Romanos 7
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 مَا يَخْفَاشْ عْلِيكُمْ يَا خْوَاتِي، الِّي قَانُونْ الشَّرِيعَة مَا يِطَبِّقْ عَالإِنْسَانْ كَانْ وهُوَّ حَيْ، وآنَا قَاعِدْ نْكَلِّمْ فِي نَاسْ يَعْرْفُوا الشَّرِيعَة،
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 ونَعْطِيكُمْ مِثَالْ: المْرَا المْعَرْسَة تُرْبِطْهَا الشَّرِيعَة بْرَاجِلْهَا مَادَامُو حَيْ. آمَا كَانْ رَاجِلْهَا مَاتْ، تْوَلِّي، حَسْبْ الشَّرِيعَة، مَا عَادِشْ مَرْبُوطَة بِيهْ.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 هَاذَاكَا عْلَاشْ كَانْ وَلَّاتْ مَرْتْ رَاجِلْ آخَرْ ورَاجِلْهَا حَيْ، تِتْسَمَّى زَانْيَة. آمَا كَانْ رَاجِلْهَا يْمُوتْ، تْوَلِّي حُرَّة مِالقَانُونْ هَاذَا، ومَا تِتْسَمَّاشْ زَانْيَة كَانْ تْعَرِّسْ بْرَاجِلْ آخِرْ.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 وهَكَّا إِنْتُومَا زَادَا يَا خْوَاتِي، بْمُوتْ المَسِيحْ، وَلِّيتُوا مُوتَى بِالنِّسْبَة لِلشَّرِيعَة، بَاشْ تْنَجْمُوا تْكُونُوا تَابْعِينْ لْوَاحِدْ آخِرْ، مَعْنَاهَا تَابْعِينْ لِلْمَسِيحْ الِّي قَامْ مِالمُوتْ، بَاشْ تَعْمْلُوا أَعْمَالْ صَالْحَة لِلَّهْ.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 وَقْتِلِّي كُنَّا عَايْشِينْ بِطْبِيعِتْنَا البَشَرِيَّة الفَاسْدَة، كَانِتْ شْهَاوِينَا الفَاسْدَة الِّي ظَهْرِتْهُمْ الشَّرِيعَة، هِيَّ الِّي تِتْحَكِّمْ فِي البْدَنْ الكُلْ، بَاشْ تْخَلِّينَا نَعْمْلُوا أَعْمَالْ تْهِزْ لِلْمُوتْ.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 آمَا تَوَّا تْحَرِّرْنَا مِالشَّرِيعَة، عْلَى خَاطِرْ مُتْنَا بِالنِّسْبَة لِلِّي كَانْ رَابِطْنَا، بَاشْ نِعْبْدُوا اللَّهْ بْطَرِيقَة جْدِيدَة، بِالرُّوحْ، مُشْ بْطَرِيقِةْ الفَرَايِضْ المَكْتُوبَة.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 مَالَا آشْ نْقُولُوا؟ يَاخِي الشَّرِيعَة بِيدْهَا مُذْنْبَة؟ حَاشَاهَا! بِالعَكْسْ مَا عْرَفْتْ شْنُوَّة هُوَّ الشَّرْ كَانْ بِالشَّرِيعَة. عْلَى خَاطِرْ مَا كُنْتِشْ بِشْ نَعْرِفْ شْنِيَّة هِيَّ الشَّهْوَة كَانْ الشَّرِيعَة مَا قَالِتْشْ: «مَا تِشْتْهِيشْ».
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 آمَا الخَطِيئَة اسْتْغَلِّتْ الوْصِيَّة بَاشْ تْحَرِّكْ فِيَّا الشْهَاوِي الكُلْ. عْلَى خَاطِرْ، كَانْ مُشْ مِالشَّرِيعَة، رَاهِي الخَطِيئَة مَا عَنْدْهَاشْ سُلْطَة.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 قْبَلْ مَا نَعْرِفْ الشَّرِيعَة، كُنْتْ حَيْ، آمَا وَقْتِلِّي جَاتْ الشَّرِيعَة، الذْنُوبْ حْيَاتْ
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 وآنَا مُتْ، والوْصِيَّة الِّي المَفْرُوضْ تَعْطِي الحَيَاةْ، هِيَّ بِيدْهَا هَزِّتْنِي لِلْمُوتْ،
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 عْلَى خَاطِرْ الذْنُوبْ لْقَاتْ فُرْصِتْهَا فِي الوْصِيَّة، وخَدْعِتْنِي وقَتْلِتْنِي بِيهَا.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 مَالَا، الشَّرِيعَة مُقَدْسَة، والوْصِيَّة مُقَدْسَة وعَادْلَة وصَالْحَة.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 يَاخِي، الصَّلَاحْ يْهِزْنِي لِلْمُوتْ؟ حَاشَاهْ! آمَا الذْنُوبْ هِيَّ الِّي اسْتَعْمْلِتْ الشَّرِيعَة الصَّالْحَة وتْسَبْبِّتْلِي فِي المُوتْ، مُشْ الشَّرِيعَة بِيدْهَا. وهَاذَا بَاشْ تُظْهِرْ الذْنُوبْ عْلَى حْقِيقِتْهَا. عْلَى خَاطِرْ، بِالوْصِيَّة، يُظْهُرْ شَرْ الذْنُوبْ لْأَقْصَى دَرْجْتُو.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 أَحْنَا نَعْرْفُوا الِّي الشَّرِيعَة مِنْ رُوحْ اللَّهْ، آمَا آنَا بَشَرْ وعَبْدْ لِلذْنُوبْ:
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 آنَا مُشْ فَاهِمْ رُوحِي فَاشْ نَعْمِلْ، عْلَى خَاطِرْ الِّي نْحِبْ نَعْمْلُو مَا نَعْمْلُوشْ، ولِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو هَاذَاكَا هُوَّ الِّي نَعْمْلُو.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 ومَادَامْنِي نَعْمِلْ فِلِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، مَعْنَاهَا نْوَافِقْ الِّي الشَّرِيعَة صَالْحَة.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 فِي الحْقِيقَة مَانِيشْ آنَا الِّي قَاعِدْ نَعْمِلْ فِي هَاذَا، آمَا الذْنُوبْ المَوْجُودَة فِيَّا هِيَّ الِّي تَعْمِلْ.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 آنَا نَعْرِفْ الِّي مَا فِيَّا حَتَّى شَيْ صَالَحْ، نُقْصُدْ فِي طْبِيعْتِي البَشَرِيَّة الفَاسْدَة. عْلَى خَاطِرْنِي نْحِبْ نَعْمِلْ الخِيرْ، آمَا مَا انَّجَّمْشْ نَعْمْلُو.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 الخِيرْ الِّي نْحِبْ نَعْمْلُو مَا نَعْمْلُوشْ، آمَا الشَّرْ الِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، هَاذَاكَا الِّي نَعْمْلُو.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 وإِذَا كَانْ نَعْمِلْ فِلِّي مَا نْحِبِّشْ نَعْمْلُو، مَالَا مَانِيشْ آنَا الِّي نَعْمِلْ فِيهْ، آمَا الذْنُوبْ المَوْجُودَة فِيَّا هِيَّ الِّي تَعْمِلْ.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 وَلَّالِي كَايِنُّو قَانُونْ: كِي نْحِبْ نَعْمِلْ الخِيرْ، نَلْقَى رُوحِي نَعْمِلْ فِي الشَّرْ.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 ورَانِي مِنْ دَاخِلْ فَرْحَانْ بْشَرِيعِةْ اللَّهْ،
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 آمَا فَمَّة قُوَّة أُخْرَى فِيَّا تْحَارِبْ فِي القَانُونْ الِّي يِقْبْلُو عَقْلِي، وتْخَلِّينِي مَرْبُوطْ فِي قُوِّةْ الذْنُوبْ السَّاكْنَة فِيَّا.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 آنَا إِنْسَانْ تَعِيسْ! شْكُونْ بِشْ يْمَنَّعْنِي مِنْ هَا البْدَنْ الِّي مَاشِي لِلْمُوتْ؟
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 نُشْكُرْ اللَّهْ الِّي يْمَنَّعْنِي بْرَبْنَا يَسُوعْ المَسِيحْ. مَالَا، آنَا بْعَقْلِي خَاضَعْ لْشَرِيعِةْ اللَّهْ، آمَا بْطْبِيعِةْ البَشَرْ الفَاسْدَة آنَا خَاضَعْ لْشَرِيعِةْ الذْنُوبْ.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.