Lucas 6

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ

¹ وفِي نْهَارْ سِبْتْ، تْعَدَّى يَسُوعْ وِسْطْ هْنَاشِرْ، وبْدَاوْ تْلَامِذْتُو يْنَحِّيوْ فِي السْبُولْ ويُفْرْكُوهُمْ بِينْ يْدِيهُمْ ويَاكْلُوا.

¹ E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.

² يَاخِي جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ قَالُولْهُمْ: «عْلَاشْ تَعْمْلُوا حَاجَاتْ مَا يِلْزِمْشْ تِتْعْمَلْ نْهَارْ السِّبْتْ؟».

² E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?

³ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ شْنِيَّة عْمَلْ دَاوِدْ هُوَّ ولِّي مْعَاهْ وَقْتِلِّي جَاعُوا،

³ E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?

⁴ كِيفَاشْ دْخَلْ لْخِيمِةْ الإِجْتِمَاعْ، وخْذَا مِالخُبْزْ الِّي يِتْقَدِّمْ قُرْبَانْ لِلَّهْ وكْلَا مِنُّو، رَغْمِلِّي مَا كَانْ مَسْمُوحْ كَانْ لِلْكَهَنَة بَاشْ يَاكْلُوا مِنُّو، وزَادْ عْطَى مِنُّو لِلِّي مْعَاهْ؟»

⁴ Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?

⁵ ومْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «إِبْنْ الإِنْسَانْ هُوَّ رَبْ السِّبْتْ».

⁵ E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.

⁶ وفِي سِبْتْ آخِرْ دْخَلْ يَسُوعْ لْمَعْبِدْ اليْهُودْ وبْدَا يْعَلِّمْ، وكَانْ فَمَّة رَاجِلْ غَادِي يِدُّو اليْمِينْ مَشْلُولَة.

⁶ E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.

⁷ وكَانُوا عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ يْرَاقْبُوا فِي يَسُوعْ بَاشْ يْشُوفُوهْ كَانْ يِشْفِي نْهَارْ السِّبْتْ. وهَكَّاكَا يْنَجْمُوا يِتْهْمُوهْ.

⁷ E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.

⁸ وعْرَفْ يَسُوعْ فَاشْ يْخَمُّوا، يَاخِي قَالْ لِلرَّاجِلْ الِّي يِدُّو مَشْلُولَة: «قُومْ وآقِفْ فِي الوِسْطْ» والرَّاجِلْ قَامْ ووْقِفْ.

⁸ Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.

⁹ وقَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «نِسْإِلْكُمْ سُؤَالْ: زَعْمَة حْلَالْ فِي نْهَارْ السِّبْتْ، نَعْمْلُوا الخِيرْ وَلَّا الشَّرْ؟ نْمَنْعُوا إِنْسَانْ وَلَّا نْخَلِّيوِهْ يْمُوتْ؟».

⁹ Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?

¹⁰ وبَعْدْمَا خْزَرِّلْهُمْ الكُلْ، قَالْ لِلرَّاجِلْ: «مِدْ يِدِّكْ». وكِي مَدْهَا رَجْعِتْ يِدُّو صْحِيحَة.

¹⁰ E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.

¹¹ يَاخِي تْغَشْشُوا بَرْشَة، وبْدَاوْ يِتْشَاوْرُوا شْنِيَّة يَعْمْلُوا فِي يَسُوعْ.

¹¹ E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.

¹² وفِي الأَيَّامَاتْ هَاذِيكَا، طْلَعْ لِلجْبَلْ بَاشْ يْصَلِّي، وعَدَّا اللِّيلْ الكُلْ وهُوَّ يْصَلِّي لِلَّهْ.

¹² E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.

¹³ وكِي طْلَعْ الصْبَاحْ، عَيِّطْ لِتْلَامِذْتُو واخْتَارْ مِنْهُمْ أَثْنَاشِنْ وَاحِدْ وسَمَّاهُمْ رُسُلْ.

¹³ E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:

¹⁴ وهُومَا: سِمْعَانْ الِّي سَمَّاهْ زَادَا بُطْرُسْ، وأَنْدَرَاوُسْ خُوهْ، ويَعْقُوبْ، ويُوحَنَّا، وفِيلِۑُّسْ، وبَرْثُلْمَاوُسْ،

¹⁴ Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,

¹⁵ ومَتَّى، وتُومَا، ويَعْقُوبْ وِلْدْ حَلْفَى، وسِمْعَانْ الِّي مْسَمِّينُو الغَيُورْ،

¹⁵ Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,

¹⁶ ويَهُوذَا وِلْدْ يَعْقُوبْ، ويَهُوذَا الإِسْخَرْيُوطِي الِّي بِشْ يْخُونُو.

¹⁶ e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.

¹⁷ ومْبَعِّدْ هْبَطْ مْعَاهُمْ مِالجْبَلْ، ووْقِفْ فِي بَطْحَة. وكَانْ فَمَّة بَرْشَة مِنْ تْلَامِذْتُو حَاضْرِينْ ومْعَاهُمْ بَرْشَة نَاسْ مِاليَهُودِيَّة وأُورْشَلِيمْ وسَاحِلْ صُورْ وصَيْدَا.

¹⁷ E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,

¹⁸ جَاوْ بَاشْ يِسْمْعُوهْ ويِتْشْفَاوْ مِنْ أَمْرَاضْهُمْ، وحَتَّى الِّي كَانِتْ تْعَذَّبْ فِيهُمْ الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة تِشْفَاوْ.

¹⁸ e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.

¹⁹ والنَّاسْ الكُلْ كَانُوا يْحَاوْلُوا بَاشْ يْمِسُّوهْ، عْلَى خَاطِرْ كَانِتْ فَمَّة قُوَّة تُخْرُجْ مِنُّو وتِشْفِيهُمْ الكُلْ.

¹⁹ E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.

²⁰ وهَزْ يَسُوعْ عِينِيهْ وخْزَرْ لِتْلَامِذْتُو وقَالْ:

²⁰ E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.

²¹ صَحَّة لِيكُمْ يَلِّي تَوَّا جِيعَانِينْ،

²¹ Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.

²² صَحَّة لِيكُمْ وَقْتِلِّي يِكْرْهُوكُمْ النَّاسْ ويْطَرْدُوكُمْ ويْعَايْرُوكُمْ،

²² Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.

²³ إِفْرْحُوا فِي النْهَارْ هَاذَاكَا وازْهَاوْ،

²³ Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.

²⁴ آمَا يَا وِيلْكُمْ يَا غُنْيَا،

²⁴ Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.

²⁵ يَا وِيلْكُمْ يَلِّي تَوَّا شَبْعَانِينْ،

²⁵ Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.

²⁶ يَا وِيلْكُمْ إِذَا النَّاسْ الكُلْ مَدْحُوكُمْ.

²⁶ Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.

²⁷ «آمَا إِنْتُومَا يَلِّي تِسْمْعُوا فِيَّا، نْقُلْكُمْ: حِبُّوا أَعْدَاءْكُمْ، أَعْمْلُوا الخِيرْ مْعَ الِّي يِكْرْهُوكُمْ،

²⁷ Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;

²⁸ بَارْكُوا الِّي يَلْعْنُوكُمْ، وإِدْعِيوْ بِالخِيرْ لِلِّي يَعْمْلُوا مْعَاكُمْ الخَايِبْ.

²⁸ abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.

²⁹ ولِّي يَضْرْبِكْ عْلَى خَدِّكْ، زِيدْ دَوَّرْلُو خَدِّكْ الآخِرْ. ولِّي يْنَحِّيلِكْ بَرْنُوسِكْ مَا تْشِدِّشْ عْلِيهْ جِبْتِكْ.

²⁹ Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.

³⁰ ولِّي يُقْصْدِكْ فِي حَاجَة أَعْطِيهَالُو، ولِّي يَاخِذْلِكْ حَاجْتِكْ مَا اطَّالْبُوشْ بِيهَا.

³⁰ Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.

³¹ كِيمَا تْحِبُّوا النَّاسْ يْعَامْلُوكُمْ، عَامْلُوهُمْ إِنْتُومَا زَادَا.

³¹ E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.

³² إِذَا تْحِبُّوا الِّي يْحِبُّوكُمْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يْحِبُّوا الِّي يْحِبُّوهُمْ.

³² Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.

³³ وإِذَا عْمَلْتُوا الخِيرْ مْعَ الِّي يَعْمْلُوا مْعَاكُمْ فِي الخِيرْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يَعْمْلُوا هَكَّا زَادَا.

³³ E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.

³⁴ وإِذَا تْسَلْفُوا الِّي تَعْرْفُوهُمْ بِشْ يْرَجْعُولْكُمْ، شْنِيَّة الحَاجَة الزَّايْدَة الِّي عْمَلْتُوهَا؟ حَتَّى المُذْنْبِينْ يْسَلْفُوا المُذْنْبِينْ وهُومَا مِسْتَنِّينْ يْرَجْعُولْهُمْ.

³⁴ E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.

³⁵ آمَا حِبُّوا أَعْدَاءْكُمْ وأَعْمْلُوا مْعَاهُمْ البَاهِي، وسَلْفُوا مِنْ غِيرْ مَا تِسْتَنَّاوْ إِنُّو الحَاجَة تِرْجْعِلْكُمْ، وهَكَّا يْكُونْ أَجْرْكُمْ عْظِيمْ وتْكُونُوا وْلَادْ العَالِي، الِّي يِنْعِمْ حَتَّى عْلَى نَاكِرْ الجْمِيلْ والشِّرِّيرْ.

³⁵ Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.

³⁶ مَالَا أَرْحْمُوا كِيمَا بُوكُمْ يَرْحِمْ.

³⁶ Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.

³⁷ «مَا تِتْهْمُوشْ النَّاسْ بَاشْ مَا يِتْهْمُوكُمْشْ، مَا تُحْكْمُوشْ عَالنَّاسْ بَاشْ مَا يِتْحْكَمْشْ عْلِيكُمْ، إِغْفْرُوا يِتْغْفِرِّلْكُمْ،

³⁷ Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;

³⁸ أَعْطِيوْ يِتْعْطَالْكُمْ، كِيلْ وَافِي ومَرْصُوصْ وفَايِضْ يِتْصَبِّلْكُمْ فِي حْجِرْكُمْ، عْلَى خَاطِرْ بِالكِيلْ الِّي تْكَيْلُوا بِيهْ يِتْكَيْلِلْكُمْ».

³⁸ dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.

³⁹ وعْطَاهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ: «يْنَجَّمْشِي أَعْمَى يْقُودْ أَعْمَى؟ مُشْ بِشْ يْطِيحُوا الزُّوزْ فِي حُفْرَة؟

³⁹ E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?

⁴⁰ مَا فَمَّاشْ تِلْمِيذْ أَعْظِمْ مِالمُعَلِّمْ مْتَاعُو، آمَا التِّلْمِيذْ الِّي يْكَمِّلْ تَعْلِيمُو يْوَلِّي كِيمَا المُعَلِّمْ مْتَاعُو.

⁴⁰ O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.

⁴¹ «وعْلَاشْ تْشُوفْ القَشَّة الِّي فِي عِينْ خُوكْ، واللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ مَا تْشُوفْهَاشْ؟

⁴¹ E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?

⁴² وَلَّا كِيفَاشْ تْنَجِّمْ تْقُولْ لْخُوكْ: "يَا خُويَا، خَلِّينِي انَّحِّيلِكْ القَشَّة مِنْ عِينِكْ" وإِنْتِ مَاكِشْ قَاعِدْ تْشُوفْ فِي اللُّوحَة الِّي فِي عِينِكْ؟ يَا مُنَافِقْ! نَحِّي اللُّوحَة مِنْ عِينِكْ قْبَلْ، وَقْتْهَا تْوَلِّي تْشُوفْ بِالڨْدَا وتْنَجِّمْ تْنَحِّي القَشَّة مِنْ عِينْ خُوكْ».

⁴² Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.

⁴³ «الشَّجْرَة البَاهْيَة مَا تَعْطِيشْ غَلَّة خَايْبَة، والشَّجْرَة الخَايْبَة مَا تَعْطِيشْ غَلَّة بَاهْيَة.

⁴³ Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.

⁴⁴ كُلْ شَجْرَة تِتْعْرَفْ مِنْ غَلِّتْهَا: مَا يِجْنِيوِشْ الكَرْمُوسْ مِالشُّوكْ، ومَا يْنَحِّيوِشْ العْنِبْ مِنْ شَجْرِةْ العُلِّيڨْ.

⁴⁴ Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.

⁴⁵ الإِنْسَانْ الصَّالَحْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الصَّالْحَة مِالكِنْزْ الصَّالَحْ الِّي فِي قَلْبُو، والإِنْسَانْ الخَايِبْ يْخَرِّجْ الحَاجَاتْ الخَايْبَة مِالكِنْزْ الخَايِبْ الِّي فِي قَلْبُو. عْلَى خَاطِرْ اللْسَانْ يَنْطَقْ بِلِّي يْفِيضْ مِالقَلْبْ».

⁴⁵ O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.

⁴⁶ «كِيفَاشْ تْعَيْطُولِي "يَا رَبْ، يَا رَبْ" وإِنْتُومَا مَا تَعْمْلُوشْ بِلِّي نْقُولْ فِيهْ؟

⁴⁶ E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?

⁴⁷ هَاوْ بِشْ نْوَرِّيكُمْ لِشْكُونْ يْشَبَّهْ الِّي يْجِينِي ويِسْمَعْ كْلَامِي ويَعْمِلْ بِيهْ:

⁴⁷ Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;

⁴⁸ يْشَبَّهْ لْإِنْسَانْ بْنَى دَارْ، حْفَرِّلْهَا وغَرَّقْ وحَطْ السَّاسْ عَالحْجَرْ. وكِي فَاضْ الوَادْ وهَدْ عْلِيهَا المَاء بْقُوَّة، مَا نَجَّمْشْ يْزَعْزَعْهَا عْلَى خَاطِرْ سَاسْهَا كَانْ مِبْنِي عَالحْجَرْ.

⁴⁸ ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.

⁴⁹ وآمَا الِّي سْمَعْ كْلَامِي ومَا عْمَلْشْ بِيهْ، يْشَبَّهْ لْإِنْسَانْ بْنَى دَارُو عَالتْرَابْ مِنْ غِيرْ سَاسْ. وكِي فَاضْ عْلِيهَا الوَادْ وهَدْ عْلِيهَا المَاء بْقُوَّة طَاحِتْ بِالوَقْتْ، وتْهَدِّتْ الكُلْ!»

⁴⁹ Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 6 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →