Marcos 7

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC

VC Versão Católica

¹ تْلَمُّوا بِيهْ الفِرِّيسِيِّينْ ومْعَاهُمْ جْمَاعَة مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة الجَّايِينْ مِنْ أُورْشَلِيمْ.

¹ Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.

² وشَافُوا جْمَاعَة مِنْ تْلَامِذْتُو يَاكْلُوا بِيدِيهُمْ مَنْجُوسِينْ، مِنْ غِيرْ مَا يَغْسْلُوهُمْ.

² E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.

³ وكَانُوا الفِرِّيسِيِّينْ واليْهُودْ بْصِيفَة عَامَّة مَا يَاكْلُوا إِلَّا مَا يَغْسْلُوا يْدِيهُمْ عْلَى خَاطِرْهُمْ يْحَافْظُوا عَالعَادَاتْ الِّي فَرْضُوهَا شْيُوخْهُمْ.

³ {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;

⁴ وكَانُوا كِي يِرْجْعُوا مِالسُّوقْ مَا يَاكْلُوا إِلَّا بَعْدْمَا يَطْهْرُوا. وفَمَّة بَرْشَة عَادَاتْ أُخْرَى خْذَاوْهَا مِنْ جْدُودْهُمْ وحَافْظُوا عْلِيهَا، كِيمَا غَسْلَانْ الكِيسَانْ والصْحَافِي والمَاعُونْ النْحَاسْ.

⁴ e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}

⁵ يَاخِي سِأْلُوهْ الفِرِّيسِيِّينْ وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة: «عْلَاشْ تْلَامِذْتِكْ مَا يِتْصَرْفُوشْ بْحَسْبْ عَادَاتْ شْيُوخْنَا، يَاكْلُوا وإِيدِيهُمْ مُشْ طَاهْرَة؟».

⁵ Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?

⁶ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «يَا مُنَافْقِينْ! عَنْدُو الحَقْ إِشَعْيَاءْ وَقْتِلِّي تْنَبَّأْ عْلِيكُمْ وقَالْ فِي الكْتُبْ المُقَدْسَة:

⁶ Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.

⁷ عْبَادِتْهُمْ لِيَّا بَاطْلَة،

⁷ Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.

⁸ «سَيَّبْتُوا وْصِيِّةْ اللَّهْ وشَدِّيتُوا فِي عَادَاتْ وتَقَالِيدْ عَمْلُوهُمْ النَّاسْ!».

⁸ Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.

⁹ وقَالِلْهُمْ: «مَزْعَمْكُمْ كِي تْخَلِّيوْ وْصِيِّةْ اللَّهْ عْلَى جْنَبْ وتْكَبْشُوا فِي عَادَاتْكُمْ وتَقَالِيدْكُمْ.

⁹ E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.

¹⁰ مُوسَى قَالْ: "إِكْرِمْ بُوكْ وأُمِّكْ، ولِّي يْسِبْ بُوهْ وَلَّا أُمُّو يِلْزْمُو يِتْقْتَلْ".

¹⁰ Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.

¹¹ آمَا إِنْتُومَا تْقُولُوا: "إِذَا وَاحِدْ قَالْ لْبُوهْ وَلَّا لْأُمُّو الِّي كُنْتْ نْعَاوِنْ فِيكْ بِيهْ رَانِي عْطِيتُو لِلَّهْ،

¹¹ Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,

¹² يْوَلِّي مَعْفِي، ومُشْ لَازِمْ يْعَاوِنْ بُوهْ وَلَّا أُمُّو".

¹² e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,

¹³ هَكَّا تْرُدُّوا كْلَامْ اللَّهْ بَاطِلْ بْتَقَالِيدْكُمْ الِّي تِتْوَارْثُوا فِيهَا، وبْحَاجَاتْ أُخْرَى كِيفْهَا قَاعْدِينْ تَعْمْلُوا فِيهَا».

¹³ anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.

¹⁴ وعَيِّطْ يَسُوعْ لِلنَّاسْ مَرَّة أُخْرَى وقَالِلْهُمْ: «إِسْمْعُونِي الكُلْ وإِفْهْمُوا.

¹⁴ Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.

¹⁵ مَا فَمَّة حَتَّى حَاجَة تُدْخِلْ لِبْدَنْ الإِنْسَانْ تْنَجِّمْ تْنَجْسُو، آمَا الِّي يُخْرِجْ مِالإِنْسَانْ، هُوَّ الِّي يْنَجْسُو.

¹⁵ Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.

¹⁶ الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ».

¹⁶ {bom entendedor meia palavra basta.}

¹⁷ ووَقْتِلِّي خَلَّى النَّاسْ ودْخَلْ لِلدَّارْ، سِأْلُوهْ تْلَامِذْتُو عْلَى مَعْنَى المَثَلْ.

¹⁷ Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.

¹⁸ قَالِلْهُمْ: «حَتَّى إِنْتُومَا زَادَا مَا تِفْهْمُوشْ؟ يَاخِي مَا تَعْرْفُوشْ الِّي حَتَّى شَيْ مِلِّي يُدْخِلْ لِبْدَنْ الإِنْسَانْ يْنَجِّمْ يْنَجْسُو،

¹⁸ Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,

¹⁹ عْلَى خَاطِرْ مَا يُدْخُلْشْ لْقَلْبُو آمَا لْكِرْشُو ومْبَعِّدْ يُخْرُجْ مِنْ بْدَنُو؟». وهَكَّا عْلِنْ الِّي المَاكْلَة الكُلْ طَاهْرَة.

¹⁹ porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:

²⁰ ومْبَعِّدْ قَالْ: «الحَاجَاتْ الِّي تُخْرُجْ مِالإِنْسَانْ هِيَّ الِّي تْنَجِّسْ الإِنْسَانْ.

²⁰ Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.

²¹ عْلَى خَاطِرْ مِنْ دَاخِلْ، مِنْ قْلُوبْ النَّاسْ تُخْرُجْ الأَفْكَارْ الخَايْبَة: الفْسَادْ والسِّرْقَة والقَتْلْ

²¹ Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,

²² والزْنَى والطْمَعْ والخْبَاثَة والغَشَّة والحُسْدْ والإِنْحِرَافْ وتَشْوِيهْ السُّمْعَة والتَّكَبُّرْ والجَهْلْ.

²² adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.

²³ الحَاجَاتْ الخَايْبَة هَاذِي الكُلْ تُخْرُجْ مِنْ دَاخِلْ الإِنْسَانْ وهِيَّ الِّي تْنَجْسُو».

²³ Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.

²⁴ ومْبَعِّدْ خْرَجْ يَسُوعْ مِنْ غَادِي ومْشَى لْجِيهِةْ صُورْ. ودْخَلْ لْدَارْ ومَا حَبْ حَتَّى حَدْ يَعْرِفْ هُوَّ وِينْ، آمَا مَا نَجَّمْشْ يُقْعِدْ مِتْخُبِّي،

²⁴ Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,

²⁵ وفَمَّة مْرَا بِنْتْهَا سَاكِنْهَا رُوحْ شِرِّيرْ، دُوبْ مَا سَمْعِتْ بِيهْ جَاتُو وتِرْمَاتْ قُدَّامْ سَاقِيهْ.

²⁵ pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.

²⁶ واتْشَحْتِتُّو بَاشْ يْخَرِّجْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ مِنْ بِنْتْهَا، وكَانِتْ المْرَا هَاذِي أَصْلْهَا سُورِيَّة فِينِيقِيَّة مَعْنَاهَا مُشْ يْهُودِيَّة،

²⁶ {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.

²⁷ هَاذَاكَا عْلَاشْ قَالِلْهَا: «خَلِّي الأَوْلَادْ يَشْبْعُوا فِي الأُوِّلْ! مَا يْجِيشْ نَاخْذُوا خُبْزْ الأَوْلَادْ ونَرْمِيوَهْ لِلْكْلَابْ».

²⁷ Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.

²⁸ آمَا هِيَّ جَاوْبِتُّو وقَالِتْلُو: «يَا سِيدِي! حَتَّى الكْلَابْ تَاكِلْ تَحْتْ الطَّاوْلَة مِالفِتْفَاتْ الِّي يْطَيْحُوهْ الأَوْلَادْ».

²⁸ Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.

²⁹ قَالِلْهَا: «عْلَى خَاطْرِكْ قُلْتْ الكِلْمَة هَاذِي إِمْشِي، رَاهُو الرُّوحْ الشِرِّيرْ خْرَجْ مِنْ بِنْتِكْ!».

²⁹ Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.

³⁰ ووَقْتِلِّي رَجْعِتْ لْدَارْهَا، لْقَاتْ بِنْتْهَا فُوقْ الفَرْشْ، ولْقَاتْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ خْرَجْ مِنْهَا.

³⁰ Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.

³¹ وخْرَجْ يَسُوعْ مِنْ جِيهِةْ صُورْ وتْعَدَّى عْلَى صَيْدَا وعْلَى حُدُودْ بْلَاصَة اسْمْهَا العَشْرَة مُدُنْ ومْشَى لْبُحَيْرِةْ الجَلِيلْ.

³¹ Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.

³² وجَابُولُو وَاحِدْ أَطْرِشْ ومْلَكْوِنْ وتْشَحْتُوهْ بَاشْ يْحُطْ عْلِيهْ يْدِيهْ.

³² Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.

³³ يَاخِي هَزُّو وَحْدُو بْعِيدْ عَالنَّاسْ وحَطْ صْوَابْعُو فِي وِذْنِينْ الرَّاجِلْ وبَعْدْ بْزِقْ ومَسْلُو لْسَانُو.

³³ Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.

³⁴ وهَزْ عِينِيهْ لِلسْمَاء وتْنَهِّدْ وقَالُّو: «إِفَّاتَا!» مَعْنَاهَا «إِتْحَلْ»

³⁴ E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!

³⁵ وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ وِذْنِيهْ ولْسَانُو تِطْلَقْ وبْدَا يْقُولْ فِي كْلَامْ وَاضَحْ.

³⁵ No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.

³⁶ ووَصَّاهُمْ يَسُوعْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ لْحَتَّى حَدْ. وكَانْ كُلْ مَا يْوَصِّيهُمْ أَكْثِرْ كُلْ مَا يُنْشْرُوا الخْبَرْ أَكْثِرْ.

³⁶ Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.

³⁷ وكَانُوا بَاهْتِينْ فِيهْ وقَالُوا: «الحَاجَاتْ الِّي يَعْمِلْ فِيهَا الكُلْ عْظِيمَة، يْخَلِّي حَتَّى الطْرُشْ يِسْمْعُوا والبْكَاكِشْ يِتْكَلْمُوا».

³⁷ E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →