Mateus 13
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NTLH
1 وفِي النْهَارْ هَاذَاكَا، خْرَجْ يَسُوعْ مِالدَّارْ وقْعَدْ عْلَى شَطْ البُحَيْرَة.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ، حَتَّى لِينْ تْلَزْ يِطْلَعْ فِي فْلُوكَة ويُقْعُدْ فِيهَا، والنَّاسْ الكُلْ بْقَاوْ وَاقْفِينْ عَالشَّطْ.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 وكَلَّمْهُمْ فِي بَرْشَة أُمُورْ بِالأَمْثَالْ، وقَالْ: «خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 وهُوَّ قَاعِدْ يَزْرَعْ، جَاتْ شْوَيَّة مِالزَرِّيعَة عَالطْرِيقْ، يَاخِي جَاتْ العْصَافِرْ وكْلَاتْهَا.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 وشْوَيَّة أُخْرَى جَاتْ فِي أَرْضْ مْحَجْرَة مَا فِيهَاشْ بَرْشَة تْرَابْ، يَاخِي نِبْتِتْ فِيسَعْ عْلَى خَاطِرْ التْرَابْ مَا كَانِشْ غَارَقْ.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 وكِي طَلْعِتْ الشَّمْسْ تْحَرْقِتْ ويِبْسِتْ خَاطِرْهَا بْلَاشْ عْرُوقْ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 وجَاتْ زَرِّيعَة أُخْرَى وِسْطْ الشُّوكْ، وكِي كْبِرْ الشُّوكْ خْنَقْهَا.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 وفَمَّة زَرِّيعَة جَاتْ فِي تُرْبَة بَاهْيَة يَاخِي ثُمْرِتْ، مِنْهَا الِّي جَابِتْ 100 ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 60 ومِنْهَا الِّي جَابِتْ 30.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 يَاخِي قُرْبُولُو تْلَامِذْتُو وسِأْلُوهْ: «عْلَاشْ تْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ؟»
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 جَاوِبْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ بَاشْ تَعْرْفُوا أَسْرَارْ مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، آمَا هُومَا مَا تِعْطَالْهُمْشْ.
11 Jesus respondeu:
12 الِّي عَنْدُو، بِشْ يِتْعْطَالُو أَكْثِرْ ويْوَلِّي عَنْدُو بْزَايِدْ. آمَا الِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الشْوَيَّة الِّي عَنْدُو يِتْفَكُّولُو.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 هَاذَاكَا عْلَاشْ آنَا نْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ عْلَى خَاطِرْهُمْ يُخْزْرُوا ومَا يْشُوفُوشْ ويِسْمْعُوا ومَا يِفْهْمُوشْ.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 وهُومَا الِّي تْحَقْقِتْ فِيهُمْ نُبُوِّةْ إِشَعْيَاءْ الِّي تْقُولْ:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 عْلَى خَاطِرْ الشَّعْبْ هَاذَا قَلْبُو كْسَاحْ،
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 «آمَا إِنْتُومَا صَحَّة لِيكُمْ عْلَى خَاطِرْ عِينِيكُمْ تُخْزِرْ ووِذْنِيكُمْ تِسْمَعْ.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 نْقُلْكُمْ الحَقْ: بَرْشَة أَنْبِيَاءْ وصَالْحِينْ تْمَنَّاوْ يْشُوفُوا الِّي إِنْتُومَا تْشُوفُوا فِيهْ ومَا شَافُوهِشْ، ويِسْمْعُوا الِّي إِنْتُومَا تِسْمْعُوا فِيهْ ومَا سَمْعُوهِشْ.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «مَالَا إِسْمْعُوا إِنْتُومَا شْنُوَّة المَقْصُودْ بْمَثَلْ الفَلَّاحْ:
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 الزَّرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، هِيَّ كُلْ مِنْ يِسْمَعْ كِلْمِةْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ ومَا يِفْهِمْهَاشْ، يْجِي إِبْلِيسْ ويَخْطِفْ الِّي تِزْرَعْ فِي قَلْبُو.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 «ولِّي تِزْرَعّْ فِي الأَرْضْ المْحَجْرَة، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ الكِلْمَة وبِالوَقْتْ يِقْبِلْهَا وهُوَّ فَرْحَانْ،
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 وعْلَى خَاطِرْ مَا عَنْدْهَاشْ عْرُوقْ مَا تْدُومِشْ. ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ وَلَّا إِضْطِهَادْ عْلَى خَاطِرْ كِلْمَة اللَّهْ، يْسَلِّمْ فِيهَا بِالوَقْتْ.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 «ولِّي تِزْرَعّْ وِسْطْ الشُّوكْ، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ، آمَا هْمُومْ الزْمَانْ هَاذَا ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ يُخْنْقُوهَا ومَا تُثْمُرْشْ فِيهْ.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 «آمَا الِّي تِزْرَعّْ فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُوَّ الِّي يِسْمَعْ كِلْمِةْ اللَّهْ ويِفْهِمْهَا وتُثْمُرْ فِيهْ، وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 100 وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 60 وفَمَّة الِّي تْجِيبْ 30».
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 وعْطَاهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ آخِرْ وقَالْ: «مَمْلِكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ رَاجِلْ زْرَعْ زَرِّيعَة بَاهْيَة فِي السَّانْيَة مْتَاعُو.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 ووَقْتِلِّي كَانُوا النَّاسْ رَاقْدِينْ، جَاء عْدُوهْ وزْرَعْ زِيوَانْ فِي وِسْطْ القَمْحْ ومْشَى.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 ووَقْتِلِّي القَمْحْ نْبِتْ وعْمَلْ السْبُولْ، نْبِتْ مْعَاهْ الزِّيوَانْ.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 وجَاوْ خَدَّامِةْ مُولَى الأَرْضْ وقَالُولُو: "يَا سِيدْنَا، يَاخِي مُشْ زْرَعْتْ زَرِّيعَة بَاهْيَة فِي أَرْضِكْ؟ مَالَا مْنِينْ جَاهَا الزِّيوَانْ؟"
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 وهُوَّ جَاوِبْهُمْ: "عْدُوْ هُوَّ الِّي عْمَلْ هَاذَا". يَاخِي سِأْلُوهْ: "تْحِبْ نِمْشِيوْ نْقَلْعُوهْ الزِّيوَانْ؟".
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 وجَاوِبْهُمْ: "لَا، بَاشْ مَا تْقَلْعُوشْ القَمْحْ وإِنْتُومَا تْقَلْعُوا فِي الزِّيوَانْ.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 خَلِّيوْهُمْ الزُّوزْ يِكْبْرُوا مْعَ بْعَضْهُمْ لِينْ يْجِي وَقْتْ الحْصَادْ، ووَقْتْهَا نْقُولْ لِلْحَصَّادَة: لِمُّوا الزِّيوَانْ قْبَلْ فِي رْزِمْ وأَحْرْقُوهْ، آمَا القَمْحْ لِمُّوهْ وحُطُّوهْ فِي المَخْزِنْ مْتَاعِي"».
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 وعْطَاهُمْ مَثَلْ آخِرْ، وقَالْ: «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ حَبِّةْ الخَرْدِلْ الِّي هَزْهَا رَاجِلْ وزْرَعْهَا فِي السَّانْيَة مْتَاعُو.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 رَغْمِلِّي هِيَّ أَصْغِرْ وَحْدَة فِي الزَّرِّيعَة الكُلْ، آمَا كِي تَبْدَى تِكْبِرْ تْوَلِّي أَكْبِرْ نَبْتَة فِي نَبْتَاتْ الجْنِينَة الكُلْ، ومْبَعِّدْ تْوَلِّي شَجْرَة، وحَتَّى العْصَافِرْ تْجِي وتْعَشِّشْ فِي فْرُوعْهَا».
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 وقَالِلْهُمْ مَثَلْ آخِرْ: «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ خْمِيرَة هَزِّتْهَا مْرَا وحَطِّتْهَا فِي ثْلَاثَة كْيَالْ فَرِينَة حَتَّى لِينْ خْمِرْ العْجِينْ الكُلْ».
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 هَاذَا الكُلْ قَالُو يَسُوعْ لِلنَّاسْ بِالأَمْثَالْ. وكَانْ مَا يَحْكِي مْعَاهُمْ كَانْ بِالأَمْثَالْ،
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 بَاشْ يِتْحَقَّقْ الِّي قَالُو اللَّهْ عْلَى طْرِيقْ النَّبِيْ:
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 ومْبَعِّدْ بْعَثْ يَسُوعْ النَّاسْ يْرَوْحُوا، ورْجَعْ هُوَّ لِلدَّارْ، وجَاوْ تْلَامِذْتُو وقَالُولُو: «فَسْرِلْنَا المَثَلْ مْتَاعْ الزِّيوَانْ».
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «الِّي زْرَعْ الزَّرِّيعَة البَاهْيَة هُوَّ إِبْنْ الإِنْسَانْ،
37 Jesus respondeu:
38 والأَرْضْ المَزْرُوعَة هِيَّ الدِّنْيَا هَاذِي، والزَّرِّيعَة البَاهْيَة هُومَا وْلَادْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ، والزِّيوَانْ هُومَا وْلَادْ إِبْلِيسْ،
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 والعْدُو الِّي زْرَعْ الزِّيوَانْ هُوَّ إِبْلِيسْ، والحْصَادْ هُوَّ آخِرْ الزْمَانْ، والحَصَّادَة هُومَا المْلَايْكَة.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 وكِيمَا يِتْقَلَّعْ الزِّيوَانْ ويِتْحْرَقْ بِالنَّارْ، هَكَّاكَا بِشْ يْصِيرْ فِي آخِرْ الزْمَانْ:
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 يَبْعَثْ إِبْنْ الإِنْسَانْ مْلَايِكْتُو، بَاشْ يْخَرْجُوا مِنْ مَمْلَكْتُو كُلْ الِّي عْمَلُوا الشَّرْ وكُلْ الِّي كَانُوا سْبَبْ فِيهْ،
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 ويَرْمِيوْهُمْ فِي النَّارْ، وِينْ بِشْ يْكُونْ البْكَاء والنْدَمْ.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 آمَا الصَّالْحِينْ، بِشْ يِضْوِيوْ كِي الشَّمْسْ فِي مَمْلَكْةْ بُوهُمْ. الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 «مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيمَا كِنْزْ مَدْفُونْ فِي سَانْيِة، لْقَاهْ رَاجِلْ وخَبَّاهْ، ومِالفَرْحَة مْشَى بَاعْ كُلْ مَا يِمْلِكْ وشْرَى السَّانْيَة هَاذِيكَا.
44 — O
45 «وزَادَا مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ تَاجِرْ يْلَوِّجْ عَالجُوهِرْ الغَالِي.
45 — O
46 وكِي لْقَى قَطْعَة جُوهِرْ غَالْيَة بَرْشَة، مْشَى وبَاعْ كُلْ مَا يِمْلِكْ وشْرَاهَا.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 «وزَادَا مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ هِيَّ كِيفْ شَبْكَة رْمَاوْهَا فِي البْحَرْ ولَمِّتْ حُوتْ مِنْ كُلْ نَوْعْ.
47 — O
48 وكِي تِمْلَاتْ خَرْجُوهَا الصَّيَّادَة لِلشَّطْ وقَعْدُوا، والحُوتْ البَاهِي حَطُّوهْ فِي قْفَافْ والخَايِبْ رْمَاوَهْ.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 وهَكَّاكَا بِشْ يْصِيرْ فِي آخِرْ الزْمَانْ: يْجِيوْ المْلَايْكَة ويْخَرْجُوا النَّاسْ الأَشْرَارْ مِنْ بِينْ النَّاسْ الصَّالْحِينْ،
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 ويَرْمِيوْهُمْ فِي النَّارْ، وِينْ بِشْ يْكُونْ البْكَاء والنْدَمْ».
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 وسْإِلْ يَسُوعْ تْلَامِذْتُو: « فْهِمْتُوا الأُمُورْ هَاذِي الكُلْ؟». جَاوْبُوهْ: «إِيْ نْعَمْ».
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 يَاخِي قَالِلْهُمْ: «هَاذَاكَا عْلَاشْ أَيْ عَالِمْ فِي الشَّرِيعَة كِيفْ يْوَلِّي تِلْمِيذْ فِي مَمْلَكْةْ السْمَاوَاتْ، هُوَّ كِيفْ مُولَى الدَّارْ الِّي يْخَرِّجْ مِالمَخْزِنْ مْتَاعُو كْنُوزْ جْدِيدَة وكْنُوزْ قْدِيمَة».
52 Jesus disse:
53 وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ الأَمْثَالْ هَاذِي، مْشَى مِالبْلَاصَة هَاذِيكَا.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 ورْجَعْ لِبْلَادُو، وبْدَا يْعَلِّمْ فِيهُمْ فِي مَعْبِدْ اليْهُودْ، يَاخِي بِهْتُوا وقَالُوا: «مْنِينْ لِيهْ الحِكْمَة والمُعْجْزَاتْ هَاذِي؟
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 يَاخِي مُشْ هَاذَا وِلْدْ النَّجَّارْ؟ مُشْ أُمُّو إِسْمْهَا مَرْيِمْ وخْوَاتُو هُومَا يَعْقُوبْ ويُوسِفْ وسِمْعَانْ ويَهُوذَا؟
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 ومُشْ خْوَاتُو البْنَاتْ عَايْشِنْ بِينَاتْنَا؟ مْنِينْ لِيهْ هَاذَا الكُلْ؟»
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 هَاذَاكَا عْلَاشْ مَا حَبُّوشْ يِقْبْلُوهْ. يَاخِي يَسُوعْ قَالِلْهُمْ: «النَّبِيْ مَا عَنْدُوشْ كَرَامَة فِي بْلَادُو وبِينْ أَهْلُو ونَاسُو».
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 ومَا عْمَلْشْ بَرْشَة مُعْجْزَاتْ غَادِي بِسْبَبْ قِلِّةْ إِيمَانْهُمْ.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.