Mateus 25
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 «فِي الوَقْتْ هَاذَاكَا، تْشَبَّهْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ لْعَشْرَة ضْيُوفْ صْبَايَا هَزُّوا فْنَارَاتْهُمْ ومْشَاوْ بَاشْ يْعَرْضُوا لِلْعْرُوسْ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 خَمْسَة مِنْهُمْ عَنْدْهُمْ حِكْمَة، والخَمْسَة الأُخْرِينْ مَا عَنْدْهُمْشْ.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 الِّي مَا عَنْدْهُمْشْ حِكْمَة هَزُّوا فْنَارَاتْهُمْ، ومَا هَزُّوشْ مْعَاهُمْ زِيتْ.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 آمَا الِّي عَنْدْهُمْ حِكْمَة، هَزُّوا بْزَايِدْ زِيتْ مْعَ فْنَارَاتْهُمْ.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 وبْطَى العْرُوسْ، يَاخِي الكُلْهُمْ نِعْسُوا ورَقْدُوا.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 ومْعَ نُصْ اللِّيلْ، فَمَّة صُوتْ صَاحْ: "هَاوْ العْرُوسْ جَاء، أُخْرْجُوا بَاشْ تْقَابْلُوهْ!".
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 يَاخِي قَامُوا الصْبَايَا العَشْرَة الكُلْ وحَضّْرُوا فْنَارَاتْهُمْ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 ولِّي مَا عَنْدْهُمْشْ حِكْمَة قَالُوا لِلْأُخْرِينْ: "أَعْطِيوْنَا شْوَيَّة مِنْ زِيتْكُمْ، عْلَى خَاطِرْ فْنَارَاتْنَا قَاعْدَة تِطْفَى".
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 آمَا الِّي عَنْدْهُمْ حِكْمَة جَاوْبُوا: "مُمْكِنْ مَا يِكْفِيشْ لِينَا ولِيكُمْ، إِمْشِيوْ لِلِّي يْبِيعُوا فِي الزِّيتْ وإِشْرِيوْ الِّي تَحْتَاجُوهْ".
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 وهُومَا مَاشْيِينْ بَاشْ يِشْرِيوْ، وْصُلْ العْرُوسْ. ودَخْلُوا مْعَاهْ الصْبَايَا المِسْتَدْعِينْ لِلْعِرْسْ، وتْسَكِّرْ البَابْ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 وبَعْدْ مُدَّة، خَلْطُوا الصْبَايَا الأُخْرِينْ وقَالُوا لِلْعْرُوسْ: "يَا سِيدْنَا، يَا سِيدْنَا، حِلِّلْنَا البَابْ!".
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 جَاوِبْهُمْ العْرُوسْ: "نْقُلْكُمْ الحَقْ: آنَا مَا نَعْرِفْكُمْشْ".
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 مَالَا خَلِّيكُمْ فَايْقِينْ، عْلَى خَاطِرْكُمْ مَا تَعْرْفُوشْ لَا النْهَارْ ولَا السَّاعَة.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 «وتْشَبَّهْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ لْرَاجِلْ حَبْ يْسَافِرْ، يَاخِي اسْتَدْعَى خُدَّامُو وعْطَاهُمْ فْلُوسُو.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 عْطَى لِلْأُوِّلْ خَمْسَة صْرُرْ فْلُوسْ، والثَّانِي زُوزْ صْرُرْ، والثَّالِثْ صُرَّة وَحْدَة، كُلْ وَاحِدْ عْلَى قَدْرْ طَاقْتُو، وبَعْدْهَا سَافِرْ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 الِّي خْذَا الخَمْسَة صْرُرْ مْشَى بِالوَقْتْ وتَاجِرْ بِيهُمْ، ورْبِحْ خَمْسَة صْرُرْ أُخْرِينْ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 ولِّي خْذَا الزُّوزْ صْرُرْ عْمَلْ كِيفُو، ورْبِحْ زُوزْ صْرُرْ أُخْرِينْ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 آمَا الِّي خْذَا صُرَّة وَحْدَة، مْشَى حْفَرْ حُفْرَة فِي الأَرْضْ، وخَبَّى فِيهَا فْلُوسْ سِيدُو.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «وبَعْدْ مُدَّة طْوِيلَة، رْجَعْ سِيدْ الخُدَّامْ هَاذُوكُمْ وحَاسِبْهُمْ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 وجَاء الِّي خْذَا الخَمْسَة صْرُرْ، وجَابْ خَمْسَة صْرُرْ زَايْدِينْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، إِنْتِ عْطِيتْنِي خَمْسَة صْرُرْ، وهَانِي رْبِحْتْ فُوقْهُمْ خَمْسَة صْرُرْ أُخْرِينْ".
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 يَاخِي قَالُّو سِيدُو: "صَحِّيتْ، إِنْتِ خْدِيمْ صَالَحْ وثِيقَة. عْلَى خَاطْرِكْ كُنْتْ أَمِينْ فِي الشْوَيَّة، هَانِي بِشْ نَمْنِكْ عَالبَرْشَة: أُدْخُلْ وتَمَتَّعْ بْنَعِيمْ سِيدِكْ".
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ولِّي خْذَا الزُّوزْ صْرُرْ جَاء هُوَّ زَادَا، وقَالْ: "يَا سِيدِي، إِنْتِ عْطِيتْنِي زُوزْ صْرُرْ، وهَانِي رْبِحْتْ فُوقْهُمْ زُوزْ صْرُرْ أُخْرِينْ".
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 يَاخِي قَالُّو سِيدُو: "صَحِّيتْ، إِنْتِ خْدِيمْ صَالَحْ وثِيقَة. عْلَى خَاطْرِكْ كُنْتْ أَمِينْ فِي الشْوَيَّة، هَانِي بِشْ نَمْنِكْ عَالبَرْشَة: أُدْخُلْ وتَمَتَّعْ بْنَعِيمْ سِيدِكْ".
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 وجَاء زَادَا الِّي خْذَا صُرَّة وَحْدَة، وقَالْ: "يَا سِيدِي، نَعْرِفْ الِّي إِنْتِ رَاجِلْ قَاسِي، تَحْصِدْ مِنْ وِينْ مَا زْرَعْتِشْ، وتْلِمْ مِنْ وِينْ مَا غْرَسْتِشْ،
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 يَاخِي خُفْتْ، ومْشِيتْ خَبِّيتْ الصُّرَّة مْتَاعِكْ فِي الأَرْضْ، وهَايْ فْلُوسِكْ".
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 جَاوْبُو سِيدُو: "يَا خْدِيمْ يَا شِرِّيرْ يَا بُخْلِي! كِي إِنْتِ تَعْرِفْ الِّي آنَا نَحْصِدْ مِنْ وِينْ مَا زْرَعْتِشْ، ونْلِمْ مِنْ وِينْ مَا غْرِسْتِشْ،
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 مُشْ أَحْسَنْلِكْ كَانْ حَطِّيتْلِي فْلُوسِي فِي البَانْكَة، بَاشْ كِي نِرْجَعْ، نَاخِذْهُمْ ومْعَاهُمْ رِبْحْ؟".
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 وقَالْ لْخُدَّامُو: "خُوذُوا الصُّرَّة مِنْ عَنْدُو، وأَعْطِيوْهَا لِلِّي عَنْدُو العَشْرَة صْرُرْ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 عْلَى خَاطِرْ الِّي عَنْدُو بِشْ يِتَعْطَالُو أَكْثِرْ ويْفِيضْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 والخْدِيمْ هَاذَا الِّي مَا مِنُّوشْ فَايْدَة، إِرْمِيوَهْ لْبَرَّة فِي الظْلَامْ. غَادِي وِينْ البْكَاء والنْدَمْ".
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 «وَقْتِلِّي يِرْجَعْ إِبْنْ الإِنْسَانْ فِي مَجْدُو، ومْعَاهْ المْلَايْكَة الكُلْ، يُقْعُدْ عْلَى عَرْشُو العْظِيمْ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 ويِتْلَمُّوا قُدَّامُو الشُّعُوبْ الكُلْ، ويِفْرِزْهُمْ مِنْ بْعَضْهُمْ، كِيمَا يِفْرِزْ السَّارَحْ العْلَالِشْ مِالمْعِيزْ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 ويْحُطْ العْلَالِشْ عْلَى يْمِينُو والمْعِيزْ عْلَى يْسَارُو.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 ومْبَعِّدْ يْقُولْ المَلِكْ لِلِّي عْلَى يْمِينُو: "إِيجَاوْ، يَلِّي بَارِكْكُمْ بَابَا، أُورْثُوا المَمْلْكَة الِّي تْحَضْرِتِّلْكُمْ مِلِّي تْخَلْقِتْ الدِّنْيَا،
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 عْلَى خَاطِرْنِي جُعْتْ وإِنْتُومَا وَكَّلْتُونِي، وعْطُشْتْ وإِنْتُومَا شَرَّبْتُونِي، وكُنْتْ غْرِيبْ وإِنْتُومَا سَكَّنْتُونِي،
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 كُنْتْ عِرْيَانْ وإِنْتُومَا لَبَّسْتُونِي، وكُنْتْ مْرِيضْ وإِنْتُومَا زُرْتُونِي، وكُنْتْ مَرْبُوطْ فِي حَبْسْ وإِنْتُومَا جِيتُونِي".
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 وَقْتْهَا الصَّالْحِينْ يْجَاوْبُوهْ: "يَا سِيدِي، وَقْتَاشْ شُفْنَاكْ جِيعَانْ ووَكَّلْنَاكْ؟ وَلَّا عُطْشَانْ وشَرَّبْنَاكْ؟
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ووَقْتَاشْ شُفْنَاكْ غْرِيبْ وسَكِّنَّاكْ؟ وَلَّا عِرْيَانْ ولَبِّسْنَاكْ؟
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 ووَقْتَاشْ شُفْنَاكْ مْرِيضْ وَلَّا مَرْبُوطْ وزُرْنَاكْ؟"
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 والمَلِكْ يْجَاوِبْهُمْ: "نْقُلْكُمْ الحَقْ: مَادَامْ عْمَلْتُوا هَاذَا مْعَ وَاحِدْ مِنْ خْوَاتِي الصْغَارْ، مَعْنَاهَا عْمَلْتُوهْ مْعَايَا آنَا!".
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ومْبَعِّدْ يْقُولْ لِلِّي عْلَى يْسَارُو: "إِبْعْدُوا عْلِيَّا يَا مَلْعُونِينْ وإِمْشِيوْ لِلنَّارْ الِّي مَا تِطْفَاشْ، الِّي تْحَضْرِتْ لْإِبْلِيسْ ومْلَايِكْتُو،
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 عْلَى خَاطِرْنِي جُعْتْ ومَا وَكَّلْتُونِيشْ، وعْطُشِتْ ومَا شَرَّبْتُونِيشْ،
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 وكُنْتْ غْرِيبْ ومَا سَكَّنْتُونِيشْ، وعِرْيَانْ ومَا لَبَّسْتُونِيشْ، ومْرِيضْ ومَرْبُوطْ ومَا زُرْتُونِيشْ".
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 وَقْتْهَا هُومَا زَادَا بِشْ يْجَاوْبُوا: "يَا سِيدِي، وَقْتَاشْ شُفْنَاكْ جِيعَانْ وَلَّا عُطْشَانْ وَلَّا غْرِيبْ وَلَّا عِرْيَانْ وَلَّا مْرِيضْ وَلَّا مَرْبُوطْ ومَا عَاوِنَّاكِشْ؟".
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 والمَلِكْ يْجَاوِبْهُمْ: "نْقُلْكُمْ الحَقْ: مَادَامْكُمْ مَا عْمَلْتُوشْ هَاذَا مْعَ وَاحِدْ مِنْ خْوَاتِي الصْغَارْ، يَعْنِي مَا عْمَلْتُوهُوشْ مْعَايَا آنَا".
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 وهَاذُوكُمْ يِمْشِيوْ لِلْعْذَابْ الِّي مَا يُوفَاشْ، والصَّالْحِينْ يِمْشِيوْ لِلْحَيَاةْ الأَبَدِيَّة».
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.