَة بِلِّي يْحِبُّو الإِنْسَانْ ولَا بْمَجْهُودُو، آمَا مَرْبُوطَة بْرَحْمِةْ اللَّهْ.

¹⁶ Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.

¹⁷ عْلَى خَاطِرْ اللَّهْ قَالْ لْفَرْعُونْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة: «عْطِيتِكْ مْقَامْ بَاشْ نْوَرِّي قُوْتِي فِيكْ، وإِسْمِي يِتَعْرَفْ فِي العَالِمْ الكُلْ».

¹⁷ Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.

¹⁸ مَالَا هُوَّ يَرْحِمْ الِّي يْحِبْ ، ويْقَسِّي قَلْبْ الِّي يْحِبْ.

¹⁸ Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.

¹⁹ وهُونِي بِشْ تْقُلِّي: «مَالَا عْلَاشْ يْلُومْ؟ شْكُونْ يْنَجِّمْ يْقَاوِمْ قَصْدُو؟».

¹⁹ Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?

²⁰ وآنَا نْجَاوِبْ: شْكُونِكْ إِنْتِ يَا إِنْسَانْ بَاشْ تْنَاقِشْ اللَّهْ؟ يَاخِي الحَاجَة المَصْنُوعَة تْنَجِّمْ تْقُولْ لِلِّي صْنَعْهَا: «عْلَاشْ صْنَعْتْنِي هَكَّا؟».

²⁰ Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?

²¹ يَاخِي الِّي يَصْنَعْ الفُخَّارْ مُشْ حُرْ بَاشْ يَصْنَعْ مِنْ نَفْسْ الطِّينْ مَاعُونْ لِلمُنَاسْبَاتْ ومَاعُونْ لِلدَّهْكْ؟

²¹ Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?

²² إِذَا كَانْ اللَّهْ، كِي حَبْ يْوَرِّي غُشُّو وِيْظَهِّرْ قُوْتُو، تْحَمِّلْ بْصَبْرْ كْبِيرْ النَّاسْ الِّي بِشْ يِسَيِّبْ عْلِيهُمْ غُشُّو ولِّي مَاشِينْ لِلْهْلَاكْ، كِالمَاعُونْ الِّي مْصِيرُو يِتْكَسِّرْ، آشْ عَنَّا مَا نْقُولُوا؟

²² Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,

²³ اللَّهْ عْمَلْ هَاذَا بَاشْ يْظَهِّرْ مَجْدُو العْظِيمْ فِي مَاعُونْ الرَّحْمَة الِّي حَضّْرُو مِنْ قْبَلْ لِلمَجْدْ،

²³ a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,

²⁴ وهَاذُمْ هُومَا أَحْنَا الِّي دْعَانَا مُشْ مِاليْهُودْ أَكَهَوْ، آمَا مِالشْعُوبْ الأُخْرِينْ زَادَا.

²⁴ os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?

²⁵ كِيمَا قَالْ اللَّهْ فِي كْتَابْ النَّبِيْ هُوشَعْ:

²⁵ Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;

²⁶ وفِي نَفْسْ البْلَاصَة الِّي قَالِلْهُمْ فِيهَا اللَّهْ «مَاكُمْشْ شَعْبِي»، غَادِي بِشْ يِتْسَمَّاوْ «وْلَادْ اللَّهْ الحَيْ».

²⁶ e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.

²⁷ ويْقُولْ النَّبِيْ إِشَعْيَاءْ فِي مَا يْخُصْ بَنِي إِسْرَائِيلْ:

²⁷ Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.

²⁸ عْلَى خَاطِرْ الرَّبْ بِشْ يْنَفِّذْ فِي العَالِمْ الِّي قَالْ بِشْ يَعْمْلُو

²⁸ Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;

²⁹ كِيمَا سْبَقْ وقَالْ إِشَعْيَاءْ:

²⁹ como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.

³⁰ آشْ قَاعْدِينْ نْقُولُوا؟ نْقُولُوا إِنُّو الشُّعُوبْ الِّي مَاهُمْشْ يْهُودْ ولِّي مَا سْعَاوِشْ لِلصَّلَاحْ، إِعْتَبَرْهُمْ اللَّهْ صَالْحِينْ عْلَى أَسَاسْ إِيمَانْهُمْ

³⁰ Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;

³¹ آمَا بَنِي إِسْرَائِيلْ الِّي حَبُّوا يْكُونُوا صَالْحِينْ بْتَطْبِيقْ الشَّرِيعَة، مَا نَجْمُوشْ حَتَّى يْطَبْقُوهَا.

³¹ e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.

³² وعْلَاشْ؟ عْلَى خَاطِرْهُمْ مَا سْعَاوِشْ لِلصَّلَاحْ بِالإِيمَانْ، آمَا بِالأَعْمَالْ الِّي تُفْرُضْهَا الشَّرِيعَة، يَاخِي عَثْرُوا فِي الحَجْرَة الِّي تْعَثِّرْ،

³² Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,

³³ كِيمَا مَكْتُوبْ:

³³ como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Romanos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →